Alle inzendingen over verlaten

4314 resultaten.

Sorteren op:

Terra Nova

netgedicht
3.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 851
schier onmogelijk dat land verlaten zonder amper week door ‘t water te geraken mijn ziel doorleeft wel enkel aan ‘t verzuipen - oppervlakkig laat nooit gaan - behalve drijven doet een vlot van enkel jonge twijgen ook als bindingen bestaan van natuur en al ontdaan weet van tijd of iemand meer moet ik zijn gedreven rimpelig mijn…
montanero10 oktober 2005Lees meer >

dag

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.564
een druppel valt het is mijn laatste traan bij het koude witte laken de spitse neus prikt een landschap in het uitgestrekte oog in oog met verleden tijd bevroren in een verloren strijd mijn gevoel lift op; hij was een echt mens mijmer ik dat zeg ik altijd bij het overschrijden van de aardse grens ik draai om verlaat wat…

de akker

netgedicht
2.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.192
Ik liep langs akkers van verlatenheid Door dorre droogten vol met onbegrip Gegroeid in jaren tijd Ik zag geen kleur meer Die mijn onrust kon verstoren Slechts het grauw Moest mij bekoren En de strijd De eigen innerlijke kracht En soms façade Waren broeders Teer, hard en dan weer uiterst zacht Die hielpen bij de ommekeer Waar plotseling…

demon

hartenkreet
4.1 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.598
tomeloze kracht die mijn stroom van woorden brengt in een vrije val als een sneeuwbal die bergafwaarts voortrolt, ongeremd en groeit zonder oog voor werkelijkheid steeds weer passeren striemende beelden mijn geestesoog verlating, jaloezie vernedering amper overwonnen dient een volgende zich aan een wond die ik open houd bezeten…
stater7 november 2005Lees meer >

Onbewoond

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 886
Mijn gedachten gaan vrijuit terug waar het begonnen is een schilderij aan de muur dat nooit is afgemaakt Vier muren, een ziel en twee ogen die niet langer zien dat jij mij verlaten hebt om elders door te gaan met leven Een stad zonder stem de wereld slaapt zijn roes uit waar ik alleen wakker ben met sigaretten en mijzelf De wereld…
I, Lucifer29 november 2005Lees meer >

de dodenvallei

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 700
eens waren zij verdord de geraamtes van tyne cot normandië verdun de somme margraten en de grebbeberg de vermisten en beweenden ze waren over onze planeet vertellen hun eindeloos verhaal van zinloos sterven en verdriet volkeren horen de boodschap aan en razen de ondergang tegemoet eens zal iemand echt luisteren de vallei is nog niet verlaten…

No rising of the sun in the East

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 630
Steden en dorpen, ze lijken verlaten, zoveel onschuldigen zijn op de vlucht. Dekking zoekend voor de kogelregen, jammerend om degene die ze verloren. Regeringen, ze willen het niet horen, en niemand, niemand houdt ze tegen. Hun soldaten, wachtend om de hoek, met geweren klaar om te gebruiken, zien de mensen angstig weg duiken.…
Jos Witteman13 augustus 2008Lees meer >

Verdwaald

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 964
Waar is toch de lach gebleven die met de zon ten onder ging weende met het opkomen van de maan en fluisterde tussen rotte bla'dren van de laatste novemberdag verdwenen van een verlaten gezicht voorbij starend aan de wereld schreeuwend naar de sterren in het strakke donker gericht oh mens gij die 'm vind in verloren landen schenk…
Almaresáre1 december 2006Lees meer >

waar Pietje was

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.163
een plank in het park draagt de schilfers van de herfst in bruin verlaten kleuren door naaktheid omgeven op zijn houten lijf staat uit de weggelopen keuken van een randbewoner een kommetje met water te waken naast een pluim die blijven hangen is welke vreemde vogel toch kwam hier snel een bad nemen om dan weer weg te vliegen dat zijn…

Jou ruiken aan het groen

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 752
mag ik een kersttak voor je breken voor even al die glittertjes vergeten jou ruiken aan het groen nog is het vers maar in gebroken zijn zal zij ook sterven in en met ons samenzijn het oude jaar nog schittert bling in volle glorie een verlate kerstceedee zingt zachtjes de victorie van zijn komst op aard mee maar op de drempel…
wil melker30 december 2006Lees meer >

Nog altijd geroodkoperd

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 748
terug je schudt het stof af van je rug als jouw dossier nu wordt geopend ik hoor je lach nog altijd geroodkoperd leeft nu in mijn handen als een lenteduif vliegt op voor even zomer en de herfst uit zag je oogsten in je vlucht het ongetemde leven je keert nu niet meer terug noteer met een herinneringszucht jouw weergaloos verlaten…
wil melker12 november 2007Lees meer >

Liefde

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.699
Golven slaan op het strand iedere dag van het jaar Het gaat ze nooit vervelen bij weer en wind niet, ze maken nooit een bezwaar Je glimlach lijkt onbreekbaar in de ijzige, koude wind onveranderlijk als golven, tja zolang je bij elkaar het geluk maar vindt We zijn de enige die het weer trotseren, want het strand is verlaten anderen zullen…
Namasté2 december 2007Lees meer >

Balans

netgedicht
3.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 894
dat honderden jaren staat Stille ramen waar verkeer langs gaat Vensters maken buiten en binnen Als zwart het wit verstaat Twee geliefden verhouden zich tot elkaar Als het glas waardoor je kijkt Hetzelfde lijkt Als ze beminnen Een huis dat honderden jaren staat Stille ramen waar verkeer langs gaat Een kind dat er opgroeit en het verlaat…

WOUD VAN DE DOOD

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 629
Ik loop geheel ontbloot Over zandige paden Door een droge sloot Langs kadavers vol maden Het bruine, droge gras Is reeds lang verdord Een uitgedroogde plas Bewaakt een verlaten fort Een oneervolle naam Siert dit dorre oord Een twijfelachtige faam Waar de natuur wreed ontspoort Het woud van de dood Een woestijn vol ellende Die elke…

Waar zijn mijn dromen gebleven?

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.031
Ze kunnen zo mooi zijn, zo echt, zo warm maar ze hebben mij tijdelijk verlaten zonder dromen voel ik mij leeg en arm en het gekke is; niemand heeft het in de gaten...…

mijn kind

hartenkreet
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.100
Je gaat me verlaten, Niet wetend waar je aan begint, probeer ik je te waarschuwen, maar je hoort me niet Het liefst hield ik je vast, je overladen, met mijn liefde, wetende, dat dit niet voldoende voor jou is Ik weet ik moet je los laten, je verder laten groeien…

Een berg te veel

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.874
En de top is een vloek die niet rust voor hem, de knecht die zwoegt en dorstig beseft dat alleen het water op hem wacht als hij zijn fiets mag verlaten en weet dat hij naamloos deze kruisiging gauw zal willen vergeten.…

Hartendief

hartenkreet
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.018
tergend langzaam voelbaar in ieder moment mis ik jou omdat je er niet meer voor mij bent vastgezogen in een moeras zo donker en door leugens vervuild lijkt het alsof mijn hele lichaam huilt hersenspinsels golvend in een stroom van emotie en jij hebt hiervan geen notie ik voel me zo verlaten, zo alleen al je mooie woorden zetten me op het…
car19 juli 2004Lees meer >

Zinkende liefde

hartenkreet
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.879
Ook al maakt het schip water deze kapitein verlaat het roer niet…

Woorden in het Zand

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.809
Gaande naar het zuiden, zonder de geluiden Van het verlate, lage land. Staande in het natte zand. Komend van het noorden, Uit de schrale, lage oorden; Kijk ik nog eenmaal achterom, En vertrek, met stille trom.…
A. Arrende31 januari 2006Lees meer >

lacht je zacht gezicht

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 771
je kijkt naar mij maar bent mijn horizon al lang voorbij doolt in onbekende verten ik voorgrond niet in een wereld waar de waan het spook verscheurt en vreemde geesten krijsen toch wil ik bij jou blijven als een laatste draad voor je ons voorgoed verlaat ik pak je hand je kijkt verschrikt en voelt ineens je eigen ik en lacht…
wil melker6 februari 2006Lees meer >

De verminkten

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 780
In wegsmeltend koud winterlicht dwars door onherbergzaam duister uit grijs geruis en vaag gefluister nu de aarde achterover ligt ontwaken de verlaten oorden klinken de verminkte woorden Ik vang ze op het perkament zeef ze uit de klamme nevel loos verdriet en gehoekte wrevel uit laatste wens en testament Ik giet ze uit gebarsten vazen…
Kees Keizer9 februari 2006Lees meer >

Slachtoffer

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.261
Verlaten lichaam. Levenloos bungel je daar heen en weer, als ik mijn mes in je steek, je fileer. Achteloos ontdoe ik je, van je huid, en ik been je uit. Mijn geslachte bruid. Nu heb ik je stukken, in mijn handen, rauw, maar kan ik niet kiezen, omdat ik van je hou.…
Marije Geerts14 februari 2006Lees meer >

duindromend in vergetelheid

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 716
wortels waarvoor stenen zijn gevlucht jarenlange traagheid die ze plet in grondverzet van dichte ramen met hun blinde ogen in beton dat rotter wordt door oxiderend leven van dagen die als zand hun levens slijten in woestijnen van de tijd duindromend in vergetelheid de wereld rond het oosten is weer in als je het westen wilt verlaten…
wil melker20 februari 2006Lees meer >

GOLGOTHA

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 910
Duister is dieper dan de dood, hier komen alle eeuwen samen, de schepping is in ademnood, hier strijden machten in het groot, verlatenheid in diepste nood, mijn God, waar is het morgenrood?…
Jan Mul23 februari 2006Lees meer >

licht dat uren schemert

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 677
bomen staren in de mist huilen druppels op de straten het geluid vermindert zicht de stilte voelt verlaten gevangen in het grijs dat kilte is gaan dragen bekleed met witte rijp als de vorst is aangeslagen takken wijzen troosteloos verloren naar de hemel aarde lijkt wel bodemloos in licht dat uren schemert stappen dempen in het…
wil melker27 februari 2006Lees meer >

Oimyakon

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.183
Woorden vallen als fluisterende sterren in duizend ijskristallen uiteen wachtend op lang vervlogen liefdes die restanten van warmte met zich mee dragen wat bezielt de mens te verblijven in een dergelijk oord waar lichtstralen wangen breken beukend in de wind het menselijk kiemen onmogelijk gemaakt doch geboren zijn in dit helse oord is verlaten…
Ibunda20 maart 2006Lees meer >

Verdwalingen

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.985
gebaren en taal vernietigend het hart met sneden mijn huid verdwaasde waar heb jij gekeken waar gezocht daar domheid en geilheid toon voerden en woede is nu mijn woord uit toorn is dit geboren en in vrede zal het sterven zijn in het gras zal liefde liggen naast de stroom het hart vergeef de verdwalingen waar ik wist dat het zwakte verlaat…

Ouderdom

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.071
Lopend over de naad waar schim en kille siddering samenkomen krijsen de zilvermeeuwen langs de kim pikken de echo’s van de dromen terwijl afgebladderde lokeenden en drenkelingen de zee uit worden geduwd en de laatste waarheden tevergeefs beademd worden Mompelend schopt de oude man het wrakhout voor zich uit een lege fles met een verlaten…

nooit voorwaardelijk

netgedicht
4.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 638
voor een keer opende ik mijn ogen en liet mijn graf begroeien met een teder lijf lippen drukten zich op mijn open mond en enkel jouw stem deelde de stervende vogels in mij uren zochten alleen nog maar jou en alles dat ik in mezelf had verlaten ik wachtte op je woord maar iets werd terug niets; ik werd weer zoals voorheen…