4425 resultaten.
Schaatsenrijden
gedicht
3.1 met 20 stemmen
7.461 En mijn schaats met een kras
als een schot onder glas
trekt een veervormig spoor
van mijn voet uit te loor.
Ik scheer scheef op het vlak
langs een donkerblauw wak.…
VERLIEFD
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
952 Mijn benen willen
niet lopen maar stil rusten,
jouw voeten voelen.
Mijn armen willen
alleen maar jou omarmen,
jouw hals omhelzen.
Mijn lippen willen
alleen maar fluisterkussen
jouw lieve lachen.…
Over de troost
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
758 De troost slaapt aan mijn voeten,
want in winters wentel ik mij in dekens,
en niet in weeë heimweeflarden
die ijzig hard mijn hart verwarren.
Hij slaapt de winterslaap, mijn troost…
Dit huis, met warme binnenbuik, stilt nu het wrang verlangen
naar zoete oude dagen
waarin ik onbevangen
kind was,
en zorgeloos.…
Het Wad spreekt in stormen
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
610 het Wad graast eeuwig
in het zoute gras nu de storm spreekt
en het water steeds maar hoger stapelt
tegen het groen van de hoge dam
‘k voel me nietig nu de dood
twijfelt aan mijn voeten
er is geen ginder en geen hier
slechts wat bijvallen uit een oud geweten
de wind als een muziekdoos
speelt het spel met ruwe woorden
het pijnigt…
Zoals een golf het strand kust
hartenkreet
4.7 met 16 stemmen
923 Zoals een golf het strand kust
nevels die langs het oude schors vrijen
bepaalden mijn droom,ja
zon scheen door mijn raam maar het was
nacht, de sterren straalden zacht
als krakend kreupelhout onder mijn voeten
bepaal ik zelf niet hoe dat komt
sinds ik jou droom ben ik
verstomd
wanneer ik dan
zoals een golf het strand kust
denk dat het…
de sluis van Noordpolderzijl
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
783 ik zag je glans
wegdrijven op het
zanderig water, ook je
trots want je hemelde
het blauw naar grijs
aan jouw voeten
schuifelt nog wat hoop
in de gedaante van
rot hout, maar je poort
blijft voor eeuwig gesloten
onklaar gemaakt en
ingehaald door de tijd
jouw kleur zonder vernis
maakt je elk seizoen doffer
het lijkt of onze sporen…
HERFSTDAG
poëzie
3.6 met 5 stemmen
1.031 Een grijsaard gaat al hijgend,
Met wankelenden voet
Het smalle pad bestijgend,
Het kerkje tegemoet.
De blaadren vallen neder,
De grijsaard zucht vermoeid;
'k Vrees, dat er nimmer weder
Voor hem een bloempje bloeit!…
Ooit
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
971 Ooit
stond ik grenzeloos in het leven
geen beperking aan de horizon
alles was mogelijk om te beleven
er was niets wat ik niet kon
Ooit
lag de wereld aan mijn voeten
ik vloog op vleugels van de wind
iedere dag kon ik vol blijdschap groeten
volwassen, bleef ik dat blije kind
Nooit
gedacht wie zal bepalen
of mijn leven is voltooid
is…
Voetstappen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
769 Voeten die wegzinken in het losse zand.
Gevoelens van blijdschap komen los.
Voorzichtig breekt het hart open.
Ogen die stil glinsteren in de zon.
Een lach doorbreekt de stilte van de dag.
Stil ga ik zitten op een bankje.
Het uitzicht op de zee is eindeloos van stilte.
Zacht klopt mijn hart in een stroom van liefde.…
Levensreis
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
576 Het onbekende land ligt voor mijn voeten
Mijn reis leidt verder voorbij de horizon
Alles wat ik op mijn pad mag ontmoeten
Vertolkt het avontuur waar ik aan begon
Het spoor naar voor mij bekende wegen
Draag ik steeds al op mijn weg terug
Het is mij nu als waar voedsel tot zegen
Vormt voor mij als het ware een goede brug
Dat gene wat in mij…
Vier dagen lang
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
848 Ik telde pijnlijk de bezwaren
De lucht scheen blinkend door de blaren
Ik had geen voet meer om te staan
Men kon mij haast voor dood verklaren
Vasalis bracht mij tot bedaren
De lucht scheen blinkend door de blaren…
GODS INFRASTRUCTUUR
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
488 Gods wegen zijn ondoorgrondelijk
maar veelal bij leven wel te begaan
met het ruimteveer, het vliegtuig
de trein, de tram, de bus, de boot,
de metro, de auto, de (motor)fiets
of gewoon te voet....wandelend...…
Woordenspel.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.053 gembersmaak in verkouden stuifmeel lucht
wierook damp in vervlogen avond lust
ik droom de man die jouw voeten kust
verzengende hitte in het hete zand
slangengif in gebeten liefdes wond
blaren op je verschraalde lippen mond
zweetlucht in versmeltende liefdeskoorts
hartstocht op een te steile helling
ik droom de man in die vertelling
ontlading…
dat is alles
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
839 me dat deugd doen
laat me schuilen
in jouw armen
wat snak ik ernaar
even te liggen
mijn hoofd op jouw schouder
net zoals vroeger
je hoeft echt niets te zeggen
een oplossing zoek ik zelfs niet
maar wat ik je vraag,
is er gewoon even zijn voor mij,
voor mij alleen
wij met z'n twee in de zetel,
en me dan zachtjes strelen
over mijn voeten…
Ooit
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.042 Je moest
mij soms temperen
en zette mij telkens weer
met beide voeten op de grond.
Maar nu
help je mij omhoog,
wanneer ik bukkend tracht
op te rapen wat jij liet vallen.
Er is nu
niets meer over
van de fysieke kracht
waarmee wij eens elkaar behaagden.…
Offer
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
506 Ga staan
bij de voet
van de
beuk
en sla
met alle kracht
je hoofd
tegen het
onbevlekte
hout.
Proef het bloed
dat via
wenkbrauw
wimper
wang
en lip
je mond
binnenstroomt.
Breng dit offer
voor hem
die ooit de mensen
bouwde
en nu boven
in hoge bomen
woont.
Verscholen tussen
het groene loof.
Misschien.…
De Vreter en het Beestje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
468 veilig is
Enkel denkt het daar te kunnen zijn
Wat de vreter doet
Alles wat de vreter doet
Tot zich neemt
Kan enkel nog tegen stribbelen
Tegen meedogenloze controle
Echter weet het beestje
Te zijn buiten te doen
Verlaat de omgeving
Overstijgt de vreter
Te zijn verliet verlangen
Geeft te eten aan de bangeriken
En toch met beide voeten…
INTERMEZZO
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
582 Men valt binnen,
struikelend,
ontdoet en ontknoopt zich,
gooit het haar los,
verlost zich van beknelde voeten.
Gedachten stromen
uit ontgrendelde kooien,
vliegen doelloos in het rond.
Zuurstof wordt bijgetankt.
Zware lucht
van zwijgende woorden
benevelt ieder
tot een roes verzonken.…
ZO ONSTUIMIG
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
595 Ik eet uit je hand en
ik hang aan je lippen
Ik wil bij je stranden
en dan aan je nippen
Ik lig aan je voeten
en hang om je heen;
Kus je met spoed en
ik deel jou met geen
Ik kijk naar je ogen;
ik hang aan je mond
Hou ’t niet droog en
ik kus waar jij stond
Ik eet uit je handen
en adem jou zelfs in
Jij bent dé gigant en
ik heb toch…
Achter gesloten ogen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
535 blote voeten
verzonken in de aarde
miniem contact
het ego voorbij
vingertoppen leiden
een eigen leven
in een dans
zonder hoofd
groene heuvels
tekenen zich af
achter gesloten ogen
op een onbekende wijs
een plotse reis
dient zich aan
het grote genieten
van de steppe
mannen en vrouwen
in vertrouwde
felle kleuren
trekken langzaam…
Gelegen aan de keukentafel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
475 de keukentafel zet het spoor uit
ik luister naar de aangezetenen
het schuifelen van voeten
contracteert deze bedoening
in een mysterieus orakel
hun handen spreken met vork en luifel
terwijl hun ogen zwijgen over
de lekkernijen die zijn gebiologeerd
in het groen van een waarlijk bestaan
wie kent wie aan deze tafel, al
is het wit van uniform…
Vijf voor twaalf
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
759 Het is bijna nacht als
zij ontdaan van zwaartekracht
gaat zweven
Beneden weet ze alle mensen
en ze kent ze
de druktemakers
de jaloersen
de betweterigen die ze niet
zo goed verdroeg
De tegels van hun wijsheid
liggen in scherven
aan hun voeten
Balancerend op het vinkentouw
loopt ze - zichzelf trouw -
een stukje met de maan
en laat…
De botte bijl
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
494 laaiende vuur
heb de blokken geteld
tot de aks bleef steken
in de knoest van je leven
in voortdurend klieven
kwam de sleur met
stapelen en spaanders
zij heeft jouw
noeste arbeid gestopt met
onneembare weerbarstigheid
weg met de botte bijl
benader haar met liefde
zodat splijten overbodig blijkt
leg haar jouw vuur
na aan voeten…
In de stad met het zilverig oogerondkijken
poëzie
1.0 met 1 stemmen
2.045 Met moeie voeten, maar warm lepelende lucht;
stil langs de huizen, de lichtglazen, de donkerstenen,
dat donker geloop naast, er over henen,
dof het hoofd, laagdof, slaapdof, maar heerlijk de lucht
in de stad langs, op het water over, van omhoog door de blauwe lucht…
Op de Overtoom
gedicht
4.0 met 1 stemmen
7.338 Het dooit op de Overtoom
maar het vriest ook al weer op
melden mijn voeten
die mijn dag verlopen
ik blijf dicht bij huis
steeds dichter
dat is mijn leeftijd
wolken worden zwaarder van ontkleur
de geur van gisteren hangt nog aan me
ik at net een vriend
we braken het brood
en deelden de doden
we zijn al bijna uit zicht
wij lachen nog
wat…
Daar
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
516 nog niet over zijn,
zo abrupt en onverwachts
Gestaag gaat de bus
verder richting stad
Maar ik ben nog daar,
waar de regenboog
het canyon raakt
en 't pad die weidse lus haakt
in het landschap
Vlak, onder de gletsjer
Wil geen pot met goud
maar lopen nu de storm
is uitgeraasd
De knisperende zwarte lava
als basterdsuiker onder m'n voeten…
Keer om, keer om
gedicht
5.0 met 1 stemmen
17.888 Je danst in je sandalen
met voeten die groeten
met heupen als schakels
gemaakt om te draaien.…
stationshal
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
610 ze wacht op het staaldraad bankje
haar voeten naast uitgewreven frites met mayonaise
op de leukbedoelde kleuren van de tegelvloer
pas op voor uitglijden
een omroepstem vermeldt een
storing op de lijn
aanwijsborden
veranderen hun bestemming
‘vertrekt vandaag niet’
jachtig bellen mensen naar werk
of naastverwanten
zij wacht in…
dromen
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
757 ravotten als kinderen
in ongeremd lawaai
hinkelen roze op wimpers
en rennen roekeloos door huizen
ze worden stil
als nerven in een boom en bovenop
baden ze zich in regen
en eenmaal vastgeworteld
draaien ze het hoofd naar alle richtingen
laten vogels uit ogen los
wie zal mij zeggen
dat ik mijn wimpers niet mag lichten
dat ik mijn voeten…
De golfslag sterft
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
582 Het is wanneer ik op het strand loop
- daar waar zand en water elkaar raken =
en de golfslag rond mijn voeten sterft
dat ik nadenkend kijk naar waar ik sta
de grond die mij eerst stevig droeg
lijkt verdronken te verspoelen en
aan draagkracht te verliezen
onder mijn aarzelende stap
maar dan zie ik de lijnen
voor me…leidend naar de einder…