3326 resultaten.
Rust in je hoofd
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
701 Laat de wereld even voorbij waaien
het ziek zijn is al zwaar genoeg
maak je hoofd leeg en denk aan niets
het is niet te verklaren waarom de een
meer moet lijden dan de ander
je bent een man zonder land
een toekomst zonder horizon
een verleden vol vergetelheid
vergankelijk op weg naar het einde
ik heb je lief gehad in barre tijden
de…
paarden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
509 voor de stilte aangetreden
zijn de beschrijving
van een lange dag
op de lage horizon
met ernst beleden.
loom en moedig
uit zwart gesneden
houden ze doezelige
warmte van de aarde
in een lome droom vast.…
Alle wonderen en gaven
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
505 Wie zag nooit de horizon
scheiding tussen hemel en zee?
Wie heeft nooit gezeten
in schaduw van bomen in het bos?
Wie heeft nooit genoten
van jonge dieren in de natuur?
Kom, geniet van alle wonderen
die de schepping aan ons gaf.
Kom wees dankbaar voor alle gaven
ons geschonken voor het leven.…
Onder de paarse hemel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
392 De getorste heer buigt de horizon,
Met wetten van staal en angst.
Zijn handen werpen steden in scherven,
Zijn ogen meten loyaliteit in stiltes.
Waar hij passeert, kreunt het land,
En de grond slikt de namen van verloren stemmen.
Zelfs de hemel lijkt te bloeden,
Onder het paarse gewicht van zijn blik.…
Speelbal
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
324 Ik voel me speelbal
van stromen in massa
slingerend van golf tot golf
kolken langs kliffen
vloeiend vanaf strand
tot verre horizon
hier stijgerend als vurig paard.
Dan weer blinkende vlakte
weerschijnend zon en kusten
dragend verre verbinding
tussen hemel en aarde.…
Haags zwerfvuil
snelsonnet
4.5 met 4 stemmen
625 De moeilijkheden stapelen zich op
Nu hebben ze alweer een zware crisis
De ongewassen mok - wat toch erg vies is –
Zet heel den Haag behoorlijk op zijn kop
Ze zijn daar goed in koffieleuterij
Maar houden echter niet hun kop erbij…
Tijger
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.413 De schaduw lengt haar lange tong
likt gretig naar het vluchtend licht
dat voor het gulzig donker dicht
behoedzaam kruipt langs roversjong
Het duister dat haar lijn verdrong
haalt vloeiend uit naar `t evenwicht
dat gloeiend groen een glooien richt
op smaragd bestreken horizon
Een schim schicht schaduw als een speer
klauwt krassen nacht als…
Blad voor de zon
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.336 Roerloos werd ik als plant gerukt
uit droom en horizon. Het snakken
naar het licht maakte weerloos,
een donkere wolk in een bodemloze leegte.
Ik adem bloemen op de wind
en schik mijn blad tot rozenrood
verbeelding kleurt.…
Paarden
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
2.371 Je richt je op, bestijgt
en omklemt er één,
met je armen en benen,
voelt de warmte van zijn hals
in je aderen stromen;
je spoort aan, ontvouwt je
in galop en rijdt naar
het heiligdom aan de horizon.…
letters uit je spiegelbeeld
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.368 over mij in vloeiend schrift
de schrijfhoek is mijn tegenwicht
ik krul je letters en
je marslijn rond
de rechte lijn verdroom ik
vertel me woorden
en je witte regels
letters uit je spiegelbeeld
kom en volg me
leer het leven schrijven
nu en op de lijn
niet ertussen
dat benauwt, de kou
heeft ons te lang bevroren
je bent mijn horizon…
Kleurige kruin
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
682 Het zit tegen de horizon geplakt
ik word weer door de herfst gepakt.…
die dampfeisenbahn
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
1.468 dampend stampt hij daverend
zich stoomsissend traag op gang
tsjokt en sleurt verdapperend
door het donkerende land
knarseknokend kraken dissels
sporen ketsen vuur en glans
tenderend over de wissels
takketoemt hij in kadans
scherend dendert hij langs bomen
muren, staken, bruut beton
onder bruggen, onder bogen
drijft hij naar de horizon…
nieuw
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
622 we gaan door met bouwen
kloven en schaafwondjes doen niet zeer
het kasteel wederopgebouwd
met een punt zo hoog als de wolken
waar liefde zal spreken
in vertaling gezongen
door tolken van ver
iedereen is welkom
bij de oplevering van het kasteel
de weg is lang
maar als u goed kijkt
heel ver daar aan de horizon
ziet de toren al blinken in…
Nooit wacht er een man op een vrouw
gedicht
2.9 met 175 stemmen
52.402 Op een balkon speurt een vrouw,
de hand aan haar slaap,
de horizon af: Komt hij gauw?
De wacht zet zich voort
op luchthaven, kade, perron
en bij de gevangenispoort.
Eerlijk, het wachten viel licht
als hij terug is waar het begon.
Ze vertrouwt het vertrouwde gezicht.…
dag lieve Marja
hartenkreet
3.4 met 21 stemmen
3.527 soms zijn ziekten niet te overwinnen
dan moet je berusten in de lengte
van je bestaan
onzeker wanneer het einde zal beginnen
is er de pijn van alles laten gaan
maar jij en ik weten dat dit einde
niet echt het einde is
er zal altijd water van jou in
mij blijven stromen
jouw zijn zal ik dragen
als een levende verbintenis
al ben jij de horizon…
Vervagend
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.502 in de wanhoop van haar blikken
Knikkend zoeken de knieën grond
het lichaam buigt voor het geweld
moe van het strijden en geveld
door 'n schrijnende diepe wond
Verzwakte handen weggekwijnd
vangen nog even 't vol gewicht
voordat ze in d'r neergang zwicht
Haar ogen op de glans gericht
van 't snel vaag wordende licht
dat aan de horizon…
Een nieuw begin
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.393 Snelle, donkere wolken
Zoeken door tranen heen
Jouw helder lachen
Grillige, naakte takken
Zwiepen door de wind in
Jouw sombere gedachten
Schrammende, gewonde bladeren
Schroeien littekens in
Jouw bedrogen herinneringen
Een ijzige, huiverende mist
Dringt door de schimmen van
Jouw serene dromen
Een nieuwe, blauwer wordende horizon…
zelfs je woorden deden zeer
netgedicht
3.3 met 20 stemmen
1.672 je was zo breekbaar, teer
zelfs je woorden deden zeer
in de pijn die je beschreef
je bent er even niet geweest
de zon scheen flauwer uit een
blauwer hemel zonder wolkenfeest
ik miste je het meest
in vergezichten waar je ogen
en je lach de horizon verlichtten
je handen zijn nu losgemaakt
uit het verleden, je draagt vandaag
de pijn die…
Je houdt me in het licht
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
800 ik draag nevel op vleugels
zo vlieg ik door je heen
kleur het heden in
tot aan de horizon met
het blauw dat jij creëert
op de breuklijn van mijn ogen
wis jij het verleden
en met sterrengefluister
spiegel je mijn wimpers
naar het open zuiden
waar het spelen met wolken
en kralen in de wind
mijn gesloten lippen verbazen
om het kind dat…
Aangemeerd verlangen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
750 Jij bent een blinde passagier
verborgen in het ruim van mijn verlangen
ik kies de zee al dromend op de pier
en jij het schip met horizon behangen
onze ogen spoelen aan in verre landen
maar toch gaan we voor anker
in onze haven van gevlochten handen
waarin de sporen van gemis verzanden
één keer nog wil ik in de zee van liefde springen
en…
Ontsomberen
netgedicht
4.9 met 8 stemmen
631 Somberheid verlucht zich
en gaat ontluikend over
in jubelende versies
die haar oorsprong
zonovergoten verdund
Maar de zomer kan ook
verkillend zijn
Ontsomberen geeft
de zomer een zetje
De onthulde warmte
maakt plaats voor zachtheid
Bruine kleuren bedekken
gebronsde lichamen
in innige omarming
Depressies verdwijnen
achter de horizon…
van kogels en granaten
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
724 zag je sporen
in de grond
een kale horizon
geen vijand die
het nodig vond
om jou te raken
je ging het maken
in dat vreemde land
van kogels en granaten
was eigenlijk gewoon
voelde als routine
nog niets aan de hand
tot je maat ontplofte
jij zijn darmen zag
jullie schoten terug
als blinden omdat
in deze oorlog
nu weer alles…
een woordloos verwensen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
533 ik stond
waar je staat
zag witte nevels
de mistige horizon kussen
in de koude stilte van morgen
voelde hoe onze banden braken
toen jouw ogen
mijn waarheid raakten
doodlopend trok ik
mijn cirkels recht kwam dwalend
hard op mijn bek terecht
woedend trapte ik jou
van mij af terwijl ik
nog altijd veel om je gaf
verstikkende liefde…
anders zwartwit
netgedicht
3.9 met 38 stemmen
3.048 zo op het oog schat men haar benen
even lang, links en rechts als haar armen
eveneens wordt beweerd dat haar borsten
loodrecht op de horizon staan, wat
onnatuurlijk is, gezien de zwaartekracht
de jubel van tenen en het kriebelen
van vleugels in plaats van haren op de rug
hij weet dat niet en denkt aan lammer-
gieren op de thermiek in…
Diepe stilte
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
776 Hier heb jij
het roer terug in diepe stilte
draai met de wind
achter de horizon
die niet meer beweegt
rond de rimpels van jouw lach
toe omarm nu de stilte
geef mijn hart nog een kans
en gun mij de benen van een antilope
wij zullen in dit stilteland
een nieuwe zon gebaren
naar diepere wortels
rauw en ongekookt
voor diepere lagen…
Nachtwacht
gedicht
3.1 met 52 stemmen
16.219 De kap buigt koud over beton
En tijd hangt ingeblikt in klokken
Verkrampt bewegend soms met schokken;
Dit barre eiland heet station
Achter een zwarte horizon
Zijn alle treinen nu vertrokken
Ofwel ze liggen tegen blokken
Hier languit naast een leeg perron.
Geen mens te zien.…
De zwaan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
493 Horizon van einder tot einder verguld.
Toekomst, die zich in het donker hult.
Over donker water een witte zwaan,
Zoals gedachten door ’t duister gaan.
Een schim die in het duister licht.
Een gedachte, zich naar de toekomst richt.
In al haar gratie, haar schoon bewust,
Zwemt zij verder door de avondrust.…
Geest uit de fles.
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
659 Onverwacht een hete dag,
de bries stond stil, zo ook
jouw vlag, de blanke schil
getekend in wolken van
stralend wit en hemels blauw,
en op het meer jouw rimpels, de
vrije wil van een smachtende
weerspiegeling, de zon zonk
neer, de horizon spoog rood
de sproeten op je huid,
kennelijk te snel en te jong
ontbloot in prikkelende dauw,…
Zomercholesterol
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
485 zonneschijn, zonnebril, zonnebloem
bij 't ontbijt, bij de tafel bijgezoem
warme avond, horizon, gouden bol
parasol, terrasjes vol, cholesterol.
Elke oogopslag betovert,
elk ontwaken is haast een feest
als jij terug bent, zomerke
terug van zolang weggeweest.…
zon
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.015 moet klein blijven
in je hart en ziel
wie onzichtbaar blijft
onbereikbaar zonder fantasie
blijft hangen zonder geluid
in een ruimte
leeg
in het donker
verlangen naar het licht
lila
met grijze wolven
huilt het bos samen vannacht
geen kier laat mij doorgaan
zodat men verder kijkt alsjeblieft
nooit meer lief
klopt het einde
zonder horizon…