3341 resultaten.
De sprong
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
530 ontbrak
Één steen was over
Ik pakte hem
Duwde hem omhoog
Maar de steen
paste niet
Ik hield hem vast
Boven mijn hoofd
Mijn armen gestrekt
Krampachtig
Tot mijn armen
Moe van het dragen
Langzaam zakten
Naar beneden
Ik was te moe
Gebroken
Kon het licht
Van boven
Niet meer weren
Ik keek omhoog
Zag het licht
Dacht
Aan vreemde…
TEGENSTRIJDIG?
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
482 Een vreemde, ongerijmde bedoening?
God laat het Hoge Koninkrijk stralen
voor de onbijbelse, levende geest,
die steeds rechtvaardigheid wil behalen.
Wie de Schepper vol heilig ontzag vreest,
maar enkel om eigen zin zal malen,
is gelijk een plechtig, niets winnend feest.…
Dood
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.176 Mijn peinzen kan de vreemde dood niet loven
Die me u welhaast voor steeds genomen had:
Uw lichaam dat mijn droom ontroerd bezat,
Uw bleek gelaat welks lach mijn smart kan doven.…
Aardse glitters?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
461 het zwijgt, maakt stil,
de dag wordt diffuse
is mij kwijt, ik zie een
schaduw in de spiegel
die met zijn ego vecht,
ik leg de z’n huid af maar
ik ben een vreemde,
een onwillig blad, die in het
uur van de uil, naar zijn
schuilplaats vliegt.…
verjaren!
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
997 verjaren
niet meer geldig zijn
over de datum gaan
niet meer bruikbaar zijn dus
onzin
pure onzin
niets - niets is minder waar
verjaren
- gemarkeerd -
op deze dag
jouw dag
is een feest
een heel jaar
van momenten
- goede en slechte -
van mensen
- vreemden en vrienden -
van ervaringen
- oppervlakkig en indrukwekkend -
een heel…
Wat toevoegt.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
570 En hun taal is te begrijpen
ook al ogen woorden vreemd, verband
laat het woord uw tijd bezinken
tot de eerste stap in 't nieuwe land.
U ervaart daar licht en ruimte
met de woorden om u heen
spreken, schrijven, doen en laten
het is anders dan voorheen.…
Civilis
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.883 Wien Neêrland's bloed door d'âren vloeit, van vreemde smetten,
En andr' infecties vrij, en die gedwee 's lands wetten,
Al zijn ze soms wat mal, gehoorzaamt; wiens borst
(Zijn onbeklemde) gloeit voor Vaderland en Vorst,
Die ere hem, die van de grote kamp de ziel is:
Het hoofd der Batavieren, Claudius Civilis.…
Het mysterie van het leven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
461 Het mysterie van het leven
laat tekenen aan de enkeling
onuitwisbaar voortleven;
op die momenten die van geest
en werkelijkheid vreemd; nimmer
kunnen worden beschreven;
die aan de enkeling geeft een kans
te leven, die beter leeft.
Het mysterie sluit de duisternis
voor het licht. Het ziet op ogen
en kent elk gezicht.…
De overspelige vrouw (Joh. 8,1-11)
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
597 Maar dan, die vreemde man schrijft in het zand
en tot vandaag weet niemand dit te lezen
maar ieder gaat beslist en met een snelle tred
naar huis, tot enkel nog die man en jij er blijven.
‘Wie zonder zonde is, die werpt de eerste steen,’
En dus ging ieder diep beschaamd maar heen.…
Gedonder
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.099 moeder bidt om heilige Donatus,
waarna luide bons op deur. vreemd.
'Donatus, jij?', (ik, met grapje).
bijna een klap voor mijn kop
van vader. afkoelen mag buiten
in ijsbolletjesregen.
mijn straf.
samen kwaak ik mee
met onderkoelde kikkers.…
Turend over de oceaan
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
564 Daar zit ze, in gepeins verzonken
golven komen rap naderbij,
da's niet zo vreemd want nog even
en 't is toch echt: hoogtij.
Daar zit ze, krijgt natte voeten
golven maken haar benen nat
ze lijkt 't niet te merken
is met haar gedachten, verder dan dat.…
Paarden ver weg
gedicht
3.4 met 14 stemmen
6.271 Het is vreemd om te zijn wie je bent,
een paard ver weg in de wei.
Zij heeft me gevraagd hoe het onder de mensen
was. Geen mens had mij dat ooit gevraagd. Dank
je, heb ik gezegd. Dat was niet haar bedoeling.…
Sonnet
poëzie
4.8 met 4 stemmen
964 Er is geen kleur van huis, noch vreemde taal,
wij sterven allen aan dezelfde kwaal
die tussen dood en leven wordt gesponnen
en waar het eenzaam hart in wanhoop slaat
daar is het land waarin mijn vaandel staat
en waar de strijd in vrede wordt gewonnen! -…
Vrijheid op vleugels
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
628 jij waart
door gebieden
raakt aan vrijheden
met de status ongezien
of nog niet vertoond
waant jezelf los
van alles wat
met aarde bindt
alleen nog ik maar wij
zijn elkaar goed gezind
het zijn vreemde
transfers zo zonder materie
alleen de gedachte is
al snel genoeg om onopvallend
meteen ter plaatse te zijn
als een geur de wereld…
Wat valt er nog in te kleuren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 Er zijn vandaag geen wespen of bijen,
het brood proeft anders dan anders
de dag is aan het misten vreemd gekleurd
zo grijs , er valt echt even niets te beminnen.
Er zijn geen wandelaars op de dijk
geen fietsers, er klopt even niemand aan
wellicht zijn ze opgelost in de vroege dageraad
pikt niemand voor nu de draad van deze dag op.…
een pijnlijk ontwaken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 muziek uit vele kanalen mengen
zich tot een band die vol
overtuiging mij in banale
dromen vind
geshockeerd door wonderen
verlaat de slaap mijn verfijnd
geweten dat door alle mazen
van een normaal bestaan mij
als een enkeling plaatst
in het kader van een vreemd individu
vaak prijs ik me dat ik geen
standaard belofte van mijn ouders…
Het straalt als het zonlicht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
424 Het mysterie van het leven
laat tekenen aan de enkeling
onuitwisbaar voortleven,
op die momenten die van geest
en werkelijkheid vreemd, nimmer
kunnen worden beschreven;
die aan de enkeling een kans geeft
te leven, die beter leeft.
Het mysterie sluit de duisternis
voor het licht. Het ziet op ogen
en kent elk gezicht.…
ik koester haar
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
448 ik zal
mijn angst wiegen in mijn armen
het koesteren zoals ik haar koester,
mijn god uw smaak van humor
heeft alle vertrouwen geslonken
tot het jaar nul, toen alle
flauwekul begon
alles is vreemd nu mijn
voeten uitgeput haar stappen
volgen en de geur van chemo
mijn geest bedwelmd zoals
ik oliebollen vermijd
het leven is mij in haar…
Stilte tikt
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
441 soms ben je
gewoon even weg
zegt niet waar
jij bent geweest
en echt weggeweest
ben je eigenlijk niet
je zit naast me
in de stilte die je
normaal eigen is
voel aan je hand
dat je uitgetreden
bent in vage lach
er zijn daar
geen spinsels of
enge dingen die
gaan zingen in
een brekende seance
vol vreemde dansen
jij zoekt
vindt…
Toekomst
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
472 Ik vroeg waar die nieuwe uren vandaan kwamen maar ze mocht niet delen
met vreemden, haar moeder had extra tijd nodig.
De buren waren thuis. Ik belde aan om wat toekomst te lenen,
ze gaven me brood. Al onze dagen zitten hierin, zeiden ze. Eet,
morgen komt vanzelf en morgens komen niet met lege handen.…
Verwarring
netgedicht
4.8 met 10 stemmen
520 Hun ogen dwalen vaak langs vreemde dingen
herkenbaar als ik ze soms zacht hoor zingen.
Zijn onze kleinkinderen bakkers bij blakende ovens
Bakken ze op andere manieren dan wij ooit deden
om de sneden een voor een tastbaar anders te maken,
te laten smaken op zoek naar hun stam was dat het dan.…
Vuur van de zon
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
400 het
vuur van de zon
met kruimels
cement had zich
het minuscule leven
al jaren verwend in
krenterige symbiose
zij kende de kleur
van seizoenen wist dat
wind met stormachtige
vlagen haar bloempjes
tot toekomst zouden maken
jij hebt met de wallen
gesproken en stukjes
geschiedenis opgedoken
uit hun lange reeks contacten
met vreemde…
Waar is het leger?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
413 Ze lopen blind door de stad
mijden vreemden en oma's
negeren hongerige poesjes
en gooien hun planten weg, tsja
ik heb een tomeloze energie, maar
waar is het leger dat mij helpt?…
Echo van een zomerdroom
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
608 ontwaken
in jouw doodskist vroeg je mij
bij wijze van grap op jouw sterfbed
heimwee waaide woedend weg
over zilte stranden van verlangen
in mijn fantasierijke verbeelding
over de zwoele zomeravond
intens was de liefde, warm
het zand als kleding, naakt
was de echo machtig
als een vlinderhart, zo snel
er werd een foto gemaakt
de vreemde…
Keuzes
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
543 maar aan
het masker in mijn hand
de echo kaatst in frases
terug naar mij
alles lijkt zo onherkenbaar
wie ben ik
en wie ben jij
Keuzes maken
op het punt waar jij voor staat
leven in een
veronderstelling
wat is goed
en wat is kwaad
Leven
laten leven
laten zien
wie jij nu bent
ach mijn God
mijn lieve vrede
het is een vreemde…
Bang voor liefde
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
629 De halve wereld is vrij en viert vrede
op aarde met elkaar, maar een vriend
van mijn man heeft problemen
met zijn vrouw, hij logeert
een tijdje bij ons (gezellig)
's Avonds vertelt hij hele verhalen
over de vreemden in onze stad
waar hij niet zou willen wonen
bang voor de ongenode gasten
bang te verliezen wat hij heeft
zijn inkomen…
PAARDENVIJGEN
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
439 Plotselinge waarschuwing toont zich hier:
"Al mijn eigen pad, onder streng bestier,"
kwam uit een ander en vreemd ros rollen.
De liefhebber van het kleine leven
zoekt roerend in het neergeworpen vuil
naar stil, toch druk, verborgen beleven.…
La france et toi
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
460 indringend
subtile in de
silence van
uitstraling met
het tikje vreemde
landenmagie
dat het jeugdig
parlante toverde uit
plezier in vertier…
Als glas
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
620 Er is hier een groot verdriet geweest
Nee, het is geen verdriet
het is een tafel vol lege glazen
Waar een avond lang alles doorheen is gestroomd
Fragiele blikken snel vergeten woorden
Verglijdend vragen hoe het afgelopen uur het leven was - als glas
Alles ter wereld als glas
Alles vol, dan leeg, vreemd gespiegeld
Hoewel alles glas…
Verliefd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
615 Een kleine waarheid ontvouwt zich
vrijwel onzichtbaar voor de mensen
om ons heen in deze vreemde wereld
we vinden elkaar lief en sturen
liefdevolle berichtjes
over hoe het gaat
met de ontheemde vlinders
in het weidse wolvenland
Zou het liefste de havenboezem
willen volgen met mijn lucide dromen
mijn harde hoofd tegen jouw torso
jouw…