3445 resultaten.
regenpoeder
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
554 deze druppels twinkelen zacht, vallen
omfloerst vanuit een roomgrijs niets
uit evenwijdige ruimte zonder voor- of
achterkant; dit is niet de tijd voor een besluit
het liefste valgewicht zoekt hemelloze aarde,
omarming zonder lichaam, dit is een blad-
verliezend bos, geen tuin van eeuwigdurende
lente, het glas dat mij doorziet is hard…
liefde kiest niet - zij vindt zich
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
643 rivier
die het niet schelen kan
wie wanneer haar water drinkt
als zij maar stromen kan
liefde is als bloemen ook
die van nature geuren willen
voor iedereen die het ruiken wil
als zij maar bloeien kunnen
liefde is nieuwsgierigheid
naar iemand willen kennen
hoe vreemd of vertrouwd ook
juist omdat zij ontdekken wil
liefde is samen ruimte…
Met duizend ogen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
480 ik hoorde een lied
uit de vierde dimensie
waar magie en mystiek
de klankkeuzes zijn
liet me meevoeren
door stemming en sfeer
naar grenzen van weleer
in de diepte van ons hart
overweldigend was
de smart en het
mededogen dat met
duizend ogen warmte gaf
na een korte heling
ging ik weer omhoog
waar de ruimte haar
schittering ingetogen…
Dat mystieke
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
531 zij heeft de
magische kracht
om recht langs
oneffenheden te leiden
zonder zijn visuele
strakheid te verkleinen
waar lijnen elkaar
raken in de horizon
weet zij in licht de
ruimte nog te vinden
voor een zitje met
schitterend vergezicht
daar kaatst in
grijzig groen het
blauw van hemel terug
verwatert zon in een
heldere bries en…
Santanova
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
544 nodig, geeft
alles meteen weer terug
Mensen die hoop geven
ontvangen hoop, mensen vol liefde
krijgen nog meer liefde
de teleurgestelden vertrekken
diep teleurgesteld en agressieve bezoekers
slaat ze neer met hun eigen woede
Wensen en verwensingen ketsen
op haar af, zo vol van alles is ze
een zwarte ster, een vol niets
waarin geen ruimte…
Denken kan niet meer
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
548 De vernietiging begint zijn geschiedenis te tekenen
vergankelijkheid als globale vergane glorie
vele diersoorten sterven spoedig uit
en we voelen het in onszelf in iedere porie
vervuiling vraagt verdwaasd zijn tol
de consumptie slaat op hol
zelfs in de ruimte zwerft het rond
veel te groot is onze mond
denken kan niet meer, voor huilen te…
Levensgrap?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
344 Elke dag een streepje
ouder je kijkt niet op
of om en je wordt ergens
in de ruimte aan jezelf of
in iemand hebt gespiegeld
je volgt een reepje pijnloos licht,
waarin je probeert weg te glippen,
je verkleint het doel zonder dat je
de dromen hebt verteert, in een
bekend gezicht dat tegen zichzelf
en tegen de ochtendspiegel keert,…
JIJ KUNT HET
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
600 wees mijn zon
mijn wind
mijn baken
mijn stuurman
tijdens ons varen
bol mijn zeilen
laat de zee op tijd
bedaren
wees het kompas
zorg dat we niet
van koers af raken
en als ik de lading los
moet jij de rust bewaren
dat koesteren
ruimte in jezelf maken
en zolang ben ik je tros
het is zoveel wat ik
van je durf te vragen
ik vraag…
eigen wijsheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
389 wie zeer begaafd is
blijkt juist nu zwakker
omdat hij die weet
evenwicht zelf bepaald
goochelend met regels
die beter of niet passen
afstand kent hij niet
nog respect voor afspraak
als anderen wegblijven
ontzegt hij zich niet
de vreugde van de zee
waar die het strand kust
in het winkelend publiek
geeft en neemt hij ruimte
als het hem…
Lief lijfhuis [2]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 strek ik me wijd uit
tot een X
(waarde onbekend)
om af te koelen
maar er staat geen wind
en de lucht is vochtig
van verdriet om mijn lot
en van angst dat dit het laatste is
wat ik nog vol kan houden, dat
het daarna te erg zal zijn
(ik weet niet precies wat -
soms is het te donker
dan weer schijnt het licht te fel)
Ik heb ruimte…
Donker licht
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
393 ooit zag ik jou
even vervagen
alsof je gedragen
werd door donker licht
ik miste het zicht
waar contrasten
altijd vorm gaven
bleef alles beslagen
jouw vervloeien
in ruimte leek een
onomkeerbaar proces door
mijn schreeuw stopgezet
alles werd direct
gereset naar de
laatste werkelijkheid ik
was je gelukkig niet kwijt
door een…
Zwart
netgedicht
4.7 met 26 stemmen
514 ik heb je nooit
met zwart zien spelen
andere kleuren
waren wel in trek
jij voelde je door
even raken al besmet
het was pigment
dat volgens jou
geen ruimte gaf aan
andere mededingers
maar alles meteen
bedekte ook de vingers
het vlekte
jij was uren bezig
omdat schaduw lekte
dat weg te poetsen
en terug te keren naar
het eigene van…
voorheen zwarte bodemloze putten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
539 Zie hoe de zon
de aarde tot genezen slaat
met elementen gooit het leven
sommeert tot weerkaatsen
tot kommen vloeibare ruimte
tot vijvers van reflectie smeedt
smaragd aambeeld van mezelf gifgroen
met wat speelruimte de huid reeds
bruiner mijn lichaam wuivend
rimpelende golfjes lichtjes goud de gloed speelser
dan ik zelf wil het lijf nog…
Denktaal
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
583 In ruimte waar liefde praat.
In talen die ogen spreken.
Ons lichaam stil verstaat.
Denktaal is een vreemde taal,
Gevoelstaal is geheime taal,
die geliefden in ogen lezen.
Mededieren wijs verstaan.…
epiloog Groenland 2022
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
525 Groenlanders en ijsberen
leren in de poolnacht
dansen in benarde ruimte
aan afgesneden randen
liefdesdans noch -verhaal
van ijskoningen en Inuit
echte mensen gevangen in
niet eindigende winterwals
het kan: levende wezens op
hun achterpoten leren staan
maar diepe ontheemding
dans of aai of sla je er niet uit
opiaten leren ontembare…
Blauw dromen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
566 mijn zicht is van buiten uit gekaderd
in zes vlakken glas
derhalve zie ik haar als afgebakend
echter haar uitstraling suggereert
over houten drempels heen een schoonheid
die in haar verschijning mijn droom benadert
daarin dansen wij rond de tafel
die ons een vage ruimte toebedeelt
zij schrijdt in geur "de parfum roze"
bijna op tastbare…
Een laatste schrijven
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
404 Nu je gevleugelde ziel de verre verte zoekt
nu jouw ruimte oneindig is - je hebt er lang op gewacht -
zal je dan nog één keer door het grote raam kijken?
de oude bomen van het park zien?
Nu ik de laatste keer aan je schrijf
nu jouw ziel andere wegen gekozen heeft
zal je dan de vrijheid vinden in dit witte zweven?…
Gerbera, gerbera
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
567 Ontkom ik
of los ik op in een peilloze ruimte?
Ondertussen verpozen bijtjes, vliegjes en
ander gewemel zich in je zoetigheid...,
dénk ik, maar zie ze niet. Benijd ik ze?
Zijn ze verzwolgen door je ernstig centrum?
Ik scheur me los, besef dat ik mens blijf,
opgewassen tegen verlokkingen.…
Niet stoffelijke zielen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
442 kleuren
waren even
te gast in
het nog
donkere kielzog
zij contracteerden
de immense leegte
die het onbenoemd
grote universum
had te vergeven
mijn kijken
kon niet verder
reiken dan wat
lichtende sterren
voorbij de planeten
hun plaats
en benoeming
ben ik vergeten
in de nabijheid van
het absolute nulpunt
in onmetelijke ruimte…
De gouden glans
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
532 maar ontspannen
wilt genieten van
het goed gevoel
om bevrijd te zijn
even niet de
drukkende pijn
dat alles nooit meer
hetzelfde zal zijn
omdat ook in verlies
een niet te stuiten
verloren kan sluipen
door herinneringen die
snelle acceptatie
niet toestaan
maar jouw lach geeft
verlies de gouden glans
van oplichten door
plaats en ruimte…
Dawn chorus
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
503 Kent een van u de oudste taal
ter wereld
die in de hof van eden is
ontsproten
die door de eerste mens nooit
werd gesproken
maar in het vogelparadijs
gemereld
Kent een van u het koor der
vogelzang
der rozevingerige dageraad
pastel in ruimte waar geen
maat op staat
het lumineuze feest der
zonsopgang
Dat amazonereuzen groeien…
Bagage
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
407 Een borstel en kam rusten op de vloer
vlakbij de koffer, die mij al zo lang kent
en zelfs wat ruimte laat voor een stukje kant.
Aan de kathedralen langs het parcours
raak ik zo onderhand wel aangewend —
die ene toren blijft toch wel briljant.…
ik heb de wind mee
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
384 mij beroert
dat vooral uit het zuiden komt
het omsluit het verleden of nog verder in afstand
het spijt me dat ervaringen in de tijd verbleken,
zo lijkt
of ik duid in licht en zwarte kracht
al dan niet flitsend of achter het klavier
dan zie ik om heen en neem waar
of wel ik lief binnenkomende klanken met plezier
zo blijkt
ik geef ruimte…
Consensus
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
200 hogerhand,
als gold het een oekaze,
laat gelden op gezag
van alma materbazen
Wie in het bolwerk
van de beterweters
wordt er afgerekend
op waarneming van feiten
die onwelvallig blijken
maar tot één waarheid leiden
Een kunstenaar laat zien
hoe zelfgekozen kleuren
nooit zwijgen, altijd spreken
hoe tonen pas gaan klinken
dankzij de ruimte…
Er is iets
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
547 kronkel tussen adem en gedachte
de grond herkent mijn twijfel
de lucht kent mijn verlangen
wat is richting als de wereld draait
wat is weten als ik enkel voel
soms lijkt verdwalen dichterbij
dan alles wat ik ooit bedoelde
de stilte spreekt in kleine gebaren
een blad dat valt een schaduw die wacht
misschien is verliezen niets anders
dan ruimte…
Grens
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
310 einde
als een stille schaduw
achter onze schouders
wij
kennen de grens
en juist daarom
brandt in ons
het felle verlangen
te worden wie wij zijn
de dood staat niet alleen
als sluiting van het leven
maar als een open deur
die fluistert
wees wakker
verspil je dagen niet
wie zijn eindigheid omarmt
vindt in elk ogenblik
ongekende ruimte…
nabijheid zonder aanraking
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
296 maar naast mij
alsof ze mijn hand kent
zonder mij aan te raken
in de ochtend zit ze
in het licht op de tafel
in de rimpel van mijn huid
in de stilte vóór een woord
ik proef haar niet als einde
maar als een zachte druk
die elke keuze laat wegen
alsof niets licht mag blijven
soms fluistert ze
niet in woorden
maar in het openen van ruimte…
Leve de legpuzzel
netgedicht
1.5 met 6 stemmen
384 Niet alle items krijgen de ruimte
van het magisch vierkant!
De voorstelling kan beginnen.
Na drie dagen rangschikken
de gebeurtenissen onder je handen.
Statische reuring in optima forma!
Moe van het zoeken concludeer je:
via duizend vrolijke uitputtingen
komt je karma tot stand.…
Spiegelbeeld
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
261 wat bedoelde de dichter met het gezegde
*
niets geeft zoveel ruimte als
een gedicht zonder woorden…
Wegwerpzaamheden
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
255 Als voetzoekers in Vlaamse borinage
kroongetuigen van het gerstenat
dat zienderogen druipt als zwarte kat
in dorstige contreien zonder gage
Zonder beschutting van de wederhelft
van dommelende mallebabbes kazen
en vlekken en patatten door de mazen
alleen haar volle schutspatroon laat hier
geen ruimte, voor een zwart brunettedier
want was…