4016 resultaten.
Ik hoor de nacht
poëzie
3.7 met 9 stemmen
2.468 Ik zie het laatste dag-geril
in de avond-dreven.
- Is dit een einde of een begin?...
Uw handen glanzen;
uw blik is als violen in
verslenste kransen...
- - Ach, is ons lijf voor eéuwig moe,
en onze zinnen?...
Míj faalt de kracht, te zeggen hoe
'k u durf beminnen.…
Verwaait de jazz
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
573 een trompet geeft nog
wat weemoed aan
de bas dreunt
huizen verder weg
en uitgelopen teer
verhindert het verkeer
zijn snelheid uit te razen
de lucht is zwaar
van zomer en geel stof
de bomen stuiven
luizen lekken vocht
dat plakt op autoruiten
voel de hitte zinderen
er spelen nu geen kinderen
ze willen rust en
dromen tot de avond…
morgen wacht op mij
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
577 gisteren liet me lopen
de avond en de nacht vliegen voorbij
de dageraad doet me hopen
morgen wacht op mij
de dag kleurt van lichtgrijs naar hemelsblauw
de dauwdruppels glinsteren van geluk door de ochtendzon
op de bladeren,bloemen en planten en ik weet me van de weeromstuit niet zo gauw
te genieten van deze levensbron
het is een waar genot…
Terpsichore
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
724 Wat wil je me laten zien
Je ogen zijn geen geheim voor mij
Noch je lijf
Jouw zacht geurende strelingen
Je lustopwekkende bewegingen
Jouw prachtige liefdesspellen
Nu
Een avond kaarslicht wierook
En muziek
Die heerlijke dans
Lichtmistig vlamt `t licht
Over glanzende benen
En ja die ondeugende blik
Zachte lach
Je vlakke warme strelende hand…
de man in de vroegte
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
624 dromen
‘gebruik hen,
luister naar hun razen’
vele ochtenden
is niets hem dierbaarder
dan de randen van het bad
hij stapelt er boeken
en klokhuizen sterven
er is een asbak, een viltstift
en als hij zich in water legt
krimpt zijn geest
vele ochtenden
zijn er houten balken
waaraan een haakje met een hemd
elke ochtend ruikt hij de avond…
Wereldreizen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
580 wanneer de avond valt
het laatste licht van de dag
ons wordt aangereikt
wanneer we in elkaars ogen verzinken
dan gaan we wereldreizen
samen in volmaakte dromen
als twee druppels water in een oceaan
in luchtbellen die beeldig bloeien
met een passie waarvan men niet meer geneest
die steeds opnieuw verblindt
een ongerijmde strandafzetting…
uit mijn schaduw
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
556 tot over de grens
en liet hem af en toe even over het randje kijken
naar daar waar mijn rest ooit verblijven zal
hij vertelde mij over het vredig mooi
zodat ik straks met een gerust hart ongemerkt
als de zon op haar hoogste punt is
mijn schaduw in alle rust kan verlaten
gewichtloos laat ik me als de tijd daar is
na een mooie warme avond…
Een beetje vreemd
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.055 Een beetje vreemd was het wel
dat ze die dag tegen hem
aanstond denkbeeldige
pluisjes van zijn jas plukkend
terwijl ze hem de dag ervoor
niet had aangekeken omdat
hij de deur openhield
voor haar giechelende vriendin
En toen ze die avond in de
bios zaten legde zij tussen de
bommen van de Hurt Locker door
haar hand op zijn knie
maar…
En dan ben jij er
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
1.258 Wanneer de avond valt en
alles donkerder lijkt dan ooit
dan komen alle vragen boven
maar blijft het antwoord onvoltooid
En als de stilte hoorbaar is
de angsten langzaamaan gaan kwellen
wie is er dan nog wakker en
wie kan ik mijn verdriet vertellen
Ja, dan ben jij er om te lezen
te luisteren en nog zoveel meer
ook al is het twee uur in…
Eenheid in de liefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
561 Bij het vallen van de avond
wandelde ik langs de rand van het bos
met aan de andere kant de akkers
over een stoffige landweg
Ik wist niet wat mij bezielde
ik dacht na over van alles en nog wat
en liep verder, mijn lief, totdat
ik onder een bladerdak doorliep
Er viel een veertje naar beneden
het was een moment in de eeuwigheid
zo traag…
duizendschonen
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
837 en de hartstocht in zijn ogen
mij zachtjes naar mijzelf geleid
ik werd weer vrouw en ook weer kind
in het vuur van alle dingen
het leven van voorbije dagen
raakte verloren in de wind
toen het maanlicht werd bezwangerd
ben ik door mij en hem bemind
op meer dan duizend duizendschonen
na het kruisen van de degens
en het vallen van de avond…
Dag lief sterreke
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.023 En als ik 's avonds naar de sterren kijk
en dat ene sterretje zie stralen
dan zou ik willen dat er een
ladder lang genoeg zou zijn
zodat ik het even naar benee kon halen
Want in dat sterretje hier ver vandaan
zie ik telkens toch ons kindje weer
dat van ons weggenomen werd
nog voor het was geboren
en steeds doet het een beetje zeer
Maar…
Voorbij de waarheid
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
507 nog voordat de avond in mij valt
vertel me hoe het was
streel nog eenmaal de zinnen wit
en bedek me met jouw stilte
er bestaat geen andere kunst
dan het kussen
waarin ik mijn dromen legde
en mijn ogen met vogelmelk versierde
bij het ontwaken
laat de zon door de kieren glippen
de tijd transparant maken
mijn adem jij bloesemlicht…
Stormachtig volgt de lente
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
910 Als de dag zijn rapheid heeft gedaan
de avond vraagt om kaarslicht
mijn onrust zich naar beelden richt
hoe zal de wereld er weer voorstaan
bewustheid suddert snel in opstand
mensen laten zich niet meer draperen
als duivels en gezindte hen regeren
valse beloftes aan een halsband
de andere kant toont ‘t goede leven
voorgeschoteld als ‘t…
IK HOORDE UW STEM
poëzie
3.5 met 4 stemmen
2.290 Zoals 's avonds laat
wen de wereld zwijgt
over wateren, stil,
'n boot ver tijgt.
De wereld is stil
de wereld is donker,
alleen leeft de maan
en wat stargeflonker
Haar stem is muziek
in de stille oren,
zo kan ik maar niet
uw stemme horen.…
Fluitekruid.
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
723 Het fluitekruid fluit
langs sloten en in bermen
bossen vol schermen
omgeven door zwermen
muggen, die dansen
tot in de avond en nacht
om dan te gaan schransen
van hun maaltijd die wacht:
jouw bloed en mijn bloed
uit onze warme lijven
een steek!…
Zeezucht
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
800 De zee rolt krijsende tongen
langs dijen en kuiten
de zon klampt zich vast
aan de rand van een wolk
Geliefden draperen
een tekort aan armen
rond een ruggegraat die
ze delen sinds kort
Meeuwen negeren
eeuwenoude wetten
en slepende netten
schrapen de zeebodem kaal
's Avonds kleuren neon
spiralen de zilte lucht en
dwalen wij langs donkere…
verwachtingsvol
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.310 samen rond de dis
na tijden van gemis
eindelijk het
weerzien
en tussen hen in
het 'misschien'
glazen worden gevuld
en het geduld
al zo lang
op de proef gesteld
maakt plaats
voor ongedurig
en vurig
elkaar aanzien
en misschien nadien
opgaan in elkaar
de avond nog jong…
Kerst(vrede)licht
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
568 ’s Avonds zie ik op straat lichtjes stralen
in vrolijke kleur en vorm overal
als een groet of om warm te onthalen
die eens geboren werd in koude stal
mensen lopen in feeststemming op straat
kopen cadeaus om elkaar te verblijden
alsof in heel de wereld nu om vrede gaat
en niet meer wordt gedacht aan strijden
dan denk ik schijnen al die lichtjes…
Kastanjes
poëzie
3.1 met 10 stemmen
3.343 Daar groeien witte kaarsjes aan,
Wat zullen die kaarsjes aardig staan
Wanneer ze van avond branden!…
Volle maan.
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
900 De avond breekt dan aan
Ik zie de volle maan.…
Woordencarrousel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
421 Nezami*
In de twaalfde eeuw al
werden sterren van 't gewelf
geplukt en werd liefde met
de muze bedreven in schraal licht
Dichter koos zorgvuldig uit
alle hem ingegeven
woorden; schoof en schrapte tot
uiteind'lijk verzen in vorm gieten
Een fluitje van die veel
besproken cent bleek te zijn
Van dimlicht naar donker en
vale avond…
Woordenspel.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.053 gembersmaak in verkouden stuifmeel lucht
wierook damp in vervlogen avond lust
ik droom de man die jouw voeten kust
verzengende hitte in het hete zand
slangengif in gebeten liefdes wond
blaren op je verschraalde lippen mond
zweetlucht in versmeltende liefdeskoorts
hartstocht op een te steile helling
ik droom de man in die vertelling
ontlading…
Daar waar nergens heen lag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
976 De straatlantaarns schenen
in de duistere, donkere avond,
bijna nacht !
Ik liep daar met ze, altijd bij ze
tussen hen, hún beschermend
en ik liep, ergens, achteraan.
Achteraan in een bepaalde ontwikkeling...
en ver doorgeschoten op levensbeschouwelijke toon...
eigen versie al vroeg ontwikkeld.…
Eerste dag van de herfst
gedicht
3.5 met 2 stemmen
36.326 voor Mano
Het was een warme avond,
mensen zaten op balkons, leunden uit ramen,
en iemand riep:
'Weten jullie wat er nu gebeurt?'
'Nee.'
'Iets bijzonders, iets heel bijzonders...!'
iedereen probeerde het te raden,
gedachten kraakten,
harten bonsden,
nú gebeurt er dus iets...iets heel bijzonders...…
vullen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
521 (toen de lucht zich terugtrok
in amber en turquoise wist ik, dat de avond zoeter was)
geef me je hart- gééf het
laat de aarde achter in zijn werelddans
voorbij de glans van klatergoud
en overschot
schuddebuikend ligt de dag
achter valse wolken, het spiegelbeeld van nu
verlaat de avondval
en witte vogels draaien rond een nieuwe maan…
Onvolkomen bestaan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
560 Heel zijn leven
In één plastic tas
’s Ochtends niet weten
Waar ’s avonds te zijn
Muts
Diep over hoofd getrokken
Verhoeden oog en contact
Bang
Voor genadeloze woorden
En onaangedane blik
Nu door kou verdreven
Dwalend en dolend
Doelloos en uitzichtsloos
Door deze hopeloze stad
Helaas
Te laat voor bed en dak
Liggend op een bank…
levensgroot
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
589 het is zo'n ding waar je nooit zeker van bent
dat nooit zeker kan zijn
het dwaalt langs straten, overdag
of in de late avond
het schurkt tegen een boom
zoals een hond die vlooien heeft
en smeekt om gestreeld te worden
het bewierookt boeken
over de ondergang; grijze kleding
en een doorstreepte hemel
het kruipt onder kaarslicht
omdat…
Naar groenere weiden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
463 het zal toch meer moeten zijn dan een broos bestand
van lijven die elkaar schampen in ridderlijk erbarmen
verwaaid als de kalkgeur van een slooppand
opgelost in zeeën van stevig omarmen
we stellen ons niets anders ten doel
dan onze voortuinen te ontdoen van uitzicht
dat hopeloos is en slechts een voorgevoel
dat de gulzige avond ons berooft…
Zij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
534 uitgemergelde slingers slijm
’s Morgens riep zij naar de vogels
dat zij zachtjes en voldaan
zich achterlings opzij moesten werpen
haar lach deed menig falen
’s Middags liep zij door het park
en had geen oor voor de verhalen
die de kikker deed ontwaken
tot een prins
En de honden liet zij zachtjes braken
in het natte, groene gras
’s Avonds…