3063 resultaten.
bloed ruist in je oren
netgedicht
4.7 met 17 stemmen
687 uit alle hoeken schreeuwt
de stilte van de nacht
ze vreest de zachte lach
en klampt aan angst
die iedere beweging doodt
je dieper hijgen laat en je
verlamt in wazig rood
donker licht soms duister op
beweegt zich in verstarring
dreigen maakt je rust kapot
je handen tasten in verwarring
ze verliezen zich in vaagheid
zonder raken…
Verliefd
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
1.240 Lange slanke benen
dansen in het licht
eng duister lijkt verdwenen
het weten is gezwicht
het bankje in het perkje
witte madeliefjes in het gras
kleine kaarsjes in ons kerkje
ontbranden vurig wat al was
twee handen warm gevouwen
geaderd, koud zacht blauw
zullen morgen samen bouwen
aan cliché ik hou van jou
mijn gisteren wordt jouw vandaag…
Ik ben van nacht ontwaakt
poëzie
3.7 met 10 stemmen
4.070 Neen, niémand peilt de diepte van dat duister,
Géen kan de bangheid van mijn nacht verstaan…
‘k Was weer als toén… want Waarheid was mijn dromen
--------------------------
uit: Verzen (1886)…
in voortijdig sterven
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
576 ik heb je ogen
bekeken in het breken
van duister door
licht van de morgen
de vogels nog stil
jouw liefde nog slapend
onze kleine fee wakend
ik keek langs je wimpers
de lijn van je haren
je voorhoofd de ernst
in een rimpel de lach
die ontstaat uit de kuiltjes
in wangen je mond die
die lach heeft gevangen
een takje lag
stil op de grond…
Gedachtes
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
1.167 Maar in het duister van de rustige nacht
Zijn ze nu heel mooi, sterk en zacht.
Want de meeste gedachtes gaan over wat er komen gaat,
Daardoor weet je dat je midden in het leven staat.…
Andere tijden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
703 Doffe dreunen in de nacht
Getuigen van verre kanonnen
Die vuurspuwend hun braaksel afleveren
Op de eindeloze kust
Schreeuwende mannen
Gehaast door het zand
Ontwijkend de fluitende kogels
Uit een rode vuurmond
In de bunkers rijst het stof
Het zicht onttrekkend
En klinken schoenen door het duister
Op weg naar de dood
Dorpen vieren…
Haast
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
684 die grote appel daar aan ’t eind van de tak
daar moet hij heen, dat is zijn doel
eventjes rusten nu… even op het gemak
ademrust, hartkloppend benauwd gevoel…
snel weer verder, het angstige duister komt
voor ’t donker binnenzijn.. een veilige schuil
maar wat is dat …daar om de tak gekromd?…
Lichter word ik niet
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
587 mijn eigen naaktheid is geen feest
waar water zichtbaar schoont
hoont mij herinnering in sporen
die mijn lichaam nooit verving
ik laat je woorden zien
een lach en passie in het duister
omdat ik in ontmoetingslicht
zo bloot ben dat ik voor je huiver
je handen zullen strelend
nog wel jeugd ontdekken maar
je ogen gaan in de tekens
mijn…
AAN DE LINDEBOOM
poëzie
2.5 met 10 stemmen
4.612 Dag en schijnt er op, noch noense
zonneglans:
‘t is vochtig en de hemelkomme is
duister gans.
Doch, ik zie mij, zonnewijs in
‘t nedergaan,
die najaarse, ei, die bolgekruinde
linde staan.…
Geestelijke Apocalyps
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
534 In een wereld- vol vragen
en mysteries- geëvolueerd,
waar ‘s avonds de dans
rond vuren de oerangst
voor het duister bezweert
Bestaat geluk in ‘n wereld
van mysteries ontdaan?…
Streling
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.260 Kiezel met dromen, verlang naar het donker,
gezeten op pluche, rood pluche
Dicht naast haar, warmte van haar hand,
langzaam omhoog langs je dij,
steeds hoger, dichter en dichter naar je
Kiezels, zoet en warm, jouw kiezels
Een blik in haar ogen, priemend door het duister
zegt ik wil ze,
jouw kiezels, haar hand kruipt hoger,
hoger, dichter, warmer…
Lichter word ik niet
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
513 gestolen tijd kan ons
de liefde niet meer baren
er is er niets te stelen
in de wereld van geloven
in het hopen op een toekomst
die vandaag geen handen geeft
mijn eigen naaktzijn is geen feest
waar water zichtbaar schoont
hoont mij herinnering in sporen
die mijn lichaam nooit verving
ik laat je woorden zien
een lach en passie in het duister…
Zee der liefde
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.194 Op een vreemd strand aangespoeld
Uitgekotst door het woeste water
Lichaam en geest totaal doorwoeld
Word ik wakker met een kater
Op een ver strand vol schelpen
Uit balans door de koude kermis
Lijkt niemand me te kunnen helpen
Voel ik alleen maar droefenis
Op zilt zand en in het duister
Krabbel ik met moeite overeind
Hou even stil…
Duizendzee
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
1.401 Mijn hoofd lag dicht bij jou
in zand - ontdaan van aardse zorgen
heel ver weg waar niemand ons kon zien
voorbij de evenaar
waar wij een duizeling ontwaarden
bij het drijven van de wolken
in die volle duizendzee
zo ver verwijderd van de maan
Voorbij de schaamte die ik dacht
trok zij haar mantel uit in duister
en gaf alles - en nog meer
van…
Vergeten vaderhand
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
541 Herinnering aan het geitenland
zonder vaderhand of moederborst
vrienden of verwanten,
ziel
in een boot op ruwe zee
silhouet in het duister
schim van een werkelijkheid
met armen en benen
een reiziger, vol grote emoties
de nacht steeds wreder
weg in het geroezemoes
nadat schemerlicht valt
als een gordijn van gefluister
in lange schaduwen…
Hij leefde in het donker
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
760 Met een altijd vriendelijke lach
leefde hij in vlagen van duister
Zijn weg was zo eenzaam geworden
zó alleen.
Na de dood van hun kleine tweejarige
Lara kon zelfs de liefde van zijn vrouw
hem niet meer bereiken.
Ach, uiteindelijk kwam hij er wel weer overheen.
Het leven gaat door en hij zou het accepteren.…
Moeilijke dagen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
578 de dag zeurt
al aan mijn hoofd
nog voor ik het licht zie
mijn ogen ontwaren enkel schemering
maar ik tast niet in het duister
de weg is mij bekend
de eerste pijnlijke vraagtekens
worden weggespoeld
met enkele kopjes warm geurende koffie
de morgen ontwaakt
traag, vreemd en raadselachtig
gaat bleek en peinzend
naar de middag
mijn gedachten…
Homo Sum II
poëzie
3.6 met 16 stemmen
4.282 Want ook Ik viel, uit een licht Rijk van 't Goede
In dit groot Duister, dat nu Mijn Licht zij,
En waar Ik eeuwig als Verdoemde in brand.
Maar, in de pracht van mijne staat'ge woede,
Voel Ik mij groot en heerlijk, dat Ik vrij
Haten en kwaad-doen mag, met sterke hand.…
Jouw wit en jouw kleuren.
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
769 Jouw wit en jouw kleuren
zijn geurig en maken me blij:
ik hoor zachte violen,
snuif zachtzoete geuren
‘k zie velden met roosjes erbij
Soms echter dan
kan het zomaar gebeuren:
zwart neemt de overhand,
het donkere duister brengt tranen
en pijn en verdriet.…
FLUITSPEL
poëzie
4.0 met 9 stemmen
1.624 En de knaap sprak: 'liefste, luister
Wat ligt in dit lied verborgen,
Los zich windend uit het duister?'
'Morgen', zong mijn fluitspel, 'morgen'.…
Middernachternaar
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
853 Rugliggend wakker te dromen
staar in het duister naar
dingen die toch niet komen
de vlek op het hoge plafond is
overdag een smet, in de donkernacht
een schaduw die vormt jouw mond
met een licht geopende lach
de lamp hangt gelijk Damocles’ zwaard
een figuur makend op de witte muur
‘t lijkt sprekend op mijn gitaar
licht lichtvallend door het…
Nacht-schaduw
netgedicht
4.8 met 70 stemmen
1.324 Ik vind jou aan de rand
van een duister bestaan
zoals een schaduw zijn evenbeeld begroet
steek jij voor mij het licht weer aan
en ik volg je...op de voet
door het donker van een nacht
onder een deken van kilte
waar ik wacht tot de stilte
oplost in zonlicht
dat weer zal gaan schijnen
op een nieuwe dag waarin
ik je langzaam zie verdwijnen…
Ga niet voorbij, maar blijf bij mij
poëzie
3.5 met 10 stemmen
4.859 weg te wezen,
Weg van mij-zelf, in 't land des doods, doods vrezen
Vergetend om de vrees voor 't donker koel
En doods gewoel des levens, dat in kringen
Rond-draait geduriglijk, en Ik draai mee,
Ach, ik, een klein arm ding in duizend dingen,
Met u geslingerd in één-zelfde dringen,
Wijl onze klare stemmen kalm als twee
Koralen uit het duister…
Verdwenen...(kerk Lutselus Diepenbeek)
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
732 Die bewuste duistere Kerstnacht,
niemand had het ooit verwacht,
jij zo immens groot en krachtig,
je bestaan werd twijfelachtig.
Je lichaam zat onder zware druk,
onderuit gehaald van je voetstuk,
bedolven onder bevroren emoties,
ten val in grote proporties.…
Dagelijks brood?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
631 In het beloofde land tasten
de eenvoudigen van ziel in het
duister, ze zijn de daklozen
onder de purperen zon en zijn
allang de goddeloze beloften
moe, papieren regels rotten
in het hout, een leger wormen
splijt de houten wereld open,
bedekt het labyrint van de aarde
met hun koele maskers toe.…
WEELDES HERDENKING
poëzie
4.0 met 6 stemmen
1.283 En in de nacht, wanneer het vreemde duister
Mij met zijn broze sluiers had omhangen,
Onvatbaar-vaag en fijn als ijle dauw,
Dan was mijn ziel vervuld met zoet gefluister
Van liefde en teerheid en een zacht verlangen
Ontbrandde in mij naar 't lichaam ener vrouw.…
NACHT VOL KUSSEN
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
696 Toen de duisternis ingevallen was
verscheen een prachtig, volle maan
Wij lagen saampjes op ‘t lentegras
waarop ze mij liefdevol liet begaan
Zingen deed die fantastische nacht
gelijk een fluisterende achtergrond
Het gras lag als een bed, donszacht
in duister vonden we elkaars mond
Kussen spraken woordloos zo veel
dat meer woorden overtollig…
KERSTNACHT
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.390 Een klein vonkje springt uit de vredige gloed,
zweeft langs de mensen, brandt op ieders voorhoofd,
schenkt herboren levens- en stervensmoed,
zendt ons manend heen: "Hoe men ook gelooft,
vol vertrouwen het duister tegemoet,
zélf vuur zijn. Laaien? Smeulen? Nooit gedoofd!"…
Vierentwintig uur
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
572 morgen heeft de nieuwe dag gekust
door de ochtendnevel in een zachte gloed
gelijk een schone bruid haar liefste ook doet
hun toekomstig zijn en samenzijn bewust
tezamen één in ’t vuur van liefde en lust
zoals een verbonden echt met hart en bloed
in schijnend licht lieflijke hartstocht ontmoet
tot de dag vermoeid in schemerlicht berust
duister…
De weg
gedicht
2.7 met 21 stemmen
8.244 Maar daar zij licht, daar weze hemel, zee,
licht dag, nacht duister, aarde, spruitend gras,
bomen met zaad, tot bakens lichten groot
en kleine, wemelende zielen, paarsgewijs,
vogels gevleugeld, kruipend dier, wild, vee.
En al het kruid zij man en vrouw tot spijs.…