5374 resultaten.
waar sterren doven
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.380 gedachten gaan verloren
als schaduw in de nacht
waar sterren zachtjes doven
mijn droom niet langer wacht
in het sterfelijk dwalen
reik jij mij de hand
hoopvol, zachtjes leidend
tot waar het duister breekt
en twee stralende ogen
mij vol liefde beloven
dat waar sterren doven
jij steeds op mij wacht…
Het drama van de zestien sneeuwkinderen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
862 Stilte naast het moment
Als de tijd zich splijt
Terugkeer in het verleden
Op weg naar de toekomst
Bevindt zich in het heden
Als de rust is bevrijd
De komst is uitgesloten
Niet na het ontvangen van de zege
Tijdens het momentum
Dan begint de tijd te wegen
Vaker dan niet is het nauwelijks
Aangegeven lijkt een feit
Tegen de schaduw van…
Onzichtbaar
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.583 ik wil me niet opsluiten
niet achter nacht
waar schaduw heerst
en donker lacht
toch wacht ik hier
het hoofd gebogen
in de luister van de stilte
op een verlossend woord
geen wind die stem verwacht
op de kleine ik die alleen
zijn angsten telt
niet op de klok
die zich verborgen houdt
niet op het wezen
dat naar muren klauwt
onzichtbaar…
kind in dromen
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.791 waar dansende vlammen
in roodgele gloed
geknetter van dennenhout
de stilte overheerst
speelt schaduw op de muur
een spel van licht en duister
voelt mijn hart de warmte
van geborgenheid
waar een kind in rust
wensen weet vervuld
om de nacht die moet komen
met liefde omhuld
en twinkelende lichtjes
sterrengefonkel
kilte verdrijft
in…
je lach van toen is nu voor mij
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
951 je knipt vreemde
bloemen uit het groen
laat bladeren bloeien
in de kleur van toen
het licht is al geweest
je speelt met schaduwen
handen puzzelen de dag
maar maken haar nooit af
je verglijdt in tijd
die haast vermijdt
verslaapt het onderscheid
in korte dromen
het is weer kinderlente
en je winter lijkt voorbij
in foto's zoek…
Nacht zonder gezicht
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.309 De sterren drinken het donker
Afstanden zijn schaduwen die niet bewegen.…
terug
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.812 aan de rand van mijn wereld
hangen witte vogels krijsend in de wind
hun schaduwen ijlen
over het wit van de bruisende zee
op het strand is rillend schuim
achtergelaten door de golven
op hun terugweg naar de eeuwigheid
alleen in de altijddurende deining
het fluiten van de ijskoude wind
het bulderen van het water
straks ben ik weer…
een gedicht in vergadering
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.597 wandelend door het raam
terwijl de zon op mijn geheugen schijnt
plooi ik met mijn tienvingere
handen de lichtzinnen uit de stilte
een gedicht in vergadering
ik luisterde afwezig wat er aan de orde was
niet opgewassen tegen traagheid
peuterde ik aan mijn nagels
de hoofdletter als voorzitter
hamerde af…
onaangename schaduwen…
boezemverblijf
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
617 het is niet de schuld
van de regen
ook niet het geluid van
binnendeuren
dat ik zei, diep in versregels
dat de stilte
brak
knarsend
zoals schaduwen
zonder spiegelbeeld
tegen muren en
op uitgebarsten straten
waar de kinderwagen krijsend
angst vergezelde
om de naam te horen
van de leugen, van doden
bevuild door stenen
van…
emoties delen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
487 En bant een donkere schaduw
de woorden
van haar lippen
knipt
haar lange lokken
terwijl zij slaapt
en ontwaakt
op het lelieveld
uit
geurige dromen
zij huilt trilt
van afschuw
over
zoveel onrecht
zij
veegt de tranen
uit haar wimpers
de
ochtend begroet haar
met gouden
herfstbladeren
terwijl
zij
met schildershand
de
verlatenheid…
Suïcide
hartenkreet
4.5 met 16 stemmen
2.378 druk maar niet meer op mijn deurbel
vul mijn fles maar niet meer
vanuit mijn doorgezakte stoel
stap ik uit de kringloop van leven
breekbaar als glas ben ik een mens
in de volle maan neem ik afscheid
misschien niet doodnormaal
maar mijn leven op dood spoor
voor mij hoeft het niet meer
wil niet langer leven
in een schaduw…
Leven in een zeepbel
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
920 We schaduwen de zon
draaien gedwee om haar as.
Soms wijzen we ergens naar
proberen wat met zinnen
maar meestal zijn het dingen,
gewoon dingen.
Ik blaas mijn passie
omkleurt met breekbaar geluk
en lach in mijn dromen
want de bel ging niet stuk.…
herkent u de glimlach
netgedicht
3.8 met 23 stemmen
926 wanneer een gedicht opent
als raakte het de hemel
in een zucht en met
rood doorweven
treur dan niet om herfst
of wind die aan de winter tast
sluier schaduwen met stemmen van de zee
of laat rozen zweven, in het zonlicht spiegelen
u hebt immers uw zielenkracht gevonden
omhoog, omlaag, als trillende vleugels
stil gefluisterd in het bloemenblad…
lentebelofte
netgedicht
4.3 met 25 stemmen
1.073 ik zal geen woorden
schrijven
geen zinnen van schaduw
waarin de wind mijn as
verstrooit
op straathoeken of op witte bomen
in vreugdevolle dagen
je zal me niet zien
zelfs niet wanneer ik naast je
zit
zoals jonge geliefden
die nooit het sluiten van de zomer horen
in de eerste argeloze wolken
ik zal lucht zijn
-nimmer slapend…
ongekende geloftes
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
555 Hoe verguld is al jouw liefde
nu de lente het portaal heeft
betreden en haar strooisels
één zijn met al jouw ongekende
geloftes die zwijgend de meerpalen
zijn van mijn houvast
het lijken mijn schaduwen te wezen
maar het zijn de houwitsers die
mijn droom in stukken hebben
gereten op het slagveld wat eens
de bloementuin was waarin liefde…
Eenzaamheid
hartenkreet
2.6 met 8 stemmen
1.291 Als je even met iemand zou kunnen praten
misschien werd je dan gerust gesteld,
je zou de zo'n nacht dan ook niet haten
en door de slaap al zijn geveld,
dan ontwaken met het ochtend gloren
uit de de schaduw stappen in het licht,
misschien niet helemaal herboren,
maar laat laat dan de zon toe op je gezicht.…
Alles wat ik erover weet
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
767 Ik zweefde door mijn eigen wereld:
de schaduw van een levende,
die niets om zich heen opmerkte,
als een onzichtbaar kleed voorgoed verborgen.
De toekomst was weggelopen uit mijn dromen;
fragmenten, zo kaal en eentonig
als de stem van de winter.…
zonnewijzers
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
824 om me heen
liggen regels te baden
in het licht
geen schaduw of boodschap
verstoort hun vreugde van bevestiging
ik beloof
ze nog meer blauw en vraag
of ze mijn gedicht willen binnentreden
zodat ik het schateren kan horen
als kinderen onstuimig op het zandstrand
fladderend in wind en rode
zomerwolkjes
op blosjes van scheppend…
dagen als deze
netgedicht
3.6 met 25 stemmen
1.351 als ik u mijn schaduw geef
zal u me dan vinden in de diepte
van uw eenzaamheid
of legt u hem
op de handpalm met de vingers uiteen
als een pijnlijk verschil
misschien blijft het antwoord beter verzwegen
want uw herkenning zal me tekenen
als een verschrikkelijk
verlangen
vermoeid en verdoofd tot een fossiel
van de nacht
maar…
Evenbeeld
netgedicht
4.4 met 70 stemmen
1.619 Hier breekt een rots de golven
waarin jij voorgoed verdween
mijn evenbeeld eeuwig bedolven
onder een hart van steen
in vlokken schuim stromen wij samen
naar het oneindig strand
en de wind schrijft onze namen
als onverbrekelijke band
laat mij uit je schaduw treden
en zie dat ik de zon weerkaats
om de allerergste reden
op de allerbeste…
Praalstoet van woorden
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
485 als in een praalstoet zweven mijn woorden
vederlicht over dit sneeuwverlichte landschap
mijn pen is een wolk schitterend zonlicht
een weerspiegeling van pas begonnen kracht
een lichtbron van zacht gefluister
zuchtende zuurstof voelt geen koude
ziet alleen de zachte overgang
van schaduw naar zonnestraal
er hoeft geen vonnis
geen huis…
Wachtende kou
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
719 Wachten wat ik kan vinden en geloven mag
als ik elke gedachte bevries
en de tijd die mijn schaduwen volgt laat slapen.
Met eenzame gevangen en bewaarde herinneringen
die vragen
waar ik eindig en alles
vergeet
mag
als ik mijn koude ziel dankbaar
mijn ontwaakte lichaam teruggeef.…
een woord
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.170 Haar handen laten een laatste teken
in schaduwen die zich speels
vlechten in klinkers muren,
het enige licht streelt
als tussen voegen
werpt een zin
zich binnen
loop door de dromen deur
nader tot je muzen
in het woordloos paradijs
maar schrik niet,
voel blijf
hoezeer je ook verlangt
te zijn
spreek slechts een woord
een woord van…
kijk je even mee
netgedicht
3.7 met 28 stemmen
883 kijk je even mee
over mijn schaduw heen
zie de gieren cirkelen
boven mijn gedachten van steen
vleugels verzuren van grote hoogte
ze zijn haast onthecht
omdat mijn woorden
slechts spreken van droogte
*
er daagt een helder licht
over aardse zaken
en kan je zeggen
niet de dood blijkt van gewicht
de geboorte wil mij raken
daar…
jong geluk
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
871 Salto’s, gras dat spat, schaduwen,
Jongensdromen, waar blijven ze?…
Troost.
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.180 Het geeft niet,
ik warm me in jouw schaduw.
Wanneer de hemel naar beneden komt,
vulkanen zullen zijn.
Moet ik je dan vertellen
dat ik je troost was?
Dat mijn liefde jou
had kunnen omringen?
Ben ik zo argeloos dat ik niet door heb
dat jij hetzelfde bij mij wil doen?…
Tja
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.275 een dalende zon fluistert
met hese stem tot grijze wolken
met hesere stem fluistert
mijn liefste tot mij
schaduwen verworden
tot een andere taal
tot een zacht prevelen en tasten
de lucht rood als gevlamd bloed
het nachtblauw der betovering
zet de nacht in lichterlaaie
ons leven ten water gaten
spatten onze smachten in schuim uiteen…
Beeltenis
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
443 Het was als een roep toen
jij weer in mijn leven verscheen
ik had je verdreven tot ver
over de liefdesgrens
maar je bleef als een
schaduw in mijn leven
soms verkeer ik tussen
twee werelden, dan blijf
ik zweven zonder vleugels
maar naar jou luisteren is de tijd
durven te verliezen
wanneer ik de woorden op jouw lippen
lees golft…
Kerk op de terp
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
618 Of schuift
met de schaduw
de grendel
voorgoed voor mijn zerk?
Daar bij de kerk
van Sint-Pieter
op de terp.…
verdwalen
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
849 Schaduwen stromen voorbij
door de takken bladeren
Alsof ze op de aarde vergaderen
bruin rood op natte klei
Nevels hangen in de lucht
de herfst in al haar geuren
Takjes die langzaam verkleuren
breken in een zachte zucht
En mijn voeten nat en koud
laten me steeds verder verdwalen
Gedachten worden mooie verhalen
in dat wonderlijke woud…