3020 resultaten.
Illusies
poëzie
4.0 met 4 stemmen
2.564 Iets anders deed gij dan uw diepste taak –
en nu ontwaakt gij even voor het eind.
Het binnenspel van uw verbeelding bant
de nutteloze zwaarte van ’t verstand,
in welks omkluistering gij doods moest leven.…
NEBO
poëzie
3.0 met 8 stemmen
1.924 Had ik, als hij, die de uitverkoornen Gods
Ten leven leidde, een grootse taak volbracht,
In stille vrede stierf ik op mijn rots.
Doch doelloos moet ik lijden en mijn klacht
Kaatst, onverhoord, de kale bergkruin weer...
En, de ogen dicht, stort ik in d'afgrond neer.…
mobile home van een slak
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
638 Het is als tweede huid ontworpen en glijdt gestaag op z’n gemak
met de bewoner door zijn wereld, een kleurig thuis op blad en tak.…
Dictators sterven in het harnas
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
691 Geef de mens macht en hij die opgroeit
als nomade in een tent, bouwt paleizen
van marmer, leeft in een luxe die hij eens
verafschuwde -
delegeert bestuurlijke taken aan vazallen
die macht misbruiken om zich te verrijken,
hun lusten te bevredigen; aard van een
dictator maakt dat waar hij niet bij is –
gevoelsmatig niet bestaat,…
Gebed voor de nacht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
522 Wilt U mij ook in deze nacht bewaren
Zodat ik mag ontwaken in de morgen
Om al mijn taken weer te verzorgen
En Uw hulp en bijstand mag ervaren.
Heer, ik bid U ook voor mensen in nood
En anderen waar het niet goed mee gaat
Wilt U hen nabij zijn met raad en daad
Want soms is de nood wel heel erg groot.…
Oriëntatie
gedicht
3.7 met 3 stemmen
3.487 bewust ontweek ik de gebaande wegen
het spoor van hen die me zijn voorgegaan
en toen kwam ik bij deze afgrond aan
ik deinsde terug en trok verschrikt mijn degen
over het dal had eens een brug gelegen
ik wachtte tot de sterren en de maan
me richting gaven, maar ik moest voortaan
langs zelfgeknoopte touwen voortbewegen
ik hakte takken…
Kraaien
poëzie
4.5 met 2 stemmen
2.189 de kraaien in de winter-takken!
Nog trillert echo van hun schrille snaters:
Wat zitten ze daar stil, die donkre saters,
Die sombre spotters in hun zwarte pakken.
Zie, hoe bedaard die straks nog schelle praters
Lijk kleine klompjes tegen 't luchtgrijs plakken.
Heisa! daar gaan ze weer: de twijgen krakken!…
De haan kraait drie keer
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
639 Slechts in stilte hervat ik mijn taak;
zie ik jou terug in echte liefde.
Ik blijf geloven in eigen krachten.
Wat ook probeert mij te doen wankelen:
ik geloof en ben zeer krachtig!…
Overal tussen in...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
639 Ik stond tussen gelovigen en atheïsten
àls Petra rotsvast met zwetend hart vol gevoel,
bloedserieus ergens voor mezelf
en nam ik mijn taak op me.
Ik wil mijn hart uitdragen
als antwoord op vele vragen.
Tussen realisme en idealisme.
1 Duidelijke richting: één weg, één doel!…
- Winterkoopjes -
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
645 dagaanbiedingen
heb nauwelijks
een beschrijving beschikbaar
de handelaars halen momenteel
alles uit de kast
leer van suède schoenen,
die ik afwisselend draag
lopen hun laatste meter,
heel goedkoop, zo blijkt vandaag
niet geschikt om mee in plassen te lopen
hunkert men ernaar ze in te kopen
regendruppels hangen aan stengels
en takken…
Gemeenteraadsverkiezingen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
568 Nu valt er waarlijk wat te kiezen, want Den Haag
splits de gemeenten zware taken in de maag.
Dus ga ik stemmen, trouw weer op een vrouw, als vrouw.
En als ik straks het stemlokaal, een schoolgebouw,
verlaat in ons vrij land, door geen tiran beklemd,
ben ik, dat weet ik uit ervaring, blij-gestemd!…
GEPLANT EN BEREISD
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
504 De vruchten voeren het levende hout,
trots zware beproeving, heel de wereld rond,
takken houden bloeikracht, worden nooit oud.…
Met mijn pen in de aanslag
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
895 De mens die geen drempels wil
het walhalla van tienermoeders en ontblootte
vrouwen
want men zoekt vertier
van oorlog en de woeker met menig dier
en van het kind een maand vermist…
Het mes snijdt dieper dan de pijn
overdekt met schone schijn en dikke vinger
men roept meer en meer om minder
En U dichter, U wacht hier een schone taak…
De juiste toon te vangen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
583 met regelmaat
op het geïmproviseerde pad
dat je maakt dwars door het bos
als je stilstaat is er stilte
tot de solo van een lijster klinkt
als een betoverende serenade
plots ritmisch ondersteund
door een ijverige specht
twee meesjes komen langs
voor een vrolijk intermezzo
dan klinkt als achtergrondkoor
het ruisen van de wind in de takken…
DE WONING
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.304 van de zoldring spant ;
Buiten de drempel het gebloemt,
Dat 't aambeeld en de hamer roemt,
Het goud, waaruit het is gesmeed,
De vinger, die zijn drift bestreed;
Opwaarts, gebeeldhouwd in het groen,
Een eedle boog, een fier festoen,
Zinvol omslingerd, los en slank,
Door 't krullen van een wingerdrank;
En zo, getooid met tuil en tak…
Bij jou
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
751 weet "het is goed zo"
al weer tien weken
ben je verlost van pijn en verdriet
wie had dit kunnen weten
Weg je zorgen en pijn
voorbij je narigheden
weg die liefdeloze blikken
voorbij het verleden
Weg je tastbare liefde
voor je kinderen en (achter)kleinkinderen
Voorbij je medemenselijkheid
het zal ons blijven hinderen
Je hebt je taak…
WEERZIEN
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
634 Aan takken snuiven, als een speurende ree.
Het boompje siddert van reisgrage stuipen;
bruisend water bezingt echter vaste stee.…
Nu al gevallen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
703 Zo kort mocht je maar zichtbaar zijn,
zo kort maar aan de tak,
de storm brak je af, met het grootste gemak.
Net uitgekomen, net groen van waas,
werd de wind je vandaag toch echt de baas.
Daar lig je nou vlak op de grond
terwijl iedereen toch echt wel vond,
dat groen eindelijk tevoorschijn kwam.…
Mijn lichaam...
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
692 Als een krachtige boom
houdt dit lichaam vast
aan het ritme van haar eigen adem
verzoend met het doffe geluid van elke hartslag,
verlangend naar het neerstrijken van het leven
tussen haar dragende takken en blaren.…
Jonge vaders
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
811 Jonge vaders hebben zo een
taak in het huwelijk blijkt
zo vaak, waarbinnen de romance
En rooskleurigheid tot een
Dagelijkse sleur verworden;
Vertaalt wordt in een huiselijk
Geluk van zorgplicht voor de
Kinderen en de maaltijd op de
Borden.…
Bergmeer
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.060 En waar de wateren de groene kegels drenken,
Volgt ’t oog, diep in het nat, de duidelijke lijn
Van uitgestoken tak in water-zonneschijn,
Wiens onbewogen rust geen stormen kunnen krenken.
Geen kabling komt er in. De stralen, die zich deelden,
Weerkaatsen ’t bodembos tot in de volle dag.
Men ziet hoe rond de stam de groene mossen geelden.…
Eik
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.565 Stug loof uit kromme takken barstend, querus robur,
wát u zegt! - meer heb ik niet te geef behalve schaduw,
als wolkendek ontbreekt. Dus hou uw mond,
tenzij u eikels vreten wou; ze vallen
straks na eerste kou. Mijn jas? Ik zou beschaamd zijn
u zo ruig doorgroeid te zien, vol mos.…
Wij waren geheim
gedicht
3.7 met 3 stemmen
3.530 Onvindbaar waren we die lange dag:
we waren de paadjes achterlangs en binnendoor,
brandnetels en berkenstammen, de ondoorzichtige
oude kas achter in de tuin van een van ons,
hutten in de bomen, in de bosjes waren we,
verstopt onder bruggetjes en laaghangende
takken van treurwilgen bij de gracht.…
Herfst
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.057 En er zit een mus eenzaam op een tak
zoals ik-zelf woon in dit land.
O mijn hersens, verkankerd van 't verdriet,
en mijn bloed verouderd in mijn lijf...
De vliegzwam gloeit als een bloedvlek in 't bos
en 't bos ruikt als een lijk;
mijn voeten gaan over 't mollig mos
als over week, rot vlees...…
kringloop
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
523 de bladeren vallen
in ontelbare kleuren
vormen en getallen
van bomen naar benee
zij dwarrelen gedwee,
nemen de zomer mee
kleuren met hun kleed
de grijze aarden wallen
de tak, het blad, de steel, de nerf
wurmen zich weemoedig in de aarde
ondergaan het ondergronds bederf
om verder nog dan ver te gaan in waarde
vergaan, verlaten…
als dan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 wanneer dan
in aarde op mijn buik
de enten van mijn liefde
wortelend zelf geboorte geven
dat dan de wereld
in vrede mag zijn
een oase de aarde rond
van rust en vrijheid
waar om, voor en met elkaar
gewoon de mensen zijn
omdat anders zijn of menen
niet langer wortels klooft
omdat anders geloven
mensen nieuwsgierig maakt
waardoor takken…
mijn kleur bekennen
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
663 eentonig of ietwat apart
de grijze muur die wil ik wit
de zilveren stoel die ik aanbid
de gouden schijn van het maanlicht
geeft blij gevoel, een fraai gezicht
de hemel verf ik altijd blauw
de zon zingt geel, ik hou van jou
het gras dat kleur ik in 't fel groen
voor een prachtig nieuw seizoen
de bomen schilder ik mooi bruin
van stam tot tak…
Lenteblues
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
687 de wereld krijgt weer kleur
gele bloemen in het gras kondigen het voorjaar aan
blaadjes ontvouwen zich langzaam aan de takken
de cyclus van Moeder Natuur die van voor af aan begint
kon zo het hele leven maar zijn
ieder jaar een nieuw begin
ieder jaar een nieuwe lente
maar de lente van mijn leven is lang voorbij
en mijn zomer ging…
Alle begin is moeilijk
gedicht
4.0 met 1 stemmen
1.949 Bloemknoppen tellen aan gisteren nog dode
tak. Mij vergapen aan moed en kleur en levenslust.
------------------------------
uit: 'De Gids', nr. 3 2017.…
hier sta ik
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
604 hier sta ik dan
een oude eik
wiens takken ooit
jong en groen nog
zich verstrengelden
met een appelboom
uit de wortels
van die omhelzing
entten zich de loten
die schuilend eerst
groter groeiend later
uit onze schaduw traden
zo is vol het leven
in het kleine woud
dat wij samen waren
tot rot op zekere dag
ziek en dodelijk
mij…