4147 resultaten.
De Droplul
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
511 wybertje dan wel een staaf laurier
Wij maken het met ongekend plezier
Gaat het om drop, ja dan doen wij het beter
Men moet hierbij toch altijd wel bedenken
Dat veel van wat in dropjes wordt gesmeerd
Van buiten komt dus is geïmporteerd
Wat Neêrlands droptrots toch ietwat doet slenken
Toch is er één soort zuiver nationaal:
De Droplul en die kent…
Nieuws onder de zon
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
551 Zolang een man zichzelf niet kent,
zal hij nooit, nooit, nimmer,
kunnen kiezen en worden herboren.
Brengt hij niets nieuws onder de zon.
De zon, moeder van alle leven.
Het is weer lente, lente!
Zoals het ooit begon.…
Van slag
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
762 Mijn eega is wel zo van slag,
komt echt niet alleen van zondag,
welnee hij heeft het voor elkaar
in tegenstelling tot ieder ander jaar:
een probleem te hebben met
" het uur"
Een zucht stijgt op vanaf de bank:
de dag duurt zo vreselijk lang,
'k heb het gevoel da'k een maand op ben
en een ieder die mij erg goed kent
weet:
dat zoiets…
Een zondagmorgen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
443 Een zondagmorgen kent
bij voorkeur het schone tij
van een nieuw begin met een
schone lei.
Een zondagmorgen ziet niet om.
Blikt slechts vooruit door
een ontspiegelde ruit. En geeft
iets terug van dat levend optimisme
waarmee het idealisme eens begon.…
Een zachte klik
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
580 Ze ziet me,
kent me,
meer dan graag..…
Albion
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 Een zeemeeuw neemt vaak
oud verdriet mee van het continent,
maar het krijgt een nieuwe kans voorbij
de krijtrotsen op weg naar de tuinen
van Kent.…
Geluk
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
617 gedachten
jij brengt mij op een hoger plan
door jou besef ik, wat ik kan
jij veegt de mist weg, zodat de zon kan stralen
ik moet nu uiteindelijk kunnen weten, wat ik vergat
jij laat het goede overheersen
door jouw liefde, weet ik, wat ik had
jij brengt steeds plannen op mijn weg
de richting, die jij aangeeft, is oprecht
jij als enige kent…
Kerstmis 2016
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
932 Ik wens daarom iedereen een vredevolle kerst, waar je
ook bent, want vrede zit van binnen en als je jezelf kent:
Weet je dat zelf ook.…
Hang- en sluitwerk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 Onbepaalde geur kent geen toekomst, ruikt
naar verleden, naar vergeten
straatnamen en eindeloze zoektochten naar
achteloos geparkeerde auto's. Urgente
oren maken reukloze geluiden zichtbaar,
ofschoon niet tegen elke prijs.
Alles op z'n tijd.…
Angst trekt niet de morgen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
431 Angst kent niet de morgen.
Wees dus dankbaar met de hele dag.
Als de schoenen beginnen te knellen,
zoekt het hart steun waar het ruimte
vindt in het vooruitzicht dat het
vrolijk leven mag.…
De taal.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.358 De mens te kennen, is des mensen wetenschap;
Maar nimmer kent men hem uit klaatrend schoolgeklap,
Door meesters 't ekstrenbroed in 't kooitje voorgebrabbeld,
Terwijl 't, ontroofd aan 't nest, op de ijzren tralie knabbelt.…
Ik wil U danken
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
620 Ik wil U danken Heer voor wie U bent
Voor al het schoons en mooie dingen
Waarmee U mij steeds wilt omringen
Dank U wel, dat U mij bij name kent.
Ik weet, U blijft altijd voor mij zorgen
Zonder U zou ik niet kunnen leven
U hebt mij zoveel liefde gegeven
U bent bij mij, elke nieuwe morgen.…
rust
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
614 Als de geest geen rust kent,
is het lichaam dat ook niet gewend.
Laat je eigen ik,
met geest en lichaam de gave aanvaarden,
die de aarde en het heelal het schenkt,
dat ook jou gemoed met vuur en water doordrenkt.
De innerlijke gewaarwording,
van warmte in je hart,
geborgen in een zee van rust.…
Hinkelend
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
460 Al voelt de tijd heel jeugdig
dat mooie meisje van ooit
mijn mooie jeugd, ook ik schrei
koester nog je blonde en grijze haren
en denk steeds : welke grillen kent het lot.…
Strijken III
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.215 Zo kent het drooggoed lang haard handen
het zwijgend schikken, strijken
tot de laatste vouw.
Onzeker als zij is geworden
is goed niet goed genoeg voor haar
dus dient de laatste rimpel steeds gestreken.…
Vergeten geluk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 Vergeten geluk dat geen uitweg meer kent.
Zo ver van gelukkig; zo innig dement.…
Oorlog in mijn hart
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
706 het
een hart kan niet liegen
en juist daarom
daarom is het
oorlog in m’n hart
Ik weet het
een hart kan niet bedriegen
en daarom die oorlog
waarin gevoelens strijden
hard tegen hard
ik weet het
een hart kan soms niet kiezen
door deze oorlog in mijn hart
raakt ze zo van slag
en ik totaal verward
ik weet het oorlog in de liefde
kent…
Klein knolgewas
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
540 Een klus die je al eerder klaarde
En boven wacht de zeer vermaarde
Heer Helios, hij kent je waarde
Vindt je een prachtig exemplaar
Je weet het wel zegt moeder Aarde
Op weg naar ’t licht dan wordt het zwaar
Eenmaal verwarmd, jij fijnbesnaarde,
Toon je - je opent je zowaar -
De kleuren in het openbaar
Die je tijdens je sluimer spaarde
Je…
Laterna Magica
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
582 kinderhanden tekenen
het ei in de buik
van de rode hen
de lantaarnpaal
neemt de benen
samen met het licht
een man met één voet
op het dak speelt cello
over Tevye’s klacht
in het gesloten huis
versteent de angst
tot een monoliet
in het licht van
de tovertuin
schittert een rivier
het is de tijd
die zwaartekracht
noch oevers kent…
wanneer jij gaat
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
544 hoe kan men sloten verbreken
van deuren die als muren lijken
met broos levenssap besmeurd
waar jouw ziel is uitgeweken
en de ademende toekomst
reeds vroegtijdig is verbeurd:
WIJ voelen ons als wezen
de aangereikte witte linten
kunnen tranen niet drogen
of gaten dichten,
veiligheid vervloog:
WIJ zoeken elkaars mededogen
warmte kent…
Het was klaar
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
499 Hoe iets eindigt waar het ooit begon
leven kent soms net als de dood geen pardon.
Ik herinner mij nog van ooit de bloemenwei
madeliefjes, een gesprek samen tussen jou en mij.
Nu is het voorbij, rest dat mooie schilderij van ooit
alsof het steenkoud winter is en even niets ontdooit.…
apllaudisseren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
426 Voor iemand die je niet persoonlijk kent,
iemand die u tijdens dat applaus
niet kon zien of horen?
Ik wel, in de motregen aan mijn voordeur.
Vlaanderens eerste klokslag om acht uur
zijn voor de helden van de zorg.
Drie huizen verder klonk
I never walk alone
Luid genoeg voor de hele wijk.
Zoveel samenhorigheid had ik niet verwacht.…
Berekenbaar?
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
498 vertrouwdheid
tevens als aanstekelijkheid verleid,
blijft de kalmste zee ondoorgrondelijk
ingeval de roekelozen de stilte van
de natuur blijvend onderschatten en
deze buur als veilig wordt beschouwd
het onzichtbare blijft vacant tot
de ingreep volgt, tegen die tragiek
zijn we niet bestand, de chaos groot dat
men alleen dat ene visuele stukje kent…
Rimpelingen [2]
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
449 hun aanwezigheid en hun lach
verwarmen mij, de verstandhouding
de knipoog van een raak woord
de wijsheid van hun rimpels
Ik heb vriendinnen
ik maak contact, ik gooi mezelf
in het water, de golven
raken hen en heel de wereld
in een wijde kring
licht drukken de rimpelingen op de mensen
met wie ik maar even omga, dieper
in wie mijn naam kent…
Zolang liefde stroomt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
440 Let niet op de klaprozen
let niet op mijn huid, mijn hoofd
zonder haar, okee, de oorringen
mag je zien, ze knipogen
naar het begeerlijke goud
dat jij alleen opgebonden kent
strak boven onversierde oren
Het wapperde alleen thuis
Ik heb lippenstift geprobeerd
en werd onoverwinnelijk
een robotvrouw vol energie
De pijn telt niet, ik leef…
Beloon
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
519 Het slot en zacht kent bitterzoet beloon:
“En je bent een lieve zoon.”…
Jouw schepping
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
466 jouw licht
liet eindelijk
de contouren
verbleken waarin
jouw waarheid
gevangen zat
stukje bij
beetje werd
jouw schepping
begiftigd met
leven warmte
en liefde
op weg naar
een volmaakte
medemens
die zichzelf kent
en herkent
in anderen
ik dacht je
te boeien maar
vergat mee te
groeien nam
ruimte die niet
de mijne was
en toch…
rimpelruis
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
498 nooit tevoren
hoe meer er rondom verdwijnt
hoe minder hij in de spiegel herkent
hoe meer van hemzelf pijnlijk
wat rest is rimpeling
van vel en ongetelde jaren
een verzameling oudmodische woorden
hij kan zichzelf niet meer horen
merkt slechts variaties van spraakgebrek
de lispelruis van medeklinkers
hij denkt dat hij het einde kent…
Gewetenswroeging
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
681 Een dievegge steelt
Alléén in huis; donk're dag
Gewetenswroeging
Kent zij blijkbaar niet
Stelen net als raven doen
Gitzwart en brutaal
De natuur in huis
Een opgezette eekhoorn
Van de boswachter
Kattenhaat en Cyp
Naar Cyprus, daar zovele
Leven met elkaar
Zeer bruut vergiftigd
Onverdiend, met kwade aard
Dader geen knip voor
De…
Stadsbuurt
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
880 Er lopen donkere schaduwen
samen met haar door zonnige straten
ze kent de namen niet van de ganzen
die haar vergezellen in de arme stad
deze stadsbuurt geniet bekendheid
vanwege de kakelende kippen
de donkerbruine schapen
en het gebouw dat op een schip lijkt
vroeger was hier een bruine kroeg
met een telefooncel op de hoek
en kroketten…