26999 resultaten.
Klacht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
562 'Nou Een Vandaag, ik ben totaal van streek
Die nare Mark wou mij intimideren
Hij zei: "Ik ga jou lekker decimeren"
En schreeuwde: "Niémand laat mij in de steek"
Hij gooide met de deur, toen moest ik schrikken.'
'Ach Geertje toch kom hier, nou niet meer snikken.'
----------------------------------------------------------
Geert Wilders…
uitgewoond
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
555 terwijl het zonlicht
met glasscherven speelt
heerst doodse stilte
op verlaten wegen
huizen zonder buren
kraken onder het geweld
van onteigening
ramen en deuren
versplinteren de tijd
en waar liters verf
teksten braken op muren
overwoekert graffiti
gevels en straten
onkruid groeit
tussen stenen en asfalt
in het dorp
door…
- diepste kleur -
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
603 je draait je langzaam om naar mij
en kijkt me langer aan dan kan
je klinkt mij aan je echte oog
en laat geen uitweg voor me vrij
je spert het oog een trage deur
en kleurt het blauw lichtgevend blauw
je roert je niet je houdt heel stil
en vangt me binnenin je diepste kleur
je laat niet los je kleeft je aan
en trekt mij vast in jou omhoog…
wakker
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
684 het is laat
maar ik ben nog wakker
alles is wakker
de aansteker op tafel
en het blikje bier
naast de vliespinda's
en de plant
is ook nog wakker
en eet vlees, volgens mij
de dj's zijn wakker
zoals ze maar kletsen
de maan is wakker
onder een wolkendeken
de sleutels van mijn deur
ik denk dat ze wakker liggen
naast een paar…
De ruimte die je achterliet
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
519 De wrede tijd
Heeft jou uit
De volheid van mijn
Woonkamer getrokken,
Kamer gevuld met
Tekens van leven:
Schoteltjes met banket
En gebak waarmee we
Onbewust ons leven vierden,
Drukte die daag'lijks over
Mijn vingers kroop -
Nu woon ik in de
Lege ruimte die je
Achterliet, ramen en
Deuren houd ik gesloten,
Doe ze alleen…
Moment van mijmering
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
568 zacht fluistert kristal
zijn transparante tonen
fonkelen in rode wijn
de vlammen van het vuur
lentekoelte vleugt
door openstaande deuren
bezwangerd met de donkere
geuren uit het late avonduur
een moment van mijmering
die in knusjes samen zijn
weer herinneringen roept
uit lang vergeten tijden
zonder haast en stress
rampspoed van berichten…
Gods vinger
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
523 ik mis de toren
die ooit uit
gebed is geboren
opgestaan maar nooit
ter kerke is gegaan
gods vinger
is niet meer
sinds de heren hebben
besloten dat hij moet
worden afgebroken
van het gebouw
staat de deur nog aan
kringelt wierook
door gebeden over
toekomst en verleden
bewaken kaarsen
walmend zielenrust
terwijl het vet
al sissend…
Zoals altijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
412 Toch
slaan de deuren dicht,
zwijgen de muren,
zonder wederhoor.…
Leegstaand
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
525 een schrale plant
de verfloze buitenkant
vertelt het onbevolkt zijn
het schamel dak knarsetandt
in een verwrongen lijn
de zon licht spinseldraden op
een zilveren prentje
bij een troosteloos aanzicht
in een fractie klapt de wind
de deur voor altijd dicht
het huis dat staat
zo men het achterlaat
in heimelijk verdriet
het afbrokkelen…
Zomaar een straat
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
539 Mensen achter deuren.
Kinderen die treuren
om een ouder die weer
uit werken gaat.
Zomaar een straat.
Afscheid nemen voor
de korte termijn.
Het zoenen om het
met elkaar gelukkig zijn.
Het dagritme van
de regelmaat.
Zomaar een straat.
Een levensader zonder meer.
Een doorgang voor het verkeer.…
Artistieke vingers
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
642 ik zie je slanke handen
op het zwartwit klavier
artistieke vingers dansen
met intens plezier
je volgt met
een dromerige blik
wisselend zachte golven
waarin de melodie zich schikt
door openslaande deuren
dwarrelen tonen naar de tuin
die zich mengen met
de geuren van het lentefestijn
een paradijselijke plaats
om heel lang te vertoeven…
ongehinderd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
509 vanmorgen ben ik de deur
uitgestapt, heb de lucht bekeken
ze was blauw
en langs de wolken streken
grauwe ganzen, grijs tegen licht
dichterbij
langs ruwe stammen
klom een bonte specht omhoog
zijn zwart met wit
verborg zijn rood voor mijn gezicht
ik keek hem op de rug –
en wist
tussen dat alles
het rood, wit blauw
van wederhoren,…
Ja het klopt
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.575 Alles verklaarbaar en van een
regelmaat die koestert en sust
al jaagt het sommigen de deur uit
naar tomelozer oorden.
Zie ze dansen op de maan
in hun opgeblazen hansop.
Hunkerend kijken ze terug
naar de blauwgroene aarde.…
eigengereid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
667 ontwaakte ze
met een helder inzicht
ze trok finaal haar roots uit
legde ze omzichtig maar
doelbewust in de pompsteen
en waste ze quasi vroom
met religieuze gebaren
ze schilde ze nauwgezet
op het huilen af en
deed ze bij de soep
later die dag
kwamen haar ouders
op visite en serveerde ze soep
de vlam sloeg in de pan
met slaande deuren…
Vergeten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
567 Een arm waaraan een vol gevulde tas
de deur zwaait open naar het weten
je weet weer waar ik naartoe was
een intense welkomstzoen
ach je was het even vergeten
dat ik enkel boodschappen
voor je ging doen…
Boer zoekt vrouw
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
461 Boer Jan zoekt een vrouw
maar is trouw aan de rouw
blijft dus trouw aan zijn vrouw
“De kaarten waren al de deur uit”
wat een feest moest worden
werd een trieste herdenking
“Ik ben wie ik ben, er zijn al genoeg anderen”
intense vertrieste eigen werkelijkheid
van niet aan te vangen te verwerken verdriet
Maar boer Jan krijgt een vrouw dit seizoen
zij…
Dichter dichten
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
536 met half gesloten ogen
is alles maar
een half open boek
Ze sloeg de deur dicht
en ging vastberaden weg,
uitgewuifd door de klink.
vroeger dacht ik: nu!
vandaag de dag denk ik: toen.
maar ergens sluimert: wanneer?
De tapdansende wind en
meestampende rolluiken
in een gietende orgie
vol lekkende goten.…
tijdslot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
457 ogenblik, korter dan een eeuwigheid
gevangen tussen binnentijd en buitentijd met
een vaste periode tussen aankomst en vertrek
zo bevroren als ijs, zo hard als graniet
geen speld tussen te krijgen
‘ergens moet je een grens trekken’
daar stonden we dan
de telefoon thuis laten liggen
de sleutel kwijt
staande in het moment voor
een gesloten deur…
Pimilo
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
461 Dan wil jij weglopen
me urenlang laten voelen
dat ik heel erg, nou ja
alsof jij gelijk hebt
Je trekt je los, altijd sterker
altijd aarzelend bij de deur
soms ben ik je voor, werp ik
me op jouw pimilo
rijd ik rodeo op jouw borst
kroelend en masserend
tot jij je gewonnen geeft
en ik me kan aanbieden
als spiegel
van wie jij ook bent…
Nulsomspel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
507 Door de obstinate Amerikanen
Wier dollarhonger niet valt te stillen
En iets met de Russen hebben te schillen
In weerwil van de Europeanen
Worden we opgeschrikt uit onze sleur
En door het drogbeeld van een dictator
Hetzij nu zonder obligate snor
Staat er een wereldoorlog voor de deur
Dat is warempel niet zo mooi en
Gaan ze de toekomst…
doolhof van goede bedoelingen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
399 reddeloos vol van schaamte
de morgen op de schouders
stappen mij de loden voeten
de weg naar een nieuw loket
van het kastje naar de muur
word ik tekens doorgestuurd
elke deur die geopend wordt
doet meteen de andere dicht
in de hokjes van het doolhof
dirigeren zwart geïnkte letters
de geest van het wettenwoud
dat de bedoeling overwoekert…
Droom
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
467 plantjes
verhoginkjes, schilderingen
Zoveel speelgoed voor de kleintjes
in proporties
Er waren moeders, vrouwen, kinderen
Bevoorrecht met jou
te kunnen slapen,
hoorde je stem en vraag
nog in mijn oor
Maar de vrouwen en de kinderen,
bleven zitten, veel gepraat
hoewel al laat
Ik wilde stilletjes naar jou,
naar boven
Maar vond geen deur…
Nu
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
121 Gisteren ligt achter de deur die ik dichttrok.
Morgen is een kamer die ik nog niet ken,
de meubels staan er niet.
Hier: een fiets over grind die wegzakt in stilte,
de seconde dat ik opsta,
of niet.
Mijn handen om het kopje.
Buiten valt geen mus meer.…
Ik hoor de nacht
poëzie
3.7 met 9 stemmen
2.468 Ik hoor de nacht die nader-zijgt, -
en beider zwijgen...
Ik voel uw hoofd naar mij geneigd,
- zal 't míjne neigen?
Uw aangezicht is vreemdlijk stil
in 't schemer-leven...
Ik zie het laatste dag-geril
in de avond-dreven.
- Is dit een einde of een begin?...
Uw handen glanzen;
uw blik is als violen in
verslenste kransen...
- - Ach…
DONATIE-HART....liefde...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
790 Bij een goed hart mag je altijd
aankloppen voor liefde
het ontvangen van liefde
het geven van liefde
en een goed kloppend hart
kan je zelfs altijd nog weggeven
als jouw lichaam er niet meer om vraagt!
Dat staat vast, leg het vast, dat is ook liefde!…
Einde en begin
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
947 Voor Hennie
Terwijl wij stukje
Bij beetje afscheid
Van je nemen, en je
Geleidelijk aan in liefde
Laten gaan, zie ik buiten
De zon traag door de
Wolken breken, en de takken
Van de voorjaarsstruiken
Eindelijk tot leven komen -
En zie 'k ze kleur bekennen
Voor het nieuwe leven…
Mat gezet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
510 Ik ben in een script geboren
regie heb ik niet nodig,
ik speel een soevereine held
in elk verhaal, rolverdeling
lijkt overbodig, isolement
van de verbeelding deel ik
met elk primitief hart.
De wieg stond op een
onbewoond eiland van
verlaten kunst, cursief
omringd door de golven
van het alfabet, in de
getijden van geluk herrees…
Levend marmer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
645 Ach, de dood is maar een korte
leemte in de levensloop van de
levende taal, als de geest haar
duivelse masker vallen laat.
De Poëzie de winst opeist, haar
Muze het laatste woord verbindt
in stervenszeeën van beroering,
lijst dit als een tijdloze weg in
het geweten en de richting wijst.
Vanuit die cultuur, de abstractie en
objectiviteit…
Liefhebben
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
559 Ik ben iemand
die het leven
heel erg liefheeft
en de mensen om me heen;
zo erg zelfs,
dat mijn eigen leven
net even niet
belangrijk scheen.…
Sneeuw die niet smelten wil
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
470 Winter die al
Goeddeels verdwenen
Is, vorst die
Al lang en breed
Zijn hielen heeft
Gelicht, zon die
Het bevroren hart
Zo op het oog
Ontdooid heeft -
En toch kom ik
Nog ijsresten tegen
Die onvermurwbaar
Zijn, uit sneeuw
Geboren ijskristallen
Die van geen wijken
Willen weten -
Het verlies dat zich
Als ijssneeuw
In…