4995 resultaten.
Zeilschepen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
705 Wat ik weet over zeilschepen
is dat ze varen naar de hemelpoort
door de wind en door regen
zeilen bol op hoop van zegen
naar een ver verantwoord oord
waar de doden mogen slapen
ze mogen altijd blijven slapen
omdat schepen weer gaan varen
wind in waarheid zal ontwaken
edelmoedig eeuwig blaken.…
zo lang
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
436 zo lang we onbeholpen
naar woorden zoeken
de taal ons venster
op de wereld blijft
we andere waarheden
de ruimte geven
de deur openzetten
voor de stilte binnenin
we verbintenis vinden
met het onbekende
naar buiten komen uit
onze huizen van zand en klei
zo lang we
geraakt worden…
Verdwenen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
622 vanzelfsprekend ben ik niet meer
degene van tien jaar geleden
tien jaar geleden onder de waanzin
van een ander
heeft van mij een vreemde vrouw gemaakt
een andere moeder
een andere oma
zij hebben mij gebukt zien gaan
zien vechten tegen leugens en pijn
nu de tijd van waarheid is gekomen
hoop ik dat ik die vrouw van vroeger
weer…
Tussentijd
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
618 Ik sta gewoon maar op en drentel door de dag die doorloopt in de nacht die niets meer tegen houdt zodat de waarheid binnen sluipt en ik verdrink in golven van verlatenheid totdat ik ‘s morgens
bovenkom
en zonder voelen, weet
en zonder luisteren, hoor
in tussentijd die mij gegeven is.…
We vroegen
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.826 Alle uur zonder waarheid
is stilgezet, zeiden zei.
-------------------------------------------
uit: 'De buigzaamheid van steen', 2005.…
uitzicht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
405 drijvend over satijnen avonden
proevend van herhaalde vrucht
in een groen elzenbos, aan de pijnloze
oever bij het boezemgemaal
uit het zicht van aangeboren diepte
met vlakke hand reikend naar de lucht
nog één keer vragen, verzuchten als
een speld in mijn stiltekathedraal
geheugen dat ooit waarheid was
de eerste woorden die ik las…
LAIS CCXVI
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
424 Het had zich in de handel recht gezet
omdat het in een leugen waarheid wou:
de onbestaande trouw van man en vrouw.
Het heeft zich bij haar woeden neergevlijd
en likt de wonde nu als vreugdes trouw:
het wil plezier in wat haar ook verblijdt.…
Titel
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
533 De aarde
De lucht
De zee
Een zucht
Het leven
De dood
Huidskleur
Of rood
De dagen
De morgen
De nacht
Geen zorgen
De liefde
De pijn
Overkomen
Het zijn
De drank
De drugs
De waarheid
Het gerucht
Het werken
Het geld
Je gezondheid
De helft
Donkere materie
De zee
Zwarte gaten
Ga je mee?…
Eeuwige winter?
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.107 Mijn zwijgende woorden,
dwarrelen langzaam naar benee,
warmte strijkt over uw porceleinen verschijning,
glijdend over de groene bosbodem,
vallend op de grond,
Maar koud is nu de nacht,
de winter is gevallen,
mijn naakte stam en wortels,
verlangen naar de rijke bosbodem,
die enkel een tijd is heen gegaan,
een tijd van sterfte,…
drama
netgedicht
2.7 met 16 stemmen
1.864 huilend
kwam hij de tent binnen
en zakte in haar schoot ineen
zijn hart
zocht warmte
zijn mond
zocht troost
de tent stonk
naar zweet en tranen
van degenen
die voor hem kwamen
zweet
van handen
die het geweer
bleven omklemmen
tranen
van angst
om te doden
of gedood te worden
hij stond op
en liet zijn ogen rusten
op haar naakte lichaam…
je woedt onstuimigheid
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.047 weer speel je
met de wind
en zendt mij
buien in onzekerheid
neem mij in het blauw
dans naakt de hemel
dichterbij en vrij
oplossend in de wolken
zwarte aarde geurt
het mogelijke wortelen
het delen van de plaats
voordat je weer vergaat
uren duren langer
omdat liefde tijdloos is
kom bij me, teveel
jaren voelen als gemis
geef…
GENESIS
hartenkreet
4.0 met 29 stemmen
1.347 Kieuwen kiemen
tot oeroude reptielen
foetale fossielen
in wording
Licht en liefde
ontwaken voor ‘t eerst
uit stof en steen
jij en ik
Blozende blikken
in obscure ruimtes
een vluchtige vlam
in het ijle
Beloftes beleven
op desolate stranden
tijdens naakte nachten
in een rijp avontuur
Bloeien bloemen
in de moederschoot
Venus venaal…
Wohltemperiertes
gedicht
3.4 met 31 stemmen
15.911 Ongedwongener dan op je trouwdag klink
je, dagdagelijks naakt nog steeds als
onder ede staand, in de verwelking
die je toekomt zo terloops natuurlijk als kleding
die van schouders glijdt een voor de lang te gane
liefde verlossend woord zeggend: verstrooide aanhef,
voor die niet onwelwilend toekoort, tot een ter ere van
niemand in het bijzonder…
Stervende herfst
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
623 De herfst stript de dagen
tot een naakte werkelijkheid
die geen mens durft te voelen,
hooguit het topje van de neus.
Ogen sluiten het licht
wenken niet meer naar buiten.
Lippen liggen op hun rug
de zwaartekracht te machtig.
De maan is vol en rond
en lacht de sterren toe.
De nachten strekken zich uit,
kou vriest de woorden vast.…
De herkenbaarheid
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
3.206 Wij zijn herkenbaar geworden
als helder licht in lege ruimten
de geur van naakte huid op
onderstroom van liefde
Wij zijn tastbaar geworden
in elkaar’s adem van verlangen
de kleur die zich uitstrekt
heeft ons gezicht blootgelegd
Wij zijn herkenbaar geworden
in waar wij waren, hiervoor
de beweging die wij volgden
de langzame, de snelle…
Zondeval
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.006 In de schaamteloze tijd
beleden wij onze
berouwvolle zonde
zonder woorden
wij nestelden ons
schuldloos
in de zachte, vochtige flanken
van een fonkelende nacht
wij dronken en lachten
moordden en verkrachtten
zongen en vonden
vochtig onze monden
Sodom
en Gomorra
naakt stortte ik naar beneden
in een oeverloze, bodemloze droom
jou…
koud kind
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
588 in verlangen naar de bergen
- om het even waar -
zie ik kille rotsen staan
die naakte stenen baren
door de hete zon, vrieskou
en het snijdend water.
aan hun koude tenen
op de hellende morene
nader ik schuchter een boreling
en klop voorzichtig aan.
hij opent zijn stenen bemanteling
zo kan ik binnengaan.…
handwerk
netgedicht
3.3 met 60 stemmen
965 voeten
Jurken van perkament zal ik dragen
dat het water zuigt tot aan de lippen
Met zingende bomen stook ik hoge vuren
braad met blote handen zeven dove hanen
Aan de voet van de berg moet graniet geraapt
havenloze dieren het wijde watervat gewezen
Doofstom en moe van duivels dansen
de geplette koppen mijn mooiste boeken schenken
en naakt…
Geluk
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
993 Schuimende golven rekken zich uit
en bedekken het naakte zand
Helmgras wuift onder een wolkenvlucht
van oogverblindende kleuren
Boven, op het zonverwarmde duin
tintelingen door heel mijn lijf
sta ik compleet verwonderd
Ik zie
de geestverruimende zee
het ruige tussenland
een magisch veldmozaïek
Ik ruik
heerlijk bedwelmd
alle geuren tegelijk…
Een nieuw begin
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.046 Na de nacht haalden ze Jezus weg
het kruis stond er leeg en naakt
toch weet ik dat God over mij waakt.
De zaterdag was het ontzettend stil
zo’n stilte waar elk woord te veel is
iedereen voelde opeens Zijn gemis.…
Klapstuk
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
657 Rollende waters, letterwaarheid
het naakte woord dwalend in zijn stilte
in het groeien van oneindigheid.…
ajuus
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
3.853 naakt het podium
waar de stralen zon
dwarrelstof gevangen houdt
in de stilte van de leegte
na het allerlaatste applaus
bet zij haar glanzende ogen
met de mooiste herinnering
ergens verder wenkt de weg
een groene laan vol rust
met bankjes langs de randen
waar gedempte stemmen vragen
nog even halt te houden
voor een keuveltje en
een pauze…
Het moet niet regenen in een kleine stad
gedicht
2.6 met 66 stemmen
15.873 De regen is een klein en sluipend beest
Dat door een zijmuur in de vesting dringen kan
En stem krijgt en dan zachtjes fluistert van
De impotente minnaar die het leven is
En dat wij naakt staan en in duisternis...
Het moet niet regenen in een kleine stad.…
eenzame mandragora
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
600 boven de starre mandragora
in vol naakt ornaat vergeten
bungelen gekloofde voeten
de laatste der gehangenen
eindeloos galgentouw schuurt
niet bereid tot knappen
blijft het schommelen duren
lang nadat leven vervloog
naamloos en onbekend
trotseert het lijk de weken
tot de wind dan moegetergd
ook de laatste gans verwaait
eenzame…
Vergankelijk
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
857 Je siddert en uit trillingen bestaat
Je naakte slaap. Bijna alsof je luistert
Of aan mijn niemands mond een kus ontstaat
En ik mijn adem in jou adem fluister.
Of huiver met mijn lippen aan je hals,
En aan je borsten, de gebenedijde
Terwijl ik in je lichaam vloei,
Zoals een weinig wijn verdwijnt in rode zijde.…
mijn landschap
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
1.021 ik kom
dicht bij jouw innerlijke
schoonheid, ze vloeit uit je ogen
over mijn open lijf, ontvangend wat
je ziel mij zo naakt laat zien
je komt
uit een landschap van
meer dan wind en wolken waar
het wonder van herkennen zich strekt,
vanuit je slanke vingers naar mijn zielengewoel
je rust blijft helder woorden schrijven,
laat vogels…
Hemeltergend blauw
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
576 jij was anders in beweging
verbaasde me compleet
vroeg me of ik meeging
ik was nog niet gekleed
pelde laag na laag
mijn oordeel en gewoonten
helder werd mijn blik steeds meer
verschoonde zich mijn eigen ik
zocht je deur na deur
verruimde zo mijn geest
je verkeerde aan een horizon
waar niemand was geweest
ik vond je naakt…
De zee wenkt
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
493 Ik zie in heldere dromen
verre voorouders foereren
in de getijden stromen
toen de mensheid jong was
en we onze vacht verloren
De oeroude herinneringen
in mijn genen geschreven
doen me verlangen naar zee
waar ooit het leven begon
om er naakt te spelen met
zand, water en zilte lucht
onder het vuur van de zon
We kozen voor ‘n landleven…
Glazen vitrine
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
760 naakt kan ik zijn
zo vreselijk vervreemd
ja, van de wereld om me heen
ik tel het vuur in mijzelf op
maar as kan je niet tellen
roept de gevlogen engel
nog uit de verte
haast onhoorbaar
terwijl de kim toch
mijn hart raakt
en de kou mijn vel omsluit
zo ontkleed kan ik zijn
in een vloed van gedachten
de handen, zwart van de resten…
uit mijn schaduw
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
556 waar mijn rest ooit verblijven zal
hij vertelde mij over het vredig mooi
zodat ik straks met een gerust hart ongemerkt
als de zon op haar hoogste punt is
mijn schaduw in alle rust kan verlaten
gewichtloos laat ik me als de tijd daar is
na een mooie warme avond uit het leven glijden
en hang na zonsondergang mijn aardse jas
naakter dan naakt…