Alle inzendingen over zwijgen

2916 resultaten.

Sorteren op:

Verassing

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 766
de rode gloed vervaagt langzaamaan het lichtje wordt steeds kleiner nog net zichtbaar met het blote oog verdwijnt en laat mij achter donker omringt me in de buik van de nacht de sterren spelen verstoppertje ogen nemen waar oren spitzen zich spreken gaat over in zwijgen hartkloppingen overstemmen mijn gedachten zintuigen staan op…
Suzan18 oktober 2007Lees meer >

Afscheid...

hartenkreet
4.7 met 82 stemmen aantal keer bekeken 2.981
jouw zwijgen heeft me kil gemaakt, dacht dat niemand dat ooit kon, heb jij me toch echt héél diep geraakt, is jouw hart soms van beton? kon je niet meer zeggen, dat je van me houd, en zijn je vlinders plots gevlogen... voelde je soms bij mij niet meer vertrouwd, of was alles gewoon gelogen?…

Hun magische finale

netgedicht
2.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 743
applaus maar voor het samen spelen ieder instrument mag van jou de hoofdrol stelen als de loftrompet gestoken wordt en pauken trommelen hun magische finale gun jij hen ook het slotakkoord je laat de altviool vibreren wenkt op tijd de jonge vrouw die als sopraan het in de hoogste tonen gaat proberen legt zacht orkest het zwijgen…

Blauwdruk

hartenkreet
4.4 met 30 stemmen aantal keer bekeken 3.055
Mijn tranen zijn vergiftigd Je hebt mijn hart vervalst Blauwdruk van de waarheid Over de liefde heen gewalst Mijn gedachten een chaos Door leugens gehersenspoeld Hoop en vertrouwen kapot Leven door elkaar gewoeld Mijn glimlach is versteend Gebroken door jou zwijgen Gruis dwalend in mijn ziel Je wist me kapot te krijgen Mijn adem…
car27 maart 2007Lees meer >

Bede (sonnet)

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 807
Als straks de lakse dag is uitgebruld - geen gierende geluiden in het grijs van schaduwwegen, enkel nog een wijs beklijvend zwijgen dat geen klanken duldt – och, toon me dan dat gij nog spreken zult en openbreken in een paradijs van oosterlicht, kom, laten wij het meer maar oversteken, vrienden van de wind.…

iets anders

netgedicht
1.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.023
hier ligt ze, de nestbevuiler de hond die beet in de hand die hem zo trouw heeft gevoed van pup tot volwassen en toch, wat is er loos er is geen houden meer aan gij zult zwijgen, inslikken wat te heet is in uw mond uw tong verbranden, de waarheid ligt niet in uw kamp, een andere bal is aan de rol en zo verdwijnt het kleintje de lak…

Overzicht

gedicht
3.2 met 28 stemmen aantal keer bekeken 10.329
Toen je ouder dan -40 was, Vond je een plek om krankzinnig te zwijgen. ------------------------------------------------------ uit: 'De geschiedenis van een opsomming', 2000.…

Zondagmiddag

gedicht
2.5 met 58 stemmen aantal keer bekeken 20.837
Hij zal zwijgen en knikken en alles vergeten. -------------------------- uit: 'Omwegen', 2001.…

De Lente

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 696
Nog gehuld in ijzig zwijgen, zie ik de vorst zijn witte rijp over dak en tak verspreiden. Maar spoedig kom ik en ga zwaaien met mijn gouden toverstaf, ik zal de vorst zijn kracht ontnemen, tegen mij legt hij het af.…
Aad3 maart 2008Lees meer >

stiltecoupé

netgedicht
4.0 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.043
het is onwennig stil in de coupé een knappe vrouw heeft naast me plaatsgenomen ik zwijg, dat spreekt voor zich, m’n bloed gaat stromen de trein vertrekt bedaard uit Enschede hoe maak ik nou contact met deze fee zo weggelopen uit mijn stoutste dromen mijn tong kan ik met moeite slechts betomen dan moet zij niezen en ik roep: SANTÉ !…

Utrecht vier mei

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 600
Twee minuten, een trompet blaast uit, Zwijgen verplaatst zich van rij naar rij, Vogels vullen het verdwenen geluid. Dan leggen kinderen grote kransen bij, Het Wilhelmus klinkt ineens erg luid, In de verte raast een motor voorbij.…
RutgerS16 april 2008Lees meer >

Een vinkske

poëzie
2.7 met 22 stemmen aantal keer bekeken 2.405
Daar zit het, zwijg, - Een levend dingske, Op een dode twijg. Het borstje bibbert, Het keelke zwelt. Het bekske slibbert Van 't klankgeweld. 't Zijn versjes, zere, Onvatbaar kort, In éne keer, Der-uit gestort. Tzit-tzit-tzit-dap-dapper, Dewingihee! Tzit-tzit-tzit-rap-rapper, De hele ree! Tzit-tzit-tzit, een ander!…

Pur et simple

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 617
rust een grote vogel zweeft met trage cirkels door het blauw boven dit groene dal, met lila bergen voor de horizon en verre purp'ren Pyreneeën dit licht, dit trillend licht zegent het netvlies, doet verlangen naar de avond en de nacht, en weer de morgen en nog meer van dit, en eindeloos te grazen en te zweven, te praten en te zwijgen…

Thans is het uur dat schaduwen neigen

poëzie
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.397
Thans is het uur dat schaduwen neigen, En de avond, als een teder lied, Om huize’ en zielen zacht komt zijgen, En moede durend, stil vervliet In de open schoot van ’t schemer-zwijgen… Thans is in al de zielen vreê, En dank-gebed in al de huizen; En zelfs wie wránge dagen leê Voelt in zijn wezen kalmte suizen Als een slaap-zware zomer-zee……

De Droom

poëzie
3.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 4.023
Wanneer de hemel vol wordt van gezang En 't lied op lied het lied te boven stijgen, Dan zullen alle laagre liedren zwijgen En is een eind aan onze donkre drang.…

EEN SPREKER DIE MAAR NIET UIT DE WAR KWAM

poëzie
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.938
Want naar een spreuk, zo waar, als oud, Die zeker al de heren kennen, Is spreken zwijgen, zilver goud.'…

hoe ik je lief

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.625
vloeit als een zwarte stroom door ‘t hart als wij ons overgeven steken lichten van de stad insectenangels in mijn huid, maken verslaafd ogen houden vast aan ‘t rijzen van je boezem een roze hemel overspant de grijze muren waartussen lijven zich omarmen vluchtig als zielen ademen wij uit het geruis en rokerige stemmen naar ’t zwijgen…
sunset1 februari 2008Lees meer >

Woorden uit St-Laureis

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 743
wie haar heeft ontmoet, KAN niet zwijgen. zijn wilde zang onbeheerst loopt uit op het wrijvingsvlak van wind en stilte en houdt duidelijk een belofte in.…

Dit is niet de weg naar huis

hartenkreet
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.055
Moe van alle misverstanden wil ik eigenlijk weg van haar Met mijn tong tussen mijn tanden maak ik een hulpeloos gebaar En zo sta ik dan te zwijgen in mijn eigen dode taal Ik kan de deur niet open krijgen en voor de zeventigste maal voel ik haar ogen in mijn rug Ik beloof,voor het donker ben ik terug voor de ochtend keer ik weer om Ik ga…

EEN VRUCHT DIE VALT

poëzie
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.706
- Waar ‘k wijle in ‘t onontwijde zwijgen, buigt statiglijk de nacht zijn boog om mijn gestalt. De tijd is dood, omhoog, omlaag. Geen sterren rijgen haar paarlen aan ‘t stramien der roereloze twijgen. En geen gerucht, dan deze vrucht, die valt. Een vrucht.…

ik geef jullie een vrije dag

netgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 907
een enkel woord is genoeg zwijgen nog beter ik kom dan tot rust en jij raakt niet verstoord in je dagelijks gezwoeg niet dat je daarom vraagt soms weet ik hoe het hoort ben dan snel uitgezaagd ik val je niet lastig met stichtelijk gedoe of poëtisch gezwam soms word ik echt moe van mijn eigen gedram ik heb zo van die momenten…

een pand voor later

netgedicht
4.0 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.466
door treinen werden gereden naar de laatste tocht in een open, dankbare hand volgde ze stil de letters in het murmelende duister waar zelfs de lage wind in het jonge hart moest zwijgen…

Uiterwaarden

gedicht
3.9 met 30 stemmen aantal keer bekeken 8.979
Ik wil altijd terug naar zee, water fluisterde ik tegen je schouders en je mond gaf aan dat ik ook zwijgen mocht. Het raam en het weidse uitzicht waren groot genoeg voor verdronken woorden. ------------------------------------ uit: 'Schoon schip', 2003…

Avondzang

poëzie
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.884
zuidenwindje suist door zwarte twijgen, En kust het slapend dons der zangers teder, - De zilvren bomen wiegen heen en weder, En doen hun schaduw met hen mede nijgen, - Een stille zwoelte komt uit de akkers stijgen Een koele stilte daalt op donzen veder, - De zilvren nacht-zon sprenkelt dromen neder, En lacht van liefde in eeuwig-lachend zwijgen…
Jacques Perk19 september 2006Lees meer >

Zin

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 667
We zullen zacht, zo zinloos zwijgen bij het zuchtend hijgen van een mens die sterft: te vele vragen voor wie wijsheid derft. Vergleden dagen trekken ras voorbij de leegte loenst in lonkend jaargetij.…

Zondag

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 756
Ja, maar zwijg. In haar ogen tonen de bloemen nog steeds de glimlach van een vallende ster. Jij ligt daar als een spelende zee, het laken afschuimen, je uitrekken, beetje opkrullen. Je bent amper wakker.…

Druppelt regen in de nacht

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 710
Duisternis dimt nacht tamelijk zacht in een dromend woorden onderkomen misschien een schim, in hem de ziel zou deze twijfels thans herkennen of toch een dweil, met tegenzin die nog zijn grenzen moet verkennen vermenigvuldig zinloos zwijgen verlegen inhoud, het hart paraat we gaan naar huis, doorbreek de stilte schaduw der liefde, aangelegen…
mobar29 oktober 2008Lees meer >

Ag en au

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 609
De man begreep d'r stille wenk al snel: de vrouw keek op 'm neer en bleef maar zwijgen. Hij ging maar in z'n eentje op vakantie en vond, dat zij als zwijgend topmodel een sprekend voorbeeld was van arrogantie.…
Aubrey20 november 2008Lees meer >

voordansers ook kreupel

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 586
de lijn schuift op steeds neemt het aantal overlevenden af dat nog uit eigen ervaring kon spreken alleen al om de macht te krijgen langzaam soms hardleers gingen wij van na de oorlog het lange en brede zwijgen steeds beter begrijpen onze woede verdampte onder de vele bewijzen van het menselijk tekort en het gewone leven ging tijdens…

Zilverberken

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 855
geheim was van hun kracht ze fluisterden het valt niet mee om dat zo even uit te leggen na jaren stormen af te weren groeiden onze takken krom ze kraakten moe verloren moed konden geen zomers meer trotseren nu staan we glanzend maar vooral met wankele grip te wachten op de laatste winternacht waarin de vorst ons vellen zal mijn zwijgen…
sacrajewa2 december 2008Lees meer >