2505 resultaten.
Mono Maan
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
222 De mysterieuze dageraad
is hier
in honderdduizend toonaarden bezongen
niet door gefluister, maar wel tachtig tongen
door koolmezen en stichting
Wakker Dier
Zij zijn niet egocentrisch
monomaan
aanbidden zon en vaak de
volle maan
doch al die tongen hoor je, Katelijne
in jouw collega's dagelijkse rijmen
Zij zijn de mezen die jij stil…
Ik noem het daglicht
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
412 Ik noem het daglicht
Omdat ik weet van het donker
Ik moet op de tast gaan
Ik sta op de uitkijk
Ik staar naar de horizon
Ik lees de krant
Over het aardse, het gerommel
Gebarentaal van dieren in nood
Over vogels die op de vlucht slaan
Het heeft geen naam
Ik noem het droogte, ik noem het hitte
Ik noem het tijd op mijn horloge
Ik noem het…
Ontworsteling
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
158 Toen het dier de blik ophief uit het gras,
zijn klauwen opende, en met een schok
zichzelf gevangen zag in de tijd.
Geen schepping uit het niets,
maar uit de adem van een jager, een prooi,
wankelde een denker tevoorschijn.
Het blijft een huiveringwekkend raadsel
dat het sprakeloze stof een stem kreeg.…
Song and dance
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
191 Soms keurt een slager
eigen vlees doch
meestal van een koe
niet als een heilig
dier doch meer als
tweeling van de mens
gedijend van de
morgenstond
tot laat bij rituelen
haar kaken malen gras
tot sap in viermaal
maag en pens
kan zij ooit zonder
hem of haar, der
schepping kroonjuwelen? …
Dwaalgast
snelsonnet
4.5 met 8 stemmen
771 Op Texel kon men laatst een schildpad scoren
Het was er eentje met een dikke kop
Daar kijken Texelaars niet echt van op
Door inteelt is zo´n kop je aangeboren
De mensen daar zijn er mee in hun sas
De Texelaar is een sterk schapenras…
Da Vinci Code
hartenkreet
4.4 met 41 stemmen
1.816 Kauwend op zijn eigen woorden
Uitleg over het geestelijke bestaan
Met ieder woord, de zin vermoorden
Broeder tot het uiterste gedreven
Celibaat bekleed en ingericht
Zo is mijn godsdienstleraar mij bijgebleven
Ons begeleidend als een gebroken dwaallicht
Jezus is heilig en een hemelse zoon
Droeg het leed van heel ons wezen
Gespietst als een dier…
De aap
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.961 Een aap wilde zich laten scheren
bij de kapper op de hoek
Daartoe was het dier verschenen
in colbert en lange broek
Hij nam plaats tussen de heren
die daar al even zaten
En hun wachttijd vulden
met over niets te praten
De aap knikte beleefd
naar de heer aan zijn linkerkant
En nam toen zoals het hoort
een roddelblad ter hand
Uiteraard…
Ze was pas 12 jaar
hartenkreet
4.2 met 82 stemmen
3.266 Je was pas 12 jaar,
als een gewond dier lag je daar.
Ik wou je troosten, maar kon het niet,
Wou je helpen, met je verdriet.
Hoe doe je zo'n gruweldaad ooit teniet?
Later kreeg hij zeven jaar,
3 jaar behandeling en hij was klaar.
De gevolgen van zijn daden vergeten ze maar,
Want jouw genezing komt nooit klaar.…
Hond
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
1.942 ooit
nog een blokje met hem rond
we hebben een hele taaie hond
hij lijkt z'n dooie punt voorbij
alles doet 'ie in de tuin
nog elke dag ruimt vader stront
heel vroeger hadden we een hond
een pracht van een herinnering
iedereen was zo gek met hem
vader lacht en houdt z'n mond
het plezier was niet te meten
de pretverhalen om dat dier…
Over een land hier ver vandaan
hartenkreet
2.6 met 10 stemmen
1.923 Het is aardig zoeken voordat je belandt
Waar je in feite moet wezen
Want daar zijn de mensen aardig en warm
De bloemen geuren er zoet
Niemand is er echt zielig en arm
En niemand die zomaar iets moet
Je kunt er wandelen zonder je jas
Het weer is er altijd oké
Je ligt languit in het knalgroene gras
Je hoeft nooit je regenjas mee
De dieren…
Voor m'n ex...
hartenkreet
3.4 met 12 stemmen
2.473 Ik wil je danken voor de fijne jaren,
samen met onze dieren, een leuke tijd.
Het ga je goed je verdere leven,
want diep van binnen, weet ik dat 't je spijt!…
verdriet
hartenkreet
4.6 met 21 stemmen
1.342 Onstuimige gevoelens van liefde in de min
Ik voel me zo neerslachtig heeft dit alles nog wel zin
Machteloos en intens……voel ik diepe pijn
Gedachten glijden ongeremd en zwaar moedig door mijn brein
Teleurstelling en verbijstering hebben me gevonden
Als een dier dat langzaam sterft…..…
Bevrijding
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.006 Ik ben een bang dier dat rilt.
De vrouw die mij bemint
bestaat alleen als een geheime wens
in een wereld die mijn zinnen voedt
gelijk massageolie mijn spieren.
Je wilt me wakker schudden
je drukt je handen op mijn schouder;
ik verzet me maar je belet me
te ontsnappen van wat je zoekt.…
Hersentumor
gedicht
3.6 met 65 stemmen
38.185 verankert, woest om zich heen
slaat, aan haar zinnen knaagt, herinneringen
loswrikt, tegen de toekomst aanhikt, hij vreet
zich een baan door haar hoofd, hij knabbelt
aan haar wilskracht, tast aan, valt aan, heeft
niet de wil om te leven, ach nee, kansen op
overleven zijn ten eeuwige dage verkankerd
Nu zijn woelratjes op zich best aardige dieren…
Verenpracht
hartenkreet
2.0 met 12 stemmen
1.501 Toch geniet ik steeds weer van zo`n klucht,
Het spel van winnen en verliezen,
De natuur in dier, maar ook de mens,
Doet mij beseffen, het is god`s vrucht.
Wie had dat ooit gedacht,
De zon, de maan en al de sterren,
Het wakend oog van god, zo waar,
Zij hebben mij geluk gebracht.…
Mistig dromen regenbomen
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
661 De stadse parkrand
dampt het risico
drinkt uit de oude sloot
vochtlevende dieren
verschrikken verbazing
onder boze wolken, zou het God zijn
die moet huilen, of alleen maar ongeluk
dat niet kan schuilen, bomen buigen zichtbaar
onder regen met de voeten van de wind
alsof jij een nachtvlinder bent, je ademt
tussen mistig dromen, huilende…
Ode aan de natuur
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
828 Beekjes, kleine metgezellen van de grond
Klaterende, eindeloze watervallen
Spoelen de eeuwigheid weg
De zee, moeder van al het water
Elke, nietszeggende korrel zand
zo betekenisvol, als ze samen zijn
De berg spuwt rood lava
Verzengende, allesvernietigende hitte
Schreeuwend smeltende ijskappen
De aarde overspoeld
Ze breekt uit haar voegen
Dieren…
de noodzaak
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
880 wat
maar geen luchtkastelen
gedroogde pezen bijtklaar
aangemaakte houten lonten
het scherp van de snee
een afgeknepen kaartje
van die ene vriend
een afscheidsbrief
het papiervodje - de weg terug
wat draagkracht
dat in het donker schrijft
en tot het beest verweest
het zwarte gat
dat grijpende vingers heeft
het verschil tussen mens en dier…
Het Allerdroefste
poëzie
4.2 met 10 stemmen
2.280 Hij temde, als een wild dier, mijn ziel,
Tot, slaafs, zij aan zijn voeten viel.
Mijn arme liefde knielde in ’t zand
En kuste, bleek, zijn meesterhand.
Toen hij mij dat had aangedaan,
Toen bood hij mij... zijn vriendschap aan.…
Overvloed
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
591 De dieren profiteren van de enorme overvloed aan woelmuizen, die zich door de strenge winter goed hebben kunnen voortplanten. Nu het warmer wordt, komen alle jonge muizen naar buiten en worden ze gevangen door de bosuilen.…
Italiaans vlees.
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
555 Waar de paden kronkelden
wezen bomen ons de weg
dieren waren niet in ons geïnteresseerd,
totaal niet en luidkeels
Wij hoopten tegen beter weten in nog
op een wonder
dat het water ons zou dragen
zou opengaan
en onze achtervolgers zou verzwelgen,
maar niets dan dat!…
De weg bergop
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
619 Ondanks het brein dat ons van het dier onderscheidt ligt
door gevoel uit de oertijd, bij partnerkeus de nadruk eerst
op het uiterlijk, dan pas op de geest; we bevinden ons
halverwege dierlijk en beschaafd waar rationeel denken
emoties controleert in een cultuur die geen oorlogen baart.…
MORGENDAUW.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.274 Nu hem de ochtend zelfs wil dulden
En bij bloem en dier vertrouwt,
Wijl zij mild voor zijn onthulde
Ziel haar klare spiegel houdt,
Zal hij zich dan langer pijngen
Met het kwaad door hem bestaan?
Moge dauw de handen reingen
Wie verjongd aan 't werk wil gaan.…
Zwaar
poëzie
3.7 met 3 stemmen
2.827 De oude knecht, vol razernije,
grijpt de djakke en met getier
van een duivel, slaat hij rond de
buik van 't machtig dier.
't Peerd schudt waaiend met zijn manen
trekt en snuift en grinnikt, wringt
met zijn poten dat een vuurvonk
uit de harde stenen springt.…
Geheime schrijfpraktijken
netgedicht
5.0 met 15 stemmen
921 '
Die hadden niet veel op met 't riekend zweet van heksenvoeten
Ze plukte nog wat takjes om de soep mee te versieren
En prevelde een metrum over kleine wilde dieren
De soep begon te koken, peentjes kwamen boven drijven
Nog snel een komma en een punt; toen was ze klaar met schrijven!…
Hoeveel nachten?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
542 We kunnen er niet omheen. de wereld
verdient de nieuwste uitgave, ook voor
gekroonde narren in hun camouflage ondergoed
die zich moeiteloos lijken te herklonen, raven
die zichzelf strikken in een monotoon zelfbejag
niet voor mens en dier van zuurstofrijk bloed
de allerlaatste tonen in een verworven woordenschat
gestoken door de schoonheid…
Chaos?
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
567 de kleinste dieren kruipen onder
de tralies van emoties door
vogels reizen ongeschonden
over de heilige zones van het territoriale
gedachtegoed, niet gebonden aan enige orde,
zelfs de sterren niet zijn te onderscheiden
uit de diepten van hun stralen, want vanuit
het onbekende ontstaat een nieuwe chaos
van het licht, niet wetende in…
Bloei
poëzie
4.0 met 2 stemmen
957 - fluks komen
De storm en de smart,
Tot redding dier bomen,
Ter lout'ring van 't hart:
Een blaad'renzee wiegelt
In spijt van de worm,
En zielsadel spiegelt
Uit straffere vorm!
Wat dunkt u verloren?
Wat acht ge verkwist?…
Mét z'n zevenen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
611 Er graasden zeven warm geklede schaapjes op de Peel
een ruige herder hield hen met zijn stok in het gareel
de schaapjes blaatten over sappig groen en witte wol
van zeven schapen is dat al snel zeven zakken vol
de harde herder knechtte gans de horde dag en nacht
met opgeheven stok hield hij de dieren in zijn macht
maar één opstandig…
Anachronisme
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
457 Ik zie hen door de dorpen gaan
anachronisme in het heden,
contradictio met short
en shirt in binnensteden
het is zo spijtig en
zo tegenstrijdig om te zien
dat geen dier draagsters
schijnt te willen weten dat die Mien,
Dol en vrijgevochten, ja,
bazin in eigen buik,
zich aan die nieuwe vrijheid wilde laven
en de kans kreeg niet langer…