4809 resultaten.
Urbi et orbi
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
544 Gedoofd is het vuur, het lijden
ontbonden van de geest, stigma’s
zijn geheeld en liefde vaart met
mededogen over de dode zee
mijn hand spreekt het leven
want mijn mond is door de tijd
gesloten, ‘k heb gevast totdat
ik van de hemel het brood mocht plukken
toch is deze wereld gezalfd met
onwetendheid en is het gehecht zijn
aan het bezit…
Droevig meisje
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.384 en het meisje, zij huilt
door verdriet overmand
geen troost kan helpen
verstoot reddende hand
haar open jeugdige geest
opgesloten in trieste smart
keert zich binnenwaarts
kwijnend in gebroken hart
deerniswekkend in tranen
wil zij geen liefde meer kennen
zal haar troosteloze ziel
ooit aan eenzaamheid wennen?…
Een aangeschoten lijf
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
590 ik wil mijn lichaam gaan verlaten
het is kapot gebroken vies
ik voel het niet als een verlies
begin het langzaam aan te haten
mijn spiegel ziet geen ogen meer
mijn hart heeft geen verblijf
ik huur een aangeschoten lijf
alleen de dood doet minder zeer
ik zal je branden met mijn handen
je witheid kelen met mijn mes
je geest doen stikken…
Als ik
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
524 Geen nieuw gezichtspunt zou mijn geest verfrissen.
De wereld zou veel variatie missen.
Eentonigheid was altijd vaste prik
Als alle mensen waren zoals ik.…
vluchten
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
840 onder de majesteitelijke rust
van stille sterrenconstellaties
snelt men naar de nacht’lijke haven
begerig naar nog verdere oorden
felwit neonlicht verdrijft daar
elke flonkering lichtjaren ver
dreunend verdwijnen zilveren vogels
naar de blauwe nacht achter de kim
boordevol verlangen naar ’t onbestemde
nooit ver genoeg in de rusteloze geest…
Herinnering.
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
2.526 niets in mij
herkent de tijd
van einde nabij
in het brandend uur
binnen deze torso
jaagt het liefdesvuur
weemoedig als een traan
sluit ik mijn ogen
zie jou lachend staan
een kus die mij bemint
met jou aan mijn zij
het dagfeest begint
het lezen in de krant
ontgrendelt mijn passie
zet mijn geest in brand
ontremd in mijn denken…
Zilte ziel
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
573 bang dat iemand mij zal raken
wikkel ik mijn zilte ziel
in een ondoorzichtig laken
met de geur van sex-appeal
vrouwen spelen in mijn leven
met de olie op mijn vuur
in plaats dat ze liefde geven
maken ze mijn druiven zuur
wie verlost mij van de manie
die mijn hart tot droefheid stemt
bevrijdt mij van de litanie
die mijn geest…
HET TROMMELVLIES DER MENS
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
819 Hij schildert met zijn tong
gevoeliger penseel kan niet bestaan
Ieder woord en iedere klank
hebben een heel eigen kleur
Zijn gevoel straalt door de zinnen heen
heel langzaam of zeer snel
Een achtergrond wordt soms geschetst
een oordeel wordt geveld
En als je al die kleuren ziet
op het palet der geest
dan is een schilderij maar heel…
ruimte
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
488 is het voorbij
als de wijzers vastlopen
vast geroest
aan levenloze tekens
het leven - wat is dat eigenlijk -
raast voorbij
ik vang weleens een glimp op
een lichtflits
niets om vast te houden
ik vertraag
het razend verlopen van de tijd
kamer voor kamer
breek ik de stramme geest open
ik open de vensters
en zie een landschap
zonder…
Stervend Sterrenkind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
600 Zij eet de woorden uit jouw mond
-zalige moeder-
geest van verloren beloften,
als antibiotica, altijd
op tijd in de maak
In de pas lopend, verlangt zij
te sterven in jouw schoot
Een blinkende zilverschaal
van schitterend water golft
in het naakt van twee gezichten…
Daarom staart zij jou zo
wezenloos aan als de
broekriem, strak aangehaald…
zon door de ramen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
424 zoals het stof danst in haar banen licht
sterren legt, langs waar ik kijk en dwaalt
in ogenblikken rust
zo laat ik mijmerdagen zweven, door de zomers
van mijn geest
vrij geweven tussen alles dat de dag beheerst
in liefde,
nu hoogtij warme uren telt
en alles even helder lijkt, fris als dauw
begonnen bij het krieken als de morgen zwelt…
pseudoniemen
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
2.909 hoe jij namen leven laat
één voor één karakters geeft, als mens
dromer
en als verlichte geest gekleurd
langs vijvers zweeft, de lelies blank
of roze licht
hoe je altijd zoekt naar juist dat ene mooie
diep vanuit jouw binnenkind
de wereld ziet
als vorstkastelen
al jouw pseudoniemen komen uit je hart
opgetekend als dezelfde mens…
Gebed in de kerstnacht
netgedicht
2.9 met 15 stemmen
2.022 Verlicht ons met Uw Geest
om hier vannacht
Uw Wonder te aanschouwen.
Ontwindt de touwen
wanneer een nog gebonden mensenkind
zich stil in Hem hervindt!…
Vrij van
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
735 Mijn geest vrij van
elke stress.
Mijn ademhaling
vrij van elke trilling.…
De repetitie: California dreaming (koor 4)
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
528 Hun geest raakte verward.
Ze zongen alles hard.
Eén snikte er, één zweeg.
Het podium liep leeg.
O pijnlijke perikelen
voor Bas en Klaas en Lykele!…
Herinnering aan vader (II)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
880 Pomanders nagelen kruidig de weemoed in mijn geest.
Ik meng hun geur met die van smeulend hout
dat in oranje en rood de kamer doet ontgloeden.
Zo was ik kind...
Zo at ik appels, de knieën opgetrokken voor het vuur,
terwijl mijn vader 'Warum weinst du' zong...…
Stilleven
gedicht
3.2 met 9 stemmen
5.111 Twee harten op een schotel
met glimlichten van droefenis,
een aarden kruik waaruit
de geest staat te verwaaien,
wat klein rood fruit
dat deze noen gevallen is
maar nooit de grond bereikte -
en de tuinier was daarbij als fazant
verbeeld, het schot hoog aan de hals;
dit is om aan mijn vriendin te geven,
een aansporing tot stiller leven.…
Als de dagen lengen
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
708 langzaam trekt het zwart
zo lang bevlekt geweest
met uitgedroogd vocht
weg uit de verdichte nacht;
woud van een wederkerend
en wezenloos gedrocht
traag slinkt in eigen taal
het vlies dat de dood bedekt
terwijl vanuit de herinnering
schuchter over het licht
van morgen wordt verteld
de geest is wederom
met leegte opgerekt
in…
vernietigend beest
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
490 als alles
in 't honderd
dreigt te lopen
en je alleen nog
door leugens
de waarheid wil kopen,
kijk dan
diep in jezelf:
blik in je ziel
of puur in je geest.
vraag je daar af:
waarom werd ik nooit mens?
waarom wou ik mij
nooit voor de anderen veranderen?
waarom
blijf ik voor iedereen
dat woest,
vernietigend, wild beest?…
Vergeten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
505 Allen zien wij
wij van het stof
naar de verbetering
voor onszelf
een vergeten geest
Allen denken wij
wij door het duister
naar innerlijke controle
voor onze geliefden
een vergeten leven
Allen voelen wij
wij met de pijn
naar de drijfveer
voor ons geluk
een vergeten genot
Allen horen wij
wij uit de klank
naar algehele zin
voor…
Van belhamel tot Admiraal.
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
639 Of hij dat
gezien zijn vrije geest
en sterke wil
ganse dagen heeft gedaan?
--om de zee te kunnen zien
beklom hij immers
zelfs de kerkendaken?--
Dat vraag ik me af.
Maar zeker is zeker, hojo hojo!
Je zou er zó
een liedje van kunnen maken.…
De beelden strepen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
511 een wankel evenwicht
tussen traag omhoog
en vrije val
in vergezicht
hangt nog herinnering
voordat de film versmalt
het duikmoment
is slechts zwart wit
waarna de beelden strepen
pas later komt
het zweten kleurt
chaos weer realiteit
ik weet niet
waar mijn geest en lichaam
zijn gebleven
ben seconden kwijt
de tuimeling gaf…
Herinneringen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
562 Herinneringen aan mijn jeugd
lijken soms
in mijn geest vervreemd
alsof ik toen een ander kind was
dan ik nu zou willen zijn
en ik herhaal soms de vraag
die ik mij als kind zo vaak stelde
wat heeft het allemaal voor zin
als er echt niemand van mij houdt
dan draai ik het geluid van de radio
wat zachter richting regenwoud
en beweer dat…
De rode waas
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
537 zijn armgebaar
geeft geestdrift
aan de menigte
hij zwiept
de moloch op
tot willoos volgen
uit de gebalde vuist
dreigt ongeremde
agressie te ontladen
de rode waas
ziet eigen falen niet
op rationeel gebied
offert ziel en geest
om een te worden
met de leider
geniet de
overwinning in
de roes van samenzijn
pas als de voorman…
Vannacht
netgedicht
1.4 met 8 stemmen
965 Als in de herfst de laatste roos
de fletse blaadjes af voelt breken
die krullend opgaan in de wind,
weet zo het lichaam, smal en broos
zijn geest al grotendeels geweken
dat nu zijn laatste tocht begint?…
de wereld valt stil
hartenkreet
3.1 met 16 stemmen
1.995 je was voldaan
het leven te leven
van liefde geven
je geest nam wel waar
maar keerde om
naar vroeger tijden
je liet de wereld los
nu zweeft berusting
de triestheid vlucht
verlicht je laatste adem
niets verstoort de dood
hij is niet kil, maar eerlijk
naar jou, hij neemt je mee
de wereld valt even stil
14 april 2012
ter herinnering…
Gedachten
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
775 De koele ochtend bries verkoelt mijn geest.
Dromerig staar ik voor me uit.
En losse flarden van mijn denken
Dansen in het rond, ongrijpbaar stil.
Lachend kijk ik naar hun dansen.
Een verlegen zon verwarmt mijn denken.
Een gevoel van overgave is mijn deel.
En met een glimlach sta ik op
En verwelkom de nieuwe dag.…
Pinksterzondag
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
616 tuinstoel in stand vijf
zie ik twee tortelduiven
in de linde
geritsel van het bladerdak
ze vliegen eensgezind
van boom tot boom
vanuit het lover verderop
klinkt zacht de roep
van nog een vredesbrenger
een hemels koor
mengt zich
in hun gesprek
ik hoor de merels
en een specht
de dame met de harp
speelt onverstoord
de vrede van de Geest…
Het
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
515 waarachtig waargenomen heb ik U
wezenlijk was ik niet zo voorbereid
ik deed gewoon mijn ding
ging daar helemaal in op
en juist
op dat montere moment
waarop ik even
helemaal niets meer wist
de vele gedachten voorbij
stopte het denken abrupt
vastgenageld werd mijn geest
de blinddoek afgetrokken
en heel even mocht ik zien
de hevige helderheid…
Voor de geliefde
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
765 Ik schrik wakker bij de buis
uit de keuken komt vaatgeruis
een kopje stoot een schotel aan
je stem neuriet met het gaan
Buiten bewegen bomen heen en weer
door het raam klinkt het verkeer
We waren jong, de geest oudsher
we tellen nog steeds elke ster
Het verlangen is een nacht
heelal gevat in kristallicht
met jouw ogen op mij…