Alle inzendingen over zwijgen

2916 resultaten.

Sorteren op:

Herinnering

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.125
Ze maakt zo moe: die dode, dode pijn, Die àl maar klaagt hierbinnen, nacht en dag; Die niet wil zwijgen voor uw liefste lach Die niet wil wijken voor uw bij-me-zijn.... O, rèd me lief, en dood dat spook-van-leed: Ik kàn niet leven, als ik niet vergeet!…

Winter in een brief

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 636
Winterbomen staan kaal in de straat wolkenkolossen drijven boven natte daken jij bent slechts bij me in een laatste brief alleen de dood kan mijn verlangen doen staken je aarzelt in het naderbij komen stilte houdt zich vast aan mijn eenzaamheid ik droom tussen het zwijgen van antwoorden alsof ik een landschap ben in de tijd mijn rivieren…

het leven omhelzen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 627
geraasd nu zou ik wijzer moeten zijn zoals mijn leeftijdsgenoten maar dat is een misverstand een leugen die komt van oude mensen milder ja, misschien milder… ik hoor kennelijk in geen categorie ik was geen goed noch slecht mens meer nog dan vroeger hou ik van muziek van de schoonheid van mijn vrouw de natuur met al zijn geheimen als ik zwijg…
fairouz28 december 2013Lees meer >

Springtij?

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 482
gefolterd en humaan gespleten, deelde hebzucht de grond in tweeën, pyrrusgewin zonder lauwerkrans en veegt de oostenwind het diepste zwijgen weg, geplukte druiven van een verre droom,…
Pama27 februari 2014Lees meer >

Het sterven van mijn ik.

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 582
Nog nooit werd ik zo diep gehoord en gingen woorden zwiepend zwijgen, als twijgen tastend in de lucht, om plots stil te hangen in het voorbij zwaaiend moment van sterven, het 'sterven van mijn ik ' !…
Katty Wijns28 februari 2014Lees meer >

Thuis van huis (mh17)

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.045
je eindelijk weer thuis, maar jij zal nooit meer de deur open doen de fles blijft onaangeraakt nog in de koelkast staan aan de eettafel geen gezellige gesprekken meer de poes die voorlopig nog eten van de buren krijgt de hond die in het pension wacht op jouw terugkeer het bed dat niet meer door jou beslapen zal worden de kamers in het huis zwijgen…
Lin B26 juli 2014Lees meer >

Jagende verwachtingen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 418
Een woud van twijfel rijgt zich aaneen in zwijgen, onder de kalende kruin niets verteerd waarin het bladgoed zich herkent, het doorbloedt als levend bewijs het weefsel van de nerven.…
Pama28 september 2014Lees meer >

Tabula rasa

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 623
een kamer hier een witte kamer waar ik niet hoef te bestaan een onbeschreven blad om mij te bergen Waar het kristallijne venster mijn woorden terzijde schuift het winterlicht binnenlaat dat naakter is dan mijn blote huid De klok een witte tijd aangeeft ik mijn adem bladstil zie hangen boven een deken van stuifsneeuw het vroegste zwijgen…

De Klokke.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.732
En in de vrêege ziel van elkendeen, Waar klokkentonen beeldenvormen krijgen, Smelt al hun denken met 't geklep ineen… Ons klokke luidt het eendelijk geweld, Dat wroet in ons en nimmer bovenwelt, Maar ommeworstelt in ons effen zwijgen. ------------------------------------------------------------- uit:…

Een stap per voet

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 547
trekt mijn mond vreemde banen en een diep gebrom zinkt dan weg in de asfalt van mijn zolen ergens herken ik het geluid, maar ik weiger deze som te geloven - al was het maar een stap per voet Gedempt schuift een wolk langszij de oever, ze raakt de kraag die haar van me scheidt, ik schud de behoefte van mijn schouder om mij in de regen te zwijgen…
elze25 juli 2015Lees meer >

Het binnenste hart

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 402
je week geworden ziel, je mag gerust liefhebben en op je bek gaan, vergeet niet te reizen naar de uithoeken waar niemand komt, de kroegen en kale vlaktes, de weelderige tuinen met vijvers, de plekken die je dacht ergens van te herkennen, je kunt te laat komen, te vroeg op de verkeerde plek of met je neus in de boter je kunt verbergen, zwijgen…
Iniduo14 augustus 2015Lees meer >

Roos van zelfbeschikking?

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 572
Marmeren zerken gelardeerd met geaderd bloed dat moest stromen, om te kiemen zoektocht naar vloeibaar goud uit de schoot van het ongedeelde, gefolterd en humaan gespleten, deelde hebzucht de grond in tweeën, Pyrrus gewin zonder lauwerkrans, het diepste zwijgen wordt eenzijdig afgewogen de geplukte oogst van een verre droom, verdeling…
Pama19 december 2015Lees meer >

Panfluit

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 454
stoep en we dachten niet dat het stoffelijke onderdanig was aan het geestelijke we deden de dingen in gewoonte van doen en daden zonder denken we waren ook niet bang voor de dood die kwam zoals de nacht kwam in stilte met voor iedere geboorte een oude brief van een kind dat niet lang had te leven het ontroerde mij, dat barmhartige zwijgen…

een andere bloem?

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 579
soms een andere bloem een die kan zingen van de straat, dansen als een honingdraak met de smaak die mijn papillen overtreft wat wil ik steeds vraagt mijn hoofd aan 't verlangen, wil ik lieven als een rosarium of me behagen aan de voeten die voor mij jouw aarde voor een leven lang gaan dragen zal ik zeggen dat ik van je houd of zal ik zwijgen…
elze11 juni 2016Lees meer >

dag winter

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 633
temperaturen stijgen het gras begint te groeien de winter moet nu zwijgen zelfs bloemen gaan al bloeien.…
jonhy donovan13 september 2016Lees meer >

EEN VRUCHT DIE VALT...

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.042
- Waar ‘k wijle in ‘t onontwijde zwijgen, buigt statiglijk de nacht zijn boog om mijn gestalt. De tijd is dood, omhoog, omlaag. Geen sterren rijgen haar paarlen aan ‘t stramien der roereloze twijgen. En geen gerucht, dan deze vrucht, die valt. Een vrucht.…

zonder namen

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.459
Als ik zie hoe machteloos de gedachten van velen de namen omzwermen als volièrevogels het zangzaad beklim ik liever het naamloos ding dat een berg is desnoods halverwege het zwijgen te toonzetten maar de naam te verzwijgen, niet uit eerbied maar uit eenvoudige blindheid en zó de stof het feit en de tijd nauwkeurig te zeven door vlees…

De eindeloze bloesem

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 718
hoe lang kan een tel zijn op 't moment van vertrek je raakt dan aan de stille waarde en leven met liefde wordt toegedekt onderwijl we elkaars hand dragen op weg naar daar, de rustende aarde hoe lang kan een tel zijn wanneer dichtbij, als nabijheid voelt proef dan van zoete woorden ook als een ervan al raakt aan overvloed maar soms zegt zwijgen…

De twee wezen.

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 615
Zwijgen. en ontberen. Tranen achter venstertralies zonder enig troostend woord. Wenen in stilte om het verlies. Alleen een non die het hoort.…

opstaan!

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 568
voor onbegrepen haat wat ook gedaan of gelaten te begrijpen of te bevatten valt nooit het waarom van die vuist of die schoen die het leven negeert de zichtbare littekens die verdwijnen wel maar wat rest en blijft weggedrukt en begraven dat schrijnt – eeuwig kijk niet vanaf de zijlijn werkeloos en machteloos toe leg het een zwijgen…

Winter in Meierijstad

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 551
om over het koude zeil op de slaapkamervloer maar te zwijgen neen, zo'n jeugdervaring wil ik niet meer overdoen de buurman en ik passeren met hond het geasfalteerde veld van Antonius uit Padua, een school in onze stad, daar vult een tuinslang onder lage druk het oppervlak; een ijsbaan is in de maak, dat moet toch wel voor vrijdag lukken…

Lenteprikkels

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 591
sonnet loflied over zonnestralen te bazuinen over vlakke land en vanaf blanke duinen reeds des morgens door vogelkoren in gezet liederen beschreven in poëtische woorden zoals het in het brein des dichters leeft hij het met zijn ziel en hart te kennen geeft dat hij bestaat uit enkel lofakkoorden maar mogen de dagen hem soms niet bevallen zwijgen…

In de tuinen van Tjaarda bij Oranjewoud

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 654
Ik zwijg en beëindig die gedachtestroom maar. Ik sluit mijn ogen,vele minuten zitten naast elkaar, seconden lang tikken door de een na de ander. Het lijkt wel of ik in mijn ziel en hartkamers staar zielsgelukkig ook vandaag van zessen klaar nu ik gestaag ook als die vogels weer niet verander.…

Vraag en dank

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 525
Gouden koren dale zacht ruisend, bedaard, op de aarde met veelbelovend zwijgen: een rijke oogst moge stil wachtend neigen. Aan een ieder tone de wereldkaart: "Geklemd tussen boeien der armoede, aangegrimd door spokende oorlogswoede, leven sterke tobbers bij het klare Woord.…
HanMessie21 november 2018Lees meer >

Van deze tijd

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 487
kennelijk vertraagd de oude ros van mijn adem berijd; diepgang wordt afgezaagd voelen is naar de ijstijd overgeheld zodra ik word achtergelaten dan wel de deur wordt gewezen uitlaten wordt ook wel gezegd ben ik in wezen buiten adem buiten ik heb dan wel niet het loodje gelegd maar rust zult u in mijn ogen niet lezen, had me beter in 't zwijgen…

In de kantlijn?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 367
Waan ik mij in de groeve van belegen mijmeringen, begeef ik mij uiteindelijk op glad ijs, labyrint van goed ogende bedoelingen alle moed te plaveien, verstild het zwijgen in tumult van middelmatigheid, ben als doel het beloofde dichtersparadijs alweer ver voorbijgeschoten alles vermeden met het krijt van schone schijn, als dicht-lakei…
Pama26 mei 2019Lees meer >

Zeven vogels zwart

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 400
Ze kwamen op de wind van het Noorden, zeven vogels zwart krassend koud uit het hart één voor elke dag van de week zwijgen; negeren; woede; haat; venijn; gif en voor de zondag zelfhaat afgewenteld....…

Essentie als concept?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 402
Maar neem dan het gezang van de sirenen, die uit de overleveringen, nimmer zullen zwijgen in hun diepste stilte daar huist de realiteit waarin de waarheid zich onderscheidt uit het concept van chaos, spoelt het aan als we de verbanden zien, valt het zomaar in je schoot…
Pama16 juli 2019Lees meer >

ons huis

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 440
hoe mijn huis ons laat wonen en jouw huis de mijne is wie o wie glazuurt de pannen poetst de vensters babyblauw ik leef in samen, met jouw verhaal verlichten slechte tijden met wat schraal gepraat, ach laat toch de stemmen zwijgen waar liefde lichter is als steen, zwaarder dan welke nacht dan ook drink ik mijn bittere uren aan het gelag…
elze26 augustus 2019Lees meer >

Afscheid

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 717
Je zit in elke vezel van mijn lijf En ik weet niet hoe ik je weg moet krijgen Hoe laat men mooie blauwe vlinders zwijgen Waar laat men grote tranenkralen rijgen Tot kettingen een metertje of vijf Mijn dromen stop ik ver onder de grond De tijd is daar elkaar nu los te laten Om te voorkomen dat wij ons gaan haten Dat valt niet recht en…