5945 resultaten.
zonnelied
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.017 Rondom je is alles koud,
Omdat hij je achter liet.
Men klopt troostend op je schouder,
Maar je merkt het niet.
Je voelt je jaren ouder,
Omdat je nu geen toekomst ziet.
maar je moet niet blijven huilen,
Ook al ben je reeds alleen.
Spoedig zal de zon niet langer schuilen,
Dan breekt ze stralend door de wolken heen.…
Dementie
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.847 »
je moeder is al dood
een hele tijd
ook de boer op de akker
is niet meer :
het veld ligt braak
kilte en koude
dringen door
dringen door de dunne huid
dunne huid
tot de botten
alles is grijs
de botten
de kou
de gieren
grijnzen…
je zon bleek slechts te gast
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.194 hoe kan ik
spelen met beelden als
ik je niet meer voel
als je vertrokken
bent, je warme lijf
mijn koude nog niet kent
ik dwaal en roep de
schaduwen van samenzijn
waaruit de ziel vedwenen is
je straalde waar
ik nu in duister tast
je zon bleek slechts te gast
de verte is met jou
gevuld, ik weet de plaats
waar jij vandaag je…
Virus
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.143 vol van 'n dier met klauwen
het zorgt onontkoombaar
dat ik terug naar af ga
Elke weerstand binnenin
verzwakt door grommen, grauwen
verhitte gedachten dringen in
als substantie zonder massa
Mezelf niet meer vinden
is vreemd en abnormaal
bezorgt me koude koorts
en een ongrijpbaar gevoel
Want dit virus zonder naam
is als woorden zonder…
Afgewezen
hartenkreet
3.5 met 37 stemmen
2.824 De echo van jouw afwijzing
klinkt nog altijd
kil en onverminderd
door de spelonken in mijn hoofd
Grenzeloze naïviteit
maakte dat ik
in jouw woorden heb geloofd
Ik zag geen compassie
in jouw ogen
toen ik schreeuwde
zelfs niet toen ik zweeg
Je leek volkomen onbewogen
je uitdrukking
was koud en leeg
Ik begrijp niet hoe jij
al die…
Vlammetje
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.362 kleine eeuwig brandende vlammetjes
een baken van zekerheid
wetende dat zij er altijd waren
om licht te geven in de duisternis
om warmte te geven in koude tijden
zachtjes flikkerend in een plotse windvlaag
maar onverstoord verspreiden ze hun licht
klein doch standvastig
weerstaan ze alle testen van het leven
voor niemand bang…
Tussen twee harten.
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.344 Wanneer we van de ander proeven
En we het verlangen voelen
Om één te zijn
Is daar de drang om te vliegen
En te genieten
Van dat ene moment
Als de ziel de ander herkent
Wanneer je voor de ander staat
Met lege handen
Zijn voor een seconde
Angst en koude verbannen
En je voelt de leegte
Tussen twee harten
Wanneer liefde aarzelt
Op…
Nevel
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
909 Geruiloos zweeft de nevel
Over het koele meer
In de koude ochtend
Gehuld in mystiek
De kleur is niet te lezen
In de eerste zonlichtstralen
Lost de nevel langzaam op
Schaduwen worden zichtbaar
Geruisloos zweeft de nevel
Terug naar het onaantastbare
De avond maakt zich op
Om de aarde te laten slapen
Geruisloos sluit de nevel
De avond…
punten
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
1.040 Dus vergeef mijn kale woorden
en vergeet mijn koude blik.
Ik kan namelijk niemand anders zijn
dan mijn eigen rare ik.…
Jaargetijden
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
784 Slapend leven ontwaakt
Waar zacht bottende knoppen
Weldra opengaan
Om donzig groen te tonen
Stil ontvouwen zich
De tere vormen
Die in klimmend licht
Tot volle wasdom komen
Hoe kortstondig hun bestaan
Als stralen verzwakken
Randen krullen om
Bij tanende levenssappen
Het ontzielde komt ten val
Neergevlijd op koude aarde
Hoogpolig bruin…
losgeslagen kind
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
779 Koud en verlaten,
door iedereen gehaat.
Bang in het donker.
Geen licht, geen zon.
Een meisje dat niet meer praten kon.
Tranen, rode wangentjes.
Lege ogen, veel verdriet.
Te veel gedachten.
Niemand die dat ziet.
Haar haren wild.
Losgeslagen kind.
Gegil, geen echo.
Geen hulp, geen hand.
Zomaar zittend in haar vaderland.…
Lars
netgedicht
3.6 met 147 stemmen
43.023 weet ik weer van stof en steenslag
huil ik vecht ik tegen woede
wortels breken onkruid wint
hoor maar hoe de kleine twijgen
klagen want het kind is dood
op zijn graf de speelgoedberen
en de vragen en zijn naam
lang geleden rook de aarde
soms naar voorjaar en naar morgen
droegen appelbomen bloesem
was de nachtvorst nooit zo koud…
Depressief
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
1.124 Enkel nog de tinten
van grijs en donker
de koude lucht
van vallend water
dat hijgend zucht,
alles overspoelt
met geluid en klater
en klam aanvoelt.
Soms urenlang
ben ik dan bedroefd
soms dagenlang
ben ik dan moedeloos
en wacht ik dan
op het scheuren
van het grauwe grijs,
het opnieuw gebeuren.…
Herfstbladeren
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.296 Gekleurd gekruld en okergeel
Pronk je voor mijn vensterraam
even nog genietend van je laatste uren
voor de fatale val
tussen kastanjes en verdroogde blaren
in een plas of op het kort gemaaide gras
nog niets vermoedend van de lange tocht
schuilend voor de koude wind
onder hopen lotgenoten...…
Tsunami
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
717 Koude adem wasemt niet.
Wat is het erg...
is het weg?…
Die Kus
hartenkreet
3.7 met 18 stemmen
2.352 Lopend op het strand
Jij en ik
Onze voeten in de koude zee
Voorbij de zon die langzaam ondergaat
Jij legt je jas om mijn schouders
Onze ogen vinden elkaar
Dan raken jouw zachte lippen de mijne
En leiden ze mij weg, hier ver vandaan
De zon, de zee, het zand
Alles lijkt te zijn verdwenen
Maar als ik mijn ogen open doe
Ben ik…
onzekerheid
netgedicht
3.9 met 28 stemmen
1.158 het is lente in Groningen
waarom volgt de wereld niet
wat is het leven zonder het zijn
en het zijn zonder dat het gelukkig is
de liefde
wat een rariteitenkabinet
jij bent weg
achter de wolken of verdwenen
somber, bang en onbegrepen wacht ik hier
ik heb het koud zonder jou
de angst van verschijnen zonder warmte
ze heeft mij in haar macht…
Autumn
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
893 Er komen koude nachten,
bladeren dansen in de frisse lucht.
Ik bewonder de pracht van de vroege stormen,
en vertrouw mezelf toe aan de wind.
Deze prachtige klanken en vormen
Hangen niet af van macht of bewind……
Grenzenloos
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
871 Strelend gaat mijn
rechterhand over
de intens koude steen
regenboogkleuren laten
lachend gouden letters
stralen in ijzige kou
gedachteloos speel ik
met mijn wijsvinger boter
kaas en eieren in het zand
trek lijntjes om de hoeken
met elkaar te verbinden
ik zie je grijns, gewonnen
mijn linkerhand gebruik
ik niet, verstijfd…
het grijze sombert stilte
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
754 ik was weer aan het strand
zag de hand van wind
in het afslaan van de duinen
het zand is hard en koud
meeuwen troosten zich met mist
die winter verre van ons houdt
het grijze sombert stilte
de golven rollen kilte
schuim wiegt wit en traag
de korte dag vandaag
maar als ik terugloop
zie ik de konijnen struinen
in het watertje van zon…
Toch staat in je hand geschreven
gedicht
1.9 met 35 stemmen
30.011 Toch staat in je hand geschreven
mijn spaanse vluchteling
er is geen ontkomen aan
je lot wacht in Ispahan
maar kom eerst in mijn oksel slapen
kleine labrador
met de koude voetjes
en snik me je vergeetmenietjes
onder de linde zal ik dansen
met jou mijn speelgoedbeest
en ja dan voorgoed vergeten
daarna zal ik je frans leren
fais-moi…
Stil
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
1.245 Wat ik hoor, is alleen nog maar jouw koude stem die mij vergat, jou woorden die mijn hart in stukken braken.
Beloftes die je zo maar liet vallen, mijn handen die je zo maar loslieten, dit zijn de dingen die mijn ogen nog steeds zien...
Het is stil...oh zo stil..…
Water.
netgedicht
2.8 met 14 stemmen
927 Water stroomt door elke zee
mijn handen scheppen het wel voor je
uit de heldere, koude beek
In eeuwigdurende liefde neem ik het voor je mee
en pas zo een mouw aan jouw problemen
Blijf onder mijn arm, verberg je achter mijn rug
Als de strijd gestreden is mag je me omhelzen
en dien ik je voortaan koninklijk,
eten wij voortaan van gouden…
Afscheid
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
1.972 Als je ooit mijn lichaam vindt,
verkild, verstild, verlaten
door hartslag en door ademtocht,
wees dan niet boos mijn lief.
’t Is waar,
dat koude lijf zal nimmer meer
jou koesteren en strelen.
Maar mijn ziel, die bij je blijft,
die met je leeft, rondom je zweeft,
die jou beschermen zal en helen,
die raak je nooit meer kwijt.…
poort van blauw
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
708 de zomer tweeduizend acht
een koningin had me in haar macht
de koningin van een koude decembernacht
vroeg men genade aan een hogere macht
donker blauw was een poort
rijk te hoog naar de hemel
de smeekbede werd beantwoord
en vleugels gevormd
nu is het wachten op september
de twaalfde om exact te zijn
zal het weer als voorheen zijn
liefde…
Ja hand in hand
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
932 zag de bui
al hangen
een warme zee
verlaten strand
zij liepen hand in hand
het koude binnenland
door duinen waar het
geel nog triomfeerde
en herfst voortijdig
te plots interrumpeerde
met regensluiers
die het stel niet
interesseerden door
zomer zongebrand
komen zij oogsten
ja hand in hand
elkaar weer winteren
beloven nu stralen…
Sikkelmaan
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
592 zou de kraai schreeuwen
over de brede aardrug
langs de grenswal
in koude nachten rouwen
doelloos en onwetend
omdat ik het gevederd licht
van de maan nooit
gewogen heb
zou ik minder wenen
of zonder duisternis
wanneer ik de zee
inloop
woorden laat verdrinken
die ooit in mijn handen
lagen
eens uitgesproken
horen dat de zomer…
Het begon in de lente
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
669 op het bed schikt vader bloemen
in vergane zin
van verlaten koude dekens
tot de ochtend innig schijnt
en de stelen streelt als zinnen
op stelten
in een bries
tintelen zijn wortels
het schouder blad schokt
valt
van de tweede tot achtste rib
voorbij het bot
in een adem
tocht de zomer uit de aarde
als de herfst het dekbed
teder…
Bikini met bontkraag
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
1.406 hartje winter wens ik zomer
smeltend sneeuw plast koude uit
'k was altijd al een dromer
met liever warmte op haar huid
hartje zomer wil jij winter
bevries je stralen tot pegels ijs
van zomerregen maak je splinters
scherp geslepen, winters grijs
hier scheiden dan ook onze wegen
herfst en lente zijn te vaag
jouw noorden houdt mijn zuiden…
anatomie
gedicht
2.5 met 89 stemmen
38.498 Je wenkbrauw van goud
is boog boven een oog
als een groene zee koud
je haar lokt in vuur en
je wang van rode aarde
uit de diepte het brood
welt in huid en in melk
en doopt op je tong en
vertelt hoe je loopt voor
de duur van mijn oog -
dan eet ik van je, drink
ik van je, dan adem ik
je adem in en zink ik
met de zee die me ziet
verder weg…