3140 resultaten.
De polder waar ik geboren ben
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
487 bijna nergens was rust zo heerlijk te vinden
ideaal daar die ruimte van ’t polders land
natuur nog beheerst door boerenverstand
daar zwierf ik dagen door ’t veld met m’n vrinden
slechts zelden ziet men mij daar nog toeven
hij ligt daar nog wel als vroeger, de IJsseldijk
de molen van Zalk als ik naar rechts toe kijk
schuinover naar links liggen…
Wolk
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
685 vertrokken we, slapend
verdwenen we langzaam
als een kleine zon in de zee
verlangden we postzegels
en lange brieven vanaf de maan
liepen we in beleefde dinsdagen
als verklede giraffen, lange nekken
stropdassen, kromme benen, zere tenen
kochten we op woensdag
toen de markt in donker afgebroken
een late eenzame herfstbloem liet liggen…
Net heb ik
gedicht
2.1 met 66 stemmen
18.465 Net zag ik dat je de raafman bent en ik
geef je koosnamen en je bent mijn lijk
we liggen al zo lang in duisternissen
dat boeglicht ons bijna niet kan vinden
maar zoutwater tilt ons op laat stroom
verlopen naar zwartgevederde oceanen.…
VERNAUWDE GEEST
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.314 Je reageert, zoals ik niet verwachtte
ons leven deelt zich op
we gaan samen weer op weg
en toch gaat er iets niet mee
je praat, zoals ik niet verwachtte
het gesprek is soms een samenspraak
we zijn samen in de kamer
en toch, je bent er niet helemaal
we gaan naar bed, niet zoals ik verwachtte
ons samenzijn is niet als toen
toch liggen we…
Deze oudheid
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
483 Het verleden is niet vast te houden, alleen
in de ziel liggen mooie, dierbare beelden.
Losliggende eilanden die een geheel vormen,
waaruit een ongekende roos opbloeit;
Afrodite, verlokt door de blik van Sapfo,
evenals Gongula, tedere vriendinnen, wellustig
opgaand in hun zoete liefde.…
Sterrenlicht in water
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
544 Een laatste stuiptrekking
voordat je wordt bewaard als
bruidsschat in het hart met
de gave der liefde
Je weegt soms wel wat zwaar
en timide liggen de woorden
tegen mijn lichaam aan
Haast ademen we samen
zingen, zweten, lachen om
dingen die we laten
We gaan de pijn verlaten
op onbekend terrein
Lichaamstaal als zoekende
wederhelften…
TANKA 'S VAN HEINDE EN VER
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
459 Twee rechte stokjes
liggen stijf opeengepakt
in de reiskoffer,
zijn rozen uit Europa
tussen Javaanse palmen.
Wat ben ik van plan?
Gedachten en voornemens
komen aanzweven,
verdwijnen, duiken weer op:
mijn hoofd is een spookkasteel.…
zondagochtend
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.162 Ruim zeventig jaren liggen besloten onder dat grijze haar
Met zoveel, dat ik niet van jou weet,
Wat was in die zestig jaren dat ik je niet kende?
Welk geheimen ,die ik nooit zal weten.
je tikt een eitje , met trillende vingers haal je de schaal ervan af,
drinkt in stilte je koffie
en kijkt mij peinzend aan
wat zie je ?…
"Bel je zo terug..."
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
606 en toen werd het stil
buiten ging de wind liggen
binnen werd het ijzig kil
enkel nog het tikken van de klok,
het kraken van de vloer
alleen nog de stem van ons huis
vervormde stemmen van buiten
die binnen niet bereiken
momenten tussen weten en niet willen weten
tussen hoop en vrees.
"Bel je zo terug...."…
berijpte grassen
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
626 de ,,vorst" is aan de grond gekomen
hij kust de groene grassen
zij worden wit berijpt, en liggen
als een stijf gesteven sprei
flarden grijze mist hangen laag
over koude velden, die zwijgend
als dood, het leven verbergen
voor nevelgeesten die zwerven
in zilverglans breekt de zon
de nacht, zij kijkt verbaasd
over de rand van donkerte, naar…
'Grijze' liefde
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
753 Zie je liggen in je witte hemd,
en andere composietmaterialen.
Geef je een kopje koffie.
Je bent dankbaar,
voor het tasje troost.
Dankjewel voor mijn troost,
want dat ben jij,
voor mij,
geworden.…
Het leven in vraag stellen
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
748 Er kwamen geen woorden
Geen gefluister, geen geschreeuw
De ogen waren hun glans kwijt,
Ze werden geteisterd door tranen
De glimlach was gaan liggen
Zonder troost
Verdronken in troosteloosheid
Verzonken in hard ijs.
Versteend en wazig
Afgeschermd in gedachten
Waarom moest het zo ver komen
Waar zijn de mooie dromen.…
overleden kind, Renaldo
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.503 je hebt je kind gedragen, negen maanden,
tweehonderdtachtig dagen en daarna
gezwoegd en liggen zweten
tot de hemel is opengereten.
Dan heb je je kind gebaard, in
helse pijnen jezelf niet gespaard,
ach kon je tijdelijk verdwijnen in een
leegte , in een niets meer zien of horen
totdat het wonder is geboren.…
Bloemen in het veld
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
750 Bloemen in het veld
waarin ik wil liggen met jou,
waar wij samen genieten van de schoonheid om ons heen.
Waar wij de stilte vullen met onze hartslag,
en de bomen ons beantwoorden.
Waar wij tot in de wijde verte alleen zijn.
Waar wij ons gevoel kunnen laten gaan.
Een seconde een uur lijkt,
waar wij kunnen dromen.…
je moet niet slapen op de waalbrug
gedicht
3.1 met 11 stemmen
3.395 Wij zitten daar en zijn afwezig; liggen liever dan
we lopen. We vergeten dat we uit net genoeg water
bestaan om een vloedgolf te vormen, vergeten dat
we verder kunnen komen.
Dave zegt: ‘Een brug is een brug.’
Het wordt tijd dat hij wakker wordt,
we moeten nodig dat water over.…
Zo is het
gedicht
3.2 met 4 stemmen
9.278 Loodzwaar
blijft hier eeuwig liggen wat stroomde,
ons lief was en niet verdwijnen zal.
--------------------------------------------------------------------
uit: 'water en vuur VII', poëzie bij bestaande beeldhouwwerken', 2010
waarover zaterdag jl een artikel in Trouw verscheen.…
onder de oppervlakte
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
568 onder de oppervlakte
liggen de woorden
verspreid over lagen
verzonken in gedachten
waarin gespit moet worden
stenen vormen de inspiratiebron
steeds weer omgekeerd
door werkende handen
vormen om te watertanden
opgeraapt en schoongeveegd
vertonen ze hun huid
die onbeschreven lijkt
als een niet gezongen lied
de snelle vliet
geeft…
Lentedepressie
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
595 de zon, net iets te sterk
de wind te warm te zwoel
de mensen, vrij van werk
het park het rotgevoel
ze liggen veel te lekker
de valse gloed van rust
de wijn de kaas de crackers
genieten is een must
zijn lach is te voorzichtig
zijn flirt te weinig flair
haar blos is zo doorzichtig
haar blik te populair
ik loop erlangs te lopen
en ben…
meestal op donderdag
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
631 Dan ga ik op een steen liggen en wacht.
Volgens Goethe kan je in en met iemand leven.
Maar vaak gaat dat niet samen en baart ieder
zijn eigen lijden, zijn eigen bast.
Zo drijven Harry en ik heen en weer, soms onbereikbaar,
te ver om elkaar te herkennen.…
Najaar.
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.219 Er liggen lange strepen in de lucht
Van donker-grijs, de zon verbergt haar schijn;
De heuveltop, gehuld in ’t mistgordijn
Staat als een reuzenschim, ver weggevlucht.
De wind kreunt met een lang-gerekte zucht,
Als deed het machtige ademen hem pijn,
Gedoken zit het stomme vogelijn,
En ’t laatste broze bloempje trilt geducht.…
De Zaligen
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.109 In diepe stoelen liggen zij te rusten,
De zaligen, die elkaar gelukkig kusten,
De toekomstlozen; heel hun leven was
Een dringen naar de voorgeweten uren,
Waar alles eensklaps in vergeten is;
‘t Verwaait nadat het stukgereten is
Hun oud bestaan; en nooit kan iets meer duren
Naast dit verzonken zijn, dit niet meer wezen,
Deze vervaarlijk…
Het zien van jou
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
743 Alsof de hond weet heeft van haar broosheid,
gaat hij zachtjes op haar schaduw liggen.
Een handje verdwijnt in de zwarte vacht
terwijl haar ogen blauw worden.
“Ik had ook een hond maar die is dood”.
Waarop ze meteen vervolgt: "Mijn mama ook”.
Ik zie een blad geluidloos neervallen.
Ik geef haar mijn hand.
Er moet meer zijn, toch.…
Doodgewoon Arie
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.167 Hij vond het fijn om te gaan varen
met zijn lieffie in de boot
op de vliet wat liggen dobberen
of vissen in een grote sloot
Hij had het niet op kou en regen
werd blijer van de zomerzon
van klussen thuis of bij de kinderen
en buiten eten als het kon
Hij vond het niets om stil te zitten
een mens geboren om te doen
geen geluier of niks nuttigs…
Vrede
gedicht
2.7 met 3 stemmen
13.964 Tanks liggen als zoemende torren op hun rug, vastgeplakt aan stoffige
landwegen. Stof dat daalt als een sluier over opstijgende baby's,
neerstortende kinderwagens, rondslingerend huisraad.
Het ruist in zijn oren. Vroeger was het alleen zijn eigen bloed dat hij
daar hoorde. Nu verstaat hij die taal. Ieder woord. Elke intonatie.…
Bange woorden
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
582 Angst waadt met
zevenmijlslaarzen
Huizen liggen afgewend
rug naar straatkant
achtertuins
geroezemoes
en doen net alsof....
kijken stiekem….
Door luxaflex
gluren de woorden
bespreken gedachten
op een piekertapijtje
“BINNEN BLIJVEN!”…
Maïs
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.309 Liggen!, waarna ik me uitstrek tussen stengels,
afgebroken kolven, me afvragend welke gedachten ik
in plaats van die teleurstellingen indien
alles me steeds voor de wind gegaan was: mogelijk
geen. Benauwend toch!…
Naakte aarde
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
513 Een mens is enkel het bezit van zichzelf,
een schaduw heeft een licht met een gelaat
treedt in de toekomst na elke geboorte,
alles lost zich op in tegenstrijdigheid als ik
mij opricht als de oostenwind liggen gaat.…
Oranjezon
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
506 De varkens liggen buiten
in verdiende rust
om gezien te worden
in hun varken zijn.
De mensen schrijven er in krijt:
wafels met amaretto-advocaat.
En dat is ijs, met,
geschreven als een dubbele krul,
wat slagroom.
Hij bestelt een pannenkoek.
Hier niet met spek.…
Als een tafelblad glanzend
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.539 Op bed kijken we elkaar
uit de kleren op de vloer
een jurk een hemd, meer valt niet
uit te trekken; hoe we ook op handen en knieën
bijenwas in de vloer wrijven
tot het hout was opgeeft
terwijl we elkaar op bed liggen te bekijken
op de vloer, glad as een tafelblad waarover dingen
uit eigen beweging beginnen te schuiven
tegen elkaar aan…
Kersen
gedicht
3.8 met 5 stemmen
5.524 Gewassen kersen liggen niet erg lang
zo kriskras door elkaar op 't glazen schaaltje.
Ik pak er een bij 't steeltje, die een staaltje
van hangen weergeeft met subliem gehang.
Dan glipt hij door mijn lippen. Een ophaaltje,
en los. Zo neemt mijn tong hem in de tang.…