3942 resultaten.
Zilte golfjes
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
400 ik heb
mijn liefde
voor jou
verpakt in
zilte golfjes
mooie woorden
rollen langs
het strand
zo hier en daar
met schuimig kuifje
dat dus met
kus zomaar
op je lange
winters witte
benen belandt
wij kenden
al het strand de
zomerse warmte
van het hete zand
ook bij de eilanden
gelukkig hebben
de meeuwen daar
geen randstadmanieren…
Oogt donker
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
496 nog heeft
de lente zich
niet vertild aan
de winterse kou
wel rustig aan
de snijdende
noordooster
af en toe gestild
het tikje
opwarming
heeft ons allen
juist heel goed
gedaan alleen
regen en buien
uit sombere dikke
grijze luchten
hebben licht
en vrolijkheid
niet gespaard
nog is het natte
niet opgedroogd
oogt donker
nog veel…
Springstaart
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
314 Rusten zonder tijdverlies
rondspringen, ervaringen
eten, 'Alle Dagen Feest'
Samen proeven, en verteren
bij het licht van de maan, ook
al interesseert die jou niet
De dagen zijn te kort
's winters is het koud
en 's zomers nog licht
wanneer ik moet gaan
slapen (maar uitzonderingen
maken we ongeacht
de consequenties)
'Alle Dagen Feest…
Volksbevrijding
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
217 Dorre kleuren
kale grens-
heuvels na de winter
kleine vlekken, gatenijs
en bevroren modder
Oefenen
om het land te verdedigen
tegen barbaren
altijd tegen barbaren
die van binnen zijn
wat wij van buiten lijken
te zijn: primitief
in takkenpakken
machtige Enzilochmannen
het klassieke lopende woud
met grote warme handen
en wapens
bewezen…
Ik proef de lente in je kussen
hartenkreet
3.4 met 16 stemmen
1.575 Ik proef de lente in je kussen
en voel de zomer aan je huid
daar waar ook de winter soms heerst
maar ik warm ook je koude voeten.
Het is niet meer gewoon of normaal
dat dit alles tussen ons zo gaat
een regenboog geeft de kleur aan
die jij mijn leven hebt gegeven.…
De kracht van vrijheid
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
866 Met beide handen
Op het gras
Met beide benen
Op de grond
Ik grijp de kans
Van vrijheid
De zon der verlossing
Binnen handbereik
In hevige drukte
Op het gras
In diepe rust
In het zand
Ik kus het water
Van vrijheid
De zon der verlossing
Binnen handbereik
De zwoele momenten
In de winter
De koele momenten
In de zomer
Ik voel…
Kindervragen.
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
2.163 En,
of haar dood, waarvan je had gehoord,
de winter was?…
De boom
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.497 Bladeren in alle kleuren
bloesems met heerlijke geuren
Kleine vruchtjes hangen aan de takken
alle kinderen proberen ze te pakken
In de winter lijkt hij dood
alsof hij geen tegenstand bood
Zo kaal en zo stil
kan niet doen wat hij wil
Maar dan komt de zomer weer
en er komen vruchtjes, steeds meer
In onze achtertuin, zo loom
staat onze mooie…
Stilzwijgend vermoeden
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
498 Een kale herfstboom reikt naar lucht
slorpt het blauw op uit een rode avond,
mijn ogen bewaren de donkere lijn,
waarachter een licht vermoeden
het onbekende in mist en nevel groeit,
langs het stilzwijgen van de raven
waarin een winters vlijen wroet.…
Lavendeltranen (2)
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.974 Ik begreep niet
voelde slechts
de woorden van je moeder
ze herhaalde
een rimpeling in
jouw zuiver bestaan
verkrampt
door zachtheid
en verwarring
sprak je in de lente
op vleugels
vluchtig stil
kuste je vogels
van papier
je witte zomermond
wat ik zag
was het einde
jij las de herfst en
de winter niet meer
lavendel kleurt…
Imperium
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
835 Ik ben Koning Winter
De grote illusionist
Ik regeer met ijskoude hand
Over mijn imposante imperium
Ik tover een imminente ijszee
Over het land
Van mijn hand illustraties
Van ijsbloemen
Mijn koude is impenitrabel
Immers, vorst is mijn onderdaan
Ik ben een imperialist
Voortaan is de wereld koud en wit
Helaas, ik heb mij vergist
Ik ben…
je haren plukten hemel
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
951 ik heb je
profiel weer gezien
je haren plukten hemel
de kleur kon ik door
tegenlicht niet goed bekijken
je stem klonk zacht
ik zag het paradijs
opbloeien en je ogen
groeiden bloemen die ik
nog niet plukken mocht
nog winteren we door
feesten trage dagen
maar je blikken dragen
al een kleur die lente opent
in een nieuwe pas…
Kleurt de ballen vroom
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.632 jij kerststalt mij
in winterse herinnering
ik ezel warme adem over stro
jij hoedt in
nachtelijke weide de
schaapjes op het eigen droog
op het verschieten van
de ster kan je niet wachten
de koningen zijn nog te ver
zingt dennenboom
en kleurt de ballen vroom
voor bethlehemse nachten
ik sneeuw nog steeds
kou heeft mij al jaren…
Herfst en zijn trawanten
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.080 Novembernevels hullen zilverschoon
al meer donk’re dagen zonder schaduw
wolken voeren zonneloos de boventoon
novemberstormen grijpen ‘t laatste blad
bulderend door buigend’ kale bomen
langs huilende gebouwen in de stad
novemberregens spoelen herfstrestanten
druipend weg richting aanstaande winter
ik zwaai gedag naar herfst en zijn trawanten…
in beweging van het leven
netgedicht
4.0 met 21 stemmen
1.153 het ademt
wanneer winter
de bomen aftast
zoals jij de dagen
op glazen kalenders
langzaam geboren
en verder dragend, ver
weg
van kaartranden
met eenzelfde oceaan
die binnen in golven
en verklaarde waterwoningen
de lucht recht hangen
het ademt, jij ademt
in blauwe kruinen
en zelfs op een uitgewiste dag
als deze…
IJsblommen
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.277 Het zegt niets
over de Noordpool of de Zuidpool
of waarom ijsberen geen pinguïns vreten
maar meer over mijn staat
van dronkenschap om te vergeten
hoe mooi je bent met het licht
van een laatste trein en sterrenschijn
Het zegt misschien iets
over de vriesnachten van de winter
de vetplant op een beschutte plek gezet
het kraken van de houten…
je lach van toen is nu voor mij
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
951 je knipt vreemde
bloemen uit het groen
laat bladeren bloeien
in de kleur van toen
het licht is al geweest
je speelt met schaduwen
handen puzzelen de dag
maar maken haar nooit af
je verglijdt in tijd
die haast vermijdt
verslaapt het onderscheid
in korte dromen
het is weer kinderlente
en je winter lijkt voorbij
in foto's zoek…
Afstand
hartenkreet
1.6 met 5 stemmen
1.088 Zacht zucht de wind
het is niet voor niets winter.
Deze koude komt niet onverwacht
elke keer dat ik dit seizoen inga
besef ik dat ik deze koude weer tegenkom.…
De lente met mijn ogen dicht....
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.407 Alles wat je voor hem voelt
moet je schrijven
geen getreuzel, geen geaarzel,
het is de kou van de winter die anders altijd zal blijven.
Dus ik sluit mijn ogen en ik schrijf
en ik zie hoe de lente naar mij wenkt.
Ik omarm de liefde die mij omarmt,
voordat hij zijn hart aan een ander schenkt.…
de vruchten van ons stoeien
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
723 er was geen weg
toen ik jou zacht
mijn armen gaf
in eerst ontmoeten
je lach en ogen
wezen mij het pad
ik bloemde in
de borders als
verwachtingsvol éénjarige
jij groende in het geven
en bloeide snel het eerste
blauw na een lang leven
wij zijn de winter
doorgegaan en
voorjaarden in groeien
ook deze zomer geeft
de zon…
we gaan nu herfsten
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
685 mag ik je
nu eindelijk
mijn bloem gaan geven
je kent de kleur
en geur het komend
groen uit vroeger leven
neem maar mijn lente
in een nieuw begin
en groei naar voorjaarsbloei
samen wiegen in de
warme zomerzon, er komt
geen winter meer die is al om
we gaan nu herfsten
ons volgend leven zal de rijpe
vrucht weer vreugdevol…
Loslaten (Eerste sneeuw)
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
679 Smelt wat zich aandient, ontbloot zich
De aarde, bevriest wat zich heeft
Besloten:
Een woordloos ik, opgesloten in
Het ritme van de winter.…
herkent u de glimlach
netgedicht
3.8 met 23 stemmen
926 wanneer een gedicht opent
als raakte het de hemel
in een zucht en met
rood doorweven
treur dan niet om herfst
of wind die aan de winter tast
sluier schaduwen met stemmen van de zee
of laat rozen zweven, in het zonlicht spiegelen
u hebt immers uw zielenkracht gevonden
omhoog, omlaag, als trillende vleugels
stil gefluisterd in het bloemenblad…
frisdrank
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.631 ik wil het niet koud hebben
en toch vallen de bladeren
richting herfst, valt de winter
in perfecte vlokken
ik ervaar ongenadig
het maagdelijk wit op de velden
het donkere ijs dat zegt
dat het veilig is om op te staan
maar elk jaar weer
hunker ik naar die onverwachte
zwoele lente-ochtend
te warm voor de tijd van het jaar
op zo'n dag…
Herfstoever
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
804 zijn kromme benen
het riet nog zomers, de lucht wat zoet
weerspiegeling, wat ooit zijn leven was
eenden kwetterend, brutale snaters
motregen, een zuchtje wind
handenwrijvend, glimlach lijkend
wat dieper in de capuchon
wenkbrauwen ernstig in zicht
daar ligt de oude roeiboot
dat zijn de roeispanen
je kunt gaan varen
het eiland winter…
Stille getuigenissen
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
1.327 Nu de winter zich zonder
witte kleding voortbeweegt
het water in de sloten
onverstoorbaar stroomt
voel ik toch de kou die
ik als kind droeg in mijn
te grote jas
zelfs de zomer was niet warm
want altijd waren er weer
die kille ogen die me volgden
ach, de stille getuigenissen
sterven telkens in de bruinrode
dode herfst en enten in…
De mythe van Orion
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
772 Uit sterrenstof is hij weer opgestaan,
achtervolgt de Stier als nooit tevoren,
maar tevergeefs tracht hij hem te verslaan:
hij is voorgoed in winters licht bevroren.…
SPIEGELBEELD
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
715 Lente
kijkt zichzelve
in de spiegel
Winter lijkt
me nu wel
achterhaald
Groen schijnt
te aarzelen,wil
herfstbruin
met 'r kille adem verjagen
Zonneschijn
is wel op til
maar zonder
enige overtuiging
Wolken
hebben de overhand
beteugelen
het koude blauw van lente
Akkers leeg
weiland zonder
enig kleur van vee
slechts…
Alles wat ik erover weet
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
767 De toekomst was weggelopen uit mijn dromen;
fragmenten, zo kaal en eentonig
als de stem van de winter.
Iemand liep weg: de vervulling van een droom,
ongemerkt opgenomen; zijn afwezigheid
schuldig aan veel ellende, zijn stem
een echo van mijn schimmenbestaan.…
tweede leven
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
669 haast ongemerkt kwam de herfst
verkleurde haren
rukte vel in rimpels
zelfs de wortels losten
ondergronds
onzeker spiegelend
het nieuwe ik
tastend door de lege dagen
jonglerend met de tijd
verloren
voel reeds de koude adem
winter blaast me in de nek
vage angst het onbekende
wenkt en wacht
grijpt onverwacht…