2456 resultaten.
Wiegeliedje
poëzie
1.7 met 6 stemmen
1.212 -
't Ruisende molenrad
Sprankelt de rozen nat,
De aarde is in dromenbad.
- Droom, kindje, droom!…
Fiets
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
548 Het slot zorgvuldig dicht gemaakt
aan ‘t stuur een kleurig tak
een roze bel: volmaakte fiets.
Van wie de fiets is weet ik niet;
het is een nieuwe fiets die glimt
het chroom blinkt in de zonneschijn.
De rivier stroomt en stroomt,
maar hapert even; is even stil.
Een eindje verderop, geschiet,
gegil en angst beheerst de straten.…
Stukgeslagen liefde
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
781 Op een roze wolk gevonden in toevalligheid.
Liefde, eindeloze warmte, jawoord tot de eeuwigheid.
Beschermende handen, die de kou van de wereld weerstonden.
Deze handen, gebald, de liefde stukgeslagen, de woede, in enkele seconden.
Jouw eens zo liefdevolle ogen, verlangend gericht op zijn hele wezen.…
De winter voorbij....
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.603 Hopend dat er ooit weer blad aan ons zal groeien
en wij eens vol roze bloesems opnieuw zullen bloeien.
Ik gun het jou, gun het ook mij
waarbij
ons samenzijn hierbij...troosteloos...voorbij......…
Lentelust
poëzie
2.2 met 4 stemmen
1.518 En wil zij knikkend blozen,
De zoete liefste mijn,
Dan zal 't vol zang en rozen
In beide ons harte zijn.…
Slapend kind
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.137 Slaap, kindje, en droom van vlinders en van rozen,
Van 't wuivend woud, waar blijde vogels kwelen
Of van de pop wier wassen koontjes blozen!
Eens zult ook gij, die thans nog droomt van spelen,
Een kroon van doornen om uw voorhoofd voelen
En, bitter wenend, op uw leger woelen.…
Als je niet buigt word je gebogen
gedicht
4.0 met 2 stemmen
5.642 Toen Jezus een kindje was had hij een tuintje waarin hij rozen kweekte. Ze waren tegen sneeuw bestand:
toen de sneeuw kwam bloeiden ze mooier.
Je kunt het beste niemand geloven, hecht geen waarde aan praatjes.
Wie heeft het meetsnoer over de aarde gelegd?
Wie heeft ware grootte ingesteld?…
Wacht nog even!
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
609 Ieder leven, elk streven zal opgaan,
herrijzen en verrijzen in die grote roze zee.
Het volledige vredige en vervulbare Ene;
een vereniging waartegen je 'u' zegt!
Dus: wacht nog even, wacht nog even
met het aards leven zomaar op te geven.
Wacht nog, een minuut, een seconde
voordat al het leven wordt weggegeven.
Heb nog even geduld.…
De derde vrijdag in januari
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
539 Stelt u zich voor, u bent een man, ruim boven middelbaar
die overdag gekleed gaat in een pak van Molenaar,
maar ’s avonds bij ’t naar bed gaan slaat uw fantasie op hol
en steekt u zich als meisje in een roze babydoll.
Geen hond heeft er iets mee van doen, maar ziet men u zo staan
dan denk ik toch dat u het liefste door de grond zou gaan.…
Zij was zo jong
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.541 Zij was zo jong en schoon, en blozend als de roze,
Zij telde nauwlijk vijftien jaar.
De doodesengel kwam en nam de vlekkeloze,
Als of 't een echte bloeme waar'.
Zij was zo jong!…
De Blinde Ziende
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
477 De lelies, de rozen en de violen.
Ik toon hem de rivieren en hun kabbelende stromen.
Ik toon hem de jeugd met haar hoop en haar dromen.
Ik toon hem de meisjes met hun verlangende harten.
Ik toon hem het witte leven naast het zwarte.
Ik toon hem de sterren, de zon en de maan.
Ik toon hem de daden uit vriendschap gedaan.…
Ik ging door het lint
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
829 ik ging door het lint
was roze in haar haar
gedachten las ik in haar ogen
dacht ik,
bedácht ik naar bleek
was haar huid en haar
prachtig geknipt voor mij en mijn dromen
zijn bedrogen want ze kwamen uit
het niets zomaar tevoorschijn mij
achterlatend als een gevonden voorwerp
lijdend en medewerkend tegelijk en smeltende
sneeuw stopte…
Op het duin
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
769 op het duin en overzagen zee,
waar zeehonden op de platen huizen,
de zon nog net niet onder
en praatten over man en zoon,
wij, beroepsgenoten,
in 't zelfde schuitje hadden we gezeten
waar we afscheid van hen hadden moeten nemen,
hier op die top,
aan d' ene kant de ondergaande zon,
schuin boven ons de volle maan,
we keken naar de roze…
AAN JUFFROUW SUZANNA BORMANS, ZIEK ZIJNDE
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.248 Ik zie alreeds u weder blozen,
'K zie al uw luister weergekeerd,
Terwijl gij boven alle rozen,
Gelijk voorhene triomfeert,
Daar elk opnieuw uw schoonheid eert.…
Vincent Van Gogh's vermiljoen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 Het helder vermiljoen van klaprozen tussen
het koren; de druivenplukkers voorover
gebukt in de 'rode wijngaard', werkend na
het ochtendgloren; een stilleven van rode
rozen in een vaas; of een rood-oranjeachtige
zon, groot op de achtergrond tijdens een bloedhete
zomerwaas; blauwe korenbloemen tussen het groen
accentuerend op de voorgrond tegen…
Ode aan Domino ofzo.
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
922 Hij heeft in zijn bruine trouwe gouden regenbogen ogen
Rijkelijke belofte van knettergekke botjes aan de bomen
Even genoeg van sofa maf geknuf en tv, weer die wilde rozen
Bewondering ook verwondering, zo verwaarloosde tuin puur natuur ongeschonden
Schreden voorwaarts, echt nooit verwacht, tout court
Heden een grenzeloze empathie, uitgroeiend…
waar liefde schuilt
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
851 onstuimig is de hartstocht
waar liefde schuilt
in het wonder van leven
dat ons toekomst bront
breekbaar nog is het roze
dat gelijk een bloesemtak
zich bloeiend enten laat
op aan de stam de oudste loot
george christopher heten wij
de parel van jong geluk
die mensen dat doorgeven laat
wat liefde betekent
grootser dan koningen of patroonheiligen…
't Rozeneiland
poëzie
5.0 met 1 stemmen
886 pluk rozen en kronklend eiloof,
geur'ge bloemkrans vlecht op het heilig altaar
haar ter eer, die erfde de op 't ruim der wat'ren
dartlende glimlach.'
Hem, die Mij eert, schenk Ik Mijn gunst der liefde
vaste trouw; u, maagd, in het nev'lig noorden
zend dit pand Ik, heil'ge van 't zonnig Cyprus,
Ik, Afrodite.…
het Kasteel
poëzie
4.3 met 3 stemmen
2.186 En, zoals vaak in 't leven 't trotse en tere
Vereend zijn, speelde op 't geel-bebloeide groen
Een kinderschare, in roze en witte kleren,
Luid-juichend om de gouden zomer-noen,
Zó blij, zó blij, als zou nooit leed hen deren,
Geen Dood dit broze schoon verwelken doen.…
mijn interieur c'est mon interieur
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
672 zoeven naar een plateau
waar een harlecchino huppelt
op blote voeten
een zwaan daalt waardig bij hem neder
achter een dodecaëder die vertedert
de opengesperde ogen
in het mombakkes der goden
kijken me uitdagend aan
op zijn hoofd is een quetzal neer gestreken
in mijn geest klaren Andeshoogten op
met alle vrijheid deze vogel eigen
roze…
een
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
616 een jaar alweer is het geleden
dat wij jou welkom heetten
roze zacht getint
zenuwachtig nog en slaperig
als nieuwe wereldburger
sedertdien is er de ontdekking
van jouw mama en papa
zoals zij jou kennen leerden
dit gaat hoe? en waar?…
Geboren in het ochtendlicht
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
421 De ochtend zet haar wereld in een roze gloed,
het gebroken ochtendlicht, dat aan
een parelketting denken doet.
De stad is ook vandaag weer een bron
van eeuwig leven. Jaren, maanden
rijgen zich aaneen; zijn met de dag
van haar geschiedenis verweven.…
Lenteschreden
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
441 Er komt in maart zeker een dag dat zelfs rozen openspringen
merels vast het hoogste lied samen met een lijsterkoor zingen
dus opgelet, nu de lente heel traag haar eerste schreden zet.…
Simonshaven 2020
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
485 Het groene metershoge riet
Beweegt onrustig heen en weer
Twee roze hyacinten staan
Eenzaam in een nog kale tuin
Een dikke hommel bromt
Tegen nog kinderlijke bloesem
Kleine insecten wolken in het
Rond, de poes vraagt of ik haar
Onder haar kin wil krieuwelen
Ik geef er graag gehoor aan
Het voorjaar gaat zijn tijd opeisen
Gebiedt de…
Zeven ?
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
466 Zoek mijn mond niet
op jouw lippen, zoek
de vreemdeling voor
een gesloten poort, er
vloeit water waar licht
uit gloort, in zeven uren
waarin je niet kon wachten
op zeven warme harten,
die bruisend ontsponnen
om zeven dromen te behagen
even zovele tranen verwelkt
van zeven rozen, één voor
elke eenzame nacht gekozen,
zoektocht…
LOSLATEN UIT LIEFDE
hartenkreet
4.8 met 8 stemmen
933 het schrijnt mij, je los te moeten laten
wetend hoeveel jij ook van mij hield -
door God werd ik als nieuw ‘herschapen’
alleen door Zijn liefde voel ik mij bezield
als je ooit eenzaam aan mij zit te denken
in gebed blijven wij verbonden met elkaar
kan ik je van ver de mooiste rozen schenken
die we eens samen…
Rosegarden
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
530 Dus kappen nou met jouw carmína burána
Van dudeljo wielewaal z'n hoogste lied
Ga dan naar tirol, luister
naar yo-yo ma
Maar kom niet elk voorjaar
de duizendste maal
Met roze bril, boompjes- en beestjesgez*k
Ik gooi je het huis uit,
zet jou aan de dijk!"…
Zo, wanneer t aankomt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
507 en schudden en
dans
de dansen dansen meesterlijk
innig en intiem mijn band en straalt
uit mijn ogen
zoals mijn handen de lucht strelen
stop
mijn hart spreekt nu in tongen mijn hart
dat in tongen spreekt
harten verbinden en mijn hart
verbindt buik aan aarde
(vers gebroken kluiten dieper en diepe stralen
van net boven een roze…
Glans
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
6 Aan tafel viel stilte, roze als de avondlucht,
toen een stem oude liefde uitsprak en verlangen
de huid deed tintelen van gemis dat even
de kamer vulde met jong vloeibaar licht.
Tussen de huizen bleef niemand in die grens
waar het licht van gemis landschap en huid
niet meer scheidde, maar elders riep.…
Vrij verbonden ...
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
2.077 Wanneer jij teder mijn gedachten kust
denk ik aan jouw lippen op de mijne,
aan jouw handen die mij zacht raken,
glimlachende ogen die mij omhelzen
warme golven gaan door mijn nerven,
op zoek naar kracht kleurt mijn huid
zacht roze, stil kan alleen jij begeerte
stillen, beweeg jij mij intens bewogen,
voel mijn welkom als een heerlijke
passievrucht…