Alle inzendingen over ruimte

3445 resultaten.

Sorteren op:

regenpoeder

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 554
deze druppels twinkelen zacht, vallen omfloerst vanuit een roomgrijs niets uit evenwijdige ruimte zonder voor- of achterkant; dit is niet de tijd voor een besluit het liefste valgewicht zoekt hemelloze aarde, omarming zonder lichaam, dit is een blad- verliezend bos, geen tuin van eeuwigdurende lente, het glas dat mij doorziet is hard…
Iniduo8 augustus 2017Lees meer >

liefde kiest niet - zij vindt zich

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 643
rivier die het niet schelen kan wie wanneer haar water drinkt als zij maar stromen kan liefde is als bloemen ook die van nature geuren willen voor iedereen die het ruiken wil als zij maar bloeien kunnen liefde is nieuwsgierigheid naar iemand willen kennen hoe vreemd of vertrouwd ook juist omdat zij ontdekken wil liefde is samen ruimte…

Met duizend ogen

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 480
ik hoorde een lied uit de vierde dimensie waar magie en mystiek de klankkeuzes zijn liet me meevoeren door stemming en sfeer naar grenzen van weleer in de diepte van ons hart overweldigend was de smart en het mededogen dat met duizend ogen warmte gaf na een korte heling ging ik weer omhoog waar de ruimte haar schittering ingetogen…

Dat mystieke

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 531
zij heeft de magische kracht om recht langs oneffenheden te leiden zonder zijn visuele strakheid te verkleinen waar lijnen elkaar raken in de horizon weet zij in licht de ruimte nog te vinden voor een zitje met schitterend vergezicht daar kaatst in grijzig groen het blauw van hemel terug verwatert zon in een heldere bries en…
wil melker3 februari 2019Lees meer >

Santanova

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 544
nodig, geeft alles meteen weer terug Mensen die hoop geven ontvangen hoop, mensen vol liefde krijgen nog meer liefde de teleurgestelden vertrekken diep teleurgesteld en agressieve bezoekers slaat ze neer met hun eigen woede Wensen en verwensingen ketsen op haar af, zo vol van alles is ze een zwarte ster, een vol niets waarin geen ruimte…
Zywa15 februari 2019Lees meer >

Denken kan niet meer

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 548
De vernietiging begint zijn geschiedenis te tekenen vergankelijkheid als globale vergane glorie vele diersoorten sterven spoedig uit en we voelen het in onszelf in iedere porie vervuiling vraagt verdwaasd zijn tol de consumptie slaat op hol zelfs in de ruimte zwerft het rond veel te groot is onze mond denken kan niet meer, voor huilen te…

Levensgrap?

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 344
Elke dag een streepje ouder je kijkt niet op of om en je wordt ergens in de ruimte aan jezelf of in iemand hebt gespiegeld je volgt een reepje pijnloos licht, waarin je probeert weg te glippen, je verkleint het doel zonder dat je de dromen hebt verteert, in een bekend gezicht dat tegen zichzelf en tegen de ochtendspiegel keert,…
Pama27 oktober 2019Lees meer >

JIJ KUNT HET

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 600
wees mijn zon mijn wind mijn baken mijn stuurman tijdens ons varen bol mijn zeilen laat de zee op tijd bedaren wees het kompas zorg dat we niet van koers af raken en als ik de lading los moet jij de rust bewaren dat koesteren ruimte in jezelf maken en zolang ben ik je tros het is zoveel wat ik van je durf te vragen ik vraag…
catrinus10 maart 2020Lees meer >

eigen wijsheid

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 389
wie zeer begaafd is blijkt juist nu zwakker omdat hij die weet evenwicht zelf bepaald goochelend met regels die beter of niet passen afstand kent hij niet nog respect voor afspraak als anderen wegblijven ontzegt hij zich niet de vreugde van de zee waar die het strand kust in het winkelend publiek geeft en neemt hij ruimte als het hem…

Lief lijfhuis [2]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 510
strek ik me wijd uit tot een X (waarde onbekend) om af te koelen maar er staat geen wind en de lucht is vochtig van verdriet om mijn lot en van angst dat dit het laatste is wat ik nog vol kan houden, dat het daarna te erg zal zijn (ik weet niet precies wat - soms is het te donker dan weer schijnt het licht te fel) Ik heb ruimte…
Zywa18 september 2020Lees meer >

Donker licht

netgedicht
5.0 met 24 stemmen aantal keer bekeken 393
ooit zag ik jou even vervagen alsof je gedragen werd door donker licht ik miste het zicht waar contrasten altijd vorm gaven bleef alles beslagen jouw vervloeien in ruimte leek een onomkeerbaar proces door mijn schreeuw stopgezet alles werd direct gereset naar de laatste werkelijkheid ik was je gelukkig niet kwijt door een…
wil melker4 oktober 2020Lees meer >

Zwart

netgedicht
4.7 met 26 stemmen aantal keer bekeken 514
ik heb je nooit met zwart zien spelen andere kleuren waren wel in trek jij voelde je door even raken al besmet het was pigment dat volgens jou geen ruimte gaf aan andere mededingers maar alles meteen bedekte ook de vingers het vlekte jij was uren bezig omdat schaduw lekte dat weg te poetsen en terug te keren naar het eigene van…
wil melker28 januari 2021Lees meer >

voorheen zwarte bodemloze putten

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 539
Zie hoe de zon de aarde tot genezen slaat met elementen gooit het leven sommeert tot weerkaatsen tot kommen vloeibare ruimte tot vijvers van reflectie smeedt smaragd aambeeld van mezelf gifgroen met wat speelruimte de huid reeds bruiner mijn lichaam wuivend rimpelende golfjes lichtjes goud de gloed speelser dan ik zelf wil het lijf nog…

Denktaal

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 583
In ruimte waar liefde praat. In talen die ogen spreken. Ons lichaam stil verstaat. Denktaal is een vreemde taal, Gevoelstaal is geheime taal, die geliefden in ogen lezen. Mededieren wijs verstaan.…

epiloog Groenland 2022

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 525
Groenlanders en ijsberen leren in de poolnacht dansen in benarde ruimte aan afgesneden randen liefdesdans noch -verhaal van ijskoningen en Inuit echte mensen gevangen in niet eindigende winterwals het kan: levende wezens op hun achterpoten leren staan maar diepe ontheemding dans of aai of sla je er niet uit opiaten leren ontembare…
J.Bakx30 oktober 2022Lees meer >

Blauw dromen

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 566
mijn zicht is van buiten uit gekaderd in zes vlakken glas derhalve zie ik haar als afgebakend echter haar uitstraling suggereert over houten drempels heen een schoonheid die in haar verschijning mijn droom benadert daarin dansen wij rond de tafel die ons een vage ruimte toebedeelt zij schrijdt in geur "de parfum roze" bijna op tastbare…

Een laatste schrijven

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 404
Nu je gevleugelde ziel de verre verte zoekt nu jouw ruimte oneindig is - je hebt er lang op gewacht - zal je dan nog één keer door het grote raam kijken? de oude bomen van het park zien? Nu ik de laatste keer aan je schrijf nu jouw ziel andere wegen gekozen heeft zal je dan de vrijheid vinden in dit witte zweven?…
J.Bakx19 januari 2023Lees meer >

Gerbera, gerbera

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 567
Ontkom ik of los ik op in een peilloze ruimte? Ondertussen verpozen bijtjes, vliegjes en ander gewemel zich in je zoetigheid..., dénk ik, maar zie ze niet. Benijd ik ze? Zijn ze verzwolgen door je ernstig centrum? Ik scheur me los, besef dat ik mens blijf, opgewassen tegen verlokkingen.…

Niet stoffelijke zielen

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 442
kleuren waren even te gast in het nog donkere kielzog zij contracteerden de immense leegte die het onbenoemd grote universum had te vergeven mijn kijken kon niet verder reiken dan wat lichtende sterren voorbij de planeten hun plaats en benoeming ben ik vergeten in de nabijheid van het absolute nulpunt in onmetelijke ruimte…
wil melker22 februari 2024Lees meer >

De gouden glans

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 532
maar ontspannen wilt genieten van het goed gevoel om bevrijd te zijn even niet de drukkende pijn dat alles nooit meer hetzelfde zal zijn omdat ook in verlies een niet te stuiten verloren kan sluipen door herinneringen die snelle acceptatie niet toestaan maar jouw lach geeft verlies de gouden glans van oplichten door plaats en ruimte…

Dawn chorus

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 503
Kent een van u de oudste taal ter wereld die in de hof van eden is ontsproten die door de eerste mens nooit werd gesproken maar in het vogelparadijs gemereld Kent een van u het koor der vogelzang der rozevingerige dageraad pastel in ruimte waar geen maat op staat het lumineuze feest der zonsopgang Dat amazonereuzen groeien…
Maxim31 maart 2024Lees meer >

Bagage

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 407
Een borstel en kam rusten op de vloer vlakbij de koffer, die mij al zo lang kent en zelfs wat ruimte laat voor een stukje kant. Aan de kathedralen langs het parcours raak ik zo onderhand wel aangewend — die ene toren blijft toch wel briljant.…

ik heb de wind mee

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 384
mij beroert dat vooral uit het zuiden komt het omsluit het verleden of nog verder in afstand het spijt me dat ervaringen in de tijd verbleken, zo lijkt of ik duid in licht en zwarte kracht al dan niet flitsend of achter het klavier dan zie ik om heen en neem waar of wel ik lief binnenkomende klanken met plezier zo blijkt ik geef ruimte…

Consensus

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 200
hogerhand, als gold het een oekaze, laat gelden op gezag van alma materbazen Wie in het bolwerk van de beterweters wordt er afgerekend op waarneming van feiten die onwelvallig blijken maar tot één waarheid leiden Een kunstenaar laat zien hoe zelfgekozen kleuren nooit zwijgen, altijd spreken hoe tonen pas gaan klinken dankzij de ruimte…

Er is iets

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 547
kronkel tussen adem en gedachte de grond herkent mijn twijfel de lucht kent mijn verlangen wat is richting als de wereld draait wat is weten als ik enkel voel soms lijkt verdwalen dichterbij dan alles wat ik ooit bedoelde de stilte spreekt in kleine gebaren een blad dat valt een schaduw die wacht misschien is verliezen niets anders dan ruimte…

Grens

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 310
einde als een stille schaduw achter onze schouders wij kennen de grens en juist daarom brandt in ons het felle verlangen te worden wie wij zijn de dood staat niet alleen als sluiting van het leven maar als een open deur die fluistert wees wakker verspil je dagen niet wie zijn eindigheid omarmt vindt in elk ogenblik ongekende ruimte…

nabijheid zonder aanraking

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 296
maar naast mij alsof ze mijn hand kent zonder mij aan te raken in de ochtend zit ze in het licht op de tafel in de rimpel van mijn huid in de stilte vóór een woord ik proef haar niet als einde maar als een zachte druk die elke keuze laat wegen alsof niets licht mag blijven soms fluistert ze niet in woorden maar in het openen van ruimte…

Leve de legpuzzel

netgedicht
1.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 384
Niet alle items krijgen de ruimte van het magisch vierkant! De voorstelling kan beginnen. Na drie dagen rangschikken de gebeurtenissen onder je handen. Statische reuring in optima forma! Moe van het zoeken concludeer je: via duizend vrolijke uitputtingen komt je karma tot stand.…
K.BLZ.24 maart 2026Lees meer >

Wegwerpzaamheden

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 255
Als voetzoekers in Vlaamse borinage kroongetuigen van het gerstenat dat zienderogen druipt als zwarte kat in dorstige contreien zonder gage Zonder beschutting van de wederhelft van dommelende mallebabbes kazen en vlekken en patatten door de mazen alleen haar volle schutspatroon laat hier geen ruimte, voor een zwart brunettedier want was…