4787 resultaten.
Droomfeestje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3.794 Laten we dansen in de regen
zoenen in het licht van sneeuw
neem me mee in jouw zegen
voor het feest van de eeuw
Omarm mij in de stralende zon
til me op een wolk van geluk
drink met mij uit de liefdesbron
streel de bloem die ik voor je pluk
Hou me vast in de koude nacht
spartel met mij in een passiefontein
ik heb hier zo lang op gewacht…
Leeg is de cirkel
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
2.042 Een avond in de regen.
Je roert in de dood,
die mistige blik
naar omhoog geheven.
Een nacht in het verleden.
Je omknelt een woord,
die oude pijn schopt
tegen gehavende zwerfstenen.
Een adem in je diepe land.
Je braakt de kiltes,
een aarzelend zoeken
langs de wegkant.
Een cirkel in je hand.…
VERGEZICHTEN.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
609 Ik laat de eenzaamheid voor wat het is
Er valt niets meer uit te halen
Zucht van opluchting bij gebrek aan gemis
Het valt nauwelijks te vertalen
Nog steeds in diepe gedachten gezonken
Maar de sleur is er zeker uit
Was te lang naar ongeluk aan het lonken
Nu sta ik op en verdeel de buit
Niet langer is regen mijn zonneschijn
Of de stad vol…
omdat kristal geen druppel trouwt
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
662 bolletjes sneeuw
hangen te drogen
als de regen valt
kou is onvermogen
omdat kristal
geen druppel trouwt
om samen
neer te vallen
te smelten in een plas
hoe het was
hangende koppen
naast de knoppen
in groene lussen
van de dood lente
op steenworp afstand
toen de maan
het morgenrood
verscheen
de gele zon
weer gloeide…
weemoed
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.250 Weemoedig kijk ik voor mij uit,
naar de druppels regen tegen de ruit.
Ik staar zonder te verpinken,
waarom weet ik niet,
ik voel me net een schip,
dat begint te zinken.
Niet dat ik iets tegen mij heb,
neen, maar het is allemaal teveel,
mijn energie is weggeëbd.
Mijn lach verdrongen,
mijn hart verwrongen.…
loomheid laat de klokken slaan
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
537 vliegen spelen ongestoord
landen en bewegen
warmte is ongehoord
geel vraagt snel om regen
het rechtgekante polderland
de zomer trillend in de verte
loomheid laat de klokken slaan
het zware werken is gedaan
ik koester zachte schemer
als stilte in mijn hand
een vogel kaatst een zonnestraal
terwijl het donker langzaam valt…
De zoveelste maal
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
836 Voor de zoveelste maal
is het weer oktober
Verliezen vogels hun stem
stoppen tijdelijk met zingen
Valt het blad als goud
uit de wijde jas
van de berk
in m´n achtertuin
Doet de zon heimelijk
en heeft regen plotse invallen
Voor de zoveelste maal
spreekt herfst ´n taal
waarin afscheid, weemoed
en herinneringen.…
Perfect Day
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
708 De regen
gaat liggen
met de wind,
Als een labrador
die zich nestelt
in je woorden.
"Je kent me
veel te goed."
En op de achtergrond
zingt Lou Reed
Oh such a perfect day,
I'm glad I spent it with you.…
boezemverblijf
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
617 het is niet de schuld
van de regen
ook niet het geluid van
binnendeuren
dat ik zei, diep in versregels
dat de stilte
brak
knarsend
zoals schaduwen
zonder spiegelbeeld
tegen muren en
op uitgebarsten straten
waar de kinderwagen krijsend
angst vergezelde
om de naam te horen
van de leugen, van doden
bevuild door stenen
van…
negen
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
732 O negen
getal van alles
zovelen
nog wat jaren
van lessen en testen
we gaan het beleven
ooit komt de mens zichzelf
keihard tegen
loop in de wind
of in de regen
het is je gegeven
wachten op de zon doe ik niet
het is het moment zelf
waar ik graag voor kies
wachten op niks
of niemand
of toch wel
stiekem
de negen
let``````````````s
go…
Binnen de gekuste dageraad
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
641 onmiskenbare adem
uit stille naam gefluister
achter een sluier van wolken
bewegen niet alleen maar klanken
nee, een boventoonzang begroet
binnen de gekuste dageraad
laat regen tranen wegwassen
de wind houdt je uitademend wakker
ramen verdampen rond nachten
ten aanzien van woordgefluister
wat zich ook al voordoet
van hoog naar laag…
De Deal
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
653 Als de wind zich neder legt
Het lover voor altijd zwijgt
Wolken de stoffige regen loost
Trekt de zon zich beschaamd terug
Wandelend over het gele zeegras
Waar de lichamen stierven
Wandelt de dood genoegzaam rond
Over de droge zeevlakte de horizon is niet meer
Genoegzaam grijzend gedenkt hij zijn deal
Zijn deal, met de blinde vooruit denderende…
Herbeschreven waarden
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
620 Ik herschrijf de toestand
die buigend zoals het koren
de wind bekroont naar haar kunnen
en die meegaand de regen terug voert
naar een wolkenloze hemel
doch is mijn besef
dat geen zelfbeeld kan bestaan
onder de noemer van pluralisme
waarvan ik de wonderen op
de bladen van een woordenboek kan vinden
ingetogen is het ik naar wie ik
onlangs…
Oude bomen
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
685 Platanen langs de laan
pathetisch van bestaan,
staan hun plaats af aan nieuwe
twijgen in de wind om tegen
de verwachting in dood te
gaan, gespreide takken in
een hol gezicht, geheven
armen naar de lucht en
naar de grond, het licht
maant voorzichtig om
niet meer te bewegen,
ontleend aan stramheid
in de druilerige regen, ze
zijn…
Dierbaar
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
1.871 Misschien dat je het woord betrad
in taal van mist, pijn van regen
dat ik je bij me hield in schemering
mensen wegduwde uit de intrige
maar je bent mij dierbaar
als mijn eigen ik, zonder twijfel
je blijft steeds bij mij in dromen
die dichterbij durven te komen
je blijft jezelf, ook zonder masker
maalt niet om status, of veinzen
je blijft…
alleen de lieve liefde blijft
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
804 alleen voor jou wil ik naar honing ruiken
wil ik bloeien als jasmijn
en zingend door margrieten perken
jouw geliefde muze zijn
uitgelaten in de regen
met het stromend water een
blote voeten in de plassen
dansend door het leven heen
wil ik je lieven alle jaren
in omarming die beklijft
alle dingen zullen sterven
alleen de lieve liefde blijft…
op jacht
hartenkreet
3.9 met 13 stemmen
656 deze dagen was het raak
jagers kregen weer een taak
harde windstoten en veel regen
waren voor hun een grote zegen
daken vlogen rond en bomen vielen om
hierbij hadden ze geen tomtom.
donder en bliksem hier en daar
het was ongelofelijk, maar waar
toch was het niet allemaal gelukt
want sommige stonden angstig gebukt.…
jasmijn
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
636 toen haar witte dood verstierf
tot schitteringen binnen zomer
zong de merel regen tot een diepe spiegelplas
windstil getrokken
glad gemaakt als glas, eindeloos zwart
de bodem
daar blonken bloemen aan mijn oppervlak
hun tere hoofdjes bogen laag, tot aan
de verteblik van kijkers
er woonde niets dan liefde, niets
vertrok het beeld…
Stamcellen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
596 Nu, horizontaal, na je dood
ben je kleurrijker dan voorheen
de overgang naar het kleinste
waaruit je was opgebouwd
onderga je verheven en waardig
Je ontvangt en herbergt vandaag
levensvormen van ander allooi
met een gewijzigd kaliber
word je gestadig bestookt
De regen raakt wel dieper
maar de wind om je huid
breekt geen armen meer…
Het hek van de dam
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
538 het water
wilde niet scheiden
in jouw stroom en de mijne
het bleef vloeien
uit de bron die we
samen hadden geslagen
ik geselde wind
jij verdroogde de regen
wij kwamen elkaar steeds weer tegen
hebben de vloed
toen gesplitst bij de oorsprong
met stenen de bedding verlegd
maar het hek van de dam
heeft het niet kunnen houden
wij…
schoonheid van de lente
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
710 De lente heeft ons weer
haar schoonheid gebracht
met een groene oase en
bloemenpracht
de vogels die haar bezingen
haar gouden regen
en het paars van seringen
hun aanblik een zegen
het gras bezaaid met
boterbloem, madelief
en fluitekruid
haar kleed dragend
met gratie
als een jonge bruid
en weet ze de aarde
ieder jaar weer
in geuren…
Verboden vrucht
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
716 Zo zwaar de vrucht was
Zo buigzaam naar beneden
Hield de tak haar vast
Liet haar niet los
Liet haar niet vallen
Zelfs als de storm
door de takken raasde
de regen zich liet voelen
Totdat ze rood gekleurd was
en gerijpt
Liet ze zich los
en zachtjes vallen op de aarde
Ze keek nog eventjes terug
naar boven
Om te zien hoe…
Hartslag
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
487 ze legt het huilende kind
zacht over haar schouder
als ze kalm maar vastberaden
langs de rijstvelden loopt
het wuivend gewas als fragiele
muziek in de wind
de hartslag daalt
het kind wordt stil
geeft zich over
aan de tere aanraking
van de moeder
zij neuriet in harmonie
met het rijstveld
de wind beroert hun haar
een bevrijdende regen…
Zoals je thuis tikt
gedicht
2.4 met 7 stemmen
4.259 Dat het niet aanklinkt
maar er is, als regen,
waaiend over de toetsen
die tegen je spreken.
Lichte hagel, scherp
als nagels, klinkt er nu
en dan in mee.…
het kind van de duinen
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
786 moeder
in augustus
alles verdween, koud
en vervormd door schaduwen
uit een hand
ik hoor nog wel het water en de onvoldragen
meeuwen die van mijn armen
waaiden
trager
in mijn stem dan in de wind
misschien was alles wel
zoals het moest zijn en hield ik mijn ogen
te vaak gesloten
onbewust
want vogels wenen niet, het is als regen…
Raadselden een lente lang
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
450 zacht vallen
als druppels in mei
gedachten op hun plaats
zij raadselden een lente lang
de puzzel in mij
tot de regen kwam
droogte verwees
naar een lager plan en
eindelijk de bloesem deed komen
in dromen was jij al
voorbij het diepst van mijn ziel
de bloemenkoningin waar ik voor viel
de kleur van zon
op je fluweelzachte lach
is…
Mooie herfst
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
699 Zomer sluit haar hemelsblauw
Herfst opent met wolken grijs en grauw
Toch staat ze nog even in de wacht
Om straks genadeloos toe te slaan
Met regen en stormenkracht
Bomen verkleuren
En worden langzaam kaal
De herfst, ze doet het allemaal
Met haar schoonheid en onstuimigheid
Raakt ze bij velen gevoelige snaren
Maar... er komt een dag
Dat ze…
In een nevelige horizon
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
564 ik heb kou en regen
aan de zee meegegeven
in een nevelige horizon
kwamen zij elkaar tegen
waar het grijs
langzaam klaarde
golven weer hun
eigen kleur vergaarden
en lichte plekken
op het harde zand
het strand een bijna
zomers aanzien gaven
alles bloeide open
als in een metamorfose
toen zon de wolken brak
en ons het paradijs terug…
jihad
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
461 afvragen over het geloof
ik help iemand over straat
een aardige vrouw die mij bedankt
en ik denk aan God en Allah
dat zijn woorden
voor een eindeloos heelal
en voor een gebed
God Allah help mij
ben hopeloos verloren
in deze straat in dit leven
God Allah help mij
ik hou van dit leven
in deze toevallige zon
morgen weer wind en regen…
Vondst van ons
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
480 Herkennen van de nieuwe haartjes
in je huid, verlangend naar het licht
Het straalt uit jou en is altijd
onderweg om weer thuis te komen
Als woorden tranen zijn of regen
je veegt hen uit je ogen om droog
scherper verder te kunnen kijken
gelijkertijd jezelf te blijven
Dan alleen op dat moment ben jij
me liever dan al die anderen
op zoek…