2249 resultaten.
La Loïe Fuller
poëzie
3.9 met 8 stemmen
2.669 Dán vielen weer traag
de plooien omlaag
als een ruisende regen van stralen...
--------------------------------------------------------------------------------------
uit: Verzen van Noord- en Zuid-Nederlandsche Dichters (1875-1918)…
Liefdes versluiering
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.323 onder de oceaan
Zweven slechts woorden in een onbegrepen baan
Geef mij, in plaats van een luchtgebouw
Wat ik, na de verleiding, nooit meer vertrouw
Een begrijpend hart, loyaal, vol mededogen
Dan zie ook ik mijn dromen onder ogen
Een vrouw, ongebonden door het net van de tijd
Zodat de zinloosheid van de eeuwigheid
Geruild wordt voor een trage…
Plejade van cyclische luchtkastelen
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
861 Het aftandse tandwiel grijpt de ketting bij de kraag, eerst traag, maar gestaag. Dan mijmerend onder de loodzware cadans van vergeten zweet en gezwoeg. Enkel stoppend voor noodzakelijk gevoeg, of… een kus van onverhulde reflectie,
vol affectie.
Het stuur is de pedalen kwijt, dorstend naar eeuwige roest die rust.…
Bla, bla Bank
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.050 Het smelt gestaag,
Traag,
Eerst de bovenlaag.
Dan sijpelt het naar omlaag,
Op het Bankje,
Als druppelende tranen.
Konden jullie het maar zien.
Het mooie van smeltend ijs in de zon.
Waar, oh, waar, de ellende begon.
Het bla, bla bankje met mooie bla, bla verhalen
Een mooie dag in juli.
Een warme middag, die woensdag.…
Ik tegen mezelf
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.069 Op de melodie van Coldplay Us against the world
Oh ochtend kom binnen met wolkenlaag
Los deze mist op maar doe het traag
Breng terug het zonlicht laat de stralen vaag
In mijn hart spiegelt verdriet
Het pad dat ik afloop slingert heen en weer
De duivel praat in mij en zet een engel neer
Geraakt word ik door bliksem terwijl ik deserteer
Uit…
Babel
gedicht
2.6 met 9 stemmen
3.246 Hoog opgestapeld fruit was lang op reis
voordat rottende druiven hun vertrouwde huis
verlieten om door haastige of trage laarzen geplet
met Amsterdamse modder ongegeneerd naast alle
soorten schoeisel de laatste liefde te bedrijven
Sandalwood, olijven en geitenkaas omarmen
vriendschappelijk verse wafels van Goudse stroop
Schreeuwende bakbananen…
over weinig en veel - alledaags
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
826 mijn hond doet zijn tweede worp
hij is net als ik met weinig blij
heerlijk mijn nieuwe sandalen
de techniek heeft toegeslagen
klitterband houdt alles bij elkaar
mijn voeten voelen in deze schoenen
de ruimte van vandaag
niets hoeft helemaal klaar
een ochtendstonde
waarin je iedereen wel
zou willen zoenen
helaas ben ik aan
mijn trage…
Nieuwe weg II
poëzie
4.8 met 5 stemmen
2.421 Mijn hart is zo
Als 'n piano,
Die luid klinkt en toch zacht
Haar klanken strooit over de mensen,
Die langs de vensters van het salet
Voorbij gaan, in trage tred.
De piano, zij klinkt alleen
Voor de mens die haar bespeelt,
Voor die over haar zijn vingers heen
En weer laat lopen, haar bestreelt.…
Uit liefdesnat geboren...
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.097 Jouw zachte kleine roze lippen
vormden in volmaaktheid
een frêle trage geeuw.
Kleine, schitterend
als granieten vonken oogjes
keken enkele maanden later
vol ver-wonder-ing leergierig om zich heen.…
winters verlangen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
501 langs eindeloos steile wanden
de koude doet gezichten krimpen
maakt hard wat eerder leek te pimpen
dat winterse gevoel in vertrouwen omarmen
door de vlokkendeken heen je laten verwarmen
ik hoop dat de vlokken mij willen vertellen
wie ze dwarrelend tot ons zond
misschien moet ik ze eerst wel even bellen
voordat ze opgaan in de grond
traag…
Water
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
597 Nog even traag en stil mijn zwerven
onderdoor de wolken over water glijdt
de strakke zilver zee het licht zo
dierbaar en gedwee gerekt de tijd nog
zacht en schoon met passie streelt
zomerkleuren in uw iris tooit
wanneer gij volgt en overvloeit in najaar
waar ik naakt en lauw door kilte waad
het zwemen danst in zicht de kim
hier en daar…
Avond mijmering
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
512 Een zwakke bries voelt weldadig koel,
bomen bewegen traag hun takken
alsof ze mij zachtjes wenken.
Spreeuwen zoeken een plaats voor de nacht,
in zwermen in een strak verband
tussen de bomen door vliegend zwenken.
Het was een warme dag vandaag
de zwoelte lokt de mensen op het balkon
hier en daar hoor ik gedempt praten.…
Avondgroet
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
211 Ik schrijf u thans,
waar de schemer nog blijft hangen
als een zachte, gouden draad,
en ver de torenklok haar lied
laat dalen over wei en pad
waar koeien schuifelen, traag en laat.
Ster na ster ontwaakt in stilte,
als ogen die elkander zoeken
door afstand en door duisternis heen.…
De spiegel en de herfst
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
174 De poëzie is een trage stroom, en mijn ziel zoekt tastend
in haar diepste kelders naar de weinige letters die jouw aanwezigheid kunnen dragen.
Het duurt een eeuwigheid, een bitter en teder ogenblik,
voordat ik de stem vind die diep onder mijn huid begraven ligt.
Kleed je weer aan, bedek de zachte, stille vallei van je heupen.…
Natuurdans van de tijd
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
71 Koelte keert nu weer,
Bloemen sluiten traag hun blad,
Rust daalt op het land.
Vogels zoeken rust,
Laatste groet aan het daglicht,
Stilte neemt het over.
De zon zakt nu weg,
Duister roept de eerste ster,
Nacht begint opnieuw.…
HENDRIK MARSMAN
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
795 denkend aan Holland
zie ik heel veel gebeuren
populisten die zeuren
over menging en kleuren
in hun heerlijk land
denkend aan Holland
vind ik twittershit meuren
hoor ik dichtslaande deuren
in heus geen vol land
denkend aan Holland
hoor ik minachtend keuren
hysterici gillen: vol land!
maar een fijn, mooi, land: jóúw land,
het dénkende…
Stille tocht......
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
828 Blijven de straffen nu zo intens laag
Gaan we nu eindelijk eens protesteren
Zal de rechterlijke macht het ooit leren
Of blijft die regelgeving zo traag ?
Of worden we afgestompt door dit beleid
En denken we, het zal wel en gaan gewoon door
Met ons eigen leven net zoals daarvoor
Worden we nog wel wakker, en dan op tijd ?…
Mijn gedachte als Sedna
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
1.471 een briesend spoor
samen in het helmgras struinen
vinden wat ik daar verloor
kleur dan met mij de donkere uren
van avondrood tot ochtendlicht
laat de nachten dagen duren
afscheid is alleen een vergezicht
daar waar golven onstuimig brullen
voegt mijn lichaam zich naar jou
ik wil je met mijn liefde vullen
niets wat jij nog wensen zou
traag…
- Witte stille vlinder -
hartenkreet
3.9 met 40 stemmen
2.163 Vreedvol betrekt de klare hemel,
heerlijke patinagouden wolken drijven
aandachtig feestelijk traag.
Lieve witte stille eeuwige vlinder
wat streel ik jouw gezichtje graag.
Organza lint met knopen en vlinders,
laat het kind nog even liefde voelen.…
't Klokje op de zondagmorgen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
705 Het was op zo een koude zondagmorgen,
de stramme handen heiden traag de klok
die boven in de toren wakker schrok
en begon een wijsje zo lang verborgen,
want door de week slaat hij de stille uren
die vertellen van vergeten en voorbij
van de houten banken, de mijmerij
van de jaren in zijn zware muren.…
koopmansland
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
636 In deze niet-zo-ver-van-ons-bed show
stromen rivieren van krokodillentranen
traag door oneindig koopmansland.
De meer dan droefgeestige beelden,
uitgemolken door de media,
worden net zo makkelijk verruild
voor misselijk makende reclames,
primetime is money you know.…
PROTOCOL
gedicht
3.0 met 3 stemmen
4.036 Eerst loopt Jan Luyken goed, maar later traag.
Het wordt dàn min dàn plus, ik kon het weten:
haar past geen stijve renaissancekraag.
Ik kijk weer op en zie: ze heeft haar torens
nu halverwege in de strijd gegooid.
Eén tafel tussen ons, zij leunt naar voren,
slim vosje, onschuldig azend op haar prooi.…
Cirque du soleil
netgedicht
1.6 met 8 stemmen
361 het langverwachte vervolg
op de zelfontdekkingstocht
van twee huidblakende, ontwakende, puberale representanten
van het schone het goede
en het ware
zich sans gêne exposerend
in acrobatische toeren
in de golden twilight
van de afterglow zon
die landerig loom
en tergend traag
langzaam maar zeker
ter kimme neeg...…
Rondel-Retourné-raam
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
542 ‘t Moet dartel lopen, zeker niet te traag.
‘k Voel drang om een rondelenraam te schrijven.
Het wordt een welbestede dag vandaag.…
Feest van Licht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
2.831 te stralen Spiegelbeeld beheert de bar
plek van Ochtendgloren leeg nog Meermin
verzorgt Zonsondergang die uitgeteld ligt
over de volle breedte van de eetcounter
Tegenlicht en Glans dansen de sirtaki
op muziek van de Sunshine Band uit Tricht
Licht draait om Schemering en Duisternis
zet even de aanwezigen in schijnwerpers
verdwijnt dan traag…
Winter Revisited
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
984 hoopte, of ik ooit nog ga
Mijn bestemming ver voorbij perron 8a
Dit statisch symbool voor tijd, richting, reden
Ik vernikkel en dool langs kiosk, rookpaal, heden
Plots vond ik de natuur in de vorm van een fruitshake
De vloeistof in de beker die gestaag bewoog
Terwijl ze (ik noem haar Zomer) achteloos voor zich uitkeek
gleed het vruchtsap traag…
Tongen
hartenkreet
3.8 met 20 stemmen
1.794 Onze tongen strelen
soms snel,
soms traag,
maar altijd vol
van liefde
en heel erg graag.
Tongen ratelen
draaien, strelen en vechten,
terwijl onze harten
steeds meer hechten.
Onze tongen dansen
in de mond,
en draaien om
elkander rond.…
Climax
hartenkreet
4.1 met 28 stemmen
5.490 Nog een knoopje gaat open
Jouw handen dalen en
Mijn lippen landen
in jouw dal
strelen bespelend
langs de binnenkant
van je bevende dijen
richting de ring
van jouw extase
waar de meest gevoelige snaren
van pure verrukking
in elkaar kronkelen
Nog een knoopje gaat open
Jouw handen knijpen verkrampend
sneetjes in mijn schouders
Met trage…
KREPEL WIL ALTIJD VOORDANSEN
poëzie
3.6 met 14 stemmen
8.343 Wijze lieden zijn beschroomd,
Dat er iets mocht zijn gezeid,
Dat niet recht en is beleid;
Daarom gaan ze traag te werk;
En al met een diep gemerk;
Maar een gek vol losse waan
Haast zich en wil voren gaan;
Daarom zegt men nog althans:
'Krepel wil eerst aan de dans.'
----------------------------------------------------------------
uit: Spiegel…
Manon (Deel 1)
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.495 tegen de heuvel, dor en droog
van maquis, grindzand en rotskeien,
vecht zich een ezel traag omhoog
langsheen de lege boerderijen
de pendel uit een verre bron
houdt zich soms koppig stil en star
het water, klotsend uit de ton,
smeert het geratel van de kar
eens boven bij de laatste bocht
hoort men de bultenaar ‘hòò ! halt !’…