Alle inzendingen over woestijn stof

2391 resultaten.

Sorteren op:

Stof tot nadenken

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 524
zo voelt dat dus, leeg zijn alsof de aarde sneller draait harder aan je trekt je nooit meer los zal laten alsof de muren zuigen en hoeken gevangenissen worden ramen je wegduwen naar de schaduw om er volledig in op te gaan zo voelt dat dus, te vervagen in stukjes en beetjes jezelf te verliezen aan de eeuwigheid van stof al je gedachten…
Bor Forfatter11 november 2014Lees meer >

Leuvense stoof

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 561
Kruip je weer in je nestje? En dan zat ik er al, onder de plattebuiskachel, met poes op schoot, tegen de voeten geschaard om de pot -kelkbladeren rond een zonnebloem- aan te kijken. Boven me op de glanzend geschuurde plaat wist ik de waterketel en de zwarte strijkijzers. Me nooit nog zo geborgen gevoeld.…

Opwaaiend stof

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 463
zinloos gesprek echo’s dolden in holle frasen ramen donkerden in de zee van misverstanden die zich ontrolde op stranden vol onbegrip de discussie met een spervuur van woorden emoties vlamden in gesticulerende handen een krijsende meeuw klaarde de lucht nam stilte mee in het koninklijk landen wij lachten om zijn opwaaiend stof…
wil melker22 oktober 2016Lees meer >

Stof opwerpend

netgedicht
3.8 met 142 stemmen aantal keer bekeken 405
nog is de tijd niet opgeschud als een kudde kamelen stof opwerpend het rit aanneemt een plaatje is de uitloop in het hitte zinderend puin dat zich al bijna begraven weet donkere ogen in een gebronsd gezicht beschouwen deze vitaliteit in evenwicht met de saaie toeristen rit woorden dragen nooit venijn als gebaren al voldoende…

stof tot nadenken

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 433
tik tik tik is het geluid dat in me opkomt als frustratie mij teistert over de vele herinneringen die ik mij niet kan heugen de kleine dingen in mijn leven die vreugde brachten en pret moeten mij vaak worden verteld terwijl mijn geest blijft tikken natuurlijk herinner ik mij verjaardagen en grootse feesten of een tragisch overlijden…

van tere stof

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 446
in wegvloeiend licht is de droom een stil en roerloos reizen van tere stof geweven omringt hij de aankomst en het vertrek een jaarring tekent de voorbije wereld schetst de toekomstige tijd we dromen ons vast in trage kleine vergankelijkheid een vluchtige reis met enkel de bestemming van de gewisse dood…
J.Bakx14 juni 2020Lees meer >

Stof tot denken

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 866
Het vroege morgenlicht dat schoon en warm het grote raam bescheen, mij koesterde in stilte, wij als één versmolten in dit gunstbewijs, voor deze dag alleen. En zag een stofje zwevend als een ruimteschip in het onmeetbaar grote licht en kende zorg noch vrees voor zwaartekracht te kunnen vallen in zijn macht. Maar wendde bij de grenzen van…
Evert de Boer31 augustus 2020Lees meer >

Als stof in de wind

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 597
heerlijk stil ik kijk naar de lucht en naar het morgenlicht ik luister naar het bos er groeit een gedicht een gedicht over loslaten en over eeuwigheid over afscheid nemen en leven in geleende tijd ik leef in mijn later mijn vroeger is voorbij alleen herinneringen wonen nog diep in mij eens blaast de wind me naar de horizon als stof…

Stof genoeg

snelsonnet
4.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 661
1. Middel en kwaal Europa krijgt weer tien jaar glyfosaat, het resultaat van keihard lobbyisme dat zegevierde over scepticisme, maar fair is fair: het middel werkt probaat. Met Parkinson afwachtend op de loer verdelgt het spul het onkruid en de boer. 2. Vrijheid en democratie U zoekt een democratische partij waar niet alleen de leider…
Wim Meyles20 november 2023Lees meer >

Waardigheid onder het stof

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 235
de dag brak niet plotseling maar schoof langzaam open als een deur die te lang op slot zat 1 juli iemand fluistert vrijheid alsof het woord nog moet leren lopen ketenen vielen niet tegelijk sommigen bleven nog jaren hangen in hoofden in handen in hoe een naam werd uitgesproken maar ergens diep onder het stof van bevelen en zwepen…

In het stof van de wind

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 208
Pa, de week dat jij verdween werd de lucht ineens een droge zee van stof. Het leek alsof de tijd zelf over Capelle waaide, een grauwe storm die alle kleur uit de straten blies. Ik liep door kamers vol stilgevallen spullen, Jouw bril, jouw pen, jouw jas die nog een schaduw draagt.…

Al even

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 484
knaag jij onophoudelijk aan mijn jas waarvan de stof al tot stof was vergaan ondanks dat ik me omdraai schroom jij niet om dit patroon voort te zetten nu ik naakt voor je sta, en je met met lede ogen aankijk ben jij in geen velden of wegen te bekennen…
LadyLove30 oktober 2013Lees meer >

Balans

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 620
als ik het even niet meer zie klim ik op een laddertje stof de zwarte wolken af die rondgaan in mijn hoofd ik ontdek nieuwe zachtheid vind bloemen onder 't stof veertjes van troost stuur ik naar wat oud verdriet al heb ik hoogtevrees ik klim die ladder op .…

Daarom, laat af van hoop en wanhoop

poëzie
2.8 met 19 stemmen aantal keer bekeken 2.537
Daarom, laat af van hoop en wanhoop, kom waar vrouwen lachen en waar om en om de wijnkan rondgaat, drink voordat uw stof wordt omgearbeid tot een andre kom. -------------------------------------------- uit: Uit de Rubaijat - Verzen ( 1913)…

Kauwentaal

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 485
Witte stenen klokkenklepper, kloeke gouden torengraal, wijze oude schaduwschepper, krijsend nu in kauwentaal, om 't gegekscheer daar beneden, 't zijn de makers van 't fijn stof. Vroeger werd alleen gebeden, was 't enkel de klank van 't lof. En nu ronkt het in de stegen.…

AS HET EFFE KAN

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 496
wanneer ik niet meer ben ik niemand uit de stoffelijke wereld meer herken als ik ben geweest terwijl ik langzaam aan mijn nieuwe wen na m’n vorige te hebben beleefd neem dan wat van mij overbleef in je handen werp me omhoog in de wind zodat ik mogelijk nog eenmaal dan terwijl ik door de lucht zweef de weg naar mijn dierbaren vind…
catrinus12 januari 2020Lees meer >

Massahebbers die liefde leren

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 505
De stof, waaruit leven leeft, is zichtbare massa. De energie, die al wat leeft beweegt, Iijkt een onzichtbaar niets. De liefde, die al wat leeft bezielt, is heilig. Liefde wordt zichtbare energie wanneer we haar leren dienen. Onbewuste massahebbers zijn ziende blind. Bewuste liefhebbers zijn massaloze kiezers.…

Kinderen van ons heelal

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 579
Terug tot de stof waaruit ik ontstond. Verbonden in de geest die we samen zijn. Daar blijf ik wie ik ben en altijd was. Een dier zoals alle dieren waren. Als toeval dat bedoeling werd. Als kind van ons heelal.…

Liefdevol zijn

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 494
Dat mensen uitdrukkingen zijn, van zichtbare materialen. Dat we onbegrepen uitingen zijn, van onzichtbare energieën. Dat we zonder onze toestemming, onze eerste levenslichten zagen. Dat we zonder onze instemming, weer terug moeten keren, naar onze levensbron. Dat zijn feiten. Dat we verantwoordelijk, denken te moeten zijn, omdat we indien…

[ Spullen zijn een nest ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 344
Spullen zijn een nest, dicht om je heen vastgekoekt -- tot een stoffabriek.…
Zywa13 maart 2025Lees meer >

artrose

hartenkreet
3.8 met 21 stemmen aantal keer bekeken 2.100
[senryu] stof en hondenhaar de stofzuiger hanteer ik artrosegeremd…
eli stater10 november 2004Lees meer >

Lente

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 516
Vertakkende boom ik heb je zien bladeren ontluikende stof.…

Dreigende Droogte

hartenkreet
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.159
Het wordt pas eng wanneer de beek opdroogt zoals een korte regenbui in een woestijn van verderf.…

Opgeruimd

hartenkreet
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 725
Odai en Koesai zijn in een vuurgevecht -de oudste zonen van Saddam Hoessein verkrachters, moordenaars uit de woestijn- door Amerikaanse troepen omgelegd. Nu de vader nog, maar déze wrede blagen kunnen het Iraakse volk niet meer belagen.…

Opgedroogde ziel

netgedicht
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.185
Een glinsterend meer zij heeft stralend gehoopt op een oase in de woestijn dichtbij en teer haar toeverlaat blijkt enkel een fata morgana te zijn wijkt naar ver zwarte tranen huilt haar diep zuchtende ziel.…
Jasmien21 augustus 2007Lees meer >

Om Lili Marlene

gedicht
2.5 met 56 stemmen aantal keer bekeken 16.776
Hij draait nog weleens haar stem haalt een verdwaalde schouder op drijft een lach de woestijn in slaat de traan dood die meezong. --------------------------------------------------- uit: 'Zal ik je wijzen waar ik woon', 1967.…

Bevroren hitte

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 924
In de verwaterde sponde waarbuiten zij haar schoot ontsloot, is zij gegijzeld door het hart van de vorst Schraal beweegt de wind in twijfelende vlagen het koude vlees rilt, terwijl een hete woestijn zich uitstrekt in haar…

Aan God

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 875
Verhiervandaan midden in de woestijn een uitgemergelde moeder aan haar borst een kind huilend van honger en pijn Een jonge soldaat zwaar verminkt amper man eigenlijk nog kind God waarom moet dit zo zijn…
Rosa Baten11 januari 2009Lees meer >

Verkleuren

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 458
Echtheid verkleurd rituelen verscherpen afstand langzaam groter meer vergeetmenietjes roepend in woestijn monologen in cirkels groeit liefde intenser onzichtbare rouw kleurt de wereld kleiner…
LadyLove19 januari 2013Lees meer >

stranden

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 560
tot gisteren was hij in de wereld monddood voer hij over oceanen blind doolde hij door woestijnen doof worstelde hij zich door regenwouden met brokstukken in zijn handen aan de rand van de wereld hoorde hij het laatste lied hij wachtte niet op het eind.…
J.bakx4 februari 2013Lees meer >