4084 resultaten.
Errata *)
gedicht
2.5 met 14 stemmen
5.687 Voor 'stenen' lees: 'brood',
Voor 'trouwen' lees: 'branden',
Voor 'jong' lees: 'oud',
Voor 'zwijgen' lees: 'goud'.
'Twee' moet zijn: 'een',
En geen vraagteken achter 'meer'.
*) In de geest van Paul Muldoon
-------------------------------------------------------
uit: Dierentalen en andere gedichten', 2003.…
Allerzielen
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
681 Zet jezelf niet gevangen in een cel
Wat is een Franse steen
de blues staat hoog in het vaandel
vier en vijf januari wordt mooi
alles gaat goed we hadden nog veel
glans op het oog groei in ons hart…
Tussen heuvels en vallei
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
566 heb stenen gestapeld
rond je navel en
draag olieschalen aan
de korte lont
ontvlambaar door het
eerste licht van morgenstond
ze balanceren op
de zachte ondergrond
van borst en buik
tussen heuvels en vallei
spelen wij het passiespel
van langzaamaan naar snel
de volle maan zwiept op
tot halen en weer brengen
om de climax te verlengen…
Aphrodithe lief
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
724 De blonde dame heeft
oorspronkelijk zwart haar
botox in haar wangen
om de tijd stilletjes
tot rusteloosheid te dwingen
Ach, het is maar buitenkant
haar interieur voert strijd
met haar unieke duisterkant
Karyatides lichten zoutwit op
ondersteunen balken van steen
wachten op de definitieve bevingen
van Hephaistos, smid en hinkepoot
van…
Heb jij dat ook wel eens?
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
769 Je komt op een receptie,
van de gasten ken je er geen,
je vindt uiteindelijk een plek
aan een tafeltje van steen,
drinkt je koffie,
eet je taart
en denkt
dat ieder naar je staart,
je frunnikt
aan je jasje,
rommelt
in je tasje,
links een rug,
gejast tot op de grond,
rechts een plant
tot het plafond.…
Help hen...
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
898 Hun stemmen zijn gesmoord
Geef het nog niet op
Boor, hak, speur en sla
Die stenen...
Ze liggen daar nog
En zijn doodop...…
Ruïne verstilling
netgedicht
4.2 met 21 stemmen
846 Hoe rijk zijn de woorden
door namen benoemd
verankerd aan gestolen momenten
voorbijvliedend, verloren in tijd
Want in de ruïne van 't verleden
tussen brokkelend steen
bloeit een witte wilde roos
zo puur in 't heden
met mossig donkergroen daaromheen.…
INGETOGEN EER AAN BREDA'S GROTE KERK
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
447 Een steen werd geplaatst,
was begin van het gebouw,
waar Gods Woord zetelt,
wordt herdacht met feestvreugde,
zeshonderd jaren nadien.…
Gracieus
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
1.199 Ik slijp haar gratie
in een steen, ik modeleer
haar naam in hout en taal
om die voort te laten gaan
tegen beter weten in, spreek
ijdel haar aan in mijn teloor –
gang toe, een plaats waar licht
volmaakt gedijt, zich spreidt,
onaf een bewogen hart geraakt.…
Het cirkeldenken
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
801 wat rijmt stilte
toch vaak op schaduw
ook al hebben ze
onze taal niet gemeen
of storm die weet heeft
van mijn luwte
terwijl ik wolken
beeldhouw uit steen
zo adem ik
grijs naar binnen
ervaar de heerlijke smaak
van genadeloos vergif
ook al heb ik vaak verloren
het kleurt toch
de geur van overwinnen
zo kan ik ook borsten…
Als een kerstmysterie
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
681 *
onder de oude
middeleeuwse toren
sta ik even stil
als de bejaarde slag
het Angelus laat horen
*
zij is een roepende
over winterse velden
met statige galm
zonder dat men haar nog
ziet als hemelse bruid
*
gedragen door
een stenen verleden
en echoënde psalmen,
naar verluidt
*
maar…
De twee nablijvers
gedicht
3.5 met 14 stemmen
9.876 — Men heeft er woningen gebouwd
van nieuwe steen en blinkend hout.
------------------------------
uit: Nieuwe Gedichten, 1934.…
Mirakel
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
675 Als versteend trek ik mijn pistool
schiet die paladijnen één voor één
tot ze vallen als een steen.
Vrolijk loop ik verder door de straten
de karbonkel is verdwenen
niemand trapt meer op mijn schenen.…
Toen zij zich ontplooide
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
665 krullen langs de slapen hangen fijn dansend
boven schouders naar achteren in wrong
gevlochten
bewegen van de aarde rond de zon laat leven
bries verlegen langs haar ogen zucht de
schaduw, zij niet alle aandacht wenst
destijds viel Sculptura bijna van haar voetstuk
toen hij met hamer en beitel haar benen
omarmde toen zij zich ontplooide in steen…
Op wieken van de stilte.
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
605 Fossiel gelaagd steen
zover de stem kan dragen.
over eeuwen heen.
Tijd vertraagt de dag
op wieken van de stilte,
zonder vooroordeel.…
Stap voor stap
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
758 De weg is steil, het pad vol stenen.
Waar ben je? Hoor je me niet klagen?
Geen antwoorden maar enkel vragen.
Mijn doel is in de mist verdwenen.
Waar vind ik nu betekenis?
Op reis zijn is wat leven is.…
Toekomst
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
988 Als er geen uitweg lijkt te zijn
En alle lichten staan op rood
Als je niet meer voor- of achteruit kunt
En je ligt bijna in die goot
Dan is het moment aangebroken
Dat een nieuwe weg zal ontstaan
Je hebt zelf de stenen neergelegd
Voor het nieuwe pad in je bestaan
De lichten staan daar op groen
Omdat jij ze zelf creëert
Het verleden is nu…
onvoltooid geleden tijd
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
639 hoofd zonder schouder
zakt weg alweer ouder
de werkelijkheid ontsnapt
aan een vergeefse grip
struikelend over losse rafeleindjes
van wat een tapijt had moeten worden
stenen die een huis zouden bouwen
woorden die zinnen moesten vormen
doden die zouden moeten leven
liefde die een leven had kunnen vullen
resteren slechts de flarden van illusie…
Zucht
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
1.244 Dan dat kind
dat,
vrij van zonden,
nog iedere steen werpen kan,
plat op het water
en onder die heldere lucht,
waar de heersers om de stad vechten
en de wind zacht en vol verbazing zucht.
Touw van schapenwol.…
woud vol lange tenen
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
633 Groen licht betovert me
Feest voor de ogen
om rond te kijken
in dit woud
Gladde slangen
Dubbele tongen
Lilaroze heggen
Glinsterende stenen
Maar genieten doe ik niet
Elke pas berekend
ieder woord gewogen
op de gouden schaal
Ze kruipen langs mijn schenen
Dit niet doen dat niet zeggen
Wee o wee er niet op staan
Wie verlost mij…
WILD SCHUIM
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
518 De woeste branding
van de wereldzee "leven"
springt brullend op
tegen rotskust en klippen
wil het harde lot
dat onafwendbaar schijnt
tarten _ verwinnen
maar
stort vernederd in elkaar
woelt krullend door zich heen
om straks weer aan te vallen
moede golven rollen
traag tussen de stenen
zijn dan bezadigd water
in nauwe ruimtes
overhuiven…
paasfeest voor de wereldleiders
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
509 het klassiek van bladwijzers
nestelt pasen op een bed van
schroom, het leven kan niet sterven
achter steen van rollend gruis
orthodox geween, klaaggezang en
religies zijn het houvast van angst
en verloren momenten, eigengereide
machthebbers die het zwaard laten
spreken zijn de wereldleiders in
alle kleuren
gebeden herinneren slechts fantasieën…
Het lot van de tuintafel
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
571 het de tuin betrad
In de kieren is het met mos beklad
Het heeft kwasten als een kale kruin
Het doet alleen nog dienst als puin
Verweerd is elke lat
Er zijn tijden van vreugde geweest
Warmte van mensen er omheen
Het middelpunt van elk tuinfeest
De kracht en pracht verdween
Nu is het een einde dat men vreest
Het nieuwe meubel is van steen…
Ergo Sum
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
466 Beeldende technieken (hout, steen, glas) helpen mij weer
overeind, en gedichten zijn het bewijs van mijn bestaan - vandaar de titel Ergo Sum.…
de aderlating van verlangen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
525 vandaag mijmert de lente over liefde
gestage woorden verpakt in een sober
collectief, het is de late schemer
die zich uitstrekt alsof het ontwaken
een herrijzenis is
geraapte stenen doen geen kwaad
de mantel kraagt aan de warmte van het
lichaam het gebiedt het leven de tijd
te herzien en de illusie om dromen waar te
nemen is het bont van…
storm en onraad
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
479 het kleed van storm, puur damast
rukt aan tak en gevel het breekt
spontaan, de inertie vaccineert
bij tijd en wijle de kracht zeer onbeheerst
de natuur defragmenteert de bouwsels
van steen en kapitaal tot een transparant
geweten, het scherpt de hoeder van aandacht
tot onvolkomenheden en willekeur
hamer en sikkel, spijker en riet
hakbijl…
Met krakende vingers
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
597 vol van aarde is mijn taal
gestorven aan een droom
stuurloze bark op zee
meanderend door de scheuren
en de barsten van mijn bestaan
bandeloze steen verlept gezicht
moedeloze zieke zwerver
verwezen en bezeerd
wormstekige gedachten
vergeefs verweer
gebluste ogen bodemloos alleen
mens uit zijn verband gerukt
oude oogst holle slapen
weg van…
De papegaai
gedicht
4.0 met 2 stemmen
4.648 .
------------------------------------
uit: 'Boven de koude steen', 2007.…
de kosmos op zijn kop
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
476 groter
door een vraatzuchtig monster dat
bladzijden at en
hoofdstukken van wat ik dacht
dacht ik
in een vliegtuig zaten wij
boven een zeekaart
die nader kwam dan
jij en ik ooit zijn geweest
in onze laatste ogenblikken
iedereen
voelt zich tekort gedaan
de stewardess wil
liefst als flight attendant
sterven piloot eist
aviator op z'n steen…
Het ouder worden...
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
556 Langzaam, maar zeker sterft ieder
wezen, de ziel krimpt eerst ineen
en ieder ding waar zoveel waarde aan
werd gehecht verandert in steen.
De liefde die broos is wordt verpletterd
in een heilloze tijd, genade door macht
in beton gegoten en al het dierbare is
verworden tot leed dat kastijdt.…