3011 resultaten.
Niet zo moeilijk
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
680 Het is niet moeilijk om je ogen te sluiten,
om je hart niet of nooit te laten spreken.
Het is niet moeilijk om je niet te uiten
of om je af te willen draaien van 't teken.
Het is moeilijker om op te staan, te zeggen,
dat de ander haten niet valt uit te leggen,
dat een oorlog voeren de hele wereld raakt.…
OUDE VERTELKUNST
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
484 De boer van vroeger hoorde in aardkluiten
zachte stemmen zingen vol geheime raad:
"Moge ons kleine volk elke dageraad
opnieuw vriendschap met jouw arbeid sluiten."
Toen avondnevel de dag kwam besluiten,
dacht de landman: "De einder vergaat,
krijgt langzaamaan een dreigend tovergelaat...
Naar vertrouwde gloed achter keukenruiten!"…
SPROOKJESADEM
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
571 Het sierlijke hek van krakelingen
staat nodend voor het kleine, witte huis,
dat zich als een sterke, maar milde kluis
beschermend sluit om geheime dingen.
Bij de open vensterluiken verdringen
kamergeuren elkaar, verlaten hun thuis,
zweven langs de woning met strelend geruis,
laten de tuin toverachtig zingen.…
Doka
gedicht
3.0 met 10 stemmen
4.143 Is een hand die zich opent,
sluit in die van mij. Een hand die afdrukt.
Dat het uitlekt geen hand te zijn.…
Kettingen
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
802 wil alleen maar zeggen hoeveel ik van je hou
Laat me staan, laat me gaan
Hou me vast, omarm me
Een traan
Omarm me
Deze snoeren
Die ik zelf heb gemaakt
die over mij hebben gewaakt
met mezelf oorlog voeren
Laat me het weten
Jij weet altijd beter
ga langs m'n verdediging
zonder enige belediging
Red me van mijn ondergang
Red me, sluit…
De knecht
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
824 de roem is als de dauw en zal niet hechten
jij sluit het hek of zeult met een bidon
je levensweg (kasseien en beton)
valt slechts met onderdanigheid te slechten
om kruimels mag je in de schaduw vechten
de goden vangen stralen van de zon
de wielerwetten kennen geen pardon
een rode gloed onthult verbleekte knechten
de laagsten mogen nooit…
melodie in dubio
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
573 schrijnend
vergeten beelden oproepen
stenen vormen in haar hart
de melodie blijft maar hinken
tussen twee toonhoogtes
hunkerend wachtend
op woorden die passen
om een lied te vormen
rond vreugde en verdriet
een dodenmars weerklinkt
naast de geboorte van een aria
de contrabas sombert alom
maar de kleine piccolo
maakt vreugdesprongen
ze sluit…
Bots
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
592 Voelt hij me komen
ze praten na
steekt hij
zonder kijken over
hij lacht nog steeds
en sluit de deur met een knal!
Waar zit zijn geest.
Hij zwaait
naar zijn collega
maar hier kom ik - oh nee,
net niet weten we elkaar te raken
het viel gelukkig mee,
want hij keek - net op tijd
maar niet zo vrolijk
achterom.
Zie me gaan.…
O, heilige toorn o, lieflijk kind!
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
678 Raas als de woedende wind
die de Aarde weer verschoont
In een flinterdunne hemel woont
de wachter die gezwind
zijn poorten sluit
Een dwaze moeder huilt
haar ziel in stukken
en o, verbaast
het jou, mijn kind
dat de vissen plastic proppen
eten... men moest eens weten...…
Droom
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
525 Iedere keer als ik mijn ogen sluit
en begin te dromen,
kom ik vast te zitten
in dezelfde herinnering.
Keer op keer
diezelfde herinnering,
die mijn leven zo deed veranderen.
Wanneer ik even denk aan toen
lijken alle kansen van nu
simpelweg te vervagen
en lijkt er geen uitweg meer.…
Avondroos
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
946 gloed
als zwijgende voorbode
van de tanende hartsvloed
dit weemoedige vuur
zinkt in de oever van het land
de avondzon blijft achter
als kringen in het zand
’s avonds wordt het stil
alleen wat doffe klanken in ’t riet
’n roerdomp, alsof die zeggen wil
je hoort me wel maar ziet me niet
de wind is gaan liggen
en de laatste bloemen sluiten…
De diepste droom ?
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
462 Om dieper en verder te gaan dan het
verlangen voor de laatste strofe haar
cirkel sluit en mij in een onderbewuste
wereld achterlaat, te ontwaken in de
niet meer bestaande sporen van de slaap,
de jaren gedompeld in de schaduwdruppels
van de tijd, wat mijn schreien smoort in
de barensgolven van de oceaan.…
Dan de mist
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
535 het glas is nader
de mist die hij ziet
zijn oog in staar
voelt wat hij verliet
of bedenkt het gebaar
een grijze vloed te stoppen
die mondhoeken sluit
en het hart op de tong laat
drogen achter een beslagen ruit
de aarde voor hem
ligt al ver achter zijn tijd
groeven graven nog dieper
de vlakte lijkt zich al uitgespreid
terwijl zijn wereld…
Nachtgezicht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
601 ontheemde landen in den verre
je doet geen oog meer dicht
als het duister volstaat in haar falen
iedereen in de steek gelaten
met meer wanhoop dan jou lief is
er is geen weg terug
heimwee dient slechts illusie
we weten allemaal beter
tijd heeft ons onthecht
schapen tellen lijkt niet zinvol
ontelbaar in hun aantal
doen zij jouw ogen niet sluiten…
Het Oudjaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
777 Nee zo mag je niet denken in het nieuwjaar
het oude jaar sluit je af
Mijn god ik kom niet meer bij…
Veronica
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
651 singles
de laatste minuten met de stem van Rob Out
aan het toestel gekluisterd met tranen in de ogen
ondanks de hitte kreeg je het vanzelf koud
door al die woorden die er niet om logen
de laatste seconden met het tikken van die wekker
de laatste jingle met het geluid van brekende golven
nog even, en er uit moet die verdomde stekker
ik sluit…
De illusie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
851 onvindbare bron
hijgt het water, van sijpelen en stromen moe,
ruggelings uit
eenzaam onder de door de dag getrokken spijlen
strenge bomen als stille bewakers
gewapend met het zwaard van de stilte
bladeren baden roerloos
als drijvende lijken van verloren seizoenen
traag kleedt de gloed zich met krimpend licht
het geluid van de nacht sluit…
Verborgen stemmen?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
472 gestemde instrumenten
de kraag opgestoken in het geschoren griend,
wat voor alle
buitenlieden als concertzaal dient,
op het gedimde voetlicht
en met z’n zwaarste bas
recipieert het sluipend donker
zich op tonen dieper dan de diepste plas,
maar na vandaag worden de
octaven in een hand gebald
reactie op het duister door zich te sluiten…
Aanstekelijk?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
822 Nog ben je niet vatbaar
voor mijn ziekte, toch zet
ik de besmetting in als wapen,
alles op het spel te zetten op de huid
van de aanstekelijkheid tot ik
vroeg of laat de ogen sluit,
elk woord vooraf te wegen als
bijdrage aan de jaren vriendschap
in bittere zinnen die alles beloven
daarna misschien dan weer te vegen
in de verstrooide…
Spiegelbeeld
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
573 Steeds een kleine stap vooruit,
Jouw deel dat steeds verder sluit.
Mijn spiegelbeeld komt in evenwicht,
En ik zie weer een stalend zicht.
Ik wil dat mensen accepteren wie ik ben,
En dat ik mezelf weer herken.…
Xantippes land
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
677 Meisjesverdriet, tranen die in tederheid tronen
maar altijd met kans op vreugde verweven
tot de bladen zich langzaam sluiten
en bloemen tot “kostbare” vazen maken
terwijl spiegels aangezichten op vrouwen stuiten
die aan wereld en gevoelens van anderen verzaken.…
Sta open voor het leven
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
511 iedereen ziet wat die moet zien
Soms zien we dingen niet die voorbestemd zijn
Dingen die op ons pad komen lopen we zo voorbij
Niet iedereen hoort wat die moet horen
Soms zijn we oostindisch doof
Luister eens naar andere mensen
Bied eens een luisterend oor
Niet iedereen voelt wat die moet voelen
Soms blokkeren we onze gevoelens
Sluiten…
bewogen (2)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
554 leg je maar neer, liefste
we bedekken je marmeren
bed met geurige bloemen
we sluiten de gordijnen
als de loodgrijze regen
de aarde zoekt
leg je maar neer, liefste
op het zachte bloemenbed
laat ons
de bewogen tijd bezweren
en reizen
reizen op papier
we planten een boom, liefste
in de tuin van traag
tikkende stilte
ons tijdperk…
Vibratie
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
513 soms is de diepte
zo ver en leeg
dat woorden weerkaatsen
op de bodem van de ziel
al staan duizenden op wacht
er is er niet een
die zich in het zwart
kan verplaatsen
dat zijn die momenten
in een dode lente
en de winter deuren sluit,
bruggen lijken opgehaald
ook oren verzwijgen dan
haast ieder uiterlijk geluid
toch verzachten klanken…
Hoop
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
602 De wereld is niet godvergeten
Geen toevallig doelloos zijn
Niet wanhopig opgegeten
Ik vind vreugde in mijn pijn
Omdat ik weet dat in mijn leven
Licht en duister samen gaan
Daarom durf ik blij te beven
Kan ik ook de diepte aan
Daarom blijf ik dapper doorgaan
Vecht mijn eigen kleine strijd
Voel mij op en ook weer afgaan
En sluit vriendschap…
De kleren van de keizer
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
561 IJdelheid sluit vele ogen.
Tot door de waarheid de geest
ontwaakt, en duidelijk wordt dat
het lichaam naakt is, en geen
kleding meer verdraagt.…
Het glas
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
741 roodborstje zingt
Als de dagpauwoog de tuin bezoekt
Als de bomen fluisteren op het ritme van de wind
Het glas is meer dan leeg
Als de tv aangaat
Als de ene mens de ander een vreemdeling noemt
Een vluchteling
En er is geen plaats meer in de herberg
Het is vol
Ga maar in de stal geboren worden in een kribbe
Je komt ons land niet in
We sluiten…
De olijftak
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
533 nu aan het
laatste avondmaal
in saamhorigheid
naast angst en wensen
hij is veroordeeld
draagt zijn kruis
en doornenkroon
langs de hoon van
hen die hem verachten
om zijn liefde en geloof
zijn dood verwachten
in de stilte
van het graf hebben
vrouwen hem gewassen
op witte kleden gelegd
onzekerheid rolt stenen
die zijn rustplaats sluiten…
Proxima sonnet
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
644 voorbijgaan omringen mij kleuren
ergens speelt Schubert iets met violen
volgen meer muzikale idolen:
getransformeerde sterren die fleuren
zwaai vaarwel moeder aarde beneden
de nieuwe ster Proxima lacht mij toe
dat ik haar zondermeer mag betreden
rust en stilte zonder oorlogsgedoe
vanzelfsprekend de voornaamste reden
volstrekt relaxed sluiten…
verdriet moet je altijd voor het daglicht bewaren
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
633 hoorde ik laatst iemand zeggen
maar toen met de ochtend ook de zon doorbrak
sloot ik het het venster – dacht uitstel - en liep weg
hier sta ik nu met mijn laarsjes in de zee
luister maar, zeg ik
tegen mijn moeder die er niet meer is
en ik houd mijn GSM aan het zoet gekabbel
van haar zoute mond
een zwart witte meeuw dobbert op eb
wij sluiten…