46291 resultaten.
Hart voor Aarde
netgedicht
2.3 met 15 stemmen
444 Nog groene sprinkhaan
op open paardenbloem zacht
de wind houdt zich stil
Ochtend komt aan in
stilte die nog ademt, licht dat zich
uitspreidt over zachte grond, alles lijkt even te
wachten zonder haast, alsof de wereld zichzelf weer wil voelen.
Een sprinkhaan rust
op een open bloem, klein aanwezig
in het gewichtloze nu, zonder drang om…
Met mijn hoofd tegen je hart
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
99 vel
wit papier
De aarde is warm
en de beddingen
zijn opgedroogd
er ontsteekt
een vuur
roet en as
waar eens veel sappig
groen te zien was
de schrille keten
van ontzetting
dat somberheid verspreidt
zoals de wind
die blaast
door en duwt
tegen de bomen
In het vuur van de wereld
denk ik
met mijn hoofd
tegen je hart…
Het Groene Hart
netgedicht
2.9 met 21 stemmen
190 Oude knotwilg zwijgt
in de sloot schuift wolkenlicht
de grutto roept op
Een lappendeken van vochtig veenweideland
strekt zich stil uit onder de grijze wolkenlucht,
waar sloten blinken als zilveren draden
en de wind zachtjes door het hoge riet fluistert.
Omringd door het jachtige ritme van de steden
bewaart deze open vlakte haar eigen rust…
In het hart geraakt
hartenkreet
2.6 met 13 stemmen
5 In de ruimte tussen onze woorden groeit verbondenheid,
en mag ik met heel mijn hart mezelf bij jou zijn.…
HART VAN MOERWIJK
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
6 In Breda 's buurt Hoge Vucht
vindt men aan het fraaie
overkapte winkelplein
een zeer gezellige spijszaal
waarin allerlei kout
mee zweeft met kringeldamp
van koffie en warme dranken
kleine maaltijden
van veredelde eenvoud
laten zich smaken
mensen worden bediend
met hartelijkheid
en kundige hand
de toonbank biedt zowel
fijn uitgelezen…
Nachtgeluiden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
689 Cafégeroezemoes -
geluiden
die de stilte bedekken
Het hart van de stad is versluierd
Het hart
waar het grote geluk woont
dat aldoor stroomt
als de zee
Zie je de zee in je hart?
en zie je de smart
die het geluk is vergeten?
het hart met elk leven verweven!…
Dageraad
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
566 In heldere eenvoud zijn -
het verstaan zonder woorden
Niet verstrikt in droom en gedachte
die in golven gaan en komen
En in liefde gaan
het hart een kalme nachtzee -
lichtbundel die door het donker glijdt -
door een nieuwe dageraad gedragen…
Uit aarde en van turf dichtbij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.051 Woel me gedachten malend
Naar het eind van deze nacht
Slaap heeft het al weer
Verloren van dringende
Gedachten die door farmaco
Een tijdlang waren stilgelegd -
Nu zijn ze er weer, gedachten
Van toen, gedachten van nu,
Gedachten van straks als
Het leven er niet meer is
Dichtbij de aarde voel ik me nu
En de turf waaruit ik geboren…
De laatste roos van de zomer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.129 't Is de laatste roos van de zomer
die de ochtend begroet, alleen.
Bloemen die haar eens vergezelden,
zij verschrompelden één voor één.
En geen knop zal openbloeien
tot opnieuw de lente weer ontwaakt.
't Is de laatste roos van de zomer
die mij altijd weemoedig maakt.
Nu de laatste roos van de zomer
aan haar tocht naar de herfst begint…
Verlosser
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
631 Als ik verlost zou worden,
dan door jou;
alleen met jouw interventie
vind ik mijn rust,
mijn vrede
ik voorvoelde dat Al
mijn hele leven
nog steeds
tot in Heil.…
Thuis van huis (mh17)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.045 En nu ben je eindelijk weer thuis,
maar jij zal nooit meer de deur open doen
de fles blijft onaangeraakt nog in de koelkast staan
aan de eettafel geen gezellige gesprekken meer
de poes die voorlopig nog eten van de buren krijgt
de hond die in het pension wacht op jouw terugkeer
het bed dat niet meer door jou beslapen zal worden
de kamers in het…
Zoals een film
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
645 Ik krijg een filmpje binnen van mijn dochter,
waarop mijn kleinkindje de filmster van dienst is.
Hij sluipt de kamer rond
Gaat op verkenning naar een pot met plant.
Likt aan de schoenen, aan de vloer
Alles waar hij zijn tong kan aanleggen
moet eraan geloven.
Hij wilt de bloembak gaan verkennen
maar een harde neen doet hem opschrikken.…
Adem van de zee
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
695 Adem van de zee
streelt het lichaam en de ziel
je geeft je over in vervoering
de euforie van geluksontroering
heelt door haar macht de kracht
want zij haalt alles uit de bron
daar verdwijnt de grens die ik verzon
in oneindigheid
wenkt stralend licht het vergezicht
naar kwaliteit van leven
hier aan de zee
vloeide onze liefde tomeloos…
Vogelvrouw
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
718 moeder tegenkwam
Je was het kleine dorp, de kerk, de winkel op de hoek
de plek waar iedereen je kende
de plaats waar we je vaak hebben bezocht
Je was de kleine heuvel waarop je woonde
verscholen in een deken van groen
een cocon uit liefde gesponnen
Je was het huis, het terras, de trap naar boven
altijd zullen ze bij ons blijven
in hart…
Geweven momenten
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
828 Zijn leven bestaat uit
aaneengeweven momenten
geregen
als de kralen
van een rozenkrans
op de eenzame weg
waarvan je het eind niet ziet
daar ligt het moment
van acceptatie en verzoening
van realiteit
dat geen genade kent…
[ Terug in het huis ]
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
534 Terug in het huis,
zwijgend vullen we dozen –
met mama's leven.…
Thee
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
665 De wonderlijke geur van verse kruiden
Het rustgevende geluid van het kokende water
Kalmeert mijn stressvol wezen
Weer een lange dag voorbij
De pijn verlicht, zodra het theekopje mijn lippen raakt
Het eerste slokje verdrinkt de kleine zorgen
Zo warm en kalm, een deken voor mijn weemoedige ziel
Thee is zoveel meer dan een drankje alleen.…
Alleen op de wereld
netgedicht
1.5 met 6 stemmen
480 Helemaal alleen
zonder dak boven mijn hoofd
ik ben onzichtbaar
Met breekbaar hart en ernstig
eenzaamheid in deze veranderlijke wereld kom
ik hem tegen, een arm kwetsbaar persoon die er sjofel bijloopt
met tijdelijk verlies van gezichtsvermogen die hij nog niet zo lang geleden kreeg.…
MIJN BROER
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
659 daar lig je dan
gekluisterd aan je bed
en soms even schuifelend
achter een looprek
wat een ellende man
je stem gekraakt
een lichaam dat als
bevroren raakt
helaas hebben we
het in het leven
niet voor het kiezen
zodat jij jezelf ongewild
en ik mijn broer
dreig te verliezen…
Lijfelijkheid
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
644 hoe rekbaar ben je, bast waar je in huist
hier voel je heel zacht aan, op andere plaatsen harder
plooien op plekken waar je ze liever niet ziet
er valt geen ontkomen aan
het fysiek blijft ongrijpbaar toch belangrijk
daar huist de ziel die je doet stralen als een dagvorstin
zodra ogen elkaar vinden
nog voordat vreemde vingers jouw pantser…
In de schaduw van de stilte
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
471 Verwaaide namen
de wind draagt hun stemmen mee
stilte luistert toe
Tussen de grafstenen ligt de tijd, verweven met de grond,
waar namen langzaam vervagen onder de schaduw van het gras.
De geschiedenis huivert in de winden die door de bomen trekken,
terwijl de aarde de verhalen van hen die gingen, zachtjes bewaart.
De wind fluistert over…
Wind
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
178 Winden wonen waar wonderen wachten, wauw!…
Vrij zijn !
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
2.171 Je wilde graag weg
uit dit aardse bestaan
Ik zei, blijf nog even
ik laat je niet gaan
Je wilde gaan zweven
heel hoog en heel lang
Je kon dit niet weten
het maakte mij bang
Opeens was je weg
uit ons aardse bestaan
Ik kon niet meer vragen
om samen te gaan
Ik moet verder leven
heel knus en heel fijn
Omdat in de hemel
slechts engelen…
Geest (van Kerstmis)
netgedicht
3.3 met 19 stemmen
5.020 De hemel kliefde zich in twee
waar zeeën van engelen zweven.…
Leeg huis
netgedicht
3.6 met 25 stemmen
5.449 Een huis waarvan de bewoners
zijn vertrokken op eentje na
laat voelen dat er geesten zijn
ravotten met de haren van de hond
de tocht als er een deur opengaat
drie engelen binnenlaat
één zet er thee, ruimt de aanrecht op
die met tonsuur gaat wandelen
met de te dikke hond, één zoekt
de kleren uit, de bruikbare in zakken
dan praten ze nog wat…
Doodshoofd (1643)
poëzie
4.2 met 68 stemmen
5.308 Ziet gij ’t zwaard niet opgeheven
Van de strenge Engel Gods,
Dreigende u de slag te geven?
Schat noch rijkdom kan u niet
Van een snelle Dood bevrijden,
Die gij voor uw ogen ziet,
In dees droeve en vege tijden.
Nu u God nog leven gunt,
Beter u, terwijl gij kunt!…
Pasen 2006
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
972 De steen al weggerold, de engelen gezeten.
Wie had dit uit geloof geweten
of zijn het beelden uit een droom?
Reeds bloeit de levensboom
en welt het licht uit waterbronnen.
Dit einde is het einde niet,
de wereld niet genezen,
maar Jezus is verrezen.…
Finestrat
gedicht
3.8 met 20 stemmen
9.437 En op het voor ons uitverkoren strand
Stonden engelen op wacht
Met toeters wimpers en bellen.
---------------------------------------------------
uit: 'Volmaakte aanwezigheid, volmaakt gemis', 2000.…
Vergelijking met de dood
gedicht
2.4 met 16 stemmen
11.485 Met de dood is het als met een toerist die
het mooiste meest authentieke plekje niet vond
en aan de rotonde rondjes bleef draaien
omdat hij de plaatselijke taal niet verstond en
hoewel hij de weg in gebroken Engels kon vragen
aan een beleefde local die het nut voor commercie
wel inzag bleef de dood op een afstand rondjes
draaiend binnensmonds…
Voor het moment
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
837 Niet weg mogen gaan want
willen dat alles hetzelfde blijft
zoals vandaag op ons moment
in de morgen en de dagen erna
Liever nog met een leugen leven
dan het niet meer kunnen schelen
waar de een en de ander gebleven
dat jij eens echt dood zal zijn
Elke dag steeds aan je denken
een betonnen engel geschilderd
in de kleuren waar jij van houdt…