21930 resultaten.
de vrouw, het raam en de weegschaal
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
375 als het licht van de dag
zich geleidelijk aan
begint over te geven
aan het donker van de nacht
zet zij zich in haar stoel
bij het grote raam
om te kijken
om zich over te geven
om te ondergaan
halverwege de schemering
staat de gulden weegschaal
de wrede hardheid van
de dag en de wereld
is nu volledig in evenwicht
met de zoete…
Slechts één afdruk
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
350 en de wereld liet haar
los…
jij
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
56 jij hier bent
is er iets dat mij begiet
nu jij hier bent
zingt de merel zijn hoogste lied
nu jij hier bent
siddert het heelal
nu jij hier bent
is er ruimte overal
nu jij hier bent
baad ik in het bad van het al
nu jij hier bent
verdwijnt iedere strijd
nu jij hier bent
is er noch ruimte noch tijd
nu jij hier bent
wordt de wereld…
de dood
hartenkreet
3.7 met 19 stemmen
2.534 Weg van deze rotte wereld,
weg hier uit de hel.
Nog veel te jong om mee te gaan,
maar dat is wat je wil.
Ik moet je nu echt laten gaan,
want zo kan jij niet leven.
Je hebt veel met me gedaan,
al leefde jij maar even.…
Mijn hart ontbrandt
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
990 vanmorgen is mijn hart ontwaakt
het laagje eelt op mijn ziel verdwenen
verdriet in het leven vrijgemaakt
daarvoor zijn hoop en geluk verschenen
rode rozen zien bloeien
in een wereld vol zonneschijn
waar kinderen angstloos opgroeien
in hun eigen vertrouwde domein
het lichaam met warmte overspoeld
door smeulend vuur in mijn hart
dit fraais…
Doodgaan
poëzie
3.9 met 52 stemmen
8.724 Wat is dat alles stil, doodstil... ik vind er
Mijn eigen leven in, dat heen gaat spoên.
Ach, 'k had zo graag heel, héél veel willen doen,
Wat Verzen en wat Liefde, -- want wie mint er
Te sterven zonder dees? Maar wie ook wint er
Ter wereld iets door klagen of door woên?…
En Toch
hartenkreet
4.3 met 18 stemmen
2.163 Het is nacht en duister
De wereld lijkt zo stil
Alle huizen onverlicht
Buiten….…
Van Gogh's epiloog
hartenkreet
4.6 met 59 stemmen
2.503 en zijn
Irritatie was het eerste wat ik voelde
Nu treft mij het volle bewustzijn
Dat ik nu alles begrijp wat jij bedoelde
Weet nu dat de emmer is overgelopen
De roze wereld is vandaag pikzwart
De veranderingen zijn nu niet te ontlopen
Nederland, wat word je oneindig hard…
Aan de namen
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
2.994 Ik hoor niet thuis tussen alle namen
gezichten uit een ondraaglijk verleden
hoe dichter bij het heden
hoe minder de pijn maar steeds aanwezig
als Atlas draag ik de wereld op mijn schouders.
Met verbitterde tegenzin
scandeer ik de namen voor mij uit
walgend van mijn eigen woorden
maak ik er maar vlug een einde aan.…
Hans maar dan Anders
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
556 Ik zag geen mensen maar
brokken onduidelijkheid
een evolutionaire biologie
voorbij mijn eigen afslag.
Nu zie ik weer dieren
herken ik echte personen
zitten de terrassen maandag
te balen van het overwerk.
Ik krijg er hoofdpijn van
word doodmoe van de schijn
die de wereld dichtbij brengt
maar zintuigen verweesd laat.…
Dromen geven mij inspiratie
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.210 ‘k Vaar mijn eigen koers door de wereld
en doe hemelse bestemmingen aan.
Ik zoek onderdak bij de sterren en
leef op het ritme van de zon en de maan.
Gepassioneerd ontdek ik hemelse oorden
en doorkruis onbekende stromen.
Ik ga op zoek naar droomeilanden,
niet wetende waar ik zal belanden.…
Ik weet, dat geen die later dit boek leest
poëzie
3.1 met 8 stemmen
3.305 Ik weet, dat geen die later dit boek leest,
't Begrijpt, - en wie de wereld gadeslaat,
Weet dat zij slecht noemt wat zij niet verstaat,
En goed het niet-verstaan van eigen geest.…
op de koffie
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
732 op haar vloer
van een open herenhuis
met een hart voor iedereen
dus zeker ook de dames
genieten of vernieten
de keuze blijft eigen
aan die wil of net ook niet
maar de melk is gratis
net zoals de zoete suiker
tekent het wat je maar wil…
De tijd even vergeten…
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
631 waarvan het gebroken
asfalt niet bleek
te lijmen, verblindt
door zwaluwen in hun
onbreekbare vlucht,
voor die trektocht vanuit
de eigen schaduwen
ben nog beducht, wijs
ik hulpeloos de vrije
vogels na, besluiteloos in
de dingen die men koos,
waarin ik buiten sta.…
Als God mocht kiezen
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
874 zonder strijd en verdriet
Als God zijn domicilie wensen mocht
dan had hij dit vraagstuk snel ontward
Hij maakte direct zijn eigen kruistocht
om zich te vestigen in het mensenhart…
De weg van het hart
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.722 planeet te verzorgen
Te koesteren, en te eren
Het besef komt met liefde voor al wat leeft
Dus strooi met liefde, besprenkel de Aarde
Dan leven we allemaal in vrede
En ieder in onze eigen waarde…
bij vlagen en verdriet
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
693 aan schreeuwende stenen
van maan na maan
zwaar en zonder rust
door het dagelijks openbreken van eigen falen
het brood zo nodig, al was het maar een enkele hap
de kerktoren slaat opnieuw
twaalf maal, bijna heilig
sprak een vader
de wind is dood…
Het vege lijf ?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
486 Ben ik de groene weiden die
door de wereld wordt begraasd
met een brok van onverteerde
waarheden in z’n keel?…
Er zijn zoveel religies; er zijn zoveel Goden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
407 Waarom zijn er niet meer aarden op
welke een afzonderlijke religieuze
apartheid kan bestaan; op welke een
eigen waarheid in rituelen niet naast
die van anderen behoeven te bestaan?…
Licht in het hoofd
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
504 alles voelde
anders in raken
het deed onverwacht
nieuwe energieën ontwaken
het was geen
stoffig verschijnen na
decennialang verdwijnen maar
een herboren in nieuwe gloren
spanning voelen
in een warm contact
waar delen heel intens
zijn unieke info overbracht
de wereld bekijken
met een nieuw ontzag
omdat alles blijkbaar een
eigen…
exit Bart De Pauw
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
508 één haan kraait
en plots gaan
alle kippen kakelen
het guitig Bartje krijgt het warm
verstuurt de wereld snel
zijn eigen versie telegram
sms’jes na het werk
pikant of pornografisch
“iedereen doet het weleens”
verkondigt hij dan sterk
maar de VRT gaat door het lint
trekt conclusies ongehoord
de kippen halen het gezwind
en…
Perpetuum Mobile ?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
432 Laten we dansen op de tonen,
van het zoete leven met elkaar,
in een eindeloos ritme, tussen
onzekerheid en geborgenheid
laten we flaneren over de toppen
van werelds golven, op een wankel
surfboard van de lusten en de lasten
balans zonder werkelijk gevoel
vanzelfsprekendheid ontstaat niet
zonder reflectie van de eigenheid
dus laten…
Alleen met ons beiden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
566 De kamer is keurig, niets op aan te merken,
maar hij is niet in het eigen vertrouwde huis.
Het medische bed komt nog het beeld versterken,
dat dit een andere plek is dan ons warme thuis.…
Waar ik was
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
503 buitenwereld had mij verleid
nochtans ieder weet heeft
aangaande zijn achilleshiel
ik trachtte in de schaduw te schikken
en besluitenloosheid toe te staan
hetgeen eerder gezegd is dan gedaan,
het vertragen werd geholpen
door de alom aanwezige hitte
ik werd door de natuur verplicht
aan mijn eigen zout te likken…
Ons domein?
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
436 die de realiteit
toont, slaat terug en hangen we in
de touwen van de buitengrens
die niet bestaat, wat ons wordt
verweten, diaspora van verwijtbaarheid
in een overgecultiveerd domein die
allang is vergeten of is kwijt geraakt,
zonder de eigenheid te kunnen beheren.…
liefde in verzet
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
433 een medicijn
sterven zij ademloos in onze handen
iedereen die voor een ander leeft
blikt de horror in en uit de ogen
zo pantsert zich het eigen instinct
de behoefte tot het elkaar omhelzen
tot de bizarre oorlog is gewonnen
beschermen wij elkaar zo samen…
Een laag octaaf
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
468 om zich te manifesteren
in herkenbaar rubriceren
en deel zijn van
helaas zonder nog een
eigen leven te leiden
want daar waar
stilte het eindpunt
van geluid bepaalt
loopt ook het leven
tegen de laatste
muren aan en leeft
de een als die weet
dat de ander bestaat…
Tijdloze herkenning
netgedicht
4.7 met 27 stemmen
576 ik wist niet hoe
jij transformeerde
maar dat je het deed
kon ik uit eigen
ervaring delen
al de keren dat
jij mij onbewust
even raakte en onze
werelden tot
universum maakten
mijn hand op
de bast van een
boom zomaar aan
de kant van de weg
in tijdloze herkenning
we deelden
jaarringen kruisten
hete zomers aan en
benoemden winters…
Klonen van het gewone
netgedicht
5.0 met 166 stemmen
432 ik heb de wereld
af zien glijden in
zijn race tegen de klok
met als blok aan
het been de agonale
genen die het beste in
ons boven zouden halen
als wij ons leven door
hen lieten bepalen
in de maatschappij
woekert de entropie
van steeds het beste
willen zijn de snelste
ook rijker en succesvol
in de toevoeg vaan het
eigen genenmateriaal…
Golvende grenzen
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
832 in hoeverre kan men een eigen weg verkiezen
en die vertalen in unieke kleuren van het bestaan
die in geest en lijf zweven van wens naar grens
en als gedreven door de ziel
het zoekend pad begaan…