5125 resultaten.
Zelfs in Turkije
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
528 wanneer zij hun doden willen begraven
lopen zij gewapend met witte vlaggenstokken
vooraan de stoet
nietsontziend klinken salvo's van tanks
om zoveel mogelijk te verwonden
te vermoorden wellicht
het bloed kruipt waar de weg vrij is
men kreunt en blaast de laatste adem uit
aangesnelde ambulances worden beschoten
toch wagen zij hun leven om te…
Plein
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
495 Je hoeft
er het plein
niet te vrezen
Alleen
de klinkers
klinken onder schoenen
De ochtend
valt er af te lezen
aan de huiver van muren
De mensen schuchter
morgen haalt
met hen adem
niemand
en niets
nog echt op dreef
Muzikant
met z'n muziek
is er tweemaal te geef
Echo van accordeon
tegen muren van
kerk en paleizen…
lieflijk is zij die naar seringen geurt
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
634 Ik luister hoe mijn gejaagde ademen
zich langzaam vermengt met jouw verzonken harteklop.
Eén hand woelt door mijn haar
terwijl de andere me lieflijk bezweert
me niets in het hoofd te halen.
Wat zou ik , je buik is mals,
je stem is zacht en je hals geurt vaag naar seringen.…
deja vu
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
602 bij een bezoek gedreven
door een hang naar toen
getroffen door de
somberte der straten
merk ik de wind als
het amechtig ademen
van een stad die ik
niet meer lief kan hebben
hier at ik eenvoud
dronk ik het jonge leven
gulzig als een pup aan de tepel
van zijn moeder
nu de wereld zoveel ouder is
en mijn blik rust op het
voorbije…
De "misstap" (misdaadsonnet)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
733 Zijn besluit stond vast, het was moord
en geen gewone "val van trap":
men had eerst haar adem gesmoord.
De leraar vreesde vrouw en kind
te verliezen met zijn misstap.
Ach, had hij haar maar niet bemind.…
De ontdekking
gedicht
3.9 met 45 stemmen
7.279 Hij hield lezingen, gaf interviews,
lichtte zijn bevindingen uitvoerig toe,
en alle mensen schudden hun hoofd van verbazing -
maar ze haalden ook opgelucht adem,
want zij bestonden nog wel,
en achter hun deuren, tussen hun jassen, in hun kelders
omhelsden zij elkaar,
in het donker, prooien
van eenzame begeerte.
----------------------…
fataal verborgen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
476 sluipschutter
worden de mensen benaderd
om dan aangeraakt te worden
gelijk kleintjes tikkertje spelen
met een onverhoedse handdruk
een zoen of een kus op de wang
als het niet met een niesbui is
de samenleving raakt ontredderd
door gezaaide verbijstering en angst
waar het monster niemand ontziend
onder de leden van de mensen kruipt
die zich de adem…
Ijsheiligen
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
410 tot grote verbijstering
vroren ijsheiligen
vannacht bloesems
en knoppen kapot
alsof de strop
door corona
ons de adem al
niet deed stokken
schone lucht in
het met sterren
bezaaide zwartblauw
veroorzaakte strenge kou
net als de immense
droogte op grote hoogte
door het overvloedig
zonnig lenteweer
rookpotten en nevels
ze waren…
Seizoenen komen en gaan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
492 Proestend druipend voorover gebogen in de wind
loopt hij op het melkwit grint
Veegt de hangende tranen uit zijn baard
terwijl het meisje voorbij galoppeert op haar paard
Seizoenen komen en gaan
het witte huis de bloesem
stille boom onder de gouden maan
De blauwe rivier
ik herleef ze
schilder met vrije adem de bruisende zee
het…
samenhang
netgedicht
2.7 met 15 stemmen
700 ik zoek de liefde, zij is
ze leeft in mijn adem, mijn zucht,
in een opgedroogde traan
je raakt me aan, zo nu en dan
in het wezen van mijn bestaan
zij kent geen woorden
noch gebaren met de hand
ik droom in de echo van de nabije oorden
doch immer aan de buitenrand
van een verbeelde werkelijkheid
in het wezen van mijn bestaan
het is zeker…
Stiltelicht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
481 Er valt in mij een stilte
die ik niet kan duiden
alsof het allemaal voor niets is geweest
een ingewikkeld vragenspel, onwerkelijk
niets vermoedende onwetendheid
alles achterhaald door het kwaad
op zoek naar een werkelijkheid
omdat antwoorden nooit komen
– adem zuurstof, vitaliteit
die ik haalde uit het rouwproces
uit het verwerken van…
plaats relict
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
460 hier moet het zijn
-dit is de plek;
hic locus est
bomen, regen, zon
verweerd maar onverdreven,
het water is stil gebleven
aan het einde van de dag
als adem is neergedaald
begint het roerloos herhalen
heel even lijkt alles nog gisteren,
onaangetast door werkelijkheid
en autonoom naast elke gebeurtenis
een rimpeling vlucht voor de…
Stinkende remix
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 Er valt geen bijzaak te maken
van het stinkende ongemak
dat mijn lichaam geworden is
door de remix met pilletjes
die betere versies van mij
uitproberen
Met een mond vol latijn
laat de dokter iedereen even
in de gevarenzone
van mijn zweet en gassen
met ingehouden adem
sprakeloos kijken
in de koude bek
tussen mijn benen
Daar lig ik dan…
Op de rand van de afgrond
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
499 ze loopt
op de rand
kijkt angstvallig niet
in de afgrond
voorzichtig
stap voor stap
krampachtig kijkend
naar het moment
de depressie
diep beneden
grijnzend
hopend
dat ze valt
ze wankelt
de depressie houdt
haar adem in
hoopvol loerend
maar ze vindt
haar evenwicht terug
rechtdoor
steeds rechtdoor
dan voelt ze
vaste…
Natuurramp
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
240 hulpeloze handen
ongrijpbaar reikend
smartelijke gezichten
verliezend verlies
beschuldigende ogen
wijzend naar het kwaad
gestorte tranen
de leegte vullend
verwoestende adem
strijkt over de aarde
losgeslagen zwiepend
verandert verwerpt
vernietigt smijt
ontroostbare aarde
bedreigd verkwist
verwaarloosd gekwetst
beschadigd geschonden…
Hocus Pocus in Hoboken
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
441 Niet zijn ogen, niet zijn stilte,
niets wat hij brak met elke adem.
Hij sprak, maar zijn woorden vielen
tegen, op de grond
als hopeloze scherven.
Hij is er niet meer, niet
in jouw wereld, niet
in die van ons.
Hij is verdwenen, uitgewist,
vergeten
voordat hij schreeuwen kon.…
Het ijzige front
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
292 ploeterend met de fiets
aan de hand krakend over
een dood spoor van gewiste paden
langs grauwe geknotte wilgen
en sneeuwpoppen
met geknakte, geheven armen
in overgave
sneeuwvlokken sneuvelen
op vaalbruine hazen vluchtend door
de ochtendschemering
over schrale akkers
hun legers verlatend als
deserteurs het ijzige front
voordat de kou hun adem…
Mond vol leven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
62 toneel is de aarde
een vlakte met een mond
vol baleinen die in-en-uit
stromen van leven zeven
en verteren wat niet zwemt
verslapt van verdunde hartstocht
verbleekt van verloren vreugde
verroest van vermoeidheid
De dansers zoeken zichzelf
op de tong, af en aan
spoelend uit de magen
de kraamkamers van het leven
De draadgordijnen ademen…
Een sliert herinneringen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
772 Een sliert herinneringen
en alles gaat voorbij
maar hier en nu vol adem
en lichtheid soms en ernst.
Het deint en schommelt verder
maar laat zich niet bedwingen.…
zwoelte
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
729 Mijn adem tergt me,
Ik doe niets en ik snak naar lucht.
Die verdomde zwoelte.
Geen wind, zelf geen kleine zucht.…
In bed
gedicht
3.7 met 23 stemmen
19.350 Het is mij een droom te ontwaken
door een hand op het haar en de slapen
en de streling van zaaien en rapen
meer dromen te voelen maken;
hoor in het omhullend geruis
van een adem de zee, de wind
op een lang, leeg strand, en een kind
ver van het ouderlijk huis -
Zij vroeg mij waar we nu waren.…
Vergeven
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
1.038 mijne is
ik staar naar een tijd
die zwijgend vervaagt
ik kreun om een onrust
die mij verwart
ik verdrink in een put
zonder echo
mijn lichaam siddert
naar eenzaamheid
tussen de sterren en de maan
mijn ogen trillen
naar stilte
tussen de zon en de zee
mijn mens-zijn huilt
om een herfstgekleurd
waanidee
ik nestel mij
in de warme adem…
Meditatie
gedicht
2.9 met 19 stemmen
14.870 Geen rots geen ster geen waaien en geen wiegen
doch overal het loerend water onder zee
geen vis geen vin geen stilgezonken schip
alleen het groen, het onbeweeglijk net
waarin mijn adem stokt, mijn hand niet meer durft dwalen.
En alles valt nu stil: mijn bloed, mijn blik
mijn blakende gedachte.…
Een oud web
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
851 Een frisse huivering
druppelt uit mijn koude lippen,
ik adem de winter uit.
Een bevroren wolk
overnacht in een oude kruin,
een oud web in een verloren tuin.…
Een roosje
hartenkreet
3.7 met 18 stemmen
4.235 Reikend naar de toppen van de bomen,
verlang ik naar jou, als mens
Ik bewonder een bos van regenbogen,
dromend van een ademend woud,
waar stilte zingt in elk gerucht en
dauwdruppels fluisteren in de morgenlucht.
Eén ontwakende, verborgen dag,
in mijn hand een heel klein roosje,
een wens in een heel klein bloemendoosje.…
splitsing
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.422 onze wegen scheuren een splitsing
en mijn ogen wenen me uit
hoe uw rug tot de stip krimpt
die ons warme hoofdstuk afsluit
de enkele flitsen en gevoelen
die mijn geheugen nog omklemt
lijken door uw verlaten getand
en mijn hart bloed het bijlen
de forse adem van het lot
heeft uw zachte zeilen
in andere richtingen gebold
en het…
foto
hartenkreet
3.7 met 27 stemmen
2.128 Ik sluit m'n ogen
en houd m'n adem in.
nooit wil ik weer wakker worden,
mijn leven heeft geen enkele zin.
Ik open toch m'n ogen
en zie je foto staan,
m'n ogen branden
er vloeit opnieuw een traan.…
Ogenblik
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.392 Je huid fluweelt als abrikozen
door druppels parelend gestreeld
terwijl je ogen argelozen
ik zie je met een frêle gebaar
de regen van je wangen vegen
waar koude vlagen rozig fleuren
mijn adem stokt terwijl ik staar
naar het blozen van de rozen
die zich gelijk je lippen kleuren
ik glimlach als ik je passeer
omdat jouw zon me raken kon…
Maagdelijk
netgedicht
3.3 met 23 stemmen
2.393 Geplukt uit een der velen
dwingend doch niet ruw
trekt hij haar uit witte lakens
tijd is hier en gekomen
het serene wordt haar ontnomen
Hij vlijt haar teder neder
vingers beroeren haar zacht
trillend onder warme adem
liggend vlak gespreid
zoals zij op hem wacht
De pen dringt zich aan haar op
beroeren doet pijn vergeten
brengt haar…
Kerstboom exit
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
2.793 december 2004
mijn kerstboom waaide weg
bevries de glimlach
op de lippen
van de voorbijganger
ijzig is zijn adem
zijn kille blik
dat sneeuw zijn lijf
waarin verliezen huist
mogen bedekken
o boom ooit afgekapt
alles wat jij bent
was wat jij was
ik nodig je uit
houd me vast
en voorbijganger ga
om koud te wonen
-…