4012 resultaten.
De laatste roos
hartenkreet
3.1 met 14 stemmen
2.685 een kind is weg
we zoeken
allemaal
de roos laat
moegebloeid
haar bloemen vallen
we zoeken door
en door
door struikgewas
en zwarte nacht
een bloem ligt
rood als bloed
verloren
op de grond
we zoeken door
en door
door 't middernachtlijk uur
geen spoor
de bloemen worden
flets van kleur
ze liggen er
nog steeds
we zoeken door…
Mijn Gedachte
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.313 De muren vallen om.
Dat ik van jou ging houden
God wat ben ik stom.
Jezus wat een klote zooi,
heb ik er van getrapt
Niemand die het schelen kan,
en niemand die het snapt
Waarom blijf je nou vragen
naar wat er met me is.
Dit gat is niet te vullen,
dit vreselijk gemis.
Nu zit ik hier te huilen.
Dit leven is verkloot.…
Mijn Gedachte
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.397 De muren vallen om.
Dat ik van jou ging houden
God wat ben ik stom.
Jezus wat een klote zooi,
heb ik er van getrapt
Niemand die het schelen kan,
en niemand die het snapt
Waarom blijf je nou vragen
naar wat er met me is.
Dit gat is niet te vullen,
dit vreselijk gemis.
Nu zit ik hier te huilen.
Dit leven is verkloot.…
mantelzwaar
netgedicht
3.6 met 33 stemmen
1.371 ik leg mijn vleugels stil;
het praten, moe, verzwijgt
de lage vlucht
naar rouw
de appelboom, vol van schaduw,
schudt druppels
op de nacht
wanneer mijn huid,
nog wit omrand, bogen
vouwt omheen de tijd
ik zie jouw naam
in het gras geschreven
hoe bladeren vallen,
bruin en rood
mijn stem kent
slechts het schreeuwen,
zwart,…
levensavond
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
970 ik omhels je met de warmte
van een zachte zomeravond
strijk de rimpels glad die
de tijd tekende in je gezicht
de kleur van de herfst reeds
in je ogen te zien stemt droef
het wordt later en later en ik
zou de tijd willen stoppen nu
hulpeloos zie ik je bladeren
vallen en winter sluipt nader
kou zal je wortels bereiken in
de avond en je…
Gebroken glas
hartenkreet
4.1 met 12 stemmen
2.063 Voor mij ligt een veld
bezaaid met koude, scherpe stukken
Herinneringen aan toen
aan hoe het vroeger was
Daar sta je dan
op blote voeten
En overal
gebroken glas
Ik laat me vallen
moedeloos
tussen alle scherven
van dat wat ooit geweest is
van alles wat ooit was
Daar sta je dan
op blote voeten
En overal
gebroken glas
Vang jij me…
beeldenstormers
netgedicht
2.3 met 13 stemmen
2.246 de kathedraal wankelt
haar zwenkende kantelen vertellen
over isolatiemateriaal in muren
die enkel mochten dragen
over ijzersterke vijzels
die nooit aangevezen werden
een monument staat te vallen
de architecten met de handen
in het uitgevallen haar weten
niet genoeg uit hun fouten geleerd
dat luchtkastelen zonder cement
nooit gebouwd kunnen…
Woorden schieten mij tekort
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
3.678 Woorden schieten mij tekort
Tranen vloeien in overdaad
Mijn hart is leeggebloed
Mijn ziel voor altijd geschaad
Het vrolijke licht in mijn ogen
Is voor altijd gedoofd
Vertrapt is onze vriendschap
Waarin ik zo heilig had geloofd
Je bood mij een warme plek om te vallen
Je schouder om op uit te huilen
Een vriendschap waar ik op kon rekenen…
Vaardigheid
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
601 Lijden ze geen schipbreuk
tegen de scherpe kantjes van het blad
of vallen in ongenade door stormen
van onberekenbaar cliché?
Verdronken letters vinden geen rust
op de bodem van de prullenbak
of in het verstrooide hoofd van de schrijver.…
Luna
gedicht
3.5 met 24 stemmen
15.226 Vallen was genade.
----------------------------------------
uit: 'Otto. De juwelen het geweld.
Het geweld De juwelen', 1989.…
Zweem
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
750 De geur walmt verdampt
smaken zinken vallen flauw
zinnen smelten schitterend
tot een verpletterd niets.
Het gevoel slijt ebt weg
de tijd wist momenten uit
de ruimte dijt uit in knallen
het heelal zweeft dol rond.
De herinnering lekt vervaagt
wat eens samen geboren was
voor iets iemand is geweest
zo nabij verloren gegaan.…
wie niet weg is, is gezien
netgedicht
3.8 met 25 stemmen
1.300 wolken vallen op daken
en langs de kant van de weg,
in plassen regen, kijk ik terug
naar dode bloemen en gezichten
achter ramen, die ik nog steeds
tel, van één tot tien
ze herkennen me niet
noch de droefheid die ik draag
achterwaarts
naar het zwarte huis
en de appelboom, mank
door het sterven van seizoenen
bij elf zoek ik mezelf…
geëngageerd
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.331 dan schrijf ik zachte woorden
en voel mij een genie
ik zie soldaten sterven
oorlogsindustrie
dan hekel ik voorzichtig
de politici
ik zie de mensen moorden
ideologie
dan zoek ik in een versje
naar een compromis
ik zie ze dieren slachten
reality-TV
dan schrijf ik boze woordjes
misschien zelfs ‘potverdrie’
maar zie ik Robben vallen…
Grote mensen
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.517 En niemand die me zei dat sterven
vraagt om stevige conditie, de vlucht omhoog
naar vensterbank en hoe je daarna vallen moet:
een salto voor de nieuwe vlinders -
Maar niets spreekt vrij de nacht, het koude
licht waar al haar pijn blijft spoken.…
Toneelhemel en jazzkelder
gedicht
2.4 met 158 stemmen
27.546 Zijn huid een regenjas,
want uit de hemel van het toneelhuis vallen tranen.
Het leven dat hij doorneemt is onecht en nabootsing.
Opdracht de vluchtige kroniekschrijver te zijn.
Gedacht, dat, als woorden adem zijn,
als adem leven is,
niemand nog adem heeft als het gordijn valt.…
Verval
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
870 zijn ogen
de scheurtjes langs zijn wangen
de blauwgeaderde delta stroomt
binnenzijds langs beide de polsen,
vertakt in doorschijnend melkwit
zijn donkere krullen vergrijzen
de roze huid schemert aarzelend
door het zilvergrijs
dat zijn hoofd bekranst
hij kan dit niet bevatten ,
te zeer verbijsterd is hij
want tijd en eeuwigheid
vallen…
Opa
hartenkreet
4.2 met 25 stemmen
611 Tranen zo veel van ons allen
Je heb ons nooit laten vallen
Het was jouw tijd, jij moest gaan
Heb veel goede herinneringen
Daar denk ik dan aan
Opa, bedankt voor alles…
Tranen die er mogen zijn
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.674 Hard doe ik mijn best
Geen traan te laten vallen
Maar tegengaan lukt mij niet
En dus komen die tranen, tientallen
Om te uiten
Waar ik de woorden niet voor vind
Laat ik ze maar vloeien
En huil ik als een kind
Nooit had ik verwacht
Dat dit mij pijn zou doen
Omdat ik mijn ogen open
En niet meer wil zijn als toen
Niet wil zijn zoals ik…
Verstikte waarheid
netgedicht
4.4 met 29 stemmen
1.495 met gedenktekens die zijn opgericht
louter om te camoufleren
dat duistere daden de doofpot ingaan
toont verleden een ziekmakend masker
waarachter nieuw leed toe kan slaan
trauma’s lijden tot nijpende kolken
een feitendrainage richting moeras
verwijt explodeert als een giftig gas
uit belten van herinnering
vallen ooit de slijkpoelen droog…
Schuilen in schaduw
hartenkreet
4.4 met 13 stemmen
1.148 Woorden wandelen er op kousenvoeten,
struikelen over de eenzaamheid,
vallen als tere druppels in de kleine holtes
van mijn stil en ongebonden zijn.
In de stilte kan ik leven,
ik kan daar zijn zonder beven.
Niemand die me daar kan kwetsen
of mijn lijden in leugens kan schetsen.…
Elke dag
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
1.312 Wanneer de laatste blaadjes
zullen vallen aan de overkant,
zo zal ook de lente treuren
in mijn stervend braakland.…
Claudia
hartenkreet
3.2 met 11 stemmen
1.936 als ik een ster zie vallen
dan wens ik mij
jou weer dichtbij
mijn hart
je bent nu bij hem
en messen boren gaten
in de vervallen bloedvaten
van mijn hart
ik vecht tegen beelden
die mij martelen
en glassplinters dartelen
in mijn hart
hoewel ik niet meer slaap
droom ik onophoudelijk van jou
de allerliefste, mooiste vrouw
maar met een…
Hemels
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
834 vlijtige werker poets je handen
schraap je tanden beweeg tot
ontroeren wek met open mond
de lentebloesem waakt zowaar
tussen je gevleugelde dromen
laat het meel maar stuiven
ik zie je op de wind hommelen
bedrijf je schone kunsten
met zwermende woorden
vallen de hemels keer op keer
aanschouw je tempel
van regenboog geluk
wees welkom…
bevroren maanlicht
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
646 achter het vroeg gesloten raam
bedrijf ik onverschillig de liefde
met roestbruine windvlagen
die dode vogels laten vallen
tussen bewust verzwegen verzen
het huis kreunt niet langer meer
om de lege kamer, waar doden
’s avonds wederkeren om
slapeloze nachten te vergezellen
naar een koud beslagen vlakte
de verte duizelt op mijn huid
en ik…
heesters koketteren
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
934 wij lopen samen
in de meersen
langs de grote plas
meerkoeten glijden
op gesmolten lood
dat rimpelt van verveling
of komt het
door het lanterfanten
van de wind
het wandelpad
ligt opgedroogd
bladeren vallen monotoon
een solitaire ekster
huppelt zonder drijfveer
heen en weer
heesters koketteren
met rode en zwarte bessen
op donkergroen…
Rood en geel dooreen
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
687 ik zie
de bladeren vallen
rood en geel dooreen
stam en takken
blijven over als
geraamte van het
zomers huis voorheen
daar woonde zon
in zinderende luchten
floten vogels lieve lust
koelde schaduw gras
voor hen die aan de wortels
rusten om de wereld in hun
dromen even te ontvluchten
in rood en geel
heeft herfst afgesloten
wat…
De bomen weten weinig
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.085 De zon zingt de stoep
Het water zuigt de weg
De putten als de gaten
Verdriet stroomt langzaam weg
Ik vertel de bomen
Het vallen te laten
Misschien morgen, ik zeg
Morgen is het wellicht weg
Straten stromen langzaam leeg
En vol van mensen die even
Eigenlijk altijd twijfelen
In onzekerheid leven
De bomen weten weinig tot niks
Wat een…
" Commedia del mondo "
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
955 Omdat we blijven lachen,
gelaten huilen we tuiten,
vallen er gaten in harten en
gezichten, verscholen
achter maskers in een
strak mimme, biggelen
tranen over de wangen
van de tijd,gesoufleerd
in een dramatisch slot,
uitgebeeld in een
onvoorspelbare acte
van een geënsceneerde
remedie, is de juiste plot
in deze wereldse komedie
nog…
eeuwige zetten
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
547 ook al draait de wereld
gek, wordt er weer en pion
van het bord geveegd,
komen ridders om in de
vuurlinie, vallen de
torens om en raken
koningen zwaar in de
problemen,
je wil toch weer door,
opnieuw beginnen,
jezelf op de rit zetten
om een dame te schaken
en als je boos bent aan-
gelegd, de tegenstander
vermorzelen…
Alles
netgedicht
4.6 met 15 stemmen
677 Drie kleine vogels
vallen uit de boom,
die Anne Frank ooit nog bekeek.
Tranen in de hemel;
een akoustische gitaar die galmt.
Op het grote scherm, vanavond,
de zonden van een martelaar.
Het rode gevaar dat net niet kwam.
En daar, tussen atheisme en harde wetenschap:
jij. Jij bent alles.…