4933 resultaten.
voorbeeld
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
1.283 samen en ze doofde uit
je hart was gebroken
na maanden brak je lichaam
een eenzame val in stilte
niemand hoorde je sterven
niemand hield je hand vast
de dood verenigde jullie
in de schoot van onze aarde
soms bloeien gele bloemen dapper
op jullie plek in deze grauwheid
hulde voor 67 jaar liefde
gebeiteld in weerbarstig steen
alsof…
Gejaagd door de wind
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
1.172 De stilte in de regenton na regen
schijnt de zon
alsof ze zomaar kon
bewegen
als het schrijvertje zo vlug
dromerige kringen heen
en terug.
De dwaling in de druppels
als duizenden onbekende gedachten
vormend tot een waterval van
ongekende melancholie.…
achter de dagen
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
644 de wind ruist niet meer
alsof het raam steeds kleiner
wordt
en alle stemmen wegzinken
zoals de zee in mijn
woning
ik had nog bomen
geplant en duinen
meeuwen en een schreeuwerige
namiddag
maar mijn kamer werd zelden
door zon gedragen, noch door het meisje
dat de straat uitliep
ze zag me niet, las geen dagboek…
als de dag van morgen
netgedicht
3.8 met 47 stemmen
2.172 ontnomen
ik ga nog één keer langs
bij de velden van weleer
die verhalen van droogte
en diepe verlatenheid
die nog steeds de huid
bekrassen, keer op keer
en waar mijn levensvocht
verdampt in gelatenheid
herinner mij
aan de dag van morgen
die vertelt van het
ontluikende groene gras
waarin ik mij dan,
zozeer weet geborgen
alsof…
Leegte
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.867 De dag breekt aan
Maar geen zon te zien
De leegte blijft om me heen
De stilte is m’n enige vriend
De herinneringen aan jou zijn niet
genoeg om m’n hart weer met liefde te vullen
Dagen lang zit ik naar je foto te kijken,
alsof ik hoop dat je er zomaar uit zal stappen en me kus
Bij het besef dat ik je nooit meer zal kunnen omarmen,
je nooit meer…
Dat blikje cola
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
684 Een traan
sijpelt mijn mond binnen
de zoute smaak
doet me denken aan die dag
op het strand
toen jij en ik
nog ik en jij waren
Het was koud
maar ik gloeide
van trots
hoe jij daar liep
mijn arm door jouw arm gestoken
alsof ik je vriendin was
We aten fish & chips
ik dronk cola en jij dronk niks
je keek alleen maar
naar mij
en naar…
Angststoornis op zijn retour
hartenkreet
4.0 met 26 stemmen
1.282 Steeds meer durf je te groeien
Niet langer verstopt
Niet langer ongezien
Steeds meer kan je hebben
Steeds meer kan je geven
Steeds meer laat je zien
Steeds meer doen wie je bent
Niet alsof, of zoals die ander
je kent
Steeds meer deel je je angsten
Vertel je over je pijn en over
hoe het is om zo gevoelig te zijn
Steeds meer…
verkracht
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
1.902 toen zij in stilte uitbrak
schreeuwde zonder woorden
sloten zijn vingers om haar nek
drukten haar strijd weg
haar ogen rolden
angst en alsof bevrijd
een wereld zonder gevoel
een nacht voor blinden
toen lag zij stil
zoëven streed zij nog
sloeg heel haar lichaam
bruut zocht hij zijn weg
geen hartstocht, geen liefde
een idioot gevoel…
Papa
hartenkreet
4.2 met 16 stemmen
2.852 Je bent al zo'n tijd
Zo ver weg van mij
De dag dat het gebeurde
Voelt alsof het gisteren was
Maar er zijn al 2 jaar voorbij
Nog elke dag mis ik je
En vraag ik me af
Waar je toch bent
Maar het blijft bij gissen
Waar jij bent is mij onbekend
Maar als ik 's avonds
Naar de sterren kijk
Ben je misschien helemaal niet
Ver van mij…
het kwaad
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
760 kwaad
grijpt iets mij vast
bij mijn keel
ik krijg geen lucht
het laat mij stikken
en neemt mij mee
naar een land
waar alleen maar verdriet
en woede te vinden is
de angst verblindt mij
mijn adem is al versneld
het neemt mijn gedachten in beslag
het duizelt mij
het verlamt mij
het laat mij de pijn voelen
en mijn schaamte zien
alsof…
Dromendans
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.686 Ik zag je dansen op het strand
golven verdronken in jouw ogen
alsof je zweefde over het zand
terwijl sterren overvlogen
Ik zag je dansen op het strand
zonnestralen op jouw toneel
ineens pakte je mijn hand
we vormden spontaan een geheel
We dansten samen op het strand
ik vloog met je mee in de nacht
emoties namen de overhand
deze droom…
Hij krijgt de tijd
gedicht
3.7 met 38 stemmen
13.816 Het was alsof het eiland dan zichzelf vernam.
Dit is de tel waarin de tijd in haar geheel
opnieuw verstrijken kan. Hij kreeg de tijd!
Hij kreeg de eeuwigheid. Hij kreeg maar liefst
de zee net niet verzwolgen door de zee.
-------------------------------------------------------------
uit 'Op de Hoge' (2003)…
Eeuwige liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.328 Ik wil jou in mijn armen nemen
en jou daar zachtjes verdrinken
confronterend met extremen
van gevoelens die nooit zinken
Ik wil jou in de nacht ontvoeren
liefhebben tot de maan ons verlaat
eerlijke passie op volle toeren
alsof de wereld heel even stil staat
Ik wil jou koesteren als mens
en jou voor altijd stiekem bewaren
in mijn hart…
onder de keukentafel
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.056 er gebeuren wonderen daar
wanneer de dokter gaat
is er een maaltijd voorbij
ik word gezocht, altijd
gevonden ook
een lepel levertraan als vrijbrief
voor de reis naar potenland
hoesten kan tegen mijn pop
tot de volgende vieze slok
de wereld klinkt anders daar
voeten schuifelen minder
als ze zoekend zijn en
stemmen worden aardiger
alsof…
Portret van een dode
hartenkreet
2.6 met 17 stemmen
2.920 Naast de kist prijkt
een oude foto
welke lijkt;
voor altijd
levendiger
dan de dode,
van wie de vingers,
blauw,
gebogen zijn
tot een misleidend
vredig tafereel
van vroom
gevouwen handen
die de dood omvatten
alsof niet elke
laatste ademtocht
een hijgend hangen
aan het leven is.
De dood
gevangen
in gestolde tijd.…
wachten op het landschap
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
935 de avond
braakt schapen
in een slapen uit
dwaalt over het land
en steenhopen van stilte
ik breng een laatste vergezicht
- daar waar ik niet woon -
laat leegte los, de aarde
en de eenzaamheid
alsof de nacht al weet
tot hoever ik zal
geraken
wanneer jij naast me ligt
in de verte van het licht
en in
het trage rood
van…
park
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
534 park
te midden van oeroude bomen
trots op hun massieve kracht
een houten brugje spant zich ingetogen
door het heimwee en wat oude dromen
tot rust en milde troost gekomen
vindt in de spiegeling wat mededogen
wat eenden glijden schadeloos onderdoor
geen vogel vliegt nog op daarvoor
twee eksters badineren in het gras
een merel repeteert alsof…
een glanzende schemering
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
665 een glanzende schemering
is wat je omringt
ook al kijk je door de ogen
het is alsof je van binnen zingt
en kontakt slechts is
om te gedogen
vragen om te dagen
zal verder gaan dan
zien door glazen
of openen van je mond
het zal je niet verbazen
als ik in stilte zeg
jouw bloemen staan voor mij
in onzichtbare vazen
wellicht schouw…
verslaving
netgedicht
4.2 met 28 stemmen
2.190 ik maak je hard, harder dan
je glimlach en verlangen zachter
alsof je hier nooit bent geweest
in de nacht met sterren
de koelte van de nacht
ons samentrekken
bij elkaar, het laken
tot de nek
elkaar kussen geven
voor het fluiten van de vogels
het licht dat uitrust van de dag
je weggaat en terugkomt
het kraken van het bed
jij warmte…
Toots Thielemans
netgedicht
4.4 met 37 stemmen
1.068 Jean- Baptiste Thielemans
zijn muzikale volle naam
Vlaming met het mondmuziekske
alsof het klein zou zijn
Hohner Mellow Toots mondmuziekske
draagt trots zijn wereldfaam
zijn adem, lucht zijn alles
is de soul van Vlaamse marrolein
met Toots de baron op
mijn Nederlandse flatbalkon
blijven ramen niet gesloten
de wegen stromen vol
mensen zien…
Onbestemd Seizoen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
801 Je zei dat het harder gaat waaien
Telkens wanneer ergens een lichtje uitgaat
Dat gaf me een eenzaam gevoel
Het leek alsof jouw hele leven was verzonnen
Vaak stond ik voor je raam
Meestal bij schemerdonker
Tussen proza en vervallen poëzie
Dreef jouw slaap op wolkjes
Bij jou was alles onbeweeglijk
Geen zucht van niets geen rilling
Een eeuwig…
Onbestemd Seizoen
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
1.272 Je zei dat het harder gaat waaien
Telkens wanneer ergens een lichtje uitgaat
Dat gaf me een eenzaam gevoel
Het leek alsof jouw hele leven was verzonnen
Vaak stond ik voor je raam
Meestal bij schemerdonker
Tussen proza en vervallen poëzie
Dreef jouw slaap op wolkjes
Bij jou was alles onbeweeglijk
Geen zucht van niets geen rilling
Een eeuwig…
een façade
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
581 mijn vingers glijden zacht
over orgeltoetsen
speel in gedachten met
vragende borsten
die bij iedere toon
aanzwellen;
naar nog meer
aanraking dorsten
mijn tenen strelen
de houten pedalen
alsof zij jouw voeten
willen zoeken
en jou op mijn
liefde willen verhalen
mijn lijf speelt
een onvoltooide serenade
gezeten op een kussen
zo…
Morgen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
859 Alsof jij mij wilt troosten.
Niet jezelf.
Morgen?
Morgen is er weer morgen…
maanwals
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
713 alsof de dans vertraagt
ik eenzaam verder wals
linksom één twee drie
één twee drie
er groeit een boom uit de maan
hij trekt me met kale takken
de droom in
wiegt me over een zee
van kolkende bladeren
waarop ik mijn hartstocht schreef
ik huil tegen de maan aan
een lage zon ligt op de loer
ze sluipt langs de dorre stam
en legt mijn…
in beelden die leven
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
884 op zijn best
in de stress
van vlugger
dan vlug
ja jij met je
vrolijke ogen
die zomaar
van alles beloven
je lach die betovert
harten verovert
je schitterende haar
gestreeld door de zon
voeten die lopen
en springen alsof
ze mij vragen een
dansje te wagen
handen die wijzen
cirkels beschrijven
met gebaren die…
Lente
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
730 Ook als de zon straks ondergaat
wil ik haar warmte in me houden
alsof ik in haar stralen baad.…
ze kende het huis niet
gedicht
3.1 met 15 stemmen
8.478 een foto in de krant
waar de schrijfster die er woont
langs het strand loopt
in de wind
haar ogen op een camera gericht
als na een vraag
een foto met op de achtergrond
de helling waar het huis staat
tegen begroeide rotsen
onderbelicht door de mist uit zee
of door de stuivende wind
die haar haren bewoog
de lange jas om haar heen sloeg
alsof…
erfrecht
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
512 Het zou kunnen
dat er iets
van de oudste bomen
in sluipt
als ze naar
elkaar reiken
hoe er naar ringen
gevraagd wordt
en of er hoog in de lucht
nog takken zijn
waar lange planken
van gemaakt worden
hoe ze oeverloos
wortelen
in een tuinfilosofie
alsof
er een rangorde is
in het erfrecht
tussen eik en populier
hoe ze zweven in…
ALLEEN & VELEN
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
467 alsof het bakstenen waren
gooide de dichter
met woorden
schelden en vergelden
het enige wat telde
omdat hij geen roddelblad
zelfs geen herfstblad
voor de mond nam
werd hij toegejuicht
voor zijn
nietsziende eerlijkheid
zijn recht
voor de raap voor de stoom
uit zijn oren
kreeg hij applaus en bis
bis nogmaals
maar elk eender…