7677 resultaten.
Ik sterf niet onherroepelijk
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
709 zichzelf ontbindt
eindeloos maar schragen
en toch de val maken die was voorzien,
voorzien van roestige spijlen
dat als gif de weg door de aderen vindt
leef ik in verlangens of droom
ik de tekst op mijn graf, het maakt
niet uit hoe oplettend
ik ook ben, want als ik stuiter
ga ik in vele vormen verder
en haak ik mijn weten
in het slot…
“Uit het niets”
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
481 Overloop het water op het
late uur of in zeven sloten
tegelijk, waarvan waarachtige
rivieren blijven stromen,
verwachting uit het niets,
dan te dromen dat die
ene dag nog moet komen.…
Tegenspraak
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
663 't Is misschien onnodig
of zelfs overbodig uit te leggen
wat ik zeggen wil;
er is zuur naast het zout der aarde,
'k zag dofbrons naast het schittergoud,
maar aan zoet een overkill;
álles heeft tot slot zijn waarde..
Judith, 30-10-2011…
STERRE DER ZEE
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
638 wilde horen
Anders kon u niet worden uitverkoren
Een kind te baren anders dan normaal
Althans zo dachten paus en kardinaal
Later heeft men dit uit het oog verloren
Maar of u nu gemeenschap had of niet
Een kind komt hoe dan ook altijd van God
Het is en blijft bijzonder en een wonder
Gelukkig hij of zij die dit zo ziet
Of hij nu in een slot…
Amber Dubbers
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.233 Lief zusje,
Je had ruzie met pap en mam,
Met een hoop kabaal
sloot jij de deur achter je,
Ik rende je achterna,
en ik zag het, ik hoorde het,
Gierende remmen, een gil,
ik rende naar je toe
met pap en mam achter me
stonden we bij je,
je werd wakker,
we waren blij dat je niet dood was,
maar je begon te bloeden,
uit je neus, je mond…
mijn lief
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
842 als jij je vreugde niet op kunt, verblijd
langs sloot en pad de mooiste beelden plukt
pluk ik geluk
uit jouw stralen haal ik graag mijn glimlach
uit jouw mond de woorden die
klankvol een hoera bekoren
duizendvoudig
liggen bloemen glanzend in de zon
ik tel ze slechts in stille noodzaak
want hun rijkdom geurt uit nimmer
zoekgeraakte…
Haas
gedicht
2.5 met 25 stemmen
8.660 Prikkeldraad aan de rand sloot te hoog
om de verte tegen te spreken.
Ik had zoveel jeugd bij te benen,
angst stuwde op in mijn bloed,
kreeg snelheid, werd overmoed.
De wind hield zijn honden geketend.
Haas is een hartslag op lopers,
een springveer door hoepels van licht.
Ik liep. Ik zag niet de strik.…
Principe
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
489 Ik koester nimmer oude koeien,
gedregd uit sloten vol met drab,
hoewel men vindt dat zulks moet boeien,
klootschietend tijdens achterklap,
bij borreltafels tussen schrootjes,
waar plebs gedwee saamhorig lacht
om `t trekken van verkeerde lootjes,
op tempi van begeerde macht.…
Nieuwe kansen.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
649 Het huis verlaten, het hart op slot.
Gedachten begrensd en geen taal om
mee te spreken...
Toch is daar een sprankje vuur
in de ogen dat leeft van moment
tot moment.
De straten vol met verlaten zielen
waar lust een taal is die ieder kent.
En waar leed nog verder moet rijpen
tot ook dat went.…
Door het duister gegaan
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.004 Toen daar
die dag, dat moment
toen daar de bodem
viel
Toen het zwijgen
de adem benam
kilte het hart bevroor
de ogen zich sloten
Toen, ja toen
zag ik het pas
de spiegel die brak
de illusies die vergingen
Al mijn tranen
al mijn woorden
ze werden uitgewist
door de laarzen van het gelijk
In de tunnel van angst
zocht ik het licht…
De drup van regen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
492 zag de klinkers
glinsteren in het neonlicht
verdwaald door koude regen
had haast maar
wist niet meer waarheen
kwam verder niemand tegen
hoorde stemmen in paniek
uit een groezelig portiek
in passeren werd gezwegen
voelde hoe de wereld sloot
kou het bot verkilde
omdat de dood mij wilde
zag licht bewegen
in een opklarend raam
de wenk…
Het water stroomt
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
535 ingeklemd
Tussen modderhopen
Die de stroom
Zo op het oog,
Tot dood, rottend
Water lijken
Te reduceren,
Maar elke seconde
Die je verliest
Aan het stilstaan
Bij de stroom
Die zo op het oog
In haar leven
Geblokkeerd wordt
Zie je niet dat bijna
Onzichtbaar de eerste
Kleine blokkade wordt
Opgeheven, het leven
In de sloot…
Luchtstroom, adem, wind
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
450 geprikkeld door
Wind en lucht,
Gedachten ruimen met
De wind die waait uit
Het verkoelende oosten,
Bewegen mee met het ritme
Van mijn adem aangeblazen
Door de deining van de
Oneindige zee in het westen -
Windstilte begeer ik niet,
Mijn geest valt dan stil,
Ze eindigt in de windstille
Verstarring van mijn geest,
Die in het slot…
Vertegenwoordiger in troost
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
584 Een gedicht dat raakt,
Een vers dat schuurt,
Brengt bij de lezer
Die vertroosting zoekt
Het gevoel op gang
Dat al zo lang volkomen
Op slot zat, zijn ik
Was immers sinds hij
Zich heugen kon gevoelloos,
Uitgesleten door de taaie
Werkelijkheid van de dag,
Van alle dagen die achter
Hem lagen - en de tranen
Die jaren lang niet…
Onveilig landje langs het spoor
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
777 De sloot ruikt
naar de trein
die flessen telt
waarin verlopen staken
zich zien waggelen
in de wind.
Hun lege doppen
staren naar het kind
dat al kon tellen.…
E- of P-reader...?
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
569 (Van kaft tot kaft-onderzoek; Van kaft tot kaft, deel II en slot)
Veel lezers hebben inmiddels
na vergelijkend
waren-, kaft-tot-kaftonderzoek
slechts één oprechte
conclusie kunnen trekken
Inderdaad:
Een boek moet tastbaar zijn
met mooi papier dat geurt
't omslaan
van een
bladzijde moet je horen
Verkoop van E-readers
stabiliseert…
De kunst
gedicht
2.0 met 1 stemmen
3.726 Ook ik verbalisant betrapte
dat voortvluchtig licht en
sloot het op in een sonnet
waaruit het ijlings is ontsnapt.
--------------------------------------------------
uit: 'Heden voelen mijn voeten zich goed', 2002.…
Het patina van tijd
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
442 ik heb geen plaats meer
voor indrukken met grof geweld
waarbij mensen om zinloze
redenen beestachtig worden geveld
ooit ging het paradijs op slot
het kostte de mens zijn kop
die in hoogmoed dacht
nog beter te zijn dan god
het patina van tijd
doet de geschiedenis weer
glimmen in de mooiste dingen
die er in al die eeuwen zijn gemaakt…
Het diffuse licht
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
515 waar mijn pad
altijd begaanbaar was
scherpen nu keien
de rest is spiegelglad
sporen van
mijn lange leven
zijn verdwenen
angst bepaalt de stap
dikke mist omringt
mij met stilte
het diffuse licht maakt
iedere richting ongewis
ik mis je hand
de compromissen die
wij altijd sloten als
we weer waren gestrand
zonder schaduw
zal…
Warme dag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
463 Vermomd op een drukbezocht zomerterras
Zag ik levendig de slaap in alle ogen
Ieder vermaakte zich ongelogen
En viel samen met wat was
Bestuurbaar leek ons lot
Met tijd om te verdromen
Stilte verwoord om mee te komen
De cirkel ongecompliceerd als slot
Mijn ooglid knipperde even
Zo samenzijn werd afgetekend
Ons gesmoes bleef ongehoord…
Het huis en ik
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
537 we trokken een grijs kleed aan
en lieten jaren liggen in de tijd
we vergaten hoe te wonen
in onszelf
misschien stonden we lijdzaam toe
dat stormwind alle deuren sloot
waardoor zelfs stof verstilde
maar toen het ijzervenster brak
hebben we snel een boom geplant
die ons straks zal ondersteunen
gelaten rusten we een ogenblik
vertrouwend…
Nu er die stilte hangt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
573 Wiens kind ben ik geweest
wat heb ik ooit geweten
dan enkel maar het heden
van wie mij borgen in hun schoot
onzichtbaar voor elk oog
altijd onuitgepakt gebleven
hun koffers in die donkere hoek
met niet te openen sloten
soms snerpten heel opeens wat kreten
als ijzel door de kamers
ontweken stille tranen
de beklemming van mijn…
Hooi parfumde
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
438 zij bergde
als plattelandse
de wolken voorbij
verschoof met
de wind het
uitzicht naar vrij
runde in blauw
de zeven mijlen
door stralende kou
wist van de sloten
met het duiken
als ultieme stunt
waar zomers
hooi parfumde
warmde mest
de stallen werden
zo slagers hun
speklap gegund
is zij de boerin
met de stadse blik
die het…
Een nieuwe oase?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
514 het was die tijd die vrede wilde
maar niet kreeg, dat het huis de
luiken sloot, dat zonlicht zweeg
medicijn om het licht te zoeken
om de liefdesvrucht te plukken
groeiend onder mensenvoeten
om de woestijn te laten bloeien
om elkaar in een nieuwe
oase te mogen ontmoeten?…
Mijn boom
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
469 Een nieuwe boom geplant tevoren
Voordat de oude was geveld
Ook al was het mij niet verteld
Ik droeg zijn aard bij geboren
Tijden sloten een verbond
Regisseerden mijn roman
Heel langzaam werd ik de man
Die in mijn vaders spiegel stond
Ik plantte ook mijn bomen
Verlegde stenen in stromen
Zag hoe de tijd mijn jaren vergraasde
Ring…
Achter de deur
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
457 De deur is nooit op slot
De sleutel zit er gewoon in
klaar voor gebruik
en nooit kwijt
maar wie bezig is
met problemen aan zijn hoofd
gaat er naar zoeken
en komt niet op het idee
dat je gewoon verder kunt
door op de klink te drukken
Ook mediteren helpt niet
met de zorgen
wordt vergeten wat er is
achter de deur
en blijf je waar…
Klok
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
552 De klok knipt door
de ganse dag
verdeelt hapklaar
bros in brokken
‘t zijn voor vele
levens breuken
vol vierkwartsmaat
als dans of duet
een laatste traan
trekt traag een spoor
spat gevallen
tot slot uiteen
zuchtend zwevend
ga ik dan heen
wat was het waard
was de waarde
van wat ik daar
heb nagelaten
onbetaalbaar
mijn tijd…
Burn-out
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
434 ik heb je
gevechten gezien
waarin een donkere rand
de overhand kreeg
in je gezicht en het
licht kwetsbare
langzaam werd gewist
de strijd tegen
tijd is een natuurlijk
proces en kent de
ups en downs in
de charme van de
seizoenen als partners
om mee te leven
maar daar waar
niet stralen in somberte
verblijft en de lach
geen enkel slot…
nacht
gedicht
4.0 met 3 stemmen
1.449 nacht
komt wonderlijk dichtbij
neemt mij in zich op
nog
zie ik
in de vage gloed
van buiten
aldoor brandend
neonlicht
bladlappen buigen
wil ik dat hier beweging is
hoor onheilspellend engelenhoofdjes ritselen vleugelvruchten
vallen
ontvallen
roteren boven de sloot
draaien om hun as geruisloos
en ik wil met hen zinken
nerven…
waterwetten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
403 deinen en neerhalen
van zeenmans graven
brulboei van toevloed
en terugloop
drager van watergrijze
wolken het blauw het
groen en de mist
zee van verraderlijke
stroming van stille
schitter en schaduw
koele waarnemer
aanjager van stormen
zonneklare beuker
zee opstandig
trommelaar van
kolkende waterwetten
schroef de sloten…