Alle inzendingen over naakte waarheid

4995 resultaten.

Sorteren op:

Zeilschepen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 705
Wat ik weet over zeilschepen is dat ze varen naar de hemelpoort door de wind en door regen zeilen bol op hoop van zegen naar een ver verantwoord oord waar de doden mogen slapen ze mogen altijd blijven slapen omdat schepen weer gaan varen wind in waarheid zal ontwaken edelmoedig eeuwig blaken.…

zo lang

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 436
zo lang we onbeholpen naar woorden zoeken de taal ons venster op de wereld blijft we andere waarheden de ruimte geven de deur openzetten voor de stilte binnenin we verbintenis vinden met het onbekende naar buiten komen uit onze huizen van zand en klei zo lang we geraakt worden…
J.Bakx25 juni 2016Lees meer >

Verdwenen

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 622
vanzelfsprekend ben ik niet meer degene van tien jaar geleden tien jaar geleden onder de waanzin van een ander heeft van mij een vreemde vrouw gemaakt een andere moeder een andere oma zij hebben mij gebukt zien gaan zien vechten tegen leugens en pijn nu de tijd van waarheid is gekomen hoop ik dat ik die vrouw van vroeger weer…

Tussentijd

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 618
Ik sta gewoon maar op en drentel door de dag die doorloopt in de nacht die niets meer tegen houdt zodat de waarheid binnen sluipt en ik verdrink in golven van verlatenheid totdat ik ‘s morgens bovenkom en zonder voelen, weet en zonder luisteren, hoor in tussentijd die mij gegeven is.…
Lisa Leyten2 september 2016Lees meer >

We vroegen

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.826
Alle uur zonder waarheid is stilgezet, zeiden zei. ------------------------------------------- uit: 'De buigzaamheid van steen', 2005.…

uitzicht

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 405
drijvend over satijnen avonden proevend van herhaalde vrucht in een groen elzenbos, aan de pijnloze oever bij het boezemgemaal uit het zicht van aangeboren diepte met vlakke hand reikend naar de lucht nog één keer vragen, verzuchten als een speld in mijn stiltekathedraal geheugen dat ooit waarheid was de eerste woorden die ik las…
Iniduo28 december 2017Lees meer >

LAIS CCXVI

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 424
Het had zich in de handel recht gezet omdat het in een leugen waarheid wou: de onbestaande trouw van man en vrouw. Het heeft zich bij haar woeden neergevlijd en likt de wonde nu als vreugdes trouw: het wil plezier in wat haar ook verblijdt.…

Titel

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 533
De aarde De lucht De zee Een zucht Het leven De dood Huidskleur Of rood De dagen De morgen De nacht Geen zorgen De liefde De pijn Overkomen Het zijn De drank De drugs De waarheid Het gerucht Het werken Het geld Je gezondheid De helft Donkere materie De zee Zwarte gaten Ga je mee?…

Eeuwige winter?

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.107
Mijn zwijgende woorden, dwarrelen langzaam naar benee, warmte strijkt over uw porceleinen verschijning, glijdend over de groene bosbodem, vallend op de grond, Maar koud is nu de nacht, de winter is gevallen, mijn naakte stam en wortels, verlangen naar de rijke bosbodem, die enkel een tijd is heen gegaan, een tijd van sterfte,…
Hans Meijer21 november 2003Lees meer >

drama

netgedicht
2.7 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.864
huilend kwam hij de tent binnen en zakte in haar schoot ineen zijn hart zocht warmte zijn mond zocht troost de tent stonk naar zweet en tranen van degenen die voor hem kwamen zweet van handen die het geweer bleven omklemmen tranen van angst om te doden of gedood te worden hij stond op en liet zijn ogen rusten op haar naakte lichaam…
Jeroen Swaan27 februari 2003Lees meer >

je woedt onstuimigheid

netgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.047
weer speel je met de wind en zendt mij buien in onzekerheid neem mij in het blauw dans naakt de hemel dichterbij en vrij oplossend in de wolken zwarte aarde geurt het mogelijke wortelen het delen van de plaats voordat je weer vergaat uren duren langer omdat liefde tijdloos is kom bij me, teveel jaren voelen als gemis geef…
wil melker23 november 2002Lees meer >

GENESIS

hartenkreet
4.0 met 29 stemmen aantal keer bekeken 1.347
Kieuwen kiemen tot oeroude reptielen foetale fossielen in wording Licht en liefde ontwaken voor ‘t eerst uit stof en steen jij en ik Blozende blikken in obscure ruimtes een vluchtige vlam in het ijle Beloftes beleven op desolate stranden tijdens naakte nachten in een rijp avontuur Bloeien bloemen in de moederschoot Venus venaal…

Wohltemperiertes

gedicht
3.4 met 31 stemmen aantal keer bekeken 15.911
Ongedwongener dan op je trouwdag klink je, dagdagelijks naakt nog steeds als onder ede staand, in de verwelking die je toekomt zo terloops natuurlijk als kleding die van schouders glijdt een voor de lang te gane liefde verlossend woord zeggend: verstrooide aanhef, voor die niet onwelwilend toekoort, tot een ter ere van niemand in het bijzonder…

Stervende herfst

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 623
De herfst stript de dagen tot een naakte werkelijkheid die geen mens durft te voelen, hooguit het topje van de neus. Ogen sluiten het licht wenken niet meer naar buiten. Lippen liggen op hun rug de zwaartekracht te machtig. De maan is vol en rond en lacht de sterren toe. De nachten strekken zich uit, kou vriest de woorden vast.…

De herkenbaarheid

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.206
Wij zijn herkenbaar geworden als helder licht in lege ruimten de geur van naakte huid op onderstroom van liefde Wij zijn tastbaar geworden in elkaar’s adem van verlangen de kleur die zich uitstrekt heeft ons gezicht blootgelegd Wij zijn herkenbaar geworden in waar wij waren, hiervoor de beweging die wij volgden de langzame, de snelle…
Irmgard15 maart 2007Lees meer >

Zondeval

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.006
In de schaamteloze tijd beleden wij onze berouwvolle zonde zonder woorden wij nestelden ons schuldloos in de zachte, vochtige flanken van een fonkelende nacht wij dronken en lachten moordden en verkrachtten zongen en vonden vochtig onze monden Sodom en Gomorra naakt stortte ik naar beneden in een oeverloze, bodemloze droom jou…

koud kind

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 588
in verlangen naar de bergen - om het even waar - zie ik kille rotsen staan die naakte stenen baren door de hete zon, vrieskou en het snijdend water. aan hun koude tenen op de hellende morene nader ik schuchter een boreling en klop voorzichtig aan. hij opent zijn stenen bemanteling zo kan ik binnengaan.…

handwerk

netgedicht
3.3 met 60 stemmen aantal keer bekeken 965
voeten Jurken van perkament zal ik dragen dat het water zuigt tot aan de lippen Met zingende bomen stook ik hoge vuren braad met blote handen zeven dove hanen Aan de voet van de berg moet graniet geraapt havenloze dieren het wijde watervat gewezen Doofstom en moe van duivels dansen de geplette koppen mijn mooiste boeken schenken en naakt…

Geluk

hartenkreet
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 993
Schuimende golven rekken zich uit en bedekken het naakte zand Helmgras wuift onder een wolkenvlucht van oogverblindende kleuren Boven, op het zonverwarmde duin tintelingen door heel mijn lijf sta ik compleet verwonderd Ik zie de geestverruimende zee het ruige tussenland een magisch veldmozaïek Ik ruik heerlijk bedwelmd alle geuren tegelijk…
Hanny7 juni 2007Lees meer >

Een nieuw begin

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.046
Na de nacht haalden ze Jezus weg het kruis stond er leeg en naakt toch weet ik dat God over mij waakt. De zaterdag was het ontzettend stil zo’n stilte waar elk woord te veel is iedereen voelde opeens Zijn gemis.…

Klapstuk

netgedicht
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 657
Rollende waters, letterwaarheid het naakte woord dwalend in zijn stilte in het groeien van oneindigheid.…

ajuus

netgedicht
1.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.853
naakt het podium waar de stralen zon dwarrelstof gevangen houdt in de stilte van de leegte na het allerlaatste applaus bet zij haar glanzende ogen met de mooiste herinnering ergens verder wenkt de weg een groene laan vol rust met bankjes langs de randen waar gedempte stemmen vragen nog even halt te houden voor een keuveltje en een pauze…

Het moet niet regenen in een kleine stad

gedicht
2.6 met 66 stemmen aantal keer bekeken 15.873
De regen is een klein en sluipend beest Dat door een zijmuur in de vesting dringen kan En stem krijgt en dan zachtjes fluistert van De impotente minnaar die het leven is En dat wij naakt staan en in duisternis... Het moet niet regenen in een kleine stad.…

eenzame mandragora

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 600
boven de starre mandragora in vol naakt ornaat vergeten bungelen gekloofde voeten de laatste der gehangenen eindeloos galgentouw schuurt niet bereid tot knappen blijft het schommelen duren lang nadat leven vervloog naamloos en onbekend trotseert het lijk de weken tot de wind dan moegetergd ook de laatste gans verwaait eenzame…

Vergankelijk

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 857
Je siddert en uit trillingen bestaat Je naakte slaap. Bijna alsof je luistert Of aan mijn niemands mond een kus ontstaat En ik mijn adem in jou adem fluister. Of huiver met mijn lippen aan je hals, En aan je borsten, de gebenedijde Terwijl ik in je lichaam vloei, Zoals een weinig wijn verdwijnt in rode zijde.…
vogh27 februari 2006Lees meer >

mijn landschap

netgedicht
4.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.021
ik kom dicht bij jouw innerlijke schoonheid, ze vloeit uit je ogen over mijn open lijf, ontvangend wat je ziel mij zo naakt laat zien je komt uit een landschap van meer dan wind en wolken waar het wonder van herkennen zich strekt, vanuit je slanke vingers naar mijn zielengewoel je rust blijft helder woorden schrijven, laat vogels…

Hemeltergend blauw

netgedicht
2.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 576
jij was anders in beweging verbaasde me compleet vroeg me of ik meeging ik was nog niet gekleed pelde laag na laag mijn oordeel en gewoonten helder werd mijn blik steeds meer verschoonde zich mijn eigen ik zocht je deur na deur verruimde zo mijn geest je verkeerde aan een horizon waar niemand was geweest ik vond je naakt…

De zee wenkt

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 493
Ik zie in heldere dromen verre voorouders foereren in de getijden stromen toen de mensheid jong was en we onze vacht verloren De oeroude herinneringen in mijn genen geschreven doen me verlangen naar zee waar ooit het leven begon om er naakt te spelen met zand, water en zilte lucht onder het vuur van de zon We kozen voor ‘n landleven…

Glazen vitrine

netgedicht
3.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 760
naakt kan ik zijn zo vreselijk vervreemd ja, van de wereld om me heen ik tel het vuur in mijzelf op maar as kan je niet tellen roept de gevlogen engel nog uit de verte haast onhoorbaar terwijl de kim toch mijn hart raakt en de kou mijn vel omsluit zo ontkleed kan ik zijn in een vloed van gedachten de handen, zwart van de resten…

uit mijn schaduw

netgedicht
3.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 556
waar mijn rest ooit verblijven zal hij vertelde mij over het vredig mooi zodat ik straks met een gerust hart ongemerkt als de zon op haar hoogste punt is mijn schaduw in alle rust kan verlaten gewichtloos laat ik me als de tijd daar is na een mooie warme avond uit het leven glijden en hang na zonsondergang mijn aardse jas naakter dan naakt…