2904 resultaten.
NOVEMBER
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
728 Soms filosofeert Jeronimo: ik zie, nu alle tierelantijnen verdwijnen, eindelijk structuren. Ik zie meer het wezen dan de schijn.
herleid
tot lijnenspel van stammen
het hellingbos
stonden wij ook maar zo
helder en geworteld
Meneer Jeronimo 9…
berijpte grassen
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
626 grijze mist hangen laag
over koude velden, die zwijgend
als dood, het leven verbergen
voor nevelgeesten die zwerven
in zilverglans breekt de zon
de nacht, zij kijkt verbaasd
over de rand van donkerte, naar
een wereld die lijkt verglaasd
haar stralen strijken over land
verlichten de lange grijze sluiers
vochtige wolken slieren weg
verdwijnen…
New York - Queens
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
772 staat een stoere hoge boom
wit besneeuwd verheft hij zich,
onopvallend voor zich uit knarsend,
boven het luidruchtige verkeer uit
niet zwichtend voor de kou en de last
alsof bomen aanvoelen dat
de lente alles zal herstellen
Onder die boom
rust een doelloze zwerver
die ooit ergens liefde gaf en kreeg,
onopvallend onder de sneeuw verdwijnend…
Verdwenen...(kerk Lutselus Diepenbeek)
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
732 ..het verdwijnen van de kerkgeschiedenis.
Geruimd nu, blijft er niets meer over,
een lege vlakte bij mij tegenover,
al moet ik in het beeld nog wennen,
jou niet missen, is wat ik zal bekennen.…
clown
hartenkreet
3.4 met 29 stemmen
2.561 Het gezichtje werd geboetseerd
geschilderd en gekneed
tot een grappig snoetje
waar de lach niet meer kon verdwijnen.
Grappige fratsen uithalen
snoepjes verdwenen met
snelheid van de wind
het was een heel ander kind.
Maar achter het levendige mannetje
zaten natte oogjes
Ze blonken, maar mama wist beter.
Kleine clown was gevallen.…
overleden kind, Renaldo
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.503 Dan heb je je kind gebaard, in
helse pijnen jezelf niet gespaard,
ach kon je tijdelijk verdwijnen in een
leegte , in een niets meer zien of horen
totdat het wonder is geboren.…
Eeuwige liefde (3)
hartenkreet
1.8 met 4 stemmen
1.186 Dan glijdt een schaduw over mijn gezicht
wanneer jij overvliegt, de allerlaatste keer
een traan ontmoet het ochtendlicht
je bent vertrokken, ik kijk je na
als stipje aan de horizon
verdwijn je uit mijn zicht.…
gwiazda
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.271 liefde
bedreven in onvolmaakte tijd
daar gaan wij
meer olie op het vuur
en daar gaan we
lief
bijna
een zegelring voor anna
de vertaler uit een verhaal
waar woonboten goten laten lopen
over het water
heen
heen
daar gaat dit heen
richting het oosten
waar soldaten later
neerkomen
als sterren uit het oosten
komen en oneindig verdwijnen…
Zo is het
gedicht
3.2 met 4 stemmen
9.278 Loodzwaar
blijft hier eeuwig liggen wat stroomde,
ons lief was en niet verdwijnen zal.
--------------------------------------------------------------------
uit: 'water en vuur VII', poëzie bij bestaande beeldhouwwerken', 2010
waarover zaterdag jl een artikel in Trouw verscheen.…
In de hersenpan van een gestoord dier
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
580 Op, naar hogere sferen, trekt het, vástberaden
alle twijfels zullen straks verdwijnen.
Het kan zijn vuurwapens alvast laden
de zon zal niet altijd stralend schijnen.…
Voor Altijd
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.050 Verdwijn uit mijn gedachten.
Ik wil je niet meer zien.
Niet vertrouwen op ‘misschien’.
Ik haat de verspilde tijd.
Ik haat dat ik je moest vragen.
Ik haat dat ik je mee zal dragen.
Wis mij uit je gedachten.
Ga weg uit mijn hoofd.
Je had het beloofd!
Nu krijg ik spijt.
Misschien raak ik je kwijt.
Ik zal je toch nog even houden.…
Amber alert voor mijn liefste
hartenkreet
3.1 met 17 stemmen
1.198 Ik zoek jou, omdat ik je heb gevonden
Je was er ineens, ik raakte opgewonden
Mijn hart klopt en gaat zo heftig te keer
Ik wil jou alleen, ja jou meer en meer
In mijn droom kom je mij steeds bezoeken
Elke dag zie ik jouw beeld, in alle hoeken
Voor mij blijf jij steeds verschijnen
Alleen het écht laat je weer verdwijnen
Je bent een sprookje zo…
TITANICZANG
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
634 De spelers verdwijnen; hun wijs zwijgt voorgoed.
Toch geeft die vergane klank een boodschap mee:
toonkunst, groots of nietig, is een druppel bloed,
zwervend, zonder lichamelijke stee,
bezoekt ieders hart, geeft sterkende gloed.…
Ik ga niet met de stroming mee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
560 Dit is mijn moment
Mijn kans
Nee, ik kom niet langs
Ik pak het moment met beide handen aan
Laat alle stress aan
Heerlijk schijnen
Eerlijk zullen mijn eigen zorgen verdwijnen
Ze noemen mij brutaal
Hoezo spreek ik niet jouw taal
Ik schrijf precies op
Wat ik wil zeggen
Nee, dat hoef ik niet uit te leggen
Opschrijven van mijn eigen gedachten…
Dromen van vrede
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
758 De uniformen van het bloed doordrenkt,
de brute heersers en hun paladijnen,
zij zullen alle eens voorgoed verdwijnen.
Dit is het toekomstbeeld dat God ons schenkt.
Achter de grenzen van dit visioen,
zien wij de zuigeling met een adder spelen,
de wolf zijn voedsel met de schapen delen,
en niemand die hen enig kwaad zal doen.…
Herboren,
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
504 Reactionair en productief tot de
grenzen van de dood verdwijnen,
verlost van ouderdom en angst,
mensen herboren in vervoering.…
Van vakkenvullers en zakkenvullers
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
986 jij nu er actie gevoerd wordt gewoon
Vervangen door een lukraak opengetrokken
Blik noodhulpen - en de rechter vindt
Het nog binnen de wet ook -
Is AH dan echt verworden tot
Een onoverzichtelijk moeras
Waarbij de zakkenvullers uitzonderlijk
Goed voor zichzelf zorgen
En de vakkenvullers eigenlijk altijd
Onzichtbaar door de goot verdwijnen…
ONZICHTBAAR VERDRIET
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.004 Het masker toonde ‘t lachende gezicht
‘t masker verhulde al haar zielsverdriet
Ontwakend na verdwijnen van het licht
stroomden de tranen gelijk een vergiet
Haar masker maakte de mensen wijs
dat ze waarachtig gelukkig was en blij
Innerlijk nochtans, betaalde ze de prijs
onder het masker woonde haar schrei…
Eeuwigheid
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
612 'k Stond
op, om niet voorgoed te verdwijnen
Vervolgens groet' ik jou in stilte
nauwelijks hoorbaar reso-
nerend
Fietste ik de lange dijk
dan was de wind tegen mij.…
Ondeelbaar ?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
550 Uit het gezicht van uitdrukkingloze goden
die stilletjes verdwijnen in een overdaad
van overmacht en overgaat in verholen
vragen, wanneer zullen zon en maan in
een andere kleur of stand verschijnen,
ben ik daar dan bij gebaat?…
Nachtlogement
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
499 In de verduisterde kamer
zitten schaduwen schuw bijeen
als donkere jassen over onzichtbare lichamen
verveeld spelen ze
klavier en zo
en een snaartje harp
uit een ver verleden zijn ze gekomen
nog immer rimpelloos
alleen de bliksem doet ze verbleken
of voor even verdwijnen
ze mengen de donder
met souplesse in hun slanke opus
een klaroenstoot…
Littekenachtig woord
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
490 had,
Alle jaren daarvoor was het er
Niet eens van gekomen, mijn ouders
Vonden dat volstrekt onnodig,
En nu ik voor het eerst
De opwinding mee mocht maken
Aan een meisje nog wel
Een door mij gekocht presentje
Te mogen aanbieden, was dit
Jouw weerhaakachtige reactie
Die me ter plekke liet verlangen
Meteen onder de grond te verdwijnen…
Tussentijd?
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
470 in het zicht van goden die verdwijnen
de overdaad van stilte, vertelt zich door
in een nieuwe vraag, wanneer zal deze
in een andere afbeelding verschijnen?…
Wat moet ik nou?
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
806 En de brokken lijken niet te helen
Je hartje huilt
Je weet niet waar, je weet niet wie
Je wilt het niet
Maar kreeg het
Het is een besmettelijke ziekte
Die jij niet wilde
Het is een gebeuren waarover
Ouderen beslisten
En altijd zijn de kinderen de klos
Je weet het niet meer
Verstop je in jezelf
Probeert zo te verdwijnen
Wat niet lukt…
de armen van mijn vader
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
645 onderarmen;
het deel dat altijd in de zon
kwam en weer en wind, bruin en verweerd,
rozig haar er op, rimpels ruwheid
misschien, de stevige handen er aan
stugge handen
die niet meer plat op tafel kunnen liggen
de eeuwige bereidheid zich om gereedschap en
de koeienuiers te bekommeren
de stevige handen waarin je kon verdwijnen…
Kruisbeeld
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
545 terwijl zijn gezucht mij beroert en het
lijkt alsof ik hamerslagen hoor galmen
de lucht hier voel trillen van woede
hij houdt zijn armen wijd gespreid
bijna als een vogel, maar hij verkiest
het luchtruim niet, niet bereid om net
als ieder ander op de vlucht te slaan
kan alle overtollige zwaarte uiteindelijk
uit je lijf en hoofd verdwijnen…
In het park
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
723 De grenzen tussen grond en lucht verdwijnen
In duisternis, totdat opeens een fel
Licht mijn ogen bijt. Een stem zegt “schiet!”.
En dan “nee laat maar lopen, ‘t is hem niet.”…
jfdkl jadlk
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
448 Dit is wellicht
een nieuwe geestdriftige kreet
uit het vernuftige streven
van Amerika 's wetenschap
deze trotse eigengereide roep
glijdt snel langs me heen
bemoedigt bij 't verdwijnen echter
mijn vastgegroeide verhouding met God
welke zich langzaam aan opbouwt
niet door peinzende metselaarskunst
maar dankzij genade ongedwongen groeit…
Ergens tussen het begin en 't einde
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
727 In de herfst van je leven,
wanneer die precies begint
dat weet ik niet,
krijg je te maken met liefde,
ellende, smart en ook veel verdriet,
want in de herfst van je leven
verdwijnen de vrienden voorgoed
en niet meer "voor even",
je moet ze laten gaan,
omdat ze het leven laten,
voor wat het is.…
Ons eigen paradijs
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
439 blikken zijn veranderd
ogen lichten op in schermblauw
zien gauw een stukje wereld
verdwijnen weer in virtuele kou
open zicht is een
zeldzaam fenomeen geworden
vreemd het kijken naar elkaar
geen klikjes toch een paar
het voelt als een gemis
naakt omdat er geen verbinding is
zonder kudde lijkt het kil en leeg
omdat niemand je een like-je…