3548 resultaten.
Dreiging
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.004 Misschien beide
we zijn overgeleverd aan de heidenen
nu het grote waaien gaat beginnen
de regengordijnen de dag verhullen
Men kan als dichter kort of lang lullen
eens komt de dag van het einde der dingen
als de zonne-energie is uitgeput
en de elementen aaneensluiten
--------------------------
uit: 'Tirade', 200, 1974.…
Dichten
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
513 Dichter is ... wie beelden baart.…
in gedachtenis, Wim Brands
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
738 toch doet het telkens zeer
als een dichter de nacht opzoekt
om de ochtend te mijden,
heb zijn ogen
niet zien lijden
hij had wel iets dat mij raakte
en heb vaak zijn rug zien buigen
ook diepte in zijn woorden gehoord
die zijn lippen teder maakten
was het een mokerslag van de duivel
op een wellicht niet verwacht moment;
de muur…
zoiets
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
550 er zijn
een paar vragen
zo in de loop
van het bestaan
rook kringelt
langs twee vingers
er wordt iets
gezegd en echt
filosofisch zeker
o jee iets filosofisch
terwijl de renners
van het peloton in Limburg
krachtig de heuvel beklimmen
en wij als dichters zogenaamd ook
maar is waar wij hebben tijd
voor jaloezie en dikke tranen…
Lavendel
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
555 'Maar dichters zijn van nature van
adel!', reageerde ik.
Daarna ging ik aan de lavendelthee.…
Plagiaat
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
589 ze kijken een beetje rond bij de ander
en het liefst bij iemand niet te bekwaam
ze pikken dan de wat mooiere woorden
en brouwen een gedicht onder eigen naam
dan denkt de dichter hé dat is bekend
dus iets bekwamer dan men had gedacht
en wijst met de vinger diegene aan
maar de schuldige draait zich om en lacht
roept over zijn schouder jij…
Onze wereld
gedicht
2.2 met 90 stemmen
5.587 Waarheid is een vermoeden
een besluit met rode ogen
welke tegendruk niet uitsluit
maar atomen samenperst tot
bleke kernen die passen in een
gedeelde levensvorm
wij zijn twee knikkers
wij kunnen niet dichter bij elkaar
dan tegen elkaar aan,
de grondstof voor een botsende fysica
van aantrekkingskracht tot afstoting
waarbinnen een waarheid…
definities
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
468 wachtend op gereedstaande tijd
dichter bij elkaar, samenvallend
het ademt naar verbrande kindsjaren
eenmalig vatbaar voor geheugen
een nachtelijke hond
blaffend door het open raam
gierende vliegtuigen, zoekend
naar bestemming aan eindige kusten
gelijkend op esdoornzoet
maar dan flonkerend in zekere mate
een gestelde vraag, zich…
geboorte
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
829 Zij is nog altijd de enige echte stichter,
Alhoewel de moderne technieken komen dichter.
Gevaarlijk en zeer onpersoonlijk,
daar krijgen ze nog ongelijk.
Ik ben niet voor of tegen,
maar het begint op mijn gemoed te wegen.…
Geneurie.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
878 Want als de dichters wenen
Moet glanzen paarlenschijn,
En lachjes willen ze er gene
Die niet van zilver zijn.
Wat mag zo heerlijk blinken
Als eêlsteen en brokaat,
En wat kan heller klinken
Dan schild waar 't zwaard op slaat?…
Iets te diep
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
589 vol bewondering
maar zegt
o wat is me dat toch diep
En men zwijgt en durft
niets te zeggen
want men wil niet de
onbegrijpende lijken
niet gaan uitleggen
dat de inhoud naar
grote onzin riekt
wees helder en klaar
duid dat waarvan je zelf
de bodembereikbaarheid ziet
waag je anders aan zo’n diepte niet
mooie maar gewaagde sport
dichters…
Uit toch al lege handen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
686 abrupt ontwaken of nooit geslapen
in illusie van minimaal gedroomd
hoe dan ook de pijn verdragen
van niet zo, nooit zo, niets van wat
geen moed om 't eerste zonlicht
van morgen alweer te vangen
liever geen wijn maar woorden drinken
uit de tranen van een dichter-
bij gewild te zijn.…
Bellen blazen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
609 Zoals in de laatste zucht,
van een afgeleefde dichter.
Zoals in de eerste schreeuw,
van een pasgeboren kind.
Zoals de wind waait,
zoals een storm raast,
zo verhaasten we ons leven.
Gelukkig verstaan mensen de kunst,
om ook vrij te kunnen ademen.
Zoals een kind doet,
dat blij en verwonderd,
sterfelijke bellen blaast.…
Volmaakte nacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
457 Zo worden dichters ongewild gewekt.
Wat grote denkers eerder al bedachten,
moest vannacht weer worden uitgedacht,
en poëtisch worden opgeschreven.
Ervaringen van eerder en van gisteren,
die me levendig zijn bijgebleven.
Wat àf was, werd weer volmaakt gemaakt.
Daarna mocht ik weer verder slapen,
zoals na iedere slapeloze nacht.…
Nog even....
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
434 Op afstand dichter bij elkaar komen,
mooi dat het waarheid mag worden.
De tranen,
zullen ze wegvloeien als je elkaar
weer van dichtbij mag zien?
Het omhelzen en het knuffelen
moet nog steeds op
zich laten wachten.
Geduld is een vereiste, ook al zouden
we het graag geheel anders zien.…
Nieuwe haiku's #5
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
622 Eenzame dichter
zoekend naar woorden en rijm
ritme van de regen.
Ik tel je rimpels
als jaarringen van een boom
weggelopen sporen.
Het lot van de mens
valt samen met de natuur
geluk komt van ver.…
sparrenbos
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
459 deze tocht staat het sparrenbos gedrongen in zijn licht
verder dan een eerdere ontmoeting
dichter bij herkenning dan getemde woorden
het landschap als naschrift van gedachten, verstomd
op papier, in stenen beelden, bijna achteloos
gelouterd door een bries uit onbestemd gewest
stammen, rank en recht, als bos doorregen met
limbische paden en…
Zijn wij
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
460 Wat na zelfbouw overblijft,
zijn volgens deze dichter,
ons eigen jij en ik.
Ons echte zelf.
Is de liefde.
Zijn wij.…
Verslaving
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
569 De dichter mag dan sloven, zweten,
trachten mensen aan woorden binden
al zal hij van die arbeid moeten eten
't blijft gokken wat lezers er van vinden.
Toch blijft hij aan de letter verslaaft
en schrijft zo menig vers groot of klein
hier wordt wat gelijmd daar weer geschaafd
denkt aan 't eind: “Zo zal 't moeten zijn.”…
Intens tranend verdriet
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
488 verleidelijk
keek het water
me aan toen
ik spiegelde en
mezelf liet gaan
in uiteenlopende
richtingen
het voelde me als
gone by the wind
zonder muziek
wegdrijvend
op de melodie
van intens
tranend verdriet
ik liet mijn
handen water
werpen maar kon
gewoon niet
dichter bij jouw
komen omdat ik
enkel zwemmen
had geleerd
in mijn dromen…
Reikhalzen
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
650 een kloppend schrijvershart
dwaalt met bitterzoet
verlangen door het vergezicht
van weidse polders
heimwee en hoop het kan
even duren tot lichtvoetige
bladgroene takjes uitgroeien
tot een reikhalzende boom
in de loop van onvervulde woorden
boven mits-maar-en-bezwaar
voorbij de lange smalle sloten
denkt de dichter poëzie
hij…
‘golf van verminking’
netgedicht
3.3 met 21 stemmen
521 ik stel mij
zo voor
’n dichter
in ’n kamer op ’n stoel aan ’n tafel
de blik gericht op de ruimte
in
en buiten
zichzelf
met zicht op ’n raam
of door
de wisselende drang
om op te staan
tegen de tintelingen
de ontwrichting van de wereld
tegen
’n achtergrond van muziek
of de schreeuwende stilte
(waartegen
ik niet…
Spelregels
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
193 Als poëzie dichter zou zijn
En gevolg zijn zonder pijn
Als de schilder zonder reliëf
Kwasten kon
Was dat een aarde zonder zon
Verbeter aub me niet
Ik kan niet zonder fouten
Het maakt me blind.…
Kaars van vrede
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.121 En de dichter loopt alleen over het strand,
met zoveel ideeën in zijn getekend hoofd.
Hij knielt, schrijft een gedicht in het zand,
over de kaars van vrede die langzaam dooft.…
het licht van de dood
netgedicht
4.1 met 25 stemmen
1.416 zo dichter eigen,
verkeer niet echt in nood
of word beheerst door ander dreigen…
Toverfee
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
612 Als beginnend dichter had
ik 'Eenhoorn' met oostindische inkt in mijn
eigen handschrift boven mijn zolderbureau
hangen, zwart, ik beaamde zijn voorliefde.
Ik herkende toen zoveel in hem. Hij bleef
mijn spirituele vriend en nu sta ik op het
punt om via zijn muze een te worden zoals
Christus Een werd met de Godin.…
brodsky
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
720 van stilte dragend
het water, de tijd, licht en donker
heden en verleden, verlangen en vervulling
steen en vlees, liefde en afscheid
taal en zwijgen, leven, de onvermijdelijke dood
het metaforische incurabile voor alle pijn
de tsarentijd onverhoopt achtergelaten
met geheven hoofd, geen tijd voor pijn
- jij luie jood die niet wilde werken - dichter…
Dichterbij
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
549 Ik kom steeds dichter bij mijzelf, de kosmos stuwt
zich dikker en dikker tegen mijn nietige lichaam,
ze wil me niet doodpletten, maar een baken en een
wollen deken zijn, een supersonische streelmachine.…
Zal ik je stilletjes laten?
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
958 Kon ik maar de regen zijn
die de zachtheid van je huid benat,
die dichter bij je mag komen
dan de aanraking van mijn hand.
Ben ik jaloers op de regen?…
denkend aan grasland
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
371 zie ik een deel van de oplossing
voorwaar als ‘t loffelijk streven
van dichters’ punt van aanvang
als de opdracht in eigen gezang
meer dan de privéproblematiek
met machtswoorden de wereld
buiten betreden in het schemer
dezer nadagen der schoonheden
van uitbesteden van elk denken
wat ieder mysterie van het zijn
zal vervagen in veelvuldigheid…