Alle inzendingen over duister

3063 resultaten.

Sorteren op:

bloed ruist in je oren

netgedicht
4.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 687
uit alle hoeken schreeuwt de stilte van de nacht ze vreest de zachte lach en klampt aan angst die iedere beweging doodt je dieper hijgen laat en je verlamt in wazig rood donker licht soms duister op beweegt zich in verstarring dreigen maakt je rust kapot je handen tasten in verwarring ze verliezen zich in vaagheid zonder raken…

Verliefd

netgedicht
4.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.240
Lange slanke benen dansen in het licht eng duister lijkt verdwenen het weten is gezwicht het bankje in het perkje witte madeliefjes in het gras kleine kaarsjes in ons kerkje ontbranden vurig wat al was twee handen warm gevouwen geaderd, koud zacht blauw zullen morgen samen bouwen aan cliché ik hou van jou mijn gisteren wordt jouw vandaag…
metha24 mei 2006Lees meer >

Ik ben van nacht ontwaakt

poëzie
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 4.070
Neen, niémand peilt de diepte van dat duister, Géen kan de bangheid van mijn nacht verstaan… ‘k Was weer als toén… want Waarheid was mijn dromen -------------------------- uit: Verzen (1886)…

in voortijdig sterven

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 576
ik heb je ogen bekeken in het breken van duister door licht van de morgen de vogels nog stil jouw liefde nog slapend onze kleine fee wakend ik keek langs je wimpers de lijn van je haren je voorhoofd de ernst in een rimpel de lach die ontstaat uit de kuiltjes in wangen je mond die die lach heeft gevangen een takje lag stil op de grond…
wil melker27 augustus 2006Lees meer >

Gedachtes

hartenkreet
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.167
Maar in het duister van de rustige nacht Zijn ze nu heel mooi, sterk en zacht. Want de meeste gedachtes gaan over wat er komen gaat, Daardoor weet je dat je midden in het leven staat.…
Carin Vink13 januari 2009Lees meer >

Andere tijden

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 703
Doffe dreunen in de nacht Getuigen van verre kanonnen Die vuurspuwend hun braaksel afleveren Op de eindeloze kust Schreeuwende mannen Gehaast door het zand Ontwijkend de fluitende kogels Uit een rode vuurmond In de bunkers rijst het stof Het zicht onttrekkend En klinken schoenen door het duister Op weg naar de dood Dorpen vieren…

Haast

hartenkreet
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 684
die grote appel daar aan ’t eind van de tak daar moet hij heen, dat is zijn doel eventjes rusten nu… even op het gemak ademrust, hartkloppend benauwd gevoel… snel weer verder, het angstige duister komt voor ’t donker binnenzijn.. een veilige schuil maar wat is dat …daar om de tak gekromd?…

Lichter word ik niet

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 587
mijn eigen naaktheid is geen feest waar water zichtbaar schoont hoont mij herinnering in sporen die mijn lichaam nooit verving ik laat je woorden zien een lach en passie in het duister omdat ik in ontmoetingslicht zo bloot ben dat ik voor je huiver je handen zullen strelend nog wel jeugd ontdekken maar je ogen gaan in de tekens mijn…

AAN DE LINDEBOOM

poëzie
2.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 4.612
Dag en schijnt er op, noch noense zonneglans: ‘t is vochtig en de hemelkomme is duister gans. Doch, ik zie mij, zonnewijs in ‘t nedergaan, die najaarse, ei, die bolgekruinde linde staan.…

Geestelijke Apocalyps

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 534
In een wereld- vol vragen en mysteries- geëvolueerd, waar ‘s avonds de dans rond vuren de oerangst voor het duister bezweert Bestaat geluk in ‘n wereld van mysteries ontdaan?…

Streling

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.260
Kiezel met dromen, verlang naar het donker, gezeten op pluche, rood pluche Dicht naast haar, warmte van haar hand, langzaam omhoog langs je dij, steeds hoger, dichter en dichter naar je Kiezels, zoet en warm, jouw kiezels Een blik in haar ogen, priemend door het duister zegt ik wil ze, jouw kiezels, haar hand kruipt hoger, hoger, dichter, warmer…

Lichter word ik niet

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 513
gestolen tijd kan ons de liefde niet meer baren er is er niets te stelen in de wereld van geloven in het hopen op een toekomst die vandaag geen handen geeft mijn eigen naaktzijn is geen feest waar water zichtbaar schoont hoont mij herinnering in sporen die mijn lichaam nooit verving ik laat je woorden zien een lach en passie in het duister…
wil melker3 augustus 2009Lees meer >

Zee der liefde

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.194
Op een vreemd strand aangespoeld Uitgekotst door het woeste water Lichaam en geest totaal doorwoeld Word ik wakker met een kater Op een ver strand vol schelpen Uit balans door de koude kermis Lijkt niemand me te kunnen helpen Voel ik alleen maar droefenis Op zilt zand en in het duister Krabbel ik met moeite overeind Hou even stil…
Frank3 augustus 2009Lees meer >

Duizendzee

netgedicht
4.2 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.401
Mijn hoofd lag dicht bij jou in zand - ontdaan van aardse zorgen heel ver weg waar niemand ons kon zien voorbij de evenaar waar wij een duizeling ontwaarden bij het drijven van de wolken in die volle duizendzee zo ver verwijderd van de maan Voorbij de schaamte die ik dacht trok zij haar mantel uit in duister en gaf alles - en nog meer van…
jan haak11 augustus 2009Lees meer >

Vergeten vaderhand

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 541
Herinnering aan het geitenland zonder vaderhand of moederborst vrienden of verwanten, ziel in een boot op ruwe zee silhouet in het duister schim van een werkelijkheid met armen en benen een reiziger, vol grote emoties de nacht steeds wreder weg in het geroezemoes nadat schemerlicht valt als een gordijn van gefluister in lange schaduwen…
mobar7 november 2009Lees meer >

Hij leefde in het donker

hartenkreet
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 760
Met een altijd vriendelijke lach leefde hij in vlagen van duister Zijn weg was zo eenzaam geworden zó alleen. Na de dood van hun kleine tweejarige Lara kon zelfs de liefde van zijn vrouw hem niet meer bereiken. Ach, uiteindelijk kwam hij er wel weer overheen. Het leven gaat door en hij zou het accepteren.…
fairouz14 november 2009Lees meer >

Moeilijke dagen

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 578
de dag zeurt al aan mijn hoofd nog voor ik het licht zie mijn ogen ontwaren enkel schemering maar ik tast niet in het duister de weg is mij bekend de eerste pijnlijke vraagtekens worden weggespoeld met enkele kopjes warm geurende koffie de morgen ontwaakt traag, vreemd en raadselachtig gaat bleek en peinzend naar de middag mijn gedachten…
Nadine1 december 2009Lees meer >

Homo Sum II

poëzie
3.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 4.282
Want ook Ik viel, uit een licht Rijk van 't Goede In dit groot Duister, dat nu Mijn Licht zij, En waar Ik eeuwig als Verdoemde in brand. Maar, in de pracht van mijne staat'ge woede, Voel Ik mij groot en heerlijk, dat Ik vrij Haten en kwaad-doen mag, met sterke hand.…
Willem Kloos25 februari 2023Lees meer >

Jouw wit en jouw kleuren.

netgedicht
3.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 769
Jouw wit en jouw kleuren zijn geurig en maken me blij: ik hoor zachte violen, snuif zachtzoete geuren ‘k zie velden met roosjes erbij Soms echter dan kan het zomaar gebeuren: zwart neemt de overhand, het donkere duister brengt tranen en pijn en verdriet.…
Peterdw.30 januari 2010Lees meer >

FLUITSPEL

poëzie
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.624
En de knaap sprak: 'liefste, luister Wat ligt in dit lied verborgen, Los zich windend uit het duister?' 'Morgen', zong mijn fluitspel, 'morgen'.…

Middernachternaar

hartenkreet
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 853
Rugliggend wakker te dromen staar in het duister naar dingen die toch niet komen de vlek op het hoge plafond is overdag een smet, in de donkernacht een schaduw die vormt jouw mond met een licht geopende lach de lamp hangt gelijk Damocles’ zwaard een figuur makend op de witte muur ‘t lijkt sprekend op mijn gitaar licht lichtvallend door het…

Nacht-schaduw

netgedicht
4.8 met 70 stemmen aantal keer bekeken 1.324
Ik vind jou aan de rand van een duister bestaan zoals een schaduw zijn evenbeeld begroet steek jij voor mij het licht weer aan en ik volg je...op de voet door het donker van een nacht onder een deken van kilte waar ik wacht tot de stilte oplost in zonlicht dat weer zal gaan schijnen op een nieuwe dag waarin ik je langzaam zie verdwijnen…

Ga niet voorbij, maar blijf bij mij

poëzie
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 4.859
weg te wezen, Weg van mij-zelf, in 't land des doods, doods vrezen Vergetend om de vrees voor 't donker koel En doods gewoel des levens, dat in kringen Rond-draait geduriglijk, en Ik draai mee, Ach, ik, een klein arm ding in duizend dingen, Met u geslingerd in één-zelfde dringen, Wijl onze klare stemmen kalm als twee Koralen uit het duister…

Verdwenen...(kerk Lutselus Diepenbeek)

hartenkreet
4.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 732
Die bewuste duistere Kerstnacht, niemand had het ooit verwacht, jij zo immens groot en krachtig, je bestaan werd twijfelachtig. Je lichaam zat onder zware druk, onderuit gehaald van je voetstuk, bedolven onder bevroren emoties, ten val in grote proporties.…
Vos Andrea14 januari 2011Lees meer >

Dagelijks brood?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 631
In het beloofde land tasten de eenvoudigen van ziel in het duister, ze zijn de daklozen onder de purperen zon en zijn allang de goddeloze beloften moe, papieren regels rotten in het hout, een leger wormen splijt de houten wereld open, bedekt het labyrint van de aarde met hun koele maskers toe.…
pama21 juni 2011Lees meer >

WEELDES HERDENKING

poëzie
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.283
En in de nacht, wanneer het vreemde duister Mij met zijn broze sluiers had omhangen, Onvatbaar-vaag en fijn als ijle dauw, Dan was mijn ziel vervuld met zoet gefluister Van liefde en teerheid en een zacht verlangen Ontbrandde in mij naar 't lichaam ener vrouw.…

NACHT VOL KUSSEN

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 696
Toen de duisternis ingevallen was verscheen een prachtig, volle maan Wij lagen saampjes op ‘t lentegras waarop ze mij liefdevol liet begaan Zingen deed die fantastische nacht gelijk een fluisterende achtergrond Het gras lag als een bed, donszacht in duister vonden we elkaars mond Kussen spraken woordloos zo veel dat meer woorden overtollig…
Ton Rijkers30 augustus 2011Lees meer >

KERSTNACHT

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.390
Een klein vonkje springt uit de vredige gloed, zweeft langs de mensen, brandt op ieders voorhoofd, schenkt herboren levens- en stervensmoed, zendt ons manend heen: "Hoe men ook gelooft, vol vertrouwen het duister tegemoet, zélf vuur zijn. Laaien? Smeulen? Nooit gedoofd!"…
Han Messie2 november 2011Lees meer >

Vierentwintig uur

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 572
morgen heeft de nieuwe dag gekust door de ochtendnevel in een zachte gloed gelijk een schone bruid haar liefste ook doet hun toekomstig zijn en samenzijn bewust tezamen één in ’t vuur van liefde en lust zoals een verbonden echt met hart en bloed in schijnend licht lieflijke hartstocht ontmoet tot de dag vermoeid in schemerlicht berust duister…

De weg

gedicht
2.7 met 21 stemmen aantal keer bekeken 8.244
Maar daar zij licht, daar weze hemel, zee, licht dag, nacht duister, aarde, spruitend gras, bomen met zaad, tot bakens lichten groot en kleine, wemelende zielen, paarsgewijs, vogels gevleugeld, kruipend dier, wild, vee. En al het kruid zij man en vrouw tot spijs.…