5577 resultaten.
dans in rood
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
837 vijf lichamen –
vlammen die handen vastgrijpen
en niet meer loslaten
de aarde onder hen is groen
alsof ze dansen op een begin
nog voor taal, voor schuld
voor schoenen
hun huid is rood
niet van zon
maar van binnenuit –
alsof kleur is gaan ademen
en spieren geworden is
ze draaien geen rondje
ze maken tijd
ze zijn klokken
zonder wijzers…
Wildernis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
341 Wat is er over
van de ruige wildernis
die in haar jeugd zo woekerde
rond groene landerijen
alles lijkt keurig aangeharkt
zelfs tijd wordt niet vergeten
het land opnieuw ingericht
geasfalteerd en volgebouwd
komen er nieuwe berichten
over natuur die niet standhoudt
omdat de mens geen grenzen kent
in zijn hebzucht om te blijven
wat is…
Liefde
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
435 bij de een sterft het geluk
een aardse dood
de ander sterft door liefde
bij leven
soms staat het licht op groen
of verandert in rood
en word je uit elkaar gedreven
het overkomt je
of wordt het je onthouden
het wordt je gegeven
en zorgt voor intieme warmte
doch ook
vaak voor terugkerende koude
liefhebben is lijden aan de ander…
De stille beuk
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
258 Omringd door stammen die fluisteren,
Groen van hoop, goud van tijd.
Mijn wortels raken anderen,
Zoekend naar warmte in de grond,
Maar als het stormt,
Stop ik met praten,
En houd ik mijn mond.
Ik ben een kale beuk,
Die haar bladeren,
Vol warme tinten,
Heeft losgelaten.…
Siem
gedicht
2.7 met 48 stemmen
11.089 Hij ziet het wel,
hoe de groene struik groot als een klein huis, voorzichtig
in het bad van de waterlelies kruipt. Het fonteinwater suist
en slaat een zwart wak in de kroosgroene vijver
Hij schrijft je een kaart met een vierkante vijver.
Hij gooit een stok in het vreemde, groene meer
en dan verschijnen er zwanen.…
Ontgroeners weder wijzer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
852 ledematen
En de pupilreactie nul
De reflexen minimaal
Na die ene laatste pul
Dan volgt de snelle diagnose
Op gesmeerde spoedopvang
Als rubberen wielen piepen
In de bochten van de gang
Alle paniekgezichten bidden
Uit angst voor eigen schuld
En op dat moment zijn zij
Met zorg en spijt gevuld
Weer een falende selectie
Ontgroener was nog groen…
Alleen 's nachts
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.797 Oh, hoe mijn lendenen zachtjes smachten
naar kring'len sleets omhuld
Oh, hoe ik put uit mijn gedachten
mijn handen met genot gevuld
Stil edoch verholen
bijt mij de maan
In bevelen reeds bevolen
van donker cellofaan
Oh, hoe de bloemen grof verwelken
immer dor in net te groen
Oh, hore, zij die duiven melken
zo dapper en zo koen.…
vervaagt de middag in siësta
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
987 de zon verdampt
de mensen op het plein
en blakert het gesteente
ze rusten peinzend
aan de schaduwkant
gelooid op het gebeente
de huizen hoog
de straten donker smal
warmte ademt traag verval
de luiken zijn gesloten
binnenplaats met groene rust
koelte die de warmte kust
stilte spreidt de zomer uit
vervaagt de middag in siësta
de…
handen los
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.839 gedachten
en een droom
beleef ik in wit-zwart
en worden
door verbeelding
naar believen ingekleurd
zilver
blijkt soms chroom
een einde soms een start
en blijdschap wordt
-maar al te vaak-
door anderen betreurd
het
veel te groene gras
bestaat
meestal uit mos
in welke tuin dan ook
vooral die van mijn buren
niets
lijkt wat…
natuurlijk
netgedicht
3.1 met 20 stemmen
1.928 als adem
witte wolken waait
langs lusteloze luchten
dan dampt
prachtig przewalski paard
van vogelvrije vluchten
als aarde
groene grassen geeft
met machtig mooie mossen
dan drinkt de
vliegensvlugge vink
bij bont beboomde bossen
als avond
rode ruikers ruilt
voor vederlichte veren
dan danst de
zomerzotte zwaan
met maanverlichte meren…
Zonder water
netgedicht
2.1 met 13 stemmen
1.314 sta in het land dat ik ben
Op een straat vol droge plassen
Ze vullen zich met stof
Er is niets meer dat kan groeien
Al wat dood is doet alsof
Alsof het heeft geleefd
Alsof het niet meer leeft
De lucht voelt leger dan mijn adem
Wat prachtig heeft bestaan
Raasde veel te snel voorbij
Er staat hier slechts één boom
De bladeren kleur ik groen…
geef me het voorjaar als vrucht
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.089 een spoor naar de zon
waar de horizon krult
en de lucht zich vult
met het grijs van de zee
neem me mee
zonder weten, laat me
de richting vergeten en
verdwalen naar morgen
handenvol groen in
het licht dat gaat leven
geboorte en dood zijn
een cyclus voor even
kom lente vrij me
je liefde, troost me vandaag
in het blauw van de lucht…
zinderende dromen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.008 zinderend, zwoel zwevend
over lichte luchten van liefde
aaiend, omarmend, vragend
een koninklijke kus, keizerskroon
zalig zoekend, zacht
over armen, ruggen, bast
teder tekenend toekomstmuziek
strelende handen hoog
waaiende, wollige woorden
fluisterende, wuivende zuidenwind
groene, geurige, nieuwgeboren giften
ritme, rite, ringenkind…
zwart wit
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
1.565 De wereld lijkt wel zwart wit
Bestolen van al zijn mooie kleuren
Zelfs de prachtigste melodieën
Weten mij niet op te fleuren
Het drijfzand trekt me dieper
Zonlicht is plots verdwenen
De duisternis treedt langzaam in
En ik…..ik kan alleen nog wenen
Ogen zo groen helder van kleur
Kijken zo vaak in het verleden
Denkend aan jou mijn allerliefste…
IJsberend botje
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
1.132 Heilbot in een kom gedaan
sliertjes groen en slakkenhuis
pompje blaast borrels uit buis
ik staar haar als zij mij aan
Kleine kosmos zonder kant
achter is zo front als voor
overheen en onderdoor
wereld zonder scherpe rand
Rondjes zwemmen naar belief
gevangen in een atmosfeer van
vredig achter uitkijk zwerven
Tot het tijd wordt om te…
distel
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
1.355 het onkruid vermolmt;
de pisseblom waait
van veders naar dons
en den paarse vervliegt
in veneinig geprik
vanonder ruige maai
komt nog als geborgen groen
het hooi in feromonen asem op;
verdroogde druppeltellers
begraven in boeket
langs onvermijdelijke bloei
vergroeit onvergankelijk klam
het weinige blije weerzien
van beklemmende liefdes…
(onder) indruk van IJsland
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.010 enorme bergen
als slapende reuzen
in zwarte woestenij
van as en lava
verwrongen gesteente
uitgespuwd door vurige monden
vertellen verhalen
uit een onrustig verleden
grimmige wolken
hangen boven een dessolaat landschap
felle stukken groen
omringd door een muur van ijs
rijdend tussen
beeldhouwwerken van moeder natuur
bekruipt mij…
In dit sterverlichte uur
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
782 Geen mens zal ons
ooit storen
op de magische plek
langs de rivuier
waar zuiderwind waait
een koele zomerbries
door jouw
zilverzachte haren
ik raak jouw groene ogen
even lichtjes aan
jij voelt je verblind
door dit nachtelijk elfenkind
in dit sterverlichte uur
vrijen wij ongezien
in gedachten van gevoel
beider ziel smelt samen…
het dode dat de lijven kleurt
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
684 ik heb goud gedroomd
het bladderde viel af
ook blauw
dat water is verdwenen
een kale vlakte nou
daar springen we
zo naakt dat ogen tranen
het witte
dat niet roze wordt
rood dat zich gaat schamen
je angsten zijn er ook
ze kruipen uit hun holen
het groene
van je is verkracht
je onschuld is gestolen
herinneringen krijsen nog…
Zes
netgedicht
3.8 met 32 stemmen
3.279 meer dan een beeld
is mij bij van wit en
zwart in kleur gedacht
als het groen van ons in
het grasrollend oliedrum
vrienden voor mijn leven
met jou de heuvel neer
leven bevatte wat het kon
- blik liet niet verder zien -
van schoon en kwader goed
zoals het wassend water wit
in teil ons altijd deed
buiten op de stoep
- nog…
Het magische bos
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
841 Heel zachtjes
rinkelt een zilveren belletje
ik waak niet meer
ik slaap
op tenen sluip ik uit mijn bed
over zacht groen mos
tussen ruisende bomen
op zoek naar het lieflijke geluid
steeds dichterbij
gloeit een magisch licht
stralend en helder
beter in zicht
tot ik voor de spiegel sta
verbaasd kijk naar het beeld
het laat mij zien,…
Bij het gammele landhek
gedicht
3.1 met 26 stemmen
12.044 Bij het gammele landhek,
groen uitgeslagen, vermolmd.
Altijd wel een, namens de weide,
die je begroet.
Tweeponder tong
die je hand likt.
Een walm uit de bek
recht uit de lebmaag.
Strontvliegen en dazen
met geen staart weg te slaan.…
Drie Wijzen kwamen uit 't Oosten
netgedicht
3.6 met 33 stemmen
3.833 wat is Kerst zonder lover
langs muren op plavuizen
in stallen schrale tehuizen
groene mare takt in tover
ijdel bleek onze hoop
op een lichtend paradijs
vlokkend sneeuw op ijs
als Avercamps te koop
wij bespreken nu bij wijnen
de komst van drie orakels
schimmend uit woestijnen
zeggen het is niet denkbaar
ik geloof niet in mirakels…
Voeren
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
807 tussen Luik, Maastricht en Aken
langs de boorden van de Voer
rijgen dorpjes zich als schakels
tot een mooi idyllisch snoer
Romaans meerbogige bruggen
dwarsen ’t brede dal kerkhoog
over groene mergelruggen
fladdert vrij een dagpauwoog
wijl het ondergrondse krijt
zich latent tot grotten karstte
hoort men hoe stilte en tijd
hier uit al…
Kerfde met scherpte
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
635 Ik componeerde in
studies een schilderij
de melodie penseelde
mijn kleuren daarbij
nam een adagio in rood
gaf me toen bloot
lentissimode in groen maar
de finale was weer net zoals toen
ik kraste met mes
jouw vormen tevoorschijn
beeldde je uit in gevoelig mimiek
kerfde met scherpte het stille verdriet
ik wilde je bij me
componeerde…
versteend in de pop
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
702 tijd vertraagt
mijn groene vingers
de houten pop
een bomenelf
knoestig gezicht
knokige vuistjes
zijn bruin olieachtige huid
ademt
transpireert stil
en beweegt van binnen naar buiten
in dikke zwellende druppels
tijd vertraagt
ik heb hem geen wil meegegeven
maar
zijn glinsterende oogjes
verraden mij
het is niet hij
het is…
De eersten van dit jaar
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
916 zie je
madeliefjes plukken
de eersten van dit jaar
je vlecht ze in je haar
ze kleuren in
het lente groene gras
de eerste bloemen
voorbij aan winters pas
jij hebt het voorjaar
rond je hoofd en in
je ogen twinkelt reeds
de warmte van de dromer
mag ik je hand voor dans
met blote voeten in het gras
in het oranje hart van madelief…
Gaan
poëzie
3.9 met 10 stemmen
2.463 Tussen de beken
langs het smalle wegje
stil in de regen
kom ik gegaan,
kom ik gelopen
en tijg naar de verten
tot waar de woning
in ’t naaldbos moet staan,
kom ik getreden
langs bloemen en grassen,
druipend van water
groen-blank in het licht,
kom ik getogen
al zeggend en zingend
’t zinrijke woord
van het beeldend…
Flessenwand
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
953 Rechtsaf de woonkamer uit
De half open keuken in
Port, rode wijn en Beerenburg
Groen glaast het bonte glas
De glasbak tegemoet
Breekbaar staat alles leeg langs de kant
De koelkast bewaart ogenblikken
Bier, voor als ik dorst krijg
Halve liters liggen daar
Een toekomst te lessen
Liever nog
Zet ik in de keuken
Alleen maar lege flessen…
AMC
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
2.021 En hier en daar brandde
een groen lampje. Of soms rood.
En aan de overkant,
op een andere afdeling,
daar waarde de dood
ook rond, de hele nacht,
met zijn zeis en cape.
In het lange donker
keek ik uren naar de deur
die nooit open ging.
Ik keek tot de zon opkwam en
de Bijlmer zacht verlichtte.…