5764 resultaten.
Mei als schildknaap
poëzie
3.6 met 13 stemmen
2.748 Lichtkind, dat met zwaarte spot,
Wilt ge als mijn schildknaap naast mij rijden,
Vreugdwaarts, tot het eind der tijden,
Naar de burcht van God?…
Kernimplosie
hartenkreet
3.8 met 16 stemmen
1.586 Slechts zuchten naar de hunkering
daar waar eenzaamheid de oorsprong
vindt in het diepste hart
Zoals warmtebronnen meerstemmig
de rand doen overvloeien
waar het einde herrijst in start
Frontale botsing van gevoelens
die magnetisch elkaar plezieren
de fladderende emoties vrij
Open alle registers
breng jouw…
Dieptepunt
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
2.468 beladen
in het teken van de nacht
je hebt me nu verlaten
het wachten is volbracht
het weten van gisteren
de verwondering van vandaag
voor verleden en toekomst
de herinnering wordt vaag
je bent me nu vergeten
een leven lang voorbij
er is te lang verweten
de vrijheid is nabij
mijn toekomst is onzeker
mijn liefde is verkracht
mijn einde…
De doodstrijd
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
1.782 Verder strompelend hopend op een zichtbaar einde.
Laat het stoppen, dit lijden, is zijn verlangen.
Totale uitputting,loomheid en ongelukkig zijnde.
Overrompeld en teneer geslagen door dit overwicht.
In een gebed verzonken wachtend op het verlossend licht.
Hij heeft mij 't leven gegeven,
hij zal mij 't leven nemen.…
Gevangen
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.513 toneel
als een kleed wikkelt het zich om me heen
verstrikt en bang
zit ik gevangen
gevangen op de wereld
gevangen in mijn lichaam
ik ben zo moe
in mijn hoofd en in mijn lichaam
ik wil praten, maar ben bang
steeds dieper zak ik weg
de bodem van de put is in zicht
ik zit vast en kom er niet meer uit
de put is mijn begin
de put is mijn einde…
ADORO TE 2 IN MINEUR -
gedicht
2.3 met 377 stemmen
81.514 Aan het eind van de straat kijken twee oudjes door het raam.
'Schat, de vuilnisbak wel buitengezet?'
'Donderpad? Die kat zal ik vuur doen vreten.'
Daag het monster niet uit, schrob je eigen stoep
vooraleer zwarte ruiters je berijden.
Over liefde zwijgen en in stilte lijden.
De zee is grijs.…
Zeepbel
hartenkreet
2.6 met 8 stemmen
3.009 Wandelend
door de straten van de stad
merk ik
dat je mee loopt
terwijl ik de grachten
oversteek
hoor ik het fluisteren
van je stem
nippend aan een glas
op een terras
voel ik je hand
op mijn huid
toch is de zeepbel
uiteen gespat
angst geregeerd
angst overwonnen
weerhield ons
te breken
een niet onopgemerkt
verloren einde…
Mijn wereld zonder tranen
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.048 Aan het einde van een lange pad
Onbewuste wereld die op mij wacht
Zonder tranen en zonder pijn
Deze lange weg heb ik toen gelopen
Het vervaagde mijn pijn en verdriet
Deze wereld...…
Treinconfrontatie
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
780 De schijnwerperlichten
Haar soelaas
Zij bestemt zo zeker
Een laatste keer
Wil zij zich geven
De doelgerichte stap
Rust, nu zo grijpbaar
Dichtbij, het einde
Van haar zinloze leven
Haar silhouet
In 't schijnwerperlicht
Zijn doelloze paniek
Rest nog willoos toekijken
Een ijzige gil
Door merg en been
Een moordende klap
De sneltreinmachinist…
het verzenkind (III)
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
697 het is nog nacht onder het slot
van onaantastbaarheid
en het kind
ongehoord, nimmer gehoord
en uit het verleden
bidt
alsof aan het eind van dit gewankel
stilte wacht, sterren
als woonst voor de dood
waarin alles luistert, niets
luistert
de angst voor hem, de angst om haar
voor hem, om haar
om het kind
dat telkens weer…
In Tragedie
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
490 In een wereld die nooit eindigt
Waar het eind begin in de rug kijkt
Stroomt een rivier van tranen
Daar huizen de verstoorde liefdes
In het land van sombere wolken
Het zonlicht zich zelden laat zien
Waar de liefde is bedekt met magma
Waaraan de cupido zich schroeit
In die wereld doolt de hoop
Eindeloos zoekend naar die ene…
Schot in de roos
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
966 Bij de politie zijn we zeer verguld
Met onze kogels met Oranje kop
Maar wij passen natuurlijk wel goed op
Als we ons magazijn hebben gevuld
Zo niet, heb je ’t einde van je leven
Nog een Koninklijk tintje gegeven
-----------------------------------------------------------
…de politie gebruikt volgend jaar andere kogels.…
Schorpioen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.037 Bij het onvermijdelijke eind
zie ik hoe zachte weemoed
zich aankondigt als in haar
ogen het leven wegloopt.
Een keuze was er niet.
Een weg terug is er voor haar
net zo min als voor mij.
Zo zijn wij.…
over een zee
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
636 pseudoniem
lacht een lichtstraal subliem
ultiem intiem
wij leven immers nog
in dit jaar genaamd tweeduizend en tien
wij zijn pelgrims die reizen over de zee van lucht
zoeken de singnalen op onze weg
die allang geschreven staan
gelijk aan een zucht
als ik in je ogen
bewegingen waarneem
dan zijn is dat niet meer
als een begin
zonder eind…
De leugen van de liefde
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
692 Hij vertelde haar
zijn leugen van de liefde
en het werd waar
toen hij het zei
hij heeft haar gekozen
aan het eind van de rij
zij verlangde
naar de woorden
die hij zomaar verzon
omdat niemand anders
ze zo zeggen kon
zij walsen samen
door een
doodlopende straat
als het meisje
en de duivel
die haar leven laat
hij heeft haar beloofd…
Dragen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
478 De regen valt
Bevochtigd
Maakt schoon
Stof wordt vloeibaar
Druppels worden stromen
Zou er ooit een einde komen
Aan deze liefde
Soms stromend als regen
En net als wolken blijft groeien
Niet altijd een kans
Om neer te vallen,
en wordt alles door te wind geleegd
Maar als het komt
Dan is het mijn kans
De stromen op te vangen,
Te dragen,…
Gedachten lezen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
873 Emoties beklinken deze avond onverhuld
reeds verwachte einde van mijn ongeduld
je kunt mijn eerlijke gedachten niet lezen
hoeft mijn zuiver denken niet te vrezen
ik laat je gaan met die andere vrouw
in wetenschap dat ik nog van je hou
bewaar momenten van daarnet en toen
en geef je als afscheid een hartelijke zoen
al kun je gedachten niet lezen…
afhechten
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
690 wat is tenslotte nog het nut
de raadsels van je leven te ontrafelen
ze lijken vluchtig teruggebracht tot
flarden van of losse eindjes
van geluk en overmoed
te lang geleden vragen en geheimen
ook weinig anders dan verwatering
van je verwondering over
beloften zonder einde
en liefdes opgegaan in rook
maar beelden en geluiden blijven
de…
Wij vrouwen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
787 Maar als je denkt dat we daarom minder zijn,
dan de werkende vrouw
die wel een loonstrook ontvangt aan het einde
van de maand, dan zit je mis,
weet ik
Het enige wat leuk zou zijn
is die beruchte dertiende maand
vind ik!…
Het dodenboek
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
990 In het boek der doden
speelt weer die jongen
die voor zijn sterven
de zon toelachte
in het dodenboek
waar een vlinder droomt
over levenloze nachten
zonder bezoek van dagen
die de dood verzachten
met het blonde, lieve meisje
dat na hem ging naar de wolken
in een eenzaam dood vertolken
in het boek tekent stilte
het droevig einde…
het zout des aanschijns
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
679 nu er niets meer tussen ogen is
dan weten, dat jouw overgang aan zielen klopt
stopt krampachtig klampen
aan een leven dat niet langer wil
jouw dagen zijn compleet
jouw lichaam schept het einde
en mijn tranen dragen slechts mijn hart
ik zie en zwijg
want zeggen heeft geen kracht meer
enkel nog jouw mooie tijd verbeeldt
het troostwoord…
splinters van tijd
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
594 schreeuw luidkeels in de stilte
op een kale, verlaten plek neemt hij
mijn stem over
weet hij waarom ik huil
waarom het vuur van de zomer mij ontvalt
in ieder woord dat ik leerde
en dat nu onverdraaglijk door schaduwen
gevoed wordt
door handen die mij tegen de nacht
aandrukken, gezichten die voorbijkomen, vastgehaakt
aan begin en einde…
Mariniers
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
727 Minister Hans Hillen wil de mariniers onderscheiden die in 1977 een einde hebben gemaakt aan de treinkaping bij De Punt.
Niet alle mariniers stellen daar prijs op, omdat daar burgers zijn doodgeschoten.
-----------------------------------------
De mariniers die gijzelaars bevrijdden,
Die worden nu alsnog gedecoreerd.…
Het slappe koord
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
562 er alles aan gedaan
om te blijven staan
op het slappe koord dat leven heet
geboorte en dood verbindt
van baby kind naar de volwassenheid
totdat je de grond weer bereikt
vaak was ik uit balans
maar kon dat met fixeren op
het verre doel weer repareren
zag de rafels in de lijnen komen
wist de realiteit vol met dromen
zou er aan het eind…
De blinde weg
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
634 innerlijke stem
vult het komend niets
en ik, ja ik ben het
die die dobber
uit de stroming dreg
en deze schraap langs
de wachtende vezels, een voor een
in een taal,
veel later dan t’oude Diets
maar wel degelijk vermaagschapt
en met veel daaruit te leen
zo bouwt mijn schrijven
als het waren
een Escher ets, getrapt
zonder nog het einde…
naast raven en stenen
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
538 soms denk ik
aan het eind van een lange dag
het is tijd
een stap terug
hoe het zal zijn wanneer niets meer
zich strelen laat, afstand onvermijdelijk spreekt
in alle ernst voor een groter leven
nachtogig
zonder handen om te bereiken
of je lichaam dat woelt in een doodgewone taal
soms denk ik
over loslaten en wie er na komt
wanneer…
De Film
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.723 Ik heb gehoord dat aan het einde van ons leven
een film van ons leven flitst voor onze ogen.
Zo, hier zit ik nu, in mijn ouderdom,
in mijn gemakkelijke stoel te
wachten voor de film zal beginnen.
Waar begint het?
met mijn conceptie, mijn geboorte, mijn jeugd?…
Bestemming onbekend
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
487 zou ik zeggen: Weet het niet
het regende vanochtend vroeg
uitgebloeide gouden regen
nu sneeuwt het resten bloesems
uit de rijen iepen langs het pad
en dwaal ik zomaar half verdwaald
in de richting van de zon
op zoek naar een begin
van iets wat ik nog niet weet
vager kan het niet
maar ik loop en ik loop
blijf lopen tot het einde
van…
Fiedel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
755 Het leven figureerde
terwijl ik toen sliep
Noodlot had toegeslagen
bijna een begin van het eind
De duivel sliep
dit althans was mij eerder verteld
Het tegendeel
bleek echter in alle opzichten waar, daar
toen de dood verwoede pogingen
actief ondernam
Uitgebreid werd gedanst en gefeest
toen bleek dat mijn wil tot leven veel sterker was…
nauwelijks voorbij (?)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
943 de kaarsen branden
nog even
op het eind van
deze dag van
kerst
beleven
liefde, warmte
vriendschap
volop daar,
ik drink het
in
en
met tegenzin
zwaai ik
het bezoek
uit
een tikje bedroefd
afscheid nemen
is een beetje
sterven
maar wil dàt gevoel…