Alle inzendingen

De streepjescodes zijn niet te vermijden, Die worden echt op alles aangebracht. Na onderzoek blijkt -wie had dat gedacht- : Die streepjescodes zijn van alle tijden. De tijgermug zit op datzelfde spoor, Die ligt ons eeuwenlang al streepjes voor.

Een grote dichter word ik nimmer, ‘k Gevoele dit maar al te wel; Want zing ik, ‘t geldt mijn dorpje immer En ‘t een of ander beuzelspel. Ginds zie ik gras en biezen groenen Langs ‘t vlietje slechts in ‘t dorp gekend, Daar loop ik in mijn kinderschoenen, En ‘t dorpje schijnt me z...

Is het niet vreemd dat ongedierte uitsluitend uit gedierte bestaat?

Vasthoudend aan eigen waarheid staan we lijnrecht tegenover elkaar. De ander is niet betrouwbaar voor mijn bestaanszekerheid.

Met dank aan Joseline Bakx en haar gedicht waarin vermeende zekerheden van het geloof tegenover de groeiende almacht van de rede. _____________________________ EISE ÚT FRENTSJER Hij hield er een kreeft en twee vissen Een schorpioen als ascendant Maar als waterman droog aan de kant Had hi...

Eén jaar lange krullen van dikke cilinders edelmetalen slaan als gruis in de oren de republiek der slangen tot ontmaskering, zwart op de stoep, regenboogwoordenkots vult de riolering en heimwee aan tien tellen in de rimboe, toen zo speciaal... zomerseks als plakmuggen, strontvliegen in d...

Als diepe trechters van een vulkaan, waren je mooie groene ogen. Ik zag in hen de zee, de zon, de sterren en de maan, nooit hebben zij gelogen. Voel regen als tranen vallen in het haar, de wereld huilt er is een cirkel gebroken. Want ik ben hier en jij nu daar, ’n mes diep in mijn har...

Zoals reeds opgemerkt ligt er een aanzienlijk interval van vertraging op de lijn van de Rijn, een vertraging die geheel en al is voorbijgegaan aan de redactionele burelen. Vandaar dat er een dijkgraaf aan te pas moest komen om actie te ondernemen...dus zeg ik tegen de bedenker van dit alles in zi...

Nu kan ik rustig leven de doodspil is in huis!!!

Waar komt die angst voor 'U' toch vandaan? Als het woord 'U' nog op m'n lippen ligt. bij een spontane ontmoeting wordt veelal gereageerd zeg maar 'jij' Maar dan reageer ik ondeugend en spreek::: "Mevrouw, Meneer, laat ik U dit zeggen mijn Franse vrouw en ik tutoyeren zelfs niet tijden...

Ik hou van je in mijn hoofd. Ik wil je omarmen in mijn hoofd. Ik wil je kussen in mijn hoofd. Ik wil afspreken met je liefst zo ver mogelijk in de toekomst. Ik wil je liefhebben in mijn hoofd. Ja. ik geef toe. Ik heb angst om gevoelens te voelen vooral dan de doornen van dewelk...

de spoorbrug over de IJssel bij Zutphen lijkt op deze foto een wirwar aan metaal... goddank zag ooit de schepper van deze brug het verband waardoor ik thans met vertrouwen de oversteek waag naar gindse zijde je zou er bijna religieus van worden

een klein dorp ging dood het was een geleidelijk sterven samen met de achterblijvers olijfbomen treuren in de verweesde boomgaard vóór het geblakerde huis hangt een schommel scheef aan gerafeld touw op oeroude verlaten grond het dorp zwijgt dieper dan het graf uit het bo...

Dit zijn dagen Van blijven duren Dit hier en nu Van zomer die zich niet gewonnen geeft Van sloomheid waarmee de uren Schuiven naar vroege schemering Dagen Waarin een zwijgen besloten ligt Om wat daarna Maar nu nog niet Dit zijn avonden Van late stemmen En ergens de echo van een lach A...

Hemelwater stilt de dorst van droge aarde in een goede bui.

Jij begrijpt me niet, goed zo, ga maar nadenken -- wat ik heb bedoeld.

waar doorzichtigheid haar lieve geheimen sluiert zijn zon en schaduw extra alert op de subtielste contrasten geen show voor grote voeten wel stapjes in volmaaktheid van vorm en kleur

Ik droomde dat ik van je droomde: we zaten op de bank en praatten wat, je droeg de trui die ik die dag gedragen had, je haar was nat van alle regen. Je lijf solide warm had weer de frisheid van wanneer je in de grienden was geweest en je vertelde feestelijk gewoon dat het daarginds toch an...

Het avondt stil en zoetjesaan is ook de zon aan ‘t ondergaan. Ze kleurt de blauwe hemel rood en violet de blanke sloot, de peppels langs het weidepad verroeren niet een enkel blad. Ze kijken naar de zon die wijkt en zachtjes laag en lager strijkt. De molen op de hoge dam Gaat zwaar, hij...

We leven wel in uiterst vreemde tijden, Want alles lijkt heel anders dan voordien, We moeten elke vastigheid herzien, En mogelijk een nieuw geloof belijden. Ik weet niet meer wat ik nog moet beginnen; Straks stroomt bij Lobith níets ons land meer binnen.

Juist op dagen zoals deze, Wil ik er met hart en ziel voor je wezen. Je hand vast houden of je een knuffel geven, Al is het dan maar voor heel even. Ik wil met je praten en naar je luisteren, Zelfs als je enkel wilt fluisteren. Ik hoor je stilte en zie je lichaamstaal, En dan voelt het of i...

Jij Ik Wij het hele rijtje De jongens groot De meeste zonden Weer vergeven En Icarische Zee Jij leert ze lui zijn Gaan waar ze willen Ik leer ze blauw De kleur van dromenvliegen Dromen Jij leert ze blauw De kleur van springenduiken Vliegen Ik duik met in Dit blauwe water Z...

met je zorgeloze zuivere zang breek je de winter en het ijs om mijn hart versplintert onder het plotse verlangen naar jouw belofte van lome warmte dagen zo licht als de tonen van jouw zang Zonder besef dat jouw lichte lied deze donderende gevolgen heeft bezing je de terugkeer van...

i Neem een moment om... Dacht dat er tijd was voor... Dat zo te blijven... Dat mijn tijd... Dat jouw tijd... Dat een einde... De tijd... ... ii Bankjes voor het palazzo, denkend aan de elf geboden, tellend één twee drie vier... Check check check... Ik ontken alles, veeg het...

Een oorlog dat is zolen staren Van mensen die niet liggen moesten Aanvalsgolven uitgewoed Uit aders te snel leeggebloed Vaders die de zolen staren Gewonnen in hun euvelmoed Zien nu die zolen op de baren Volgen een veel te lange stoet Moeders die de zolen staren Van schoenen eens trots...

Tijd is een relatief begrip, in ons universum slechts een tel, ’n wip. Een stap naar voren in het heden, is als je hem loslaat reeds verleden. Net als al die momenten die er waren, die je alleen met gesloten ogen terug kunt halen. Och mocht ik maar eens de tijd vasthouden met mijn ogen ...

dominee Eelko schreef: pas op! het duurt niet lang meer! op 8 mei 1774 zullen Mars Venus Mercurius Jupiter en zelfs de maan op elkaar botsen de Aarde wordt uit haar baan geslingerd en zal geheel verbranden ze zal verbranden in de vurige atmosfeer van de zon mensen rilden van ...

Zo breekbaar als glas zo kwetsbaar als een kompas de pracht van een hart. Een plaats waar geheimen en onthullingen veilig worden bewaard die bovendien nog eens wordt gevoed door het stromend bloed die zich een weg baant langs het netwerk van verkeersaders en doorgangsroutes, een kruispunt ...

Ik heb stapels aan archieven in mijn onbewuste mee te dragen een dag is al een druppel in de oceaan dat is niet overdreven en het bestaat, zo lijkt bij mij, uit chaotische lagen Van kennis en gevoelens, zeg maar al het wel en wee, onnoembaar aantal ervaringen zijn in lijf en geest verweven ...

Met in jouw kielzog een zeldzame vorm van Een ongeneeslijke kraakbeenkanker Een strijd, dapp're poëet, die jij helaas nooit kan winnen Eindeloos wetenschappelijke arti- kelen glijden onder jouw ogen voor- bij, maar als een paal boven water staat dat ONGENEESLIJK ZIEK betekent dat je n...