6466 resultaten.
Vuoto
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
493 zwervend door oude straten
geven steegjes nog altijd
geen antwoord op vragen die blijven
spoken door mijn hoofd
ook al glimlach ik
ziet alleen de weerspiegeling
mijn echte ik, zij weerkaatst de leegte
die al zolang in mij huist
bladeren heb ik volgeschreven
al verstierven de woorden in de herfst
heb ik ze geprobeerd te vangen
stuk voor…
Met droge ogen
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
994 Mijn verzen kan
Ik met droge ogen
Voordragen, zo mooi
Als het publiek het
Maar wil, ik doe
Heus mijn best ze
Zo mooi te lezen
Dat de woorden van
Mijn gedicht als
Sieraden achterblijven
Bij de mens die luistert -
Een uitzondering ken ik
Slechts - die ene regel
Die mijn vader en mijn
Moeder raakt brengt mij
In mijn weemoed…
Domies Toen en de wind.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
314 Als ik in het stille Groninger landschap de
wind met me meekrijg, de bomen en
struiken zoals kastanje, meidoorn en populier
zie blozen. Alsof Ede Staal met de
Poedersuikerbus heeft gestrooid, zijn
geest nog rondwaart in de sloten, bruidskleed
opgebolde paardenbloemenvelden. Dan
is daar Pieterburen, waar Jonkers de kerk
Bouwden. Kniel ik…
De Regenboog
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
273 Na een bui van wind en regen,
komt een wonder ons tegemoet.
Kleuren dansen in de hemel,
als een vrolijke groet.
Rood en oranje stralen samen,
geel en groen staan zij aan zij.
Blauw en paars maken het af,
een prachtig schilderij.
Maar de regenboog blijft niet lang,
voor je het weet is hij verdwenen.
Toch laat hij een glimlach achter…
't Is ook áltijd wat...
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
1.101 Lente, zomer, herfst, winter...
gezeur om elk jaargetijde, ach ja,
't is ook áltijd wat.
Maar voorlopig hebben we déze
práchtige zomer wel even mooi gehád!…
AAN DE MEISJES
poëzie
3.5 met 36 stemmen
7.531 Jonge meisjes, hoe rampzalig
Is, voor u, die prille schoonheid,
Die, op uw gevulde wangen,
Op uw welgevormde lippen,
En op al uw leden, schittert;
Hoe rampzalig is die schoonheid,
Zo gij, wars van blanke kuisheid,
Hun gehoor geeft, die u vleien!
Vlied, ô Schonen! vlied die vleiers!…
Vorm
gedicht
3.8 met 10 stemmen
5.600 Hij zit in de bus en stinkt naar ranzig
vet, nee meer een zure bom van flink
formaat. Ik zie hem gaan en weet niet
waar hij gaat, zolang de deuren open
zijn kan ik hem achterhalen. Gebogen
is de straat als hij en er is niemand die
mijn oog zo plaagt. Wat dondert het,
ik ga hem achterna; nieuwsgierigheid
is ook een daad. Zijn jasnaad valt…
De wijsgeer
poëzie
3.8 met 8 stemmen
4.021 Toen Natuur 't heelal gewrocht had,
Heeft zij al de pracht en schoonheid,
Die op al de delen schittert,
In een meisje alleen verenigd.'…
nieuwjaarsdag
netgedicht
4.8 met 9 stemmen
904 zó licht mijn kamer en
zó wit mijn bloes ,
zo nieuw schijnt Gij…
Stilstand
gedicht
2.7 met 23 stemmen
12.939 Ze staat stiller dan
een staande klok
stil kan staan.
Dieper dan stilte
vallen kan tussen
stoelen achter een
tafel waarop twee
flessen stil staan,
neemt ze plaats
in de ruimte
vol van haar
stervende beweging.
Lager dan een engel
vallen kan, zinkt
ze in zichzelf.
Als god dit ziet,
noemt hij de kamer
hemel, de seconde
eeuwig.…
De zon
poëzie
3.9 met 7 stemmen
2.227 Kom de lucht is immers dronken
van de tintelende wijn,-
laat dan eenmaal uitgeschonken
mij nog blonder schoonheid zijn.
----------------------------------
uit: Getijden…
De vrouwen die ik heb gekend
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.516 Hun hoop, hun schoonheid en hun schroom
bleef in mijn oog geschreven;...
- maar groeide er ooit tot in de boom
wat werd in bast gedreven?…
Bizons
gedicht
4.7 met 3 stemmen
5.161 Ze buffelen bedachtzaam in het rond.
Hun wollen truitjes zijn te heet gewassen
zodat ze maar tot aan hun middel passen.
Daarachter volgt een strakke blote kont.
De staart gerafeld touw, een kruitvatlont.
Geen goeiig loeien, maar een dreigend bassen
hoor je; het scheuren van de taaie grassen
en als ze verder lopen, beeft de grond.
De stieren…
Ik zag met pronk en kostbaarheden
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.308 Schoonheid is tiranniek gezind
en zelfgerecht en voert bewind
naar eigen wil en welbehagen!…
Zie!
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
369 Het fundamentele.
Het wezenlijke.
Het essentiële.
Het heilige.
Zoeken brengt ons in de uitputting.
Eenmaal uitgeput vallen we diep.
Vallen onverwacht schellen,
van onze verblinde ogen.
Worden we gevonden.
Door wie?
Door wat?
Luister!
Proef!
Zie!…
Wolkenluchten
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
796 Soms heb je dromen
van een betere wereld
zonder angst of pijn
Soms wil je leven
even geen ziekte of dood
alleen maar schoonheid
Soms wil je vliegen
tussen trekkende vogels
naar een paradijs
Je kunt slechts vluchten
in fraaie wolkenluchten
voor enige tijd…
Zintuigen haiku's
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
551 Ik heb ogen om
de schoonheid te aanschouwen
die zit in de natuur.
Oren kreeg ik om
te luisteren naar de mens,
golven en muziek.
Twee monden tasten
naar de zin van het proeven
in de lentezon.
Met mijn neus haal ik
herinneringen op en
snuif nieuwe sferen.
Twee handen om mee
te werken, te strelen en
gitaar te spelen.…
NAGELSALON
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
603 In het vertrek vol weelde
laten dames hun handen
vooral de vingertoppen
kneden strelen insmeren
met welriekende zalven
vele geuren komen samen
tot één aangename smaak
die de zinnen licht verdooft
naar een wereld brengt
waar wensen en betaling
zonder zorgen feest vieren
in een pretpaleis
warme koffiedamp
dringt in begerige neuzen
wekt…
IK VERSLIND
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
455 ik verslind gedichten
om hun taal en woorden
waar tussen gedachten zweven
die ontroerden en bekoorden
die het geheel oplichten
die iets levenloos
weten te verbeelden
laten dansen laten leven
daarom juist daarom
zal ik zo vaak zwichten
voor de schoonheid
van sommige gedichten…
Word wakker
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
416 Leef! Niet zieltogend
zoals al de mensen
met droevige ogen
maar zoals de hond
die in het raam danst
Word wakker en kijk
Er is zon, er zijn sterren
er zijn madeliefjes
en het wervelt
in je geslacht
Laat je wekken
door een gedicht
Je bloed stroomt
Het wordt lente en
er ligt brood in de oven
Ik zeg niets nieuws
Mijn woorden zijn helder…
De mist pakt de polder in
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
491 voor Jocha
De mist pakt de polder in,
hult elk gehucht in een gewaad
en ook de slee- en meidoornhaag,
sloten, kreken, bruggen, putten, hutten,
een school, de danszaal en een kerk,
de mist is als een verlegen regen,
ze leekt weemoedig op je neer
tot traag de voorhang opengaat
en de zon doorbreekt.…
Aan de zoom van de duinen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
515 voor Olivia
Neen, geef mij de duinen aan zee,
een flinke bries, een lage lucht,
de sfeer van onstuimig, herfstig weer
bij noordwestenwind,
neen, de duinzoom van dit vlakke land
laat mij niet los,
dit overgangsgebied, het is als met de zoom
van een bol opwaaiende vrouwenrok,
een mysterieuze overgang die een ondeugende
droom bevat -…
Gewoon als engel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
490 jij hebt
nooit een
masker opgehad
je gezicht
straalde altijd
door je warm hart
dat in blijde
blinkende ogen
genegenheid toont
de bron
laat zien van een
liefdevolle waterval
die woorden
laat glinsteren in
een regenboogzon
gekleurd met
de allerliefste
betekenissen
ja jouw lading
en aura als
mens zijn intens
zij…
Namaak gezicht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 nog is
het gezicht
niet volmaakt
er komen steeds
meer maskers
naarmate de
transformatie
verder gaat
het volmaakte
gelaat met
fillers botox en
make up
godzijdank
gooit haloween
dat ideaal
volledig stuk
uitvergroot
komen eindelijk
de karakteristieken
uit het naturel
waarbij emoties
kleuren schreeuwen
in kleding uit
vroegere…
Namaak gezicht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
450 nog is
het gezicht
niet volmaakt
er komen steeds
meer maskers
naarmate de
transformatie
verder gaat
het volmaakte
gelaat met
fillers botox en
make up
godzijdank
gooit haloween
dat ideaal
volledig stuk
uitvergroot
komen eindelijk
de karakteristieken
uit het naturel
waarbij emoties
kleuren schreeuwen
in kleding uit
vroegere…
De illusie volmaakt
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
430 het zonlicht
schuurde ongenadig
langs een optisch
bijna volmaakte huid
zelfs het kleinste
kratertje wierp zijn
slagschaduw ver vooruit
het was alsof
de maan onder de
diepploeg was gegaan
en het oppervlak
alleen uit kaarsrechte
lijnen en scherpe
kruisingen bestond
daar waar erosie
de kleuren licht had
gehouden kon men
het beste…
Een mystieke pauze
netgedicht
4.8 met 27 stemmen
458 ik ken de
muziek uit
je ogen
voel het
strijken van je
handen langs
de snaren van
de oude viool
daarbij wiegen
schouders en
heupen in een
bijzonder
aantrekkelijke
balans waarin
jij een bent met
de warme klank
met hart en ziel
heb jij de dirigent
en zijn stuk vertolkt
nog lang hing de
de echo in de zaal
verstillen mensen
in…
LIEGEN STENEN
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.145 meegemaakt
en niet kunnen vergeten
oppervlakkig ruw of gladgeslepen
stenen liegen niet tonen geen emoties
zoiets als verdriet of wat het leven hun
tot dusverre heeft gegeven
of toch wel – heel ingetogen in zichzelf gekeerd
zodat niemand het ziet
stenen omvatten dood en leven
maar wij zien dat niet men ziet vaak pas
hun verborgen schoonheid…
Omkijken
netgedicht
3.5 met 58 stemmen
1.341 er waren altijd
mensen die na het
passeren nog
heimelijk even
omkeken ja
speciaal naar jou
zo waren zij
onder de indruk
van jouw verschijnen
waarin alles wat de
natuur in voorraad
had klopte en de som
van alle delen toch
meer bleek te zijn
dan het optellen alleen
dus jouw neusje in de
lucht telde mee en
niet dat arrogante
je…
Verstolen knipoog
netgedicht
3.3 met 40 stemmen
368 ik zag
haar staan
in een shot van
glanzend
witte tanden
waar zij de shine
van schoonheid
aan zou geven
haar spiegels
zijn omkransd
met allerlei
soorten penselen
borsteltjes en
tal van andere
functionele
werktuigjes
die op haar
knap gezicht
een nog
hemelsere
lach en
verstolen
knipoog
achter laten…