3457 resultaten.
Transformatie
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
531 Hecate, Lilith, Baba Jaga
De oude vrouwen strijken neer
De wijsheden van lang geleden
Hond, kat en uil herrijzen weer
Het vuur van feniks blaast nieuw leven
In wat tot as geworden was
De jeugd, de onschuld, afgebroken
In duizend scherven splinterglas
Een nieuwe vorm van zwart wit marmer
Zo hard als staal en diamant
Geen muren…
Dichterlijkheid
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
505 Onzichtbaar zijn in
de berg van middelmatigheid
En toch die bijna sacrosancte
drang dichter te zijn
De onbenoembare dingen
willen vangen in een dodelijke strik
Zwarte merktekens
krassen op muren van beton
Een Medka getekend
tussen de werelden
De liefde blijven oefenen
met potlood en een beetje gum
Droeve woorden dopen
in…
Niemand is een eiland
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
438 het ‘alleen’ woont
prettig in het huis
gebouwd met
trouwe muren
en knusse hoeken
met ramen
dichtgeplakt voor
ogen die kijken
op de stoelen
zitten gedachten
te wachten
op hun beurt
ruziënde gevoelens
rennen rond de tafel
verschuilen zich voor
ogen die kijken
het ‘alleen’ woont
tussen klachten
krakende protesten
van ouderdom…
Liefdesverhaal
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
461 onze zielen raken verweven
in een dans van licht en snel
elk tel uitvoerig beleven
in ons matineuze liefdesspel
hand in hand door stormen
lopen wij op verdwaalde paden
tussen waarden en normen
van onze eigenzinnige daden
elke ademtocht een fluistering
van liefde, teder en puur
ons liefdesverhaal toch eindig
als mijn hartje in jouw muur…
Meerdere liefdes
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
469 De muren hoorden wat je fluisterde,
hoe je haar liefhad, mij nog steeds.
Maar liefde deelt geen warme haard,
wanneer één hart alleen nog vreest.
Je koos niet haar, je koos niet mij,
je koos een droom die niet bestond.
En achterliet een leeg gezin,
waar liefde eens onwrikbaar stond.…
in tijden van ijzer
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
481 rondom hoge muren
blikkeren bomen en
paarden van staal
binnenin het ijzerpaleis
lacht een gedaante in
zijn metalen vuist
niets mag wegsijpelen
uit het geharnaste
misvormde hoofd
gehamerde handen
smeden geweren en
wankele tronen
hoofd hart en ziel
hermetisch afgesloten
van de straten buiten
de Via Dolorosa waar
wezens…
Depressie
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
402 De echo spreekt,
de muren antwoorden niet.
Mijn gedachten ingesloten,
door angsten en verdriet.
De aarde draait,
de vloer wankelt.
Mijn wereld kantelend,
de waarheid verdraaid.
Druk van binnen,
het klopt aan.
Mijn bewustzijn brengt me hier,
naar het bestaan.
Druk van buiten,
uitend tot pijn.…
Eilanden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
155 Ik denk aan thuis
waar ik nu even niet kan zijn
zodat ik nog niet terug wil
Op dit kleine eiland
mis ik soms de mensen
Alleen maar hun aanwezigheid
zonder dat ik met hen
contact hoef te hebben
Er is hier genoeg:
muren van wolken
aan de horizon, de zwarte zee
die op mij af komt
met dreunende golven
een gierende wind
over bevroren…
Tranenbiotoop
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
144 De muren van de oude wereld
harden uit, worden weer van steen.
Ik sla de illusies aan diggelen
en adem door de scheuren heen.
Geen strijd meer tussen nacht en dag,
ik smeed ze tot een nieuw verbond.
Weer mens te zijn, hoe broos ook en hoe hoopvol,
diep geworteld in deze tranenbiotoop.…
De deskundige en het doorzichtige meisje
gedicht
3.7 met 3 stemmen
947 Er verscheen eens een geest online, een
doorzichtig meisje, de deskundige zag haar
ogen knipperen, daarna secondenlang
een muur, een omgevallen toilettas
Ze zat vormloos aan de andere kant
van de selfie, de suggestie van een mond
in de dingen
Ben je daar?…
Kralen van water...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
26 Kralen van water druipen langs de muur
de dag zwijgt als een Zwitsers bankgeheim
de poes slaapt met een poot over haar kop
een hond gromt omdat hij geen slaapplek vndt
De reis duurde langer dan we dachten
wolken boetseren draken in de lucht
de dauw blijft aan onze adem hangen
het is verdomd koud onder de brug
Het sneeuwt lente op ontdooide…
Saint-Germain
hartenkreet
3.8 met 34 stemmen
2.934 Terug in het mooie Parijs
loop ik bij Saint-Germain
Plotseling sta jij naast me
ik herken je aan je ogen
Je pakt mijn hand vast
ik heb geen wil meer
En laat me meevoeren
acht hoog nabij de Seine
Je sluit de deur achter mij
ik herken de gele sofa
Het schilderij aan de muur
zwijgend pak je me vast
Ik voel je volle lippen
strelende…
Wilde Voeten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
703 Door blauwe hoogtemeren
omringen muren ijle lucht.
Moeten huwen kunnen
om een kroot vol hopen
mogen, waar mijn wilde voeten
nooit meer stappen gaan.
Verlaten berghut, mijn einde
in aankomst van geleefd
dikke wollende onderkin
onderscheidt mijn jonge jagen.
Ik loop op wilde voeten
die vol krampen slapen gaan.…
pakte wijwater voor twee
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
884 je gaf entree
ontsloot de kerkdeuren
pakte wijwater voor twee
ik voelde hoe
de vloer onze passen nam
devotie knielde in de bank
in het zuidelijke licht
werd donker noorden
met emoties snel gedicht
ik zag ornamenten
de muur geschilderd met een lach
hemelbogen oogden je pigmenten
jij was mijn pracht
ik kleurde je Maria
zoals…
Rust-vervuiling
hartenkreet
2.2 met 16 stemmen
2.076 Plof ik op mijn divan neer
begint buurvrouw aan de vaat
buurman voor de zoveelste keer
keihard orgel spelen gaat
Mien, even verderop
stofzuigt plinten van de muur
ergens blaft een hond non-stop
iemand timmert aan z'n schuur.
Nergens in huis één stil plekje
voordat ik gek word op den duur
verhuis ik naar 'n landelijk stekje.…
Wat is er met me aan de hand?
hartenkreet
3.5 met 17 stemmen
2.887 Ik praat gewoon tegen een muur.
De twijfels aan jezelf.
Wat doe ik toch verkeerd.
Die zullen niet verdwijnen.
Tot zij wil verschijnen.
Wat is er met me aan de hand.
Dat fijne gevoel aan de binnenkant.
Ik weet het al.
Ik ben verliefd.…
bloeide bloemen voor de dood
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.316 bloemen vindt
de dood haar aards bestaan
ze staat een levenlang te bloeien
en wacht tot ze gelaten gaan
je lachte om de snelheid
die hard botste met beton
het rode bloed dat stolde
na de sprong van het balcon
je ontkende de depressie
die je naar beneden zoog
je liep weg voor de vergiften
die de ander op je spoog
je groeide dwars door muren…
Wie ben ik
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
1.180 Steeds dikker wordt die muur om mij heen.
Het liefst ben ik nu alleen.
Geen aandacht aan mij schenken.
Laat mij maar alleen om over alles na te denken.
Opnieuw ben ik de strijd aan gegaan.
Ik kan deze gevoelens wel weer verslaan.
Daarna kan ik weer fijn dagdromen.
Totdat deze beelden en gevoelens opnieuw terugkomen….…
Verspeeld
hartenkreet
2.0 met 19 stemmen
2.610 heb het al achter me gelaten
ook al staat het overal nog op
de muren geschilderd,
ook al staat het nog gegrift
op banken, tafels, planken
je zag enkel mijn schulp,
waar ik al die tijd in kroop
je zag enkel mij verdorren
in de late herfst avond
het doet me nog steeds
de sporen bij elkaar zoeken
maar elke aanwijzing zegt me
met trillende…
Melancholie
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
1.794 Woorden galmden tegen lege muren
zo kaal en grauw en koud en rauw
enkel nog de echo die blijft maar duren
verdwaasd bleef ik achter in mijn rouw.
Stap voor stap verloor ik de gewaden
van het leven zelf totdat ik, wegzonk
in het gevoel van het naakte waden
en in de poel van zelfbeklag verdronk.…
Eén grote leugen
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.092 De waarheid bleek één grote leugen
en dat terwijl mijn gevoelens en hart
weer durfden te genieten met volle teugen
ineens is alles door emoties verward
Geloven in het goede van de mens
dat doe ik dus absoluut niet meer
mijn gevoel bereikt nu een grens
omhoog gaat mijn muur van afweer
Als je iemand in vertrouwen hebt genomen
die zegt om…
Denkstroom
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
876 Uitgekristalliseerde gedachten
vinden ruimte en gebakken stenen
dromen in woorden papieren krachten
verharden nadat ze zijn verdwenen
de vergeten uitwerking een keten
onder dikke lagen ijdel massa
overstroomt de oevers van het weten
zoekt meer dan wolken, het licht en manna
ik schop tegen muren ik wil breken
door blinde obstakels te bevrijden…
Steen voor steen
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.508 zinnen
nu razen letters door mijn bloed
onze taal wil ik blindelings beminnen
weten van warm gevoel laten winnen
het verkracht mijn laatste restje moed
mooie woorden ooit ontvangen
door alle gevlochten draden heen
doen mij nog meer verlangen
naar die ene warme arm om mij heen
wil ik weer liefde kunnen ontvangen
verbrijzel die muur…
Zwijgen
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
701 De dwang tot verandering
sloot deuren en bouwde
hoge muren, waarachter
steeds meer verzwijgen,
omdat spreken
nooit meer veilig kan zijn.
(c) Chatfant | 16 juli 2007…
Herfstkleuren
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.159 Een vliegje zweeft geruisloos langs
Een vogel fluit zijn lied
De koeien grazen in het land
Enkel pracht wat je hier ziet
De kleuren van de herfst zijn warm
In rood en bruin en groen
Gouden muren van bladeren zo mooi
Alsof de zon zich met hen verzoent
De bergen steken af aan het licht
Ze beschermen dit prachtige beeld
Alsof ze laten beseffen…
De achterdeur
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
2.028 Contracten opgezegd
Dagenlang was ik bezig
Fysiek was je allang weg
Voor mijn gevoel nog aanwezig
Maandenlang
Stond mijn achterdeur op een kier
Een vluchtweg naar jou
Wanneer ik genoeg had van mijn leven hier
Die deur naar vertrouwdheid
Naar huis, boom en beest
Ik wilde het niet weten
Maar die deur is er nooit geweest
Geen deur maar een muur…
gestorven liefde
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.104 wezenloos
als ik het groene mos aanschouw
ik blijf geketend aan koude stenen
waren mijn ogen gesloten
toen ik voor het ontluikende koos
alle wegen leiden al jaren
altoos naar krimpende eigenwaarde
en kan slechts pijnlijk staren
naar ieder die kennelijk
het geluk voor eeuwig baarden
ik raak zo stilaan besloten
in een wereld van vier muren…
teder verlangen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
934 jij bent in mij
raakt met jouw lach mijn ziel
je kunt dat niet beletten
een schone blik is immers vrij
komt door muren heen
laat zich niet bezetten
ik ben in jou
niet omdat jij het wilde
of vragen zou
ik weerkaats in jouw spiegel
een stukje hemels blauw
soms gaat licht zijn eigen weg
laat zich niet vangen
of vermengen door wat Ik zeg…
Hij
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.328 gedachten
tot een ganzen ‘v’
En weefde
met hersenspinsels
Latijnse-woordjes-netten
Hij lichtte
donkere proefwerkdagen
glimmend blank
En hij wist
met Turkse woordjes
zinnen te verletteren
Met citaten als wervelstormen
waaide hij
ons culturen aan
En hij griekste
lange teksten
tot een Herakles
Hij machineerde
tussen vier muren…
Rookmelder
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
2.252 De kreet kaatst tegen kale muren
trilt na als sonar op het trommelvlies
die in verlaten echo de leegte peilt op leven
de stilte lang en breed in diepte meet
Het is lang geleden dat er stappen klonken
de kraan, soms ruzie, een daverende lach
Tocht betrok de woning naast ons heden
waar stof het voortgaan van de tijd verzacht
Maar nu klinkt…