Alle inzendingen over duister

3063 resultaten.

Sorteren op:

Hoop

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 602
De wereld is niet godvergeten Geen toevallig doelloos zijn Niet wanhopig opgegeten Ik vind vreugde in mijn pijn Omdat ik weet dat in mijn leven Licht en duister samen gaan Daarom durf ik blij te beven Kan ik ook de diepte aan Daarom blijf ik dapper doorgaan Vecht mijn eigen kleine strijd Voel mij op en ook weer afgaan En sluit vriendschap…

Witte huiskerst

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 803
Blazende kou, winters duister omvamen het verstilde, doch graag bezochte landgoed, schenken sterk verlangen vol blij gemoed: weids gerecht, dat ieder mag betamen. Keukengeuren verspreiden zich zwevend over alle tafels, door knusse hoeken, houden eet- en drinklust gezellig levend.…
Han Messie28 november 2015Lees meer >

spring maar

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 607
spring maar op mijn wagen we slaan de handen samen alle zorgen langs de kant bestemming niemandsland een rit van vele jaren ver weg van duistere gevaren een tripje naar het licht weg met het weerbericht laat het gras maar groeien hoor de bijen zoemen snuif alle liefde op sta eens op je kop met retro muziek in oren rijden…
jonhy donovan15 augustus 2016Lees meer >

Ontpopt?

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 524
verlichting en duister zijn louter abstracte ideeën, gekaderd in de ziel tussen de emoties door, verstrikt te raken in de naaktste feiten, zijn we die mistroost niet kwijt, wat door de weegschaal van realiteit niet is aangetoond, worden wenskaarten opnieuw geschud waarin de tijd zijn ware gezicht vertoond achter de schijndood…
Pama15 december 2016Lees meer >

Zomers oogstmoment

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 569
Na de regen is de vochtige lucht in de oude havenstad blijven hangen het is nog warm, de dromen zijn nat maar droevig sluit de minnaar zijn ogen de liefde is zoek, de aarde lijkt plat nergens vindt hij platonische zinnen hij moet nu in stilte het duister beminnen geen zomerse flair, of stedelijk vermaak mensen zien hem niet, steken liever…

Lenteprikkels

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 591
dichters leeft hij het met zijn ziel en hart te kennen geeft dat hij bestaat uit enkel lofakkoorden maar mogen de dagen hem soms niet bevallen zwijgen de vogels en ontbreekt zonneschijn zullen deze toch zijn leven niet vergallen zal hij voor ieder vreugdeteken dankbaar zijn iedere dag blijft hij de zon verwachten achter elke wolk, na alle duistere…

Nachtelijk schoon

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 423
Deze avond ving de vroege nacht zo duister aan de hemel kleedde zich in stemmig zwart satijn waar heldere sterren als rijen lichtjes zijn die door de kosmos trekken ieder in eigen baan een universum toch zo onmetelijk groot wat is een mens om dat te kunnen bevatten tracht slechts enkel het tal der sterren te schatten voelt men zich dan niet…

Daadkracht van de nacht

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 481
Heerst er slechts dik makende duister in het hart van de ademloze provincie plaats ik mezelf een extra paar benen pure bluf met de longen van een paard bemin ik je toch in dat zachte ritme bewegende snaren naar romantiek langs golf stromen van jouw eiland als ik jouw ziel dien van repliek o diepe binnenste eenzaamheid bewaar mij een plek…

Verstoorde vrijage

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.485
Ik gleed van haar af om het bed uit te zijn, zocht mijn kleren die ik in het duister was verloren, sprong in mijn broek, trok de trui over de oren en rende naar het venster achter het overgordijn. Er kwam echter helemaal niemand binnen, alleen hun hond jankte zachtjes aan de andere kant, dus het ontkleden kon wel weer beginnen.…
Ruud20 december 2018Lees meer >

Golven voor de toekomst

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 427
Als golven die op kiezelstenen stranden als jagend tijdverschijnsel in de stormen zal mijn gedachte strijden tegen banden die leven klemmen tussen oude vormen zo brengt een nieuwe dag het nieuwe licht, maar wel in glans door oude zon beschenen, dat wordt door ‘t oude duister niet ontwricht, het helder schijnsel zal zijn krachten lenen dan…

Zoals ik?

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 556
dichterbij Magische krachten drijven me verder weg van een oogpunt, zie de kracht alleen maar groeien Een onuitputtelijke levensbron Begint zijn weg door te slaan Naar een plek waar angst en pijn Worden weggenomen Waar het zijn wapens zal laden Klaar voor elke nieuwe strijd Daar de demonen waren al gevallen Nu zullen rennen naar het duister…

De laatste haring?

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 442
het aardse licht wordt zwak omdat de daad weer zwijgt, ben ik te laf of kijk ik weg, moet ik opstaan als het duister de zon overstijgt? laat mij uit een monocultuur ontsnappen tot het pleit is beslecht, dan ben ik die laatste haring in een lege oceaan, gekaakt en in de pekel is gelegd?…
Pama17 oktober 2019Lees meer >

dagritme

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 448
en valt er regen met af en toe zon er hangt geen geur meer van verbrande schepen de ziel van gevulde koeken en nagelaten brood is voelbaar aan een blinde muur bloeden de wijzers die klokloos het paradijs weten vandaag is de dag met cijfers van levensverwachting en dagwaarde niemand doet buiten mededinging mee voor opnieuw het duister…
Iniduo11 november 2019Lees meer >

Geduld is een schone zaak

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 582
soms overvalt het ons, wordt het ons teveel in de quarantaine van eenzaamheid met het laatste corona nieuws tussen de oren willen we niet meer denken aan de duistere boom met de ruwe schors binnenin het hol van de vleermuis die steeds heen en weer fladdert vanuit 't hol dodelijke tochten rondom de aarde met de lood zwarte…

Mijn donzen bed?

netgedicht
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 433
Het leek gedaan, mijn wetten stonden bovenaan in de weg tussen dromen en de daden in oneindige bezwaren van weemoedigheid die ik aan niemand kon verklaren als het licht begint te tanen en het duister komt overvalt de slaap, bevreemdt mij dat het ochtend werd, loslaten gaat gepaard met tranen, ik had gevloekt en gehuild, dus ik was gered…
Pama7 mei 2020Lees meer >

Terwijl de praatjesmaker zijn eigen veren gladstrijkt

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 429
Tussen bloemen fladderen kapoentjes Op het pad onder de zon komen De herinneringen boven met de adem Dat zweeft door kale en volle bomen In het duister van de koude wintertijd Een volle boom wit bevederd in 't hemellicht Zangers zingen het lied van alle tijd Dat U wil geschiede tot in alle eeuwigheid Doorheen verdriet en lijden de hongerige…

Persmoment

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 530
Mijn ogen dwalen rond Tussen ziek en gezond De cijfers lopen op De wereld is een ledenpop Och trieste onzekerheid Voor de komende tijd vol donkere majesteit Kom laat ons strijdbaar zijn van zinnen In ‘t loodzware duister covid 19 overwinnen Noch weerloos noch kwijnend in minnen Het hart onbezwaard door ‘t geestelijk zwaard Volgen…

hoe oud is je hartje?

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 454
komt tot leven de langste dag dient zich uitbundig aan de nacht trekt even aan het kortste eind het hart groeit als gras kloppend baadt het zich in zomers ochtendlicht de zon verliest zijn kracht het wordt kil boom en plant huiveren bij de eerste kou het oude hart klopt behoedzaam verstilt weemoedig als het duister…
J.Bakx18 november 2020Lees meer >

Lenteprikkels

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 523
dichters leeft hij het met zijn ziel en hart te kennen geeft dat hij bestaat uit enkel lofakkoorden maar mogen de dagen hem soms niet bevallen zwijgen de vogels en ontbreekt zonneschijn zullen deze toch zijn leven niet vergallen zal hij voor ieder vreugdeteken dankbaar zijn iedere dag blijft hij de zon verwachten achter elke wolk, na alle duistere…

WEDERZIJDS GEHOOR

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 411
Hier is het duister van de eenzame hoek plotseling een stralend verlichte troonzaal, vereerd met allerhoogst Vorstelijk bezoek. Weinig woorden zijn een overvloedig maal, schrijven snel, diep vorsend, een levensboek: wellicht verleden _ én toekomstverhaal.…
Han Messie6 oktober 2021Lees meer >

Nachttrein

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 563
onwezenlijk zo vroeg Zijn nachtelijke sporen uitgewist Van stortbad en van echtelijke sponde Mijn nachtgoed in valiezen zonder dromen In een speciaal voor twee bestemd couchette Voor nummers ritsloos in een snelle vlucht Razend door de alpencatacomben Een lichtflits door graniet en ijzermerg Door ruggen van het oude bergmassief Het duistere…

Momenten

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 701
Duister en vol van weemoed. En ik mijzelf toch ook bekennen moet: “Het leven is wel goed!”…
Antje20 oktober 2021Lees meer >

Dromerige kornuit

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 448
Zij geloofde je oprecht toen je in verlangen van de ochtend vertelde dat vleugels overbodig waren en de dag kleurde in weemoed dromerige kornuit altijd onderweg naar nieuwe vreemde dromen illusie achter de blonde duinpannen oase voor de glimlach in het duister. Dromerige kornuit altijd op zoek.…
mobar23 juni 2022Lees meer >

ORANJESTAD

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 564
Zingend klokkenspel met galmende kracht zendt zijn klanken door het duister, treft oren van ieder, wie het luiden mag bekoren. Het donk're, maar opgebeurde getij lacht. Kil zwart omhult de Decembermaand, rilt, vraagt naar wachtende winterverrassing, betoont zich echter menslievend en mild.…
Han Messie25 november 2022Lees meer >

Verzwindende zwerver

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 444
door de advent heen van u gescheiden Indien dit uw wens is en dit uw spel neem dan mijn vervagend vervlieten in ledigheid vervul die met goud en laat die zwijgend drijven op wieken van de wilde wind en spreid die in veelheid van wondere vormen opgelost in het einde der stille nacht dan zal ik verzwinden in 't eeuwige duister…

Deze nacht

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 484
boven het landschap zonder tijden lig ik geketend in mijn windstille denkraam, weet ik dat alleen vogels de taal van Aeolus verstaan, glijdt Ariadne’s draad uit mijn handen, voel ik hoe verlangen voorbij de verte waait, deze nacht zie ik hoe de zonnegod een gat in de vensterbank brandt, ik op zolder woon in Helios’ buurt , hij me uit het duister…
J.Bakx9 januari 2023Lees meer >

Eindeloos landschap 

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 473
Er ligt een eindeloos landschap tussen jouw verliefde droom en mijn verloren werkelijkheid de nacht maakt harde muren van waarheid die zich draait in het betoverende fluisteren van het inktzwarte duister Geloof niet dat de rivier een moeder is de golven van de zee zijn geen vader omdat zeelieden geen heimwee kennen bergen slijten…
mobar7 juli 2023Lees meer >

OGENBLIK

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 513
De val van het duister splijt de dijen van het licht. Duisternis bevrucht. De drang van het heden om verleden te zijn, nu en in de toekomst, wordt onhoudbaar wanneer het haar jurk oplicht. Ze spreekt het aan met open ogen, onvoldaan. Het graaft verwoed in haar, zoekt een reden van bestaan.…
Dirk Vekemans14 september 2023Lees meer >

GEBED

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 533
Geef het zachte weerschijn van de maan, geef het wolken die gelaten drijven in de kille lucht van uw bestaan, kleedt dit naakte leven met uw Duister aan. Goede stille Nacht, het wil de luister van uw leegte. Het wil met U de werelden tot stilstand toe bewegen, het wil in U de eigen taal niet meer verstaan.…
Dirk Vekemans15 september 2023Lees meer >

Herfstochtend

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 454
Ochtendgloed verdrijft duistere nacht En kleedt de velden met kleuren Een deken van het zuiverste smaragd Overal begint men herfst te bespeuren De takken zijn behangen met zirkoon Struiken gehuld in beparelde tooi Boven de kim stijgt als gouden kroon Een stralende zon in vol allooi Over het water hangt nog een witte mist Een sluier voor…