Alle inzendingen over los

4149 resultaten.

Sorteren op:

Antonie

netgedicht
4.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 947
bloemen zullen zich mettertijd, weer ontbloten aan de zon, harten worden weer verwarmd, door herinneringen los van de tijd. de vlinder zal weer vliegen. de tovenaar zal weer toveren. De kleine blonde, is niet dood. ------------------- - Eerder verschenen (7 oktober 2010) op www.dichttalent.nl onder pseudoniem Rui M. Prichard)…

Wassenaarse Slag

gedicht
2.7 met 35 stemmen aantal keer bekeken 13.267
Als de stalling dicht, de Zeester weg en het strand weer is van wie het is, van de kwallen, compact en groenblauw van de kou, van meeuwen, van jou - prijs, total loss, op natte gympen, dan die wolken, lucht en winden wijst hun baan.…

afscheid

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.262
opgebaard de ziel verdwenen lichaam zonder haard sereen, onwezenlijk en toch echt de levendige herinnering je lach, je humor zorgzaam mens betrouwbaar en oprecht het gevecht was hevig je streed als gladiator vanuit je diepste wezen moedig en fier je wilde door echter, het leven zei tot hier je berustte in het lot ik laat je los…

Houd mij bij de hand

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 708
Houd mij bij de hand, ik voel mij zo alleen Zonder U Heer, kan ik niet leven Laat mij niet los, wil mij Uw bijstand geven Hoor naar mijn klagen en geween.…
Fedde Nicolai24 november 2010Lees meer >

zee van rust

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 516
de zee kent slechts schaduwen van wat er boven hangt of rusteloos op drijven blijft de zee neemt je eindeloos mee als je erin springt en loslaat los je langzaam op in water de gedachten waar je nu nog alle kanten mee heen dobbert worden één met de druppels ruisen slechts nog als de golven van een tijdloos eb en vloed adem in en dan…
geeraardt23 februari 2011Lees meer >

onvoltooid geleden tijd

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 639
hoofd zonder schouder zakt weg alweer ouder de werkelijkheid ontsnapt aan een vergeefse grip struikelend over losse rafeleindjes van wat een tapijt had moeten worden stenen die een huis zouden bouwen woorden die zinnen moesten vormen doden die zouden moeten leven liefde die een leven had kunnen vullen resteren slechts de flarden van illusie…
geeraardt19 augustus 2011Lees meer >

boetseren

hartenkreet
1.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.290
Tot ik troost vond in de klei Ontspanning vond ik aan de zee Die nam al de pijn van me mee En ik boetseerde er lustig op los Voel me af en toe echt verlost Het beheerst niet meer zo mijn leven Ik heb alles geprobeerd te geven.…
a.aukema1 september 2011Lees meer >

" De fontein ben jij "

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 528
De hel breekt los of gaat de hemel open ? Wat maakt ons dat uit. Heb mis gegrepen, strohalmen naar de toekomst, weegschaal naar geluk ? Uiterste balans, wat je kiest is om het even, eind brengt evenwicht. Onvoldoende water, om rivieren te blussen, machteloosheid in mij.…
pama14 september 2011Lees meer >

Herfstbladeren

netgedicht
2.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 582
Nu is het tijd om los te laten. Ze zijn nog een beetje groen, maar ook al geel en bruin, klaar om afscheid te nemen. De weemoed speelt door de nerven die scherper in beeld zullen komen. Mijn hart durft nog niet echt, maar zal ook moeten leren de vreemdheid te verdragen. Wie kent al de mensen, wie kent zichzelf?…
Adeleyd21 september 2011Lees meer >

Als ik naar je kijk..

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 930
Als je er wel bent, klem ik me aan jou vast en laat ik je nooit meer los.…
Laura24 januari 2012Lees meer >

Moeizaam proces

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.169
Ze zitten soms dagen te krukken Ernst Jan in de kroeg met Jan Jos Een twist weet de stemming te drukken Snel slaan zij er lustig op los Ze lopen nu weken op krukken…

Rust zacht

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.458
Ogen die sluiten Adem die staakt jouw hand laat mij los gevoel dat me raakt De kamer gevuld met serene rust blij dat ik jou net nog heb gekust als afscheid kus ik je nog één keer op je mond en denk aan de dag dat je plots voor me stond Leek nog maar net toch al lang terug genoten van elkaar ging veel te vlug in gedachten ben…
JP26 mei 2012Lees meer >

Geboortecyclus

netgedicht
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.150
Twee aan elkander geklonken als nooit meer los te raken levensvast gebonden, nimmer meer gespleten door licht nog donker, nauwelijks kierend... gelijk één, twee zielen klampend door liefd’ en jawoord aaneen dan... gevend leven aan resultaat van passionele samensmeltingen.…

Liefde

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 908
Brandend als een vlammenspel, Dansend in het vuur van liefde Los ik op in rook. Liefde, hoe vaak verloren. Niet gezien, niet gevoeld. Zonder hoop op liefde Word ik levenloos. Geven, nemen, ontvangend. Waar is diegene die mijn liefde blust? Vele malen het gevoel gevolgd. Steeds weer neergeslagen. Liefde vult mijn hart.…

Heer, ontferm U

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 498
Heer, ontferm U Over de man die ik mijn vader noem Zijn vlees en bloed in mij verankerd Zijn kind te dichtbij Om van te houden Heer, Ontferm U Over de man die ik mijn vader noem Gesneuveld voor de oorlog Zich veilig wanend in glazen loopgraven Heer, Ontferm U Over de man die ik mijn vader noem Schraal getroost en zelf niet kreeg Nooit los…

Als de schaduw bemint

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 680
als verdriet verdwaalt tussen vreemde stemmen en nacht het licht bestraalt lijkt de ziel niet te gewennen aan wat in wezen toekomst bepaalt taal zonder spraak kerft bleke wangen drijft los van enig baken duidt vooral op dood verlangen als van nature aan de einder geknaagd doven ademende vuren, de wereld wordt belaagd…

Eerste dag van de herfst

gedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 36.326
de wind stak op bomen lieten hun eerste bladeren los: de herfst begon - maar dat was het niet, nee, dát was het niet - en het werd donkerder, jij werd geboren. ----------------------------------------- uit: 'Hemels en vergeefs', 2008.…

Een verloren strijd

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 941
Ieder houvast laat mij los en gaan en alleen, kan ik het niet meer aan. Ik voel mij zinken, doe mijzelf enkel nog verdrinken. Want die hoopvolle tijd raakte ik, ooit, lang geleden, kwijt. Met recht, een verloren strijd.…
Nic.9 januari 2013Lees meer >

Verhalenvertelster

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 457
Alles, om te bedenken, af te vragen, af te wegen en uiteindelijk los te laten.…

KIND, als ik kijk in de ogen van een kind

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.226
Als ik kijk in de ogen van een kind dan leer ik weer puur te beminnen omdat een kind nog echt niets vindt laat staan spreekt met moeilijke zinnen Juist dat gebrabbel, dat leuke gepraat dat geaai, die reuze vriendelijkheid met veel muzikale momenten zonder maat een kind is nog zo'n volkomen eigenheid Het kind maakt ook het kind in mij los…

INTERMEZZO

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 582
Men valt binnen, struikelend, ontdoet en ontknoopt zich, gooit het haar los, verlost zich van beknelde voeten. Gedachten stromen uit ontgrendelde kooien, vliegen doelloos in het rond. Zuurstof wordt bijgetankt. Zware lucht van zwijgende woorden benevelt ieder tot een roes verzonken.…
Imiza11 maart 2013Lees meer >

Pasen - De opstanding

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 682
Ik laat je niet los. Mijn geest is sterker dan de materie, Ik ben de dood voorbij…

stil (voor V S - M)

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 928
het kind dat niet weet hem tart tot op het bot en hartverscheurend huilt het is stil op de gang zachte klassieke klanken in een verlaten kamer niemand luistert ze loopt haar kamer binnen na de autopsie altijd de muziek troostend ritueel nooit redt ze het kind dat op de tafel ligt telkens zoeken en later vinden van evenwicht om los…
J.Bakx26 juni 2013Lees meer >

God noch gebod

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 565
Los van tijd dwaal jij door geesten van het leven Zielen die verloren ten onder zijn gegaan: 'Wees nooit en te nimmer echt bang' Angst stagneert en blokkeert 'Geef een dubbel portie liefde' Eén is ook maar summier 'Overtreed in principe God noch gebod' Hoewel ik als mens fair probeer te leven laat ook ik afdruk…

Het zat ooit weer morgen worden.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 647
Van eind'loos hoopvol wachten, van wie weet vergeefs en voor niets. Refrein: Komt het licht weer tevoorschijn, zo is 't altijd geweest. Dus zal 't morgen, morgen ook zo zijn.…

Oblivion

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 613
dat het kan Draag me bespeel me met je hand Hoor mijn hart en voel mijn verstand Begeer me beken me wat je voelt Vertel en vertaal me wat je bedoelt Kom in me, bemin me totdat ik zucht Dans met me omarm me ontneem me de lucht Leer me en laat me als het moet Beroer me verteer me en behoed Verlies en vergeef me maar laat me los…
Nousche3 april 2014Lees meer >

SINKSEN IN LA ROCHE

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 456
Op de Ourthe peddelt spreken Mensentongen storten klanken Uit over de houten banken Vanwaar stil wordt uitgekeken Naar het ooit gegeven teken Waarvoor velen God nog danken Kerkgang begon af te slanken Dogma wist zich los te weken Pinksteren, vuur op mijn hoofd Felle zon op huid en haren Vlammen dansend op mijn kruin Heilig was de Geest…

Confronterend

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 586
Ervaringen van eenzaamheid, Vreugde, treurnis maken zich uit Mijn onderbewustzijn los wanneer Ik de Canto speel, ook al is het Voor de zoveelste keer, Bach helpt mij om deze Wonderlijk veelzijdige muziek Te spelen, en toch neem ik De moeite om met mijn diepste Gevoelens de confrontatie aan te gaan - Essentieel in deze muziek Is…

Met de zalmen mee

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 523
Jij hoort hier niet, Zegt de getroubleerde Geest in jou, jouw hand Omklemt ongevraagd de mijne, Terwijl je ogen me nietsziend Aankijken, immers ze kijken mij Niet echt aan, maar eerder voorbij, Met de zalmen mee moet Je gaan, zeg je, - Je starre ogen fixeren mij Om mij nooit meer los te laten, Tegen de stroom in moet je gaan,…

Beeldvullend

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 438
Het onvervangbare, toevertrouwd aan rustbarend papier om te bewaren in kantlijn aan randen van doortast in grensgebied van geheugen als zinkput in wankele bodem waar we onze gangen natrekken berusten in een doolhof van twijfel verweren tot goudkleurig zirkoon ons opdelen in halftijd Het oprichten, het nabouwen vertellen uit losse…
Iniduo31 oktober 2014Lees meer >