Alle inzendingen over pad

3533 resultaten.

Sorteren op:

Hoe zacht en teder

netgedicht
4.8 met 27 stemmen aantal keer bekeken 1.879
Zeker, er is armoe en veel honger, oorlog, onrust, mensen zoeken naar de zin van hun bestaan; staks gaan ook de herders weer op pad nadat ze 't lied dat klonk voor hen hebben verstaan dat er een Redder zou geboren zijn, te vinden in een stal, gewikkeld in wat doeken... Moeten wij in armoe dan gaan zoeken en gaan knielen voor een Kind?…
Adeleyd22 december 2006Lees meer >

Twee Koningskinderen

netgedicht
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.082
oproept en rolt over het vlakke land als de donder de bliksem kan niet zonder jouw gezicht net als ik en jij draagt jouw sluier wacht op wat gebeuren moet even onvermijdelijk als het tij voorspelbaar toch onverwacht valt het web over ons heen, terwijl jij bang van spinnen bent vreest om te worden opgegeten geen weg terug, geen pad…

Pruisverkimmel

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 772
Blauwgeurend, de sparkelgrop Langs de paden van de groes Met weemoed denkend aan de wrop Lang gelee, triestzeurend en batroes Het leven nu, is een grauwgegroppel Snaterend in je hoofd, vol kruig De oren vol met jostverstoppel De ogen bedekt met frummeltuig Ik ga terug, snel en met hestenvaars Achteruitleven, keerom naar de wommel Met warmtezoekende…

Echte Liefde?

hartenkreet
3.0 met 36 stemmen aantal keer bekeken 3.093
Het leek me te moeilijk je te bereiken, te moeilijk om van het veilige pad af te wijken. Ik probeerde je te vergeten, mijn gevoelens voor jou te onderdrukken. Maar zelfs in mijn dromen liet je me niet met rust. Na al die tijd dat ik probeerde te vergeten, denk ik de moed te hebben gevonden je te vragen. Misschien zelfs nog deze week.…
Nikki12 februari 2008Lees meer >

Lente in Vlaanderen

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 933
Langs het pad de vrouwelijke variant van het Groot Hoefblad gevonden de mannelijke variant is nog verstopt tweehuizig weet je nog? Ik wist niet dat ´ik hou van jou´ zo gedempt triestig klinken kon een pluisje, dat valt, wortelt in aarde en een plantje wordt…

Zie ik je daarboven?

hartenkreet
4.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.300
Lekker op pad met z'n twee in een eerste klas coupé. Lekker lang genieten in Artis de kleine dingen waarin ik je mis. Ik hoop je op een dag misschien eindelijk weer te kunnen zien. Is er nog iets na dit bestaan of zal alles zomaar overgaan? Het draaglijkst is het om te geloven dat ik je weer zal zien daarboven.…
JP20 juli 2004Lees meer >

Mijn gids

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 747
uit mijn verleden naar de warme gloed die mijn innerlijke voedt laat me op je schouder leunen wanneer de demonen uit mijn hel in een rauwe confrontatie met ‘t verleden zich een weg doorheen m’n ziel branden tot de gezuiverde geest mijn zijn beheerst de heldere ster die mijn universum verlicht die me gidst over het uitgetekende pad…
Boreas22 december 2003Lees meer >

Tussen nu en morgen

hartenkreet
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.710
Het licht aan de hemel verschenen zal verlichten het pad dat we gaan. Waar we in het donker verdwijnen of even stil blijven staan. Om het wereldgebeuren te overdenken en wat wij eraan kunnen doen, even terug gaan in de tijd en nog even weer denken aan toen. De nacht zal weer verdwijnen het nieuwe morgenlicht breekt aan.…
moeke14 maart 2004Lees meer >

zeven kleuren ei persvers

netgedicht
2.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.237
rennend over velden over bruggen en rivieren bij nacht tij en ontij komend eens per jaar slechts één zondag in april verlaat hij het rechte pad volgend boven gegeven wil even haastig leven zat zamelt eieren in een mand bij de vogels van 't land schalen in zeven kleuren ovalen zullen vers geuren tegen zessen de klus geklaard malle haas…

Strikgeval

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 5.854
het pad van vriendschap en vertrouwen slingert zich blind langs klip en kloof over rots, ruw en onbehouwen, in woestenij en diep geloof door dorpen van een goegemeente langs wegen, aders met een ziel verhard met eerlijke gesteenten van volle waarheid, vast, stabiel helaas, soms wordt het bermbrandlopen of daagt een onverhoedse kuil die…
Aramis10 juni 2006Lees meer >

Voelde levend vingers sterven

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 650
deur zonder lijdzaam af te wachten we hopen dat je binnen komt met het laatste van je krachten wij drempelen een levenlang weten van jouw laatste gang maar donkeren in volgen omdat jij ineens verdwijnt in vreemde golven je koos voor eindig zonder hoop en zegende je nabestaanden een dokter die je leven nam zonder dat je op eigen pad…

De Laatste Reis (Afscheid van een Reiziger)

hartenkreet
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.024
Mijn leven geleefd, mijn paden bewandeld. Ontberingen doorstaan, beproevingen beproefd Ik heb veel gezien en nog meer mensen ontmoet Ik ben er klaar voor dus wees niet bedroefd. Ooh edele zeeën, en rivieren zo zoet Ooh Koning Aarde, ik breng u mijn groet.…

Zinloos geweld

hartenkreet
4.2 met 23 stemmen aantal keer bekeken 2.669
hij heeft haar in het bos genomen gewoon omdat hij daar zin in had haar haar maagdelijkheid ontnomen ergens midden op een lang smal pad ze was echt in alle staten sloeg verwoed om zich heen haar schreeuwen mocht niet baten want ze was hier heel alleen hij ontdeed haar van haar kleren betastte heel haar mooie lijf penetreerde meerdere keren…
Marianne29 september 2006Lees meer >

Nieuws van het Bucketfront

netgedicht
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.187
Churchilllaan te Leiden een tachtigplusser het ijs oprijden na een clash in het wegverkeer Het scootmobiel zakte naar benee waarna hoofd en oren boven water uitstaken mooi dat twee zielen één gedachte uitspraken It’s Daddy van Hyacinth Bouquet Men zag ze naar het telefoonboek grijpen pront daarop elkaar de droom uitknijpen en hem uit dat wak op pad…

Zegepralend

netgedicht
3.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 970
bomen te bloesemen vol pracht en praal knallen geuren en kleuren je als het ware verkwikkend tegemoet speelt de lauwe zonnewind een schaduwspel van zichzelf door swingende bomen fluitend en welgezind hoor je heel wat vogelvertier in gevleugelde kracht een oase van rust komt opnieuw tot leven voeten pletten het stof op de paden…

Parabolen

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 457
Het moeten wonderbloemen zijn als veilige berm geplant langs steile paden van ravijnen of in uitzinnigheid te bloeden in de fata morgana van woestijnen, waaruit uitgestoken handen groeien en tranen en geluk over wangen vloeien om in een melancholisch verlangen te verzanden, beweegt het telkens als ik het betast, vult de schroom, om door…
pama19 juni 2009Lees meer >

Cannabis lollies

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 740
Een dagje Amsterdam, auto buiten de stad, lekker met zijn tweetjes met de vouwfietsjes op pad, racen door de straten een heerlijk vrij gevoel gezellig samen praten dwars door het stadsgewoel, hier een patatje eten daar een blikje fris maar wat ziet mijn oog nu, lollies van cannabis?…

Het huis van de Vader

hartenkreet
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 820
En denk alleen al aan de naam: In het christendom is het God en in de islam Allah Gelijk als mensen een berg, Een mountain en een mont beklimmen De één gaat links, een ander rechts Zo slim als ze zich vinden Juichen ze, elk overtuigd van de juiste route, Maar ze zullen elkaar later begroeten… Zoals elke weg leidt naar Rome Leiden alle paden…
Niyoosha23 augustus 2009Lees meer >

Perpetuum Mobile

netgedicht
3.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 857
al smeult het as en is vuur als de dood waakt er toch een vlaag van puur purperrood over verspreide paden door onzichtbaarheid opdat geen traan zich daar verbrandt aan sterfelijkheid ook al draagt mijn hand een hemel zonder gewicht en zijn de ogen verdwaald of zichtbaar gedicht waar ook nog kreten zijn gestaald door beproefde gebruiken hoe…

Zijn stekels zijn voldoende

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 710
de woorden zijn gewikt gewogen op emotionele kracht indringend exploderend zelfbescherming torderend tot de eigen willen zijn geknakt maar in het blad beweegt de egel op zijn pad voedt de jongen die zij heeft gehad in zorg en samenspel hun opvoeding ging snel de massa is weer klaargestoomd door leiders dromen en bedrog zij is bevrijd…
wil melker3 januari 2010Lees meer >

Avond

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 660
Geen mens kwam even langs of praat, de dagen slijten met herinneringen, kinderen die hun eigen pad opgingen, de klok tikt door, het wordt al laat. Een schaduw trekt over haar gelaat, wolken die de zon verdringen, zij kijkt naar foto’s die haar omringen, de dagen gaan in eendre regelmaat.…
jan Arno19 januari 2010Lees meer >

langs water

netgedicht
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 627
stil loop ik over glibberige half bevroren paden wanhopige schouders keren stijf naar binnen en houden mij vast statig nadert de zwaan koud koningsblauw water volgt golvend haar gang tot zij me ziet en hoopvol naar de kade zwemt niets heb ik te bieden zwaan dan wanhopige schouders en gebalde vuisten die mij gevangen houden sierlijk…

Moeder II

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 634
Het is als een heilig pand dat ik onder mijn hart blijf dragen als weer een dag hun pad ook het mijne blijven schragen. Ooit trok de zon naar West oogde rood flauwer in de stralen ik bracht ze terug bij Oost om te klimmen na het dalen.…

CHARME

hartenkreet
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 815
Prachtig kleuren bomen en struiken de herfst is op komst je kan hem ruiken bomen laten hun bladeren vallen en de wind blaast ze dwarrelend in het rond ze bedekken de paden met een goudgele laag de vogels krijgen een dikker verenpak en egels beginnen weldra aan hun winterslaap de bosbewoners zijn ook in de weer zoekend naar proviand dat ze…

nieuwe start

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.629
de sleutel is uit het contact getrokken de motor is uit een grote beslissing, maar een wijs besluit de ronkende wolken zijn in rook op gegaan de sleutel is vervangen ik heb hem opnieuw in het contact gestopt nieuwe energie bij geladen dat het portier open laat slaan om een nieuwe weg in te gaan zet hem even in de achteruit om het pad…
peetje702 november 2010Lees meer >

Je maakt mijn hemel

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 493
top lichte banen zon raken schaduwen op aarde spelen met het tere groen uit duizend lentejaren ik ga met jou het voorjaar kleuren in je blik de bosrand langs het land voor jou weer wijd geschikt je bent verlost van alles een vinger van mijn hand om je te voelen en niet meer woelen zonder doel we maken samen toekomst die een pad…
wil melker23 november 2010Lees meer >

De laan

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 454
Die lange brede laan nu kaal en triest geen pad meer om over te gaan nog slechts geroezemoes van regen en wind geen mens die nog haar richting vindt. Haar toegang werd gesloten. Ze voelt zo leeg en eenzaam aan. Verdrietig, zielig ligt ze er nu bij, die lange brede laan met haar duizenden verhalen in het herfstgetij.…
Katty24 november 2010Lees meer >

En de echo zal niemand horen

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 871
als ik de poort achter me sluit genoegen neem met bedelbrood en water uit de bron, platgetreden paden bewandel , me vreemde kruiden eigen maak, hou me dan verdomd niet tegen schurk niet tegen me aan als een schurftige neerhofhond die kwijlt uit zijn ouwe bek doe alsof ik je nooit eerder heb gekend en leg me geen strobreed in de weg zwaai…

vluchtsporen

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 502
scherpe helmranden vlijmen blote voeten rode druppels sporen in het blonde zand tussen duintoppen verdwijnt een hoofd duikt elders weer op vertwijfeld op zoek naar wat niet deert sporen vormen paden uitgesleten in het zand na iedere nieuwe storm onherkenbaar toegedekt maar als het lot niet valt te keren vluchten een redding…
geeraardt17 februari 2011Lees meer >

ALS JACK & ROSE

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 476
loftrompet Over het zanderige bed Waarin jij eens je rustplaats vond Ooit sloten wij een prachtverbond Huwde jouw haiku mijn sonnet Kwamen we samen in verzet Tegen wat buiten ons bestond Het strakke burgermansfatsoen Kreeg op ons, vrijbuiters, geen vat We bleven elkaar toegewijd Straks wordt de aarde fris en groen Ik loop mijn honderdjarig pad…