Alle inzendingen over huid

3975 resultaten.

Sorteren op:

de schaduw van een mens

netgedicht
2.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 767
het voelt vreemd aan, de vreemde die hij is ondanks het delen van de waanzin in het verleden, het slaan op ziel en huid, onherstelbaar zoals de pop die ik jarenlang in armen droeg wanneer ik het licht uitdeed om woorden met dezelfde adem te laten sterven nog droom ik, de ogen op mij gericht midden in het huis dat het water op de ramen…

dat ik gewoon mens ben

netgedicht
3.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 738
misschien wordt de dag langzaam warm vandaag en mag ik in zijn navel wonen wanneer bloemen uit het veld het landschap volladen met bestemming en een open gelaat soms ben ik dichtbij, sluit stilte in een omarming, is alles gelijk in vleugelslag langs wind en oude vragen tijdloos, zoals het begin vanzelf op huid, met dichte ogen…

TRANEN IN DE KROEG

hartenkreet
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.336
Vanwaar hij was gekomen weet ik tot op vandaag niet Ik zag enkel tranen stromen tranen, die hij biggelen liet Tranen boven zijn bierglas die hij uit eenzaamheid liet Zijn stem met versleten bas was gedrenkt in ’t verdriet Ruwe huid en kalende kop toonden het rauwe bestaan Handen als een kolenschop wreven timide door ’t traan Vanwaar…

Met andermans rijkdom

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 517
mijn zakken draag leeg zoals de kruin waar geen vogel in rust is de ruimte onbeperkt aanwezig, geen afbakening die me kent al hoor ik wel het schreien van mijn lief, ze is me kwijt zegt ze ze houdt mijn hand en heft haar ziel tegen de versperring die me omlijnt en ik kan niet anders dan uit het venster zien en de wind voelen aan mijn huid…
elze6 juli 2011Lees meer >

Blanco blad

netgedicht
4.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 591
Ik schrijf de stilte op mijn huid en voel hoe het frêle broze in zijn lot-gebondenheid door neergepende inktkogels kan breken, terwijl mijn zwijgzaam schrijven soms wegzinkt in de plooi van het leven en ik met gesluierde ogen kijk naar het breekpunt tussen praten en zwijgen vertrouwend op de onafhankelijkheid van het vrijelijke bestaan…
katty24 juli 2011Lees meer >

lagune

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 925
op het klamme strand van haar huid waar de lagune zich opent huist het weekdier in wier dat deint op de hijgende ademhaling van een zee die het akkerland verkleint spiegels waarin wij herkennen spatten uiteen en in scherven dalen wij langs atonale toonladders, happen naar licht dat zich nestelt in haar vergezicht jij, stamelt zij met…
Kees Visser14 augustus 2011Lees meer >

GEREPATRIEERD

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 584
Ze was nog jong, pas zestien jaar Ze vond het niet erg, de weeffout In de huid van zijn rug Haar jongen was zo mooi verder De striemen vielen in het niet Bij zijn donkere ogen De smaak in haar mond als ze kusten Was die van vreemde, verre specerijen Hij was ermee geboren dacht hij Jaren later, op het uit de vaart genomen SS Rotterdam…

" De fontein ben jij "

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 528
Een fontein ben jij, vrijheid tintelt op mijn huid, dorstig naar haar wijn. Na de openheid, ongenaakbaar in de regen, jij naakt, ik verlegen. De hel breekt los of gaat de hemel open ? Wat maakt ons dat uit. Heb mis gegrepen, strohalmen naar de toekomst, weegschaal naar geluk ?…
pama14 september 2011Lees meer >

Een net zonder mazen

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 534
in mijn strijd, gaandeweg een bedeling heb ik geen spektakel ontmoet in jouw blauwe ogen, het was mat en zelfs de horizon kiemde naar het verticale het was vreemd, jouw naakte silhouet te mogen aanschouwen in het afgebrokkeld maanlicht, ik streelde de wind en dacht mij rijk aan jouw blanke huid we stierven in het kielzog waar de herfst…
elze24 december 2011Lees meer >

Eiland*

netgedicht
4.3 met 26 stemmen aantal keer bekeken 4.358
Met Azimut op haar rug, zonnebrand op haar huid, liep zij, twintig jaren rond, met de verliefdheid die ons toen verbond in de volle zon over het eiland. Zoals je toen was, ben je nu niet meer. Van meisje werd je een volwassen vrouw en met volwassenheid kwam de ontrouw, jouw vertrek met het eerste beste veer.…

zo kil en zo leeg

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.126
Lichaam gebroken Huid is bloot gelegd Zo naakt als het blote lichaam Was de zin die jij had gezegd Helemaal niet leuk aangekleed Zonder franjes of kleuren Zo kil en zo leeg Dat ik bij de eerste letter al wist wat er ging gebeuren Zo kil als die paar woorden Zo kil draaide ik mij om En terwijl ik bij jou weg liep riep ik na Verwacht…

SCHORS

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 567
Ik ben om jou heen in gedachten terug naar jouw geboorte waar jij ontkiemde traag ouder werd nu trekken wij met elkaar op in weer en wind is het niet alleen maar betasten over jouw ruwe huid waaraan ik voel dat jij nog steeds leeft groene aarde die ons in leven houdt laat mij je omhelzen sterf niet door ontbossing begrijp jouw…

afscheid

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 733
herinneringen samen tot een amorfe massa zoals vergeelde foto's in een kille kelder gepropt in uiteengevallen vergeten kartonnen dozen zich gekruld en gescheurd een weg naar buiten wurmen waar de hongerige duisternis wacht en ze opslokt ik raak je kwijt je gezicht wordt een schaduw in de avondschemering ik voel de wind op mijn huid…
J.Bakx23 januari 2014Lees meer >

eindpunt

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 515
ik cirkel verder langs de zelfkant van mezelf lusteloze vingers graaien in de scherven op zoek naar scherpte om een kerf te snijden door dunne huid amper vloeibaar bloed zal uit mijn aders wegebben een laatste donker kleurspoor dat weldra in het rulle zand verpulvert tot vergetelheid.…

SINKSEN IN LA ROCHE

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 456
Op de Ourthe peddelt spreken Mensentongen storten klanken Uit over de houten banken Vanwaar stil wordt uitgekeken Naar het ooit gegeven teken Waarvoor velen God nog danken Kerkgang begon af te slanken Dogma wist zich los te weken Pinksteren, vuur op mijn hoofd Felle zon op huid en haren Vlammen dansend op mijn kruin Heilig was de Geest…

Het is zo vandaag

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 6.814
Het is zo vandaag als altijd, heel lang zijn als altijd de dagen, als altijd smelt elke dag te vlug het blokje ijs, terwijl men nog dagen kijkt naar zijn huid, overal gaten die er gisteren niet waren, overal heden ontwaart, af en aan snelt met afval en water, als razend de lieflijke geile maagdelijke wijnranken bijsnijdt, is het plotseling…

dromen

netgedicht
4.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 757
huizen ze worden stil als nerven in een boom en bovenop baden ze zich in regen en eenmaal vastgeworteld draaien ze het hoofd naar alle richtingen laten vogels uit ogen los wie zal mij zeggen dat ik mijn wimpers niet mag lichten dat ik mijn voeten niet over drempels mag draaien dat ik mezelf niet mag achterlaten als braille op huid…

Zelfzaamheid?

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 449
De aarde is een zeldzaam beest met een gelooide huid gedierte in z’n pluizige beharing z’n wetenschap te ontplooien straffeloos ronddrijven langs de kantlijn van de evenaar geen soort vertrappen onder beide polen van de zon haar leegten te verwarmen spiegelbeeld van ‘zelfzaamheid ‘ gemaakt in de scheertijd van de maan om nieuwe merktekens…
Pama8 november 2014Lees meer >

Audiospoor

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 522
in de spiegeling van het brakke water droomt ze en ligt ze stil in de zon zij wier zoute huid nog zoeter smaakt dan suikerspinnen op de Haagse kermis waar onverhoeds geluid verdwijnt alsof we samen verstoppertje spelen en ik mij schuilhoud in een stomme film en Charlie Chaplin grappig zie flaneren over haar borsten tussen…

Sterrenlicht

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 741
De zomerzon laat me lachen, plaagt mijn veel te witte huid. De wind verwart mijn haren, als ze blaast van noord tot zuid. En de aarde blijft maar draaien, om die gele grote ster. Rustig drijvend in het vacuum, onbereikbaar en mijlenver. En als de nacht is neergedaald, baad ik in het sterrenlicht.…
Betty Veerman14 februari 2015Lees meer >

In dit moment

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 527
mijn huid raakt gerimpeld, doch de ogen zien schoonheid almaar toenemen door het rijpen in de vele voorbije jaren, en voelen zich minder verplicht om het “ waarom” te verklaren ik lijk dan ook meer door het wezenlijke verlicht; dat vaak het tegengestelde op liefde is gericht zelfs of juist als het vergankelijke in toenemende mate…

Gebruinde benen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 575
het prille van lente schroomt de bleke huid t shirts en de korte mouw lijken haalbaar voor de vrouw maar de spiegel rekent onverbiddelijk af met witte top en korte rok zonder gebruinde benen kleur krijgt langzaam weer de overhand waar somber het straatbeeld lang domineerde de donkere massa breekt in speels en licht bewegen nog even…

JAN

gedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 6.273
Ik heb u nooit door bitterheid bedrogen, Onder mijn huid bloeide blijmoedigheid, Want ook de bloemen leven snel en open, En leven heet vergankelijkheid. Nu lopen vogels in de vlakte van mijn ogen. Ik ken de onschuld van de made, ken de averij. Dit is mijn dageraad, de moed voor regenbogen, Gods jonge vingeren verwekken mij.…

Lucht is goud vandaag

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 657
zacht kleurt zon met leven uit de bron mijn nog lichte huid gewoon een plaatsje op het strand met zee en golven bij de hand geen overlast van een druk terras maar stilte puur natuur vanzelfsprekend wel een schermpje de wind is nog wat guur de scene inviteert tot spelen van het schelp en waterspel de stroming snel het zand…

Zintuiglijk vermogen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 467
Met ogen wijd open gesperd Star kijkend en niets zien, Oren goed open, Donderend lawaai - Hoor niets, doof voor alles Om me heen, Strek mijn vingers uit, Stel bloot mijn huid Om te voelen, Maar voel niets, Ik verlaten door alle gevoel, Voedsel zorgvuldig langs Mond en tong, Proef niets Dan ongevoeligheid - Neusvleugels…

Jozefien

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 664
Mijn mond verkent toch blind jouw zoete huid en mijn handen, zij zullen dwalen van jouw borsten naar je taille en verder Mag ik hopen Jozefien?…

Diep geworteld

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 560
In de zomer fluistert hij noten op het kloppen van de zon, zijn huid draagt een groot hart met daaromheen een M, een E. Groeide hun liefde met de seizoenen mee? Weerstonden ook zij storm en wind als aan de grond genageld, en hebben zij elkander een levenlang bemind?…

Je bent zo stil

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 550
ik droom je maar je bent zo stil trek aan de draadjes van de werkelijkheid maar die doen niet wat ik graag wil natuurlijk spreken ogen en lacht je mond hoor ik hoe je stem in een warme echo bij mij binnen komt ik reik naar jou maar voel je niet de haartjes op je huid spelen met de wind waar mijn zachte strelen geen enkele reactie…
wil melker25 januari 2016Lees meer >

Zon

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 576
Als ze de zaal betreedt verstommen alle mensen vrouwen, mannen, kinderen een stiltekleed valt over hen neer zij heeft zo'n scherpe blik het snijdt door iedere huid niemand kijkt op of gaat zomaar de zaal uit haar hart is vol vergeving als zij jou aanraakt voel je de gloed van die beleving zij is ongemerkt in ons bloed gekropen zij…

Jouw handen

hartenkreet
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 773
In het heden laten reuma en artrose zich voelen en is de huid rimpelig geplooid. Toch geniet ik, net als gisteren en weleer, van elke zachte aai door mijn haar. Het magische eindigt als ze eens, voorgoed gevouwen, jou als geliefd persoon laat voortleven.…