2391 resultaten.
Stof tot nadenken
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
524 zo voelt dat dus, leeg zijn
alsof de aarde sneller draait
harder aan je trekt
je nooit meer los zal laten
alsof de muren zuigen
en hoeken gevangenissen worden
ramen je wegduwen naar de schaduw
om er volledig in op te gaan
zo voelt dat dus, te vervagen
in stukjes en beetjes
jezelf te verliezen
aan de eeuwigheid van stof
al je gedachten…
Leuvense stoof
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
561 Kruip je weer in je nestje?
En dan zat ik er al,
onder de plattebuiskachel,
met poes op schoot,
tegen de voeten
geschaard om de pot
-kelkbladeren rond een zonnebloem-
aan te kijken.
Boven me
op de glanzend geschuurde plaat
wist ik de waterketel
en de zwarte strijkijzers.
Me nooit nog zo geborgen gevoeld.…
Opwaaiend stof
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
463 zinloos gesprek
echo’s dolden
in holle frasen
ramen donkerden in
de zee van misverstanden
die zich ontrolde op
stranden vol onbegrip
de discussie met een
spervuur van woorden
emoties vlamden in
gesticulerende handen
een krijsende meeuw
klaarde de lucht
nam stilte mee in
het koninklijk landen
wij lachten om
zijn opwaaiend stof…
Stof opwerpend
netgedicht
3.8 met 142 stemmen
405 nog is de tijd
niet opgeschud
als een kudde
kamelen stof
opwerpend het
rit aanneemt
een plaatje
is de uitloop
in het hitte
zinderend puin
dat zich al bijna
begraven weet
donkere ogen
in een gebronsd
gezicht beschouwen
deze vitaliteit in
evenwicht met de
saaie toeristen rit
woorden dragen
nooit venijn
als gebaren al
voldoende…
stof tot nadenken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
433 tik tik tik
is het geluid dat in me opkomt
als frustratie mij teistert
over de vele herinneringen
die ik mij niet kan heugen
de kleine dingen in mijn leven
die vreugde brachten en pret
moeten mij vaak worden verteld
terwijl mijn geest blijft tikken
natuurlijk herinner ik mij
verjaardagen en grootse feesten
of een tragisch overlijden…
van tere stof
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
446 in wegvloeiend licht
is de droom een stil
en roerloos reizen
van tere stof geweven
omringt hij de aankomst
en het vertrek
een jaarring tekent de
voorbije wereld schetst
de toekomstige tijd
we dromen ons vast
in trage kleine
vergankelijkheid
een vluchtige reis met
enkel de bestemming
van de gewisse dood…
Stof tot denken
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
866 Het vroege morgenlicht dat schoon en warm
het grote raam bescheen,
mij koesterde in stilte, wij als één
versmolten in dit gunstbewijs, voor deze dag alleen.
En zag een stofje zwevend als een ruimteschip
in het onmeetbaar grote licht en kende
zorg noch vrees voor zwaartekracht
te kunnen vallen in zijn macht.
Maar wendde bij de grenzen van…
Als stof in de wind
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
597 heerlijk stil
ik kijk naar de lucht
en naar het morgenlicht
ik luister naar het bos
er groeit een gedicht
een gedicht over loslaten
en over eeuwigheid
over afscheid nemen
en leven in geleende tijd
ik leef in mijn later
mijn vroeger is voorbij
alleen herinneringen
wonen nog diep in mij
eens blaast de wind
me naar de horizon
als stof…
Stof genoeg
snelsonnet
4.6 met 11 stemmen
661 1. Middel en kwaal
Europa krijgt weer tien jaar glyfosaat,
het resultaat van keihard lobbyisme
dat zegevierde over scepticisme,
maar fair is fair: het middel werkt probaat.
Met Parkinson afwachtend op de loer
verdelgt het spul het onkruid en de boer.
2. Vrijheid en democratie
U zoekt een democratische partij
waar niet alleen de leider…
Waardigheid onder het stof
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
235 de dag brak niet plotseling
maar schoof langzaam open
als een deur die te lang op slot zat
1 juli
iemand fluistert vrijheid
alsof het woord nog moet leren lopen
ketenen vielen niet tegelijk
sommigen bleven nog jaren hangen
in hoofden
in handen
in hoe een naam werd uitgesproken
maar ergens
diep onder het stof van bevelen en zwepen…
In het stof van de wind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
208 Pa, de week dat jij verdween
werd de lucht ineens een droge zee van stof.
Het leek alsof de tijd zelf over Capelle waaide,
een grauwe storm die alle kleur uit de straten blies.
Ik liep door kamers vol stilgevallen spullen,
Jouw bril, jouw pen, jouw jas die nog een schaduw draagt.…
Al even
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
484 knaag jij
onophoudelijk aan
mijn jas waarvan de
stof al tot stof was
vergaan
ondanks dat ik
me omdraai
schroom jij niet
om dit patroon
voort te zetten
nu ik naakt
voor je sta, en je met
met lede ogen
aankijk ben jij
in geen velden
of wegen te bekennen…
Balans
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
620 als ik het even niet meer zie
klim ik op een laddertje
stof de zwarte wolken af
die rondgaan in mijn hoofd
ik ontdek nieuwe zachtheid
vind bloemen onder 't stof
veertjes van troost stuur ik
naar wat oud verdriet
al heb ik hoogtevrees
ik klim die ladder op
.…
Daarom, laat af van hoop en wanhoop
poëzie
2.8 met 19 stemmen
2.537 Daarom, laat af van hoop en wanhoop, kom
waar vrouwen lachen en waar om en om
de wijnkan rondgaat, drink voordat uw stof
wordt omgearbeid tot een andre kom.
--------------------------------------------
uit: Uit de Rubaijat - Verzen ( 1913)…
Kauwentaal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 Witte stenen klokkenklepper,
kloeke gouden torengraal,
wijze oude schaduwschepper,
krijsend nu in kauwentaal,
om 't gegekscheer daar beneden,
't zijn de makers van 't fijn stof.
Vroeger werd alleen gebeden,
was 't enkel de klank van 't lof.
En nu ronkt het in de stegen.…
AS HET EFFE KAN
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
496 wanneer ik niet meer ben
ik niemand uit de
stoffelijke wereld
meer herken
als ik ben geweest
terwijl ik langzaam
aan mijn nieuwe wen
na m’n vorige te hebben beleefd
neem dan wat van mij overbleef
in je handen werp me
omhoog in de wind
zodat ik mogelijk
nog eenmaal dan
terwijl ik door de lucht zweef
de weg naar mijn dierbaren vind…
Massahebbers die liefde leren
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
505 De stof,
waaruit leven leeft,
is zichtbare massa.
De energie,
die al wat leeft beweegt,
Iijkt een onzichtbaar niets.
De liefde,
die al wat leeft bezielt,
is heilig.
Liefde wordt zichtbare energie
wanneer we haar leren dienen.
Onbewuste massahebbers
zijn ziende blind.
Bewuste liefhebbers
zijn massaloze kiezers.…
Kinderen van ons heelal
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
579 Terug tot de stof waaruit ik ontstond.
Verbonden in de geest die we samen zijn.
Daar blijf ik wie ik ben en altijd was.
Een dier zoals alle dieren waren.
Als toeval dat bedoeling werd.
Als kind van ons heelal.…
Liefdevol zijn
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
494 Dat mensen uitdrukkingen zijn,
van zichtbare materialen.
Dat we onbegrepen uitingen zijn,
van onzichtbare energieën.
Dat we zonder onze toestemming,
onze eerste levenslichten zagen.
Dat we zonder onze instemming,
weer terug moeten keren,
naar onze levensbron.
Dat zijn feiten.
Dat we verantwoordelijk,
denken te moeten zijn,
omdat we indien…
[ Spullen zijn een nest ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
344 Spullen zijn een nest,
dicht om je heen vastgekoekt --
tot een stoffabriek.…
artrose
hartenkreet
3.8 met 21 stemmen
2.100 [senryu]
stof en hondenhaar
de stofzuiger hanteer ik
artrosegeremd…
Lente
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 Vertakkende boom
ik heb je zien bladeren
ontluikende stof.…
Dreigende Droogte
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.159 Het wordt pas
eng wanneer
de beek opdroogt
zoals een
korte regenbui
in een woestijn
van verderf.…
Opgeruimd
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
725 Odai en Koesai zijn in een vuurgevecht
-de oudste zonen van Saddam Hoessein
verkrachters, moordenaars uit de woestijn-
door Amerikaanse troepen omgelegd.
Nu de vader nog, maar déze wrede blagen
kunnen het Iraakse volk niet meer belagen.…
Opgedroogde ziel
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.185 Een glinsterend meer
zij heeft stralend gehoopt
op een oase in de woestijn
dichtbij en teer
haar toeverlaat blijkt
enkel een fata morgana te zijn
wijkt naar ver
zwarte tranen huilt
haar diep zuchtende ziel.…
Om Lili Marlene
gedicht
2.5 met 56 stemmen
16.776 Hij draait nog weleens haar stem
haalt een verdwaalde schouder op
drijft een lach de woestijn in
slaat de traan dood die meezong.
---------------------------------------------------
uit: 'Zal ik je wijzen waar ik woon', 1967.…
Bevroren hitte
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
924 In de verwaterde sponde
waarbuiten zij haar schoot
ontsloot, is zij gegijzeld
door het hart van de vorst
Schraal beweegt de wind
in twijfelende vlagen
het koude vlees rilt,
terwijl een hete woestijn
zich uitstrekt in haar…
Aan God
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
875 Verhiervandaan midden in de woestijn
een uitgemergelde moeder
aan haar borst een kind huilend
van honger en pijn
Een jonge soldaat zwaar verminkt
amper man eigenlijk nog kind
God waarom moet dit zo zijn…
Verkleuren
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
458 Echtheid verkleurd
rituelen verscherpen
afstand langzaam groter
meer vergeetmenietjes
roepend in woestijn
monologen in cirkels
groeit liefde intenser
onzichtbare rouw
kleurt de wereld kleiner…
stranden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
560 tot gisteren was hij in de wereld
monddood voer hij over oceanen
blind doolde hij door woestijnen
doof worstelde hij zich door regenwouden
met brokstukken in zijn handen
aan de rand van de wereld
hoorde hij het laatste lied
hij wachtte niet op het eind.…