2450 resultaten.
Badend in rijkdom
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
999 de tuin van toen zie ik, waterton,
mijn dikke buik
en steeds weer mijn opgeruimde gezicht
zelfs net na het bevallen,
mijn kindje vol smeer liggend op buik
nog aan streng, ze drinken mijn melk,
veel liefde zie ik, een lachen, een samen zitten met boekjes,
op bank die ik nog heb,
en de plastieke teil waarin ik hen baadde
nog steeds,
wil…
Een troost
gedicht
3.7 met 6 stemmen
5.500 In deze tuin, achter de ramen,
woekert de klimplant, pikken veren driftig
beestjes van een bast, zwelt het fruit.
En wij bestaan niet, kunnen bewijzen niet te bestaan.
De boom, de zee, de roos – elk woord dat past
loopt uit, hervormt zich mettertijd.
Wat groeit, groeit roekeloos.…
Wonder
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
756 Het was in hun tuin, en het dwarrelde naast mij neer,
was het een teken net als toen die ene keer?
Vertelde het bloemetje klein maar fijn
dat ondanks het verlies, hij altijd dicht bij mij zou zijn?
Dat onze wederzijdse liefde zou blijven bestaan,
dat hij in welke vorm dan ook, met mij mee zou gaan?…
Riek
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
649 Haar als riek zien geeft het recht te bestaan
samen met haar de tuinen door te gaan.
Ze zoekt niet naar duister is in het licht gebleven
dagelijks groet ze mij en spreek ik haar even.
En als ik 's avond laat nog zit te dromen
wil ze steenvast fluisterend komen bomen.…
Met vulpen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
527 door het raam heen naar de toekomst
Proberen deed ze jaren dus nu
kijkt ze toe en terug in stilte
Dit is verdriet, van niemand anders
Wat ik voel als een nieuwe dag begint
Ze kan niemand meer haten
Of haar liefde geven
Het is net zo eenzaam als de ochtend
in de schommelstoel zelf, als de vogels langs het raam gaan en de planten in de tuin…
Het zonnige feest
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
409 het innerlijke
vuur
aangewakkerd
de lauwheid
verdwijnt
terwijl een
witte
wolk verschijnt
heel dicht bij
jou en mij
op het zonnige feest
tweeduizendtwintig
de Pinkster-Geest
de vogels
buiten fluiten
en een mooie
witte duif gevangen
achter tralies opgesloten
in een kooi die kwijnt
rondom de tuin waar
bijen zoemen…
de aardse hemel
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
559 de open deuren naar mijn tuin
geven een blik op het groen
handen met die kleur heb ik nooit gehad
er zijn aanverwanten die dat doen
dan wel gaat de natuur de eigen gang
in 't verlengde van mijn karakter
ik voel me daarin thuis
nimmer gewetensbezwaren dienaangaande gekend
enfin, thans verspreidt een lichte douche mijn landgoed
die een beschermende…
lentekind - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
583 toch wel liever
taart gebak en zoete koek
ook jouw eerste echte stage
die jij dit jaar lopen mocht
in voor ouderen een thuis
regelde jij zomaar even zelf
met ogen die stil glinsteren
blijf jij door de jaren heen
ook gewoon wie jij bent
een warme en vrolijke meid
die liefst een ommetje maakt
met in eigen brein te wandelen
als een tuin…
Verlangens versus tevredenheid
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
420 erboven ‘t lichte groen van wilgekruin
dat vredig wuift
Op de familie app foto's
uit Italy, Jura, Texel,
iemand vraagt
of ‘k zwemmen kom in een plas
maar ‘k denk aan zee en strand
Eerst naar een vergadering
‘k blijf luisteren, vragen, zeggen
Dan flyeren
Nee Ja op brievenbussen
Nee Nee,
‘k bekijk elk huis
verschillend elke tuin…
Een oase van rust
netgedicht
2.1 met 11 stemmen
534 Dromen van een tuin met
paden van mos, waar bloemen hun geur
aan de wind toevertrouwen. Daar leg ik mijn rugzak van
herinneringen neer, en voel hoe de aarde mijn vermoeide hart wiegt.
Een schouder zoeken die
mijn broze ziel omarmt, waar de tranen
mogen rusten, zonder oordeel.…
OUDE BOMEN MOET JE NIET VERPLAATSEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
362 sla het op
werk met studenten lekker jong, sterk en beleefd
en bovenal zeer betaalbaar en ten principale
zo sociaal: kleiner voor groot: voor grote gezinnen
en vergeet niet 'elk nekkie, heeft een plekkie'
tevredenheid huist niet in stenen doch in je ziel
huil gerust je tranen uit je kop bij het afscheid
van dat grote fijne huis met tuin…
TUINMAN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
147 Liever dan een hark heeft hij de wind
om de moeë blaren te vergaren
in een verre uithoek van zijn tuin.
Roest wordt rust; het blijft bladstil.
Wat rest, staat niet meer op de kaart.
Is er iemand die daar nog naar vraagt?
Bezinksel, bladerdeeg, röntgen van takken.
Een nieuwe winter, een verse splinter.
JORIS DENOO…
Mens te mogen zijn
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
149 te
maken met elke vezel van ons lichaam
voelen en weten wat het is om mens te mogen
zijn in Hem Baruch Hashem intens beleven
ondergedompeld in liefde vertrouwen voorbij
de grens van het denken met wortels diep
gepland tot bloei gekomen het tedere wit de
poëzie met het gouden hart in ochtenddauw
rondom nevelig blauw in de sappige tuin…
Op wie lijken wij?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
679 zitten in tuin
Schoonzus maakt foto ons kijkend naar foto op smartphone.
' waar kijken jullie naar?…
Tussen de jaloezieën door
poëzie
3.9 met 21 stemmen
3.795 Tussen de jaloezieën door,
Die wiegen in de wind,
Zie ik de fonklende zon
In de wuivende tuinen.
En maar één dak van de stad
Zie ik boven het groen,
Eén dak, met een raam -
Maar dat is nooit open.
Wat is achter dat raam,
Achter dat dromende oog?
Is dat een lief geheim -
Of maar een blinde leegte?…
Mijn schilderspalet
hartenkreet
4.6 met 10 stemmen
1.683 mijn schilderspalet
met tientallen kleuren
van donker naar hel
spijtig zonder geuren
dat zou het nog zijn
het schilderen van een roos
de geur op kunnen snuiven
de blaadjes heel zacht en heel broos
spijtig, ik kan je enkel tonen
hoe mooi ze wel is
ze aanraken niet
het zachte gevoel, een gemis
maar kom eens kijken in mijn tuin
daar…
Slacht
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.564 Onder de ozonlaag van bedorvenheid
In een paleis, een huis van pracht en praal
In de tuin een boom van de eeuwigheid
Onder de nacht en geroep van een nachtegaal
Op een zomerse dag met een winterse bui
Door het bos zonder groen, maar grauw als de nacht
Door hemelse tranen van een pas gesneden ui
Op de gronden van Moeder Aarde, verzuren al haar…
Herinnering aan een schildersdorp
netgedicht
2.9 met 16 stemmen
4.625 De tuin was een glooiend tapijt
waar hij de gids speelde,
wijzend naar de zoom van een bos,
een vertoning van stervend lover.
In het park sliepen eenden op een poot,
onder wilgen met buigende, trieste takken,
de toppen rustten in het slijk.
We trokken naar de beuk
zich vertakkend naar het licht, in de grond.…
Meelijwekkend
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
933 De stakker heeft een donkerbruin
beklaagdenbankstel in z'n tuin
en klaagpilaren om te huilen.
Die noemt-ie zijn reclamezuilen.
Hij is op privacy gesteld:
omklaagmuurd is z'n uienveld.
Z'n tractor is een tranentrekker.
Z'n klokje is een deerniswekker.
Z'n slaapplaats is een uienbed,
dat hem des nachts aan 't huilen zet.…
AFSCHEID VAN HET DORP
poëzie
2.9 met 20 stemmen
4.372 de zee en 't bronzen duin
die golfden om mijn jeugd
versmalden langzaam tot de kleine tuin
waarin mijn moeder nu begraven ligt.
dit was haar raam, dit is de stille brink
waarlangs zij schreed in 't vroege schemeruur.
alles wat aan het leven vreugde gaf en vuur,
zij heeft het meegenomen in haar graf.
wat doe ik hier?…
Titelroas
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
656 tun sa n tsjep gehiel
Titelroas do jowst mei ljocht,
yn it betiide foarier,
do makkest mei o sa blier,
krij fan dy gjin nocht
Titelroas ik jow omtinken oan dei,
Els foarier wer opnei,
Do bist in giele tekken,
Gjin ien kin dit ferbrekke
Vertaling
NARCIS
O narcis zo mooi geel,
ik wil jou omhullen,
niet afkoelen,
in mijn tuin…
Verstoord geluk
poëzie
4.0 met 9 stemmen
2.381 In mijn tuin een sijsje zat,
Dat zo'n aardig nestje had.
't Vleugelde in zijn groengeel pakje
Vrolijk in de bomen rond,
Van het takje op de grond,
Van de grond weer op het takje.
In het nestje zat zijn schat,
Die drie jonge sijsjes had.…
Twist met Grete
poëzie
3.1 met 15 stemmen
3.828 Enkel is hij daar,
Tussen mij en haar,
Als ’n metselaar,
Die plots een muur begint te bouwen
In een tuin, waar elke kleur
Van elke bloem, die zich ontvouwen
Wil, in zachte schijn van dageraad,
Een nieuwe, ongekende kleur
Verraadt.…
Observatie
netgedicht
4.2 met 45 stemmen
1.641 Mussen, Mees en Spreeuwen
vertoeven in de tuinen
gelegen rond de vijver
en vallen daar met velen op een
verdwaalde vetbol aan.
Zij vieren hun midwinterfeest
van veld en bos verdreven,
vreten daar slechts bolle buikjes
voor zij weer verder gaan.…
LOGEREN
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
996 Er zit een gat in de taxushaag
achterin de tuin van Oom en Tante.
Het is bijna etenstijd.
Maar eerst gaan ze met gevouwen handen
in het vochtig walmen van de schalen
spreuken spreken.
Ze loeren
dan naar me.…
Oude zeeman (prozagedicht)
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
851 zoutwater vijver die hij kan ruiken, met golven die
hij kan horen, om in ‘n moeilijk eenzaam moment,
aan de oever door zilte geur en geluid der golven,
te dromen van oceanen en liefde in verre havens;
de giertank van boer Hobbema heeft hij al op een
stormachtige dag vol geschept met golven uit de
Noordzee en zingend graaft hij een gat in de tuin…
Winterhout
poëzie
3.6 met 9 stemmen
2.378 Hoog over de lege tuinen
staat het, zuiver afgerond,
met zijn vederige kruinen
op tegen de avondstond,
met zijn neergebogen takken,
met zijn twijgen, teer en sterk
en volledig, op de zwakke
weerglans in 't namiddagzwerk.…
winterhaiku
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
620 roerloos op een tak
wachten kraaien in de tuin
toch niet op mij?
in zijn element:
de hond wrijft zijn gouden vacht
door de verse sneeuw
die spreeuw...…
Reis naar het oosten
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
1.987 Opa zit op zijn schommelbankje in de tuin, denkt aan vroeger.
Oma is even weg, als ze weer terug is
hoort hij gelaten haar bestraffende woorden aan.
Oma gaat steeds vaker op reis.
Haar reis gaat altijd naar het oosten, steeds verder gaat ze.
Glimlachend hoor ik haar reisverhalen aan.…
Steen op Steen
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
1.931 moet het zelf weten
maar je bent een steen vergeten
en dus zeg ik het maar even
anders word je straks weer naar
en de specie is te laf, Henk
en de voegen zijn te straf, Henk
en de steenkleur vind ik achteraf
toch best wel een bezwaar
Zeg Henk, je wil het vast niet horen
maar je gulp staat weer open
en de kruiwagen trekt sporen
van de tuin…