3063 resultaten.
Hoop
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
602 De wereld is niet godvergeten
Geen toevallig doelloos zijn
Niet wanhopig opgegeten
Ik vind vreugde in mijn pijn
Omdat ik weet dat in mijn leven
Licht en duister samen gaan
Daarom durf ik blij te beven
Kan ik ook de diepte aan
Daarom blijf ik dapper doorgaan
Vecht mijn eigen kleine strijd
Voel mij op en ook weer afgaan
En sluit vriendschap…
Witte huiskerst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
803 Blazende kou, winters duister omvamen
het verstilde, doch graag bezochte landgoed,
schenken sterk verlangen vol blij gemoed:
weids gerecht, dat ieder mag betamen.
Keukengeuren verspreiden zich zwevend
over alle tafels, door knusse hoeken,
houden eet- en drinklust gezellig levend.…
spring maar
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
607 spring maar op mijn wagen
we slaan de handen samen
alle zorgen langs de kant
bestemming niemandsland
een rit van vele jaren
ver weg van duistere gevaren
een tripje naar het licht
weg met het weerbericht
laat het gras maar groeien
hoor de bijen zoemen
snuif alle liefde op
sta eens op je kop
met retro muziek in oren
rijden…
Ontpopt?
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
524 verlichting en duister
zijn louter abstracte ideeën,
gekaderd in de ziel
tussen de emoties door,
verstrikt te raken in
de naaktste feiten, zijn we
die mistroost niet kwijt, wat door
de weegschaal van realiteit niet is
aangetoond, worden wenskaarten
opnieuw geschud waarin de tijd
zijn ware gezicht vertoond achter
de schijndood…
Zomers oogstmoment
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
569 Na de regen is de vochtige lucht
in de oude havenstad blijven hangen
het is nog warm, de dromen zijn nat
maar droevig sluit de minnaar zijn ogen
de liefde is zoek, de aarde lijkt plat
nergens vindt hij platonische zinnen
hij moet nu in stilte het duister beminnen
geen zomerse flair, of stedelijk vermaak
mensen zien hem niet, steken liever…
Lenteprikkels
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
591 dichters leeft
hij het met zijn ziel en hart te kennen geeft
dat hij bestaat uit enkel lofakkoorden
maar mogen de dagen hem soms niet bevallen
zwijgen de vogels en ontbreekt zonneschijn
zullen deze toch zijn leven niet vergallen
zal hij voor ieder vreugdeteken dankbaar zijn
iedere dag blijft hij de zon verwachten
achter elke wolk, na alle duistere…
Nachtelijk schoon
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
423 Deze avond ving de vroege nacht zo duister aan
de hemel kleedde zich in stemmig zwart satijn
waar heldere sterren als rijen lichtjes zijn
die door de kosmos trekken ieder in eigen baan
een universum toch zo onmetelijk groot
wat is een mens om dat te kunnen bevatten
tracht slechts enkel het tal der sterren te schatten
voelt men zich dan niet…
Daadkracht van de nacht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
481 Heerst er slechts dik makende duister
in het hart van de ademloze provincie
plaats ik mezelf een extra paar benen
pure bluf met de longen van een paard
bemin ik je toch in dat zachte ritme
bewegende snaren naar romantiek
langs golf stromen van jouw eiland
als ik jouw ziel dien van repliek
o diepe binnenste eenzaamheid
bewaar mij een plek…
Verstoorde vrijage
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.485 Ik gleed van haar af om het bed uit te zijn,
zocht mijn kleren die ik in het duister was verloren,
sprong in mijn broek, trok de trui over de oren
en rende naar het venster achter het overgordijn.
Er kwam echter helemaal niemand binnen,
alleen hun hond jankte zachtjes aan de andere kant,
dus het ontkleden kon wel weer beginnen.…
Golven voor de toekomst
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
427 Als golven die op kiezelstenen stranden
als jagend tijdverschijnsel in de stormen
zal mijn gedachte strijden tegen banden
die leven klemmen tussen oude vormen
zo brengt een nieuwe dag het nieuwe licht,
maar wel in glans door oude zon beschenen,
dat wordt door ‘t oude duister niet ontwricht,
het helder schijnsel zal zijn krachten lenen
dan…
Zoals ik?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
556 dichterbij
Magische krachten drijven me verder weg van een oogpunt,
zie de kracht alleen maar groeien
Een onuitputtelijke levensbron
Begint zijn weg door te slaan
Naar een plek waar angst en pijn
Worden weggenomen
Waar het zijn wapens zal laden
Klaar voor elke nieuwe strijd
Daar de demonen waren al gevallen
Nu zullen rennen naar het duister…
De laatste haring?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
442 het aardse licht wordt zwak omdat
de daad weer zwijgt, ben ik te
laf of kijk ik weg, moet ik opstaan
als het duister de zon overstijgt?
laat mij uit een monocultuur ontsnappen
tot het pleit is beslecht, dan ben ik
die laatste haring in een lege oceaan,
gekaakt en in de pekel is gelegd?…
dagritme
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 en valt er regen
met af en toe zon
er hangt geen geur meer
van verbrande schepen
de ziel van gevulde koeken
en nagelaten brood is voelbaar
aan een blinde muur bloeden de wijzers
die klokloos het paradijs weten
vandaag is de dag met cijfers
van levensverwachting en dagwaarde
niemand doet buiten mededinging mee
voor opnieuw het duister…
Geduld is een schone zaak
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
582 soms overvalt het ons, wordt het
ons teveel in de quarantaine van
eenzaamheid
met het laatste corona nieuws
tussen de oren
willen we
niet meer denken
aan de duistere boom met
de ruwe schors
binnenin het hol van
de vleermuis die steeds
heen en weer
fladdert vanuit 't hol
dodelijke tochten
rondom de aarde met de
lood zwarte…
Mijn donzen bed?
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
433 Het leek gedaan, mijn wetten stonden
bovenaan in de weg tussen dromen
en de daden in oneindige bezwaren
van weemoedigheid die ik aan niemand
kon verklaren als het licht begint te tanen
en het duister komt overvalt de slaap,
bevreemdt mij dat het ochtend werd,
loslaten gaat gepaard met tranen, ik had
gevloekt en gehuild, dus ik was gered…
Terwijl de praatjesmaker zijn eigen veren gladstrijkt
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
429 Tussen bloemen fladderen kapoentjes
Op het pad onder de zon komen
De herinneringen boven met de adem
Dat zweeft door kale en volle bomen
In het duister van de koude wintertijd
Een volle boom wit bevederd in 't hemellicht
Zangers zingen het lied van alle tijd
Dat U wil geschiede tot in alle eeuwigheid
Doorheen verdriet en lijden de hongerige…
Persmoment
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
530 Mijn ogen dwalen rond
Tussen ziek en gezond
De cijfers lopen op
De wereld is een ledenpop
Och trieste onzekerheid
Voor de komende tijd vol donkere majesteit
Kom laat ons strijdbaar zijn van zinnen
In ‘t loodzware duister covid 19 overwinnen
Noch weerloos noch kwijnend in minnen
Het hart onbezwaard door ‘t geestelijk zwaard
Volgen…
hoe oud is je hartje?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
454 komt tot leven
de langste dag
dient zich uitbundig
aan de nacht
trekt even aan
het kortste eind
het hart groeit
als gras
kloppend baadt
het zich in zomers
ochtendlicht
de zon verliest
zijn kracht het wordt
kil boom en plant
huiveren bij
de eerste kou
het oude hart
klopt behoedzaam
verstilt weemoedig
als het duister…
Lenteprikkels
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
523 dichters leeft
hij het met zijn ziel en hart te kennen geeft
dat hij bestaat uit enkel lofakkoorden
maar mogen de dagen hem soms niet bevallen
zwijgen de vogels en ontbreekt zonneschijn
zullen deze toch zijn leven niet vergallen
zal hij voor ieder vreugdeteken dankbaar zijn
iedere dag blijft hij de zon verwachten
achter elke wolk, na alle duistere…
WEDERZIJDS GEHOOR
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
411 Hier is het duister van de eenzame hoek
plotseling een stralend verlichte troonzaal,
vereerd met allerhoogst Vorstelijk bezoek.
Weinig woorden zijn een overvloedig maal,
schrijven snel, diep vorsend, een levensboek:
wellicht verleden _ én toekomstverhaal.…
Nachttrein
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
563 onwezenlijk zo vroeg
Zijn nachtelijke sporen uitgewist
Van stortbad en van echtelijke sponde
Mijn nachtgoed in valiezen zonder dromen
In een speciaal voor twee bestemd couchette
Voor nummers ritsloos in een snelle vlucht
Razend door de alpencatacomben
Een lichtflits door graniet en ijzermerg
Door ruggen van het oude bergmassief
Het duistere…
Momenten
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
701 Duister en vol van weemoed.
En ik mijzelf toch ook bekennen moet:
“Het leven is wel goed!”…
Dromerige kornuit
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
448 Zij geloofde je oprecht
toen je in verlangen van de ochtend
vertelde dat vleugels overbodig waren
en de dag kleurde in weemoed
dromerige kornuit altijd onderweg
naar nieuwe vreemde dromen
illusie achter de blonde duinpannen
oase voor de glimlach in het duister.
Dromerige kornuit altijd op zoek.…
ORANJESTAD
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
564 Zingend klokkenspel met galmende kracht
zendt zijn klanken door het duister, treft oren
van ieder, wie het luiden mag bekoren.
Het donk're, maar opgebeurde getij lacht.
Kil zwart omhult de Decembermaand, rilt,
vraagt naar wachtende winterverrassing,
betoont zich echter menslievend en mild.…
Verzwindende zwerver
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
444 door
de advent heen
van u gescheiden
Indien dit uw wens is
en dit uw spel
neem dan mijn vervagend vervlieten in ledigheid
vervul die met goud
en laat die zwijgend
drijven op wieken
van de wilde wind
en spreid die in veelheid
van wondere vormen
opgelost in het einde
der stille nacht
dan zal ik verzwinden
in 't eeuwige duister…
Deze nacht
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
484 boven het landschap zonder tijden
lig ik geketend in mijn windstille denkraam,
weet ik dat alleen vogels de taal van Aeolus verstaan,
glijdt Ariadne’s draad uit mijn handen,
voel ik hoe verlangen voorbij de verte waait,
deze nacht zie ik hoe de zonnegod een gat in de vensterbank brandt,
ik op zolder woon in Helios’ buurt , hij me uit het duister…
Eindeloos landschap
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
473 Er ligt een eindeloos landschap
tussen jouw verliefde droom
en mijn verloren werkelijkheid
de nacht maakt harde muren
van waarheid die zich draait
in het betoverende fluisteren
van het inktzwarte duister
Geloof niet dat de rivier een moeder is
de golven van de zee zijn geen vader
omdat zeelieden geen heimwee kennen
bergen slijten…
OGENBLIK
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
513 De val van het duister splijt
de dijen van het licht. Duisternis bevrucht.
De drang van het heden om verleden te zijn,
nu en in de toekomst, wordt onhoudbaar
wanneer het haar jurk oplicht. Ze spreekt het aan
met open ogen, onvoldaan. Het graaft verwoed
in haar, zoekt een reden van bestaan.…
GEBED
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
533 Geef het zachte weerschijn van de maan,
geef het wolken die gelaten drijven
in de kille lucht van uw bestaan,
kleedt dit naakte leven met uw Duister aan.
Goede stille Nacht, het wil de luister van uw leegte.
Het wil met U de werelden tot stilstand toe bewegen,
het wil in U de eigen taal niet meer verstaan.…
Herfstochtend
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
454 Ochtendgloed verdrijft duistere nacht
En kleedt de velden met kleuren
Een deken van het zuiverste smaragd
Overal begint men herfst te bespeuren
De takken zijn behangen met zirkoon
Struiken gehuld in beparelde tooi
Boven de kim stijgt als gouden kroon
Een stralende zon in vol allooi
Over het water hangt nog een witte mist
Een sluier voor…