3205 resultaten.
Onzichtbare moordenaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
578 Maar de natuur gaat zijn grillige gang
vier kleintjes zijn er nog, 'k ben bang
voor die onzichtbare moordenaar onder water
want na veel moeder-gesnater
verdween een kleintje onder 't oppervlak
kwam niet meer boven, hoorde geen gesmak
dus vreten niet alleen vogels die kleintjes op
nee, de onzichtbare moordenaar in 't ruime sop.…
De openbaring
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
647 De glans van een ander
De stijl van de tweede
Hem, zij, ik verander
Zo ben ik tevreden
Tevreden in leegte
Een gapend gat
Verborgen met een spiegel
Waan, woestijn, waardeloos, waardevol
Een huls
Niet van mij
Mij is vermeden
Mij is versneden
Tot gruis
In stof
Verwijderd, verdrongen, vergeten
Wat is eigen
Wat is ik
Ik is verdwenen…
Een projectie
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
509 ik blaas wolken op
tot ware luchtkastelen
laat witte schepen zeilen
in een blauwe oceaan
het is een spel
waarbij ik ongestoord
naar eigen fantasie de
schepping bij kan schaven
in een projectie
die mijn stemming en
emoties kunnen dragen
tot alles weer verwaait
maar de speelse wind
was niet mijn vriend
ook de zon verdween
achter…
de dag nadien
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
778 feestelijk kleed
drank en geurende gerechten
werden er rijkelijk geserveerd
stil kerstmuziek op de achtergrond
en familie maakte het feest compleet
ik herinner mij nog de kerstboom in de hoek
versierd met knipperend licht en witte ballen
zijn stoere takken zwaaiden in het rond
bewaakten de vele cadeautjes op de grond
maar het licht verdween…
dan zie jij weer de vogels om je heen.
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
677 tranen in mijn ogen,
het wordt nat op mijn wang,
kan het bijna niet geloven,
verlangde het al zolang,
door ziekte bij mij verdwenen,
zonder jou is het huis zo leeg,
we hebben het allebei moeten nemen,
tot de boodschap die jij eindelijk kreeg,
morgen ben jij weer bij mij,
morgen mag jij naar huis,
van de ziekte ben je nu vrij,
eindelijk…
Psithurisma
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
476 woekeren mee
Als een penseelstreek van de schilder
Als een zeezucht die steeds gewilder
is door de mannen varend op zee
Het krakende gewaad van het bos
Met als kleur een authentiek groen
Of bruin in de dagen van toen
Zo beweegt zij in haar schoenen van mos
Rustend op de stille wind
Een stem zo zoet als dat van een verlegen kind
Jaren verdwenen…
Kleinschalige geborgenheid
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
478 vergeten niet meer langszij
ik heb de troost van
herinnering van hoe
het vroeger allemaal ging
nog is er het ambivalente
van kleinschalige geborgenheid
maar de empathie zijn we kwijt
toch laait het vuur nog af en toe
als de wind met liefde waait
natuur lente uit de kluiten haalt
dan is het indolente van
traagheid even verdwenen…
Dodenherdenking 2019
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
470 ze verdwenen
bij horden
tegelijk zonder
afscheid
nemen overal
en nergens meer
alleen de warme wind
verzette zich nog
tilde sterren op
met het eeuwigheid lied
een bloemenkrans
gevlochten met
kralen parels
om te herdenken
't herdenken
van slachtoffers
die zijn gevallen
in de tweede
wereldoorlog
alle mensen
die onvolwaardig…
Herfst zonder oogst
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
423 weerkaatsten
einders gevonden die
hitte trillend de verzengende
horizon mismaakten
hebt tal van
verschroeide bladeren
gekeerd maar het leven
bleek al door de immense
hitte te zijn verteerd in
een herfst zonder oogst
nog duistert het
onder levenloos loof
maar de koelte
die de kruinen altijd
hebben kunnen geven
is door droogte verdwenen…
Magie
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
447 blikken gevangen
goochelde snel
ieders verlangen
het waren
niet haar
vlugge vingers
of afleidingstrucs
pure magie bracht
ieder van stuk
in verbazing en
niet begrijpend
zag je hun
vlugge kijkers
haar gangen
minutieus volgen
zij wierp
haar licht op
donkere wegen
waar hun aandacht
dan even te
lang bleef steken
was al
verdwenen…
Donellen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 baksteenpuin was
de kerk teruggevonden
Dunelee of Bonewerda
verdronken dorp
je komt niet verder
in Dollardklei gesmoord
lag het dorp
aan de Lethe
of Moersloot
riviertje niet groot
ontsprong naar we weten
in het veen
bij het dorp
dat nu De Lethe
is geheten
en stroomde uit
boven Nieuweschans
ga maar na
in de Westerwoldse Aa
alles verdwenen…
Wilgum
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 en meer naar rechts
Borssum
daar tegenover
aan deze kant
van de Eems
niet ver van Torum
lag Wilgum
waar in 1277
de Eems door haar oever brak
het kwam niet meer goed
door het Wilgumergadt
sleten eb en vloed
de Dollard uit
steeds verder strekte die
haar armen uit
Wilgum is er niet meer
ergens onder de slibplaat
tegenover Borssum
verdwenen…
Karen Carpenter
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
715 Een nachtegaal zong de tweede stem van peace of mind
toen Karen plots verdween.
Maar vrede vond ik pas vanochtend
toen de zon opnieuw verscheen.
"Peace of mind, like when you treated her kind "
speelde in de keuken op repeat.
Ik dronk mijn koffie mistroostig
nog suf van Karens diep verdriet.…
Ellen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
699 Ze toverde de glimlach op je gezicht
Maar nu is ze weg, de dag dat ze verdween.
Alleen maar denken hoe koud is het, o zo alleen.
Maar denk aan Ellen als vogels fluiten en de zon gaat schijnen
Want zoiets moois, lief en puur
Zal nooit meer uit ons verdwijnen.
We zullen je misssen…
Een naamloos ontvallen
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
418 kleuren
glinsterend en
sierlijk dansend
op de wind in de
ogen van ieder kind
in versnellend
tempo op naar
de finale die met
een grote klap
alle schoonheden
onderuit haalden zo
dat zij weer verder
konden dwalen
in de laatste tijd
van het oude jaar
dat met zijn knallen
de grijste geesten
het verblijf op
aarde deed vergallen
verdwenen…
Mijn leven...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
807 Net als jij, is het verdwenen.
Herinneringen nemen nu de overhand.
In mijn gedachten leef je verder.
Je hebt een plaatsje in mijn hart.
Dat plaatsje laat zich niet verdringen.
Zorgt voor geluk, verdrijft mijn smart.…
De zang van jouw adem
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
533 ik zag de
vingers van
je handen zacht
spelen met lieve
lichte geluiden
die opklonken als
jij ze openden
en dichterbij kwam
met warmte die
eindeloze rust en
bescherming gaf
achter jou
kleurde alles
nieuwe verbazing
in langzame
melodische tonen
die zacht nader
kwamen en weer
verdwenen elkaar
strelend in en op
de muziek van
het…
Welvaart en overvloed
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
458 Farao's waren op zijn minst zwaarlijvig
Zij aten veel, de wijnen uit de kruiken
Verdwenen in verslaafde dikke buiken
Werklieden bleven onderwijl bedrijvig
Haast wekelijkse klysma's moesten zorgen
Voor lucht en het verliezen van gewicht
Maar ja voor lekkernij weer snel gezwicht
Begon de vraatzucht alweer in de morgen
Het ideaalbeeld…
Kwetsbaar dochtertje
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
430 Langzaam verdween wat zin verleende, betekenis gaf,
en zeker, 't is verschrikkelijk van niets meer te weten,
maar pijnlijker, zo niet volstrekt meedogenloos,
is het laffe en sluipende proces van vergeten.…
Eeuwigheid
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
585 Een nevel die even verscheen en zomaar verdween.
Is alles nu verloren, is alles nu voorbij?
Nee, er is hoop gebleven, op een nieuw leven.
Een nieuw leven, nee, niet voor even,
maar een leven tot in eeuwigheid.
Ik wil jou niet vergeten, dat is een zekerheid.
Eens zal ik jou opnieuw ontmoeten.…
La lollo
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
464 Francesca bollolollobrigida
Stond op haar schaetsen hemelsbreed te shinen
Van oor tot oor breed glimlachend te smilen
Als zij iets níet was, was het frígida
Ze toonde strak in 't pak
haar bolle billen
Haar haar verdween onder
een blauwe cap
Niet echt esthetisch, eerder
'n handicap
Doch niet voor iemand die
haar huid zou willen…
voltooide Tijd
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
528 tussen de Tanden van ’t Heden
knarst ’t Zand van ’n Verleden
bij de Opgravingen kortgeleden
bleken de Kostbaarheden verdwenen
of ze hebben er nooit gelegen
ik zit om gedegen Onderzoek verlegen
op de Muur van Herinneringen
prijkten Schilderingen van fijne Tijden
de Zon en lachende Gezichten
ik had daar niet met grote Zoeklichten
op…
toeristenoord
netgedicht
3.4 met 38 stemmen
309 een
rimpelende
opkomende maan
de wind strijkt
geen golven
die verborgen zijn
onder keiharde rots
schuren wel de kusten
met afkalvende kussen
pas met een strand
waar boten meren
en mensen zwemmen
kunnen zij hun
investeringen met
rendement veilig stellen
aan de natuur
wordt niets gevraagd
de vissen zijn door
de drukte verdwenen…
New Age
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
459 Nog even
en dan ben je weer verdwenen,
als ’n hersenkronkel uit
in mist vergane tijden.
Maar dan verschijnen voor mij
alsnog je woorden,
in oververhitting,
en de symboliek
van Liefde.…
Laatste woord
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
395 Ik ben niet verdwenen.
Ik ben opgehouden
met proberen aanwezig te zijn.
De wereld merkt dat niet.
Dat is geen klacht.
Dat is hoe gewicht werkt
dat niemand wil dragen.
Deze woorden betekenen niets.
Ze markeren alleen
waar het misliep.
Ik ben geen herinnering
die warm blijft.
Geen stem
die je later begrijpt.…
De organist
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
380 hij zit aan het orgel
stil en recht
geen schrift, geen noot
die hem iets zegt
hij draagt de toon
hij jaagt hem niet
gelijk men adem draagt
in een lied
zijn handen gaan
waar het hart zijn wil
zij maken luide dingen stil
de tijd vertraagt
de ruimte wijkt
en wat verdween
wordt weer bereikt
Reinaert ging door bos
en hof
met list, met schijn…
ondergaande zon
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
630 in deze onwereldse verstilling
had de Jacaranda een transcendente
glans over het weerloze gelegd
het kind dat zonder te weten het geheim
van zachte krachten in zich droeg
op het randje van stilstand
verdwenen de blauw-paarse bloemen
de zon ging onder
in de verte hoorde ik het zoemen
van een vogel des doods
het werd nacht en stil…
Na winterslaap
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
283 Haar gezicht verdween
tussen de kieren van “t gordijn
schenen de warme stralen
van de lentezon.…
Jouw Wereld
hartenkreet
4.4 met 22 stemmen
1.951 Als je niet meer rond mag kijken
Je in je vrijheid wordt beperkt
Jouw wereld steeds kleiner wordt
Zonder dat jij iets hebt gemerkt
Nooit meer stappen met je maten
Kopje koffie drinken met je ex
Eens een nacht het beest uithangen
Een date alleen maar voor de seks
Je spontaniteit totaal is verdwenen
Door je bezitterige en jaloerse vriendin…
Zo graag
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.473 Ik weet het niet, of is 't visioen verdwenen
nu 't avond wordt en alles plots verkilt?
Ons leven is een ebbe en vloed van ooit bereiken
van wat de ziel vervult en leven geeft.…