3533 resultaten.
herinnering
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
895 waar de zon nooit onder leek te gaan
het glooiend land te sluimeren lag in
eeuwig zingend lover, bracht het pad
ons naar een stille schaduwrijke oase
waar oeroude eiken onze verbazing
schetsten alsof hun takken de hemel
omarmden en wij ons warempel
in een groene tempel waanden
door een vergeelde foto ooit belicht
hoezeer we daar…
EEN LAATSTE MAAL DE TEUGELS LATEN VIEREN
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
521 gaven
Wat zou ik jullie graag nog eens ontmoeten
Vooral nu momenteel benen en voeten
Dienst weigeren, niet langer soepel draven
Mij met u aan een heldere beek te laven
Elkaar te strelen en het zilt te zoeten
Zacht hinnikend uw minnares te groeten
Genietend wat aan poëzie te schaven
Te gaan weer over niet geijkte paden…
Verslaafd
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
867 Niets meer voelen, bedek je pijn
Een roes te gaan creëren
Lijkt de oplossing te zijn
Je bent de hele dag op pad
Op zoek naar bruin en wit
Familie vrienden raak je kwijt
Als je weer eens "zit"
Het heftige verlangen
Altijd dat gevecht
De buitenwacht veroordeeld
Maar toch ben je niet slecht
Afhankelijk en kwetsbaar
Getekend door…
Leeuwen in Artis
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.701 De winterdroom openbaarde zich
over sneeuwwitte paden
die zich slingerden door
de in wintertooi getoonde dierentuin
het grootste gebaar kwam van de leeuwen
een mannetje met een woeste oer brul
zich van geen God of ellende bewust
ijsberend door de natte sneeuw
met twee leeuwinnen op sleeptouw
banjerend alsof de koude niet bestond
en de…
Woorden
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
487 Water
Luchthartig
Openbaring
Bestendig
Zee
Dapper
Eeuwig
Twijfel
Wachten
Samen
Dorstig
Verlangen
Kalm
Doortastend
Zwijgend
Vermoeden
Stilte
Dor
Tijd
Muziek
Heelal
Woorden…
Paden waarlangs de ziel gaat…
Vergeten dagen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
475 Komen die vergeten dagen
eens terug in ons bestaan
worden die spelonken dicht gestort
als wij ‘t verloren pad terug zullen gaan
vinden op die harde rotsen
weer nieuwe effen banen.…
Blokje om
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
701 Onaangedaan
vervolg ik mijn pad
waar straatgeweld
zich als een hoer
in de kaarten laat kijken,
brutaal aan mij opdringt.
Links laat ik het liggen
en sla de hoek om.
Verdriet stroomt luid klotsend langs mij
en op de brug der zuchten
staar ik in onpeilbare dieptes
van dit onbeschrijflijk leed.…
Klokhuis
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
531 Het wordt weer zomer,
z’n volle wagen is op pad
met de korenschoven naar
de molenstenen van de tijd,
zijn krakende karrenwiel
strijkt de plooien van de
laatste morgenstond
op zijn voorhoofd glad.…
De dikste kloostermuren zijn bezeten
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.711 Ontucht’ge padden spieden door de reten
Naar de geliefde van een troubadour
De dikste kloostermuren zijn bezeten!…
onder dak
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
435 midden op de dag waren
we onverwacht onder dak
ergens in ons leven
in het kruis dat schemerend
over het patroon vloertegels sluit
teken van geloof
warm licht
zonneveren in het schip
stoelen op paden
aan een straat
recht ontvangen genade
je hand wandelt even
over een rij kaarsen
waaraan donzen vlammen
ontspringen
voor bescherming…
Zomertijd
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
613 Lente lijkt ver weg maar is reeds hier
kom maar naar me toe met open armen
ik strooi voorjaarsbloemen op je pad
en ontvang je met een warme lach
want alles in mij wil dicht bij jou
Omarmd genietend van de voorjaarstijd
waarin de vogels het voorbeeld geven
tasten we elkaar bewust voorzichtig af
tot de juiste plekjes zijn gevonden
waar het…
Groots en onverschrokken
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
461 Naar buiten gelokt voor avontuur
haakten wij aan prikkeldraden,
onze zolen stampten
doelloos paden,
door t hoge gras
en of er dan misschien
stroom op stond,
de laatste keek dan altijd
zo geschokt,
als hij de klap opving
voor ons allemaal.…
Grondzaken
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
477 deze wereld zijn
loom draait, verwaait
het licht diffuus en volgt
rond de contouren van
mijn aard
het samenraapsel van
mijn zaken
is dat nu echt
het leven waard
een nieuwe stap
het buiten lucht
vervlucht mijn geest
en stort zich traag
weer terug in mij
donker duistert zo alweer de dag
en fluistert stil mijn naam
zoveel paden…
Gewassen sieraden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
602 Nooit eerder deed zij zich zo voorkomen
sensationeel en zelfverzekerd in omvang
dromerig leven haar gewassen sieraden
op een schoon pad richting haar resort.…
Verder weg
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
748 beschrijf ik het tanend heden
waar tafels en stoelen bevriezen
en van mijn kamer
hoeken worden afgesneden;
heb ik het dan over loslaten
of over verliezen
het kan ook zijn
dat mijn bewegende buitenring
allengs stopt in mijn brein
en ik enkel nog verhaal
van wat is in dit moment
en was en immer meer
over een verleden zing
zeker is dat mijn pad…
ruwe diamanten
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
549 kunst om ze te vergeven
iedereen heeft zo zijn eigen verhaal
en iedereen zal dat anders beleven
soms botsen we dan op elkaar
en soms gaat daarbij iets kapot
er schuilt in elke stap gevaar
dat is ons collectieve lot
als ruwe diamanten in een zak
polijsten we elkaar hier glad
dat gaat lang niet altijd met gemak
en lijkt een onbegaanbaar pad…
Aan een tuinman
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
544 en een-krijg-nou-wat,
van lachen in jezelf,
maar ook een traan
wie had dat nu gedaan
dat nest verpest
die kat
die was weer eens op pad
die poes zo mooi zijn vacht
zo sluw zijn spel!
Van alles kan die man wel winnen
behalve van de kat,
daar kun je beter niet aan beginnen!…
Een weg door nevel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
471 Blindelings ga ik door de laan der nevelen
Voetstaps tastend naar het pad der wijzen
Ontwaar bomen als mistige schimmen rijzen
Die bedreigend boven mijn hoofd prevelen
Laat mij slechts leiden door mijn intuïtie
Geen vermoeden waar ik ooit stranden zal
Bereik ik de top of kom ik eerder ten val
In wanhoop beraad ik mij op mijn positie
Waar…
Verleden dood
gedicht
3.0 met 1 stemmen
3.767 En zo veel
gele snavels, zo veel stilte viel die middag op het pad.
Zou een vleugel bewegen met balsem van water?
Een kleine dood klopt in het kind, het is gemaakt
om te bewaken. Dit uur. Die tuin een kom.
De doodgevlogen vogels in hun doosjes.…
Onze kunstroute
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
510 Het pad dat ons mensen leert zien,
is een wonder.
Wanneer steen beeld wordt.
Verstarring beweging.
Letters een gedicht.
Verf schilderij.
Metaal juweel.
Geluid muziek.
Het is een wonder,
wanneer toeval bedoeling wordt.
Wanneer onzin verandert in zin.
Idee in werkelijkheid.
Het is een wonder,
wanneer doen kunst wordt.…
binnen het duister
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
592 het is dat moment
waarop dieven schuilen
in het donker
aan niets anders denkend
dan de steelse wegen
van hun pad
het betasten van
een deurkruk, die
voorzichtig neerwaarts buigt
een knisperend geluid
dat slechts de
scherpste oren spitst
opgesplitst aandachtig
achter een voorhoofd
vol verwachting
zoiets als dit
ten overstaan van wat…
Verkeer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
485 zijn logistieke taak lijkt te bedaren
en merk dat verkeer niet langer langsgaat
steeds minder wordt er doorgereden
en dan ook steeds in dezelfde richting
geen bord roept op tot die verplichting
verkeer verloopt om een vreemde reden
ooit was de straat een drukke ader
ter ontsluiting van de binnenstad
velen kruisten liefdevol hun pad…
Mijn eigen mythe?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
417 het sterven herkent
zich in de kleine dood
van afscheid, elk moment
van minnekozen verlegt
de schaduw van de tijd
gesmoord in twijfel
lijkt alles subjectief, het
pad alleen te gaan over
een blanco pagina van
het laatste hoofdstuk
eeuwenoud geluk geëtst
op perkament wordt
het snel een eigen mythe,
maar altijd weer cursief,…
Eigen Mythe?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
413 het sterven herkent
zich in de kleine dood
van afscheid, elk moment
van minnekozen verlegt
de schaduw van de tijd
gesmoord in twijfel
lijkt alles subjectief, het
pad alleen te gaan over
een blanco pagina van
het laatste hoofdstuk
eeuwenoud geluk gedeeld
op perkament wordt
het snel een eigen mythe,
maar altijd weer cursief…
Status quo
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
487 't Is wennen in de nieuwe status quo
Ik cogito en sum mijn existentie
We leven in een andere dimensie
Geïsoleerd van vrienden om mij heen
Maar allerminst contactgestoord, o neen,
De paden op, gepaard de lanen in
En stiekem ongezien de struiken in
Ge weet, de lente heeft haar eigen wetten
De grond wordt nu te heet, 'k maak korte metten…
Rozen en zweet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 mensen
die ik lezen en beantwoorden kan –
met nieuwe plannen
's Zomers staan er tafels in de tuin
met klemmen op de lange lakens
die wiegen in het licht van de wind –
mijn tent na het eten
die eerst klein en donker was
vol benen van de volwassenen
maar vrolijk van hun stemmen –
mijn andere wereld
Ik streel er het droge gras
baan paden…
Feodale proporties
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
387 zij kende
als geen ander het
kleuren onderscheid
dat jou bereid maakt
in haar verleiding
mee te gaan
nam liefjes
maar trefzeker
je hand om je
langs het pad
van zwoele
geuren te leiden
op voor jou
nog onbekend
terrein waar zij je
uitnodigde om
eindelijk eens
jezelf te gaan zijn
jij dacht hemel
al te kennen die in
evolutie…
Sneeuwklokjes en meer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
805 De mensen ogen blij, blijer dan met de kou
gelukkiger met nu, de zon
stappen we allemaal de paden op- de lanen in
op gepaste afstand dat wel
langs de velden met:
De tere mooie bloemen!…
Tijdsbesef
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
431 voorgaand avondrood
Het voelt dan doorgaans in evenwicht,
ik durf zelfs te zeggen in geurig zoet
waar een kaars mijn horizon verlicht
en de gedachte niets meer moet
Zo tel ik mijn dagen door
zoek soms naar de bedoeling
waar staat het duister voor
en slikt de keel de beroering
Het hoort bij onze natuur
bij fonteinen en modderige paden…
Het licht van een nieuw jaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
660 Toch ben je wel dat pad gegaan,
waarbij zoveel momenten
jouw ware kern hebben ontmoet
en de oorsprong van jouw wezen
steeds weer wisten te beroeren.…