4012 resultaten.
Deze stilte heeft je lief
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
809 Terwijl de maan haar licht laat op de aarde laat vallen
drijven wolken voorbij in een ongebroken stilte.
Op zo’n moment lijkt het altijd zo of dat alles
een geheim in zich draagt.
Ingetogenheid past het best bij dat late uur van de avond.
Misschien zijn wij mensen toch wel veel meer pelgrim dan we denken.…
het behouden huis
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
833 ik weet niet
hoeveel afstand het huis heeft afgelegd
tussen toen en nu
wanneer ik alles zal achterlaten;
de ramen die uit muren vielen
het oorverdovend lawaai wanneer de maan
balanceerde op vermoeide voeten
ik weet niet hoeveel gedachten
ik nog zal schrijven
de kamers zwijgen nooit
over regen die blijft vallen
hoe kan ik verder…
Bezinning
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
560 De herfst komt reeds op vrolijke voeten
al schijnt de zon nu nog uitbundig;
Er is al geel in de kruinen van de bomen
en er vallen al bladeren, afgeleefd en
klaar om de cyclus te herbeginnen.
Nu begint weer het droevig beminnen
van alle vergankelijkheid; er is geen
ander bestaan dan dat sterft en weer leeft.…
Zondag nieuwe versie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
540 Verregende zondag zacht
getik op harde
ondergrond
grijze wereld buiten
de overkant
in nevelen gehuld
druppels vallen, bomen
huilen ook als regen
is gestopt beleef ik
zondagsrust
binnen
zonder lust
naar buiten toe te gaan
door binnen dromen
de dag door komen
steeds weer kijken
door een spleet
of de regen
al van stoppen weet.…
Pak toch die hand
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
914 Kwetsbaar meisje
Speel op het veld
Voel de omarming
Pak toch die hand
Veeg het zand uit je haar
Voel de wind op je huid
Proef het zilte van de zee
Hoor het ruisen van de golven
Kwetsbaar meisje
Laat je masker vallen
Voel je naaste
Pak toch die hand
Zie het zonlicht stralen
Luister met je hart
Loop oneindig ver
En duik in de diepte…
Zwijg
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
782 Ik laat in stilte, de letters vallen,
één voor één op zijn plaats.
Nu ik hoor en mijn hoofd raakt leeg.
Minder vol dan dat het was.
Mijn stilte raakt me en maant me tot zwijgen.…
Jouw podium
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
564 kleineren is het
mijn rol om op jouw
podium te figureren
jij bent een
theaterbeest met
in lach en ogen het
grote wereldfeest
vaak sta ik stil
deel decors in het
halfduister als de spot
jouw act opluistert
veel tekst is mij
niet toebedeeld
ik reik aan waarmee
jij aan de slag kan gaan
toch komt ook
mijn moment als
de gordijnen vallen…
Stilte voor de storm
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
682 Even snel als gekomen
liet je alles vallen.
Bevond mij in het oog van de orkaan,
Stilte voor de stormen,
tussen losgebarsten hel
Raasde over mij heen,
Met nietsontziende kracht.
Brak mijn muren af tot niks meer restte.
Gebroken en alleen liet jij mij achter,
Een door sprinkhanen geteisterd landschap.…
De maan is weggevallen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
564 De nachten naderen
waarin dwalende manen dalen
door dichte schemerluchten
Landend in de kleine hand
van zij die nog gelooft
De wereld heeft twee vlechtjes
en een lach waaruit een tand ontbreekt
de herinnering van sterren in haar ogen
ze steekt stil haar handjes uit
En vangt de missende maan
die het niet kon helpen te vallen
met als…
Respect
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
590 Waar mensen met elkaar praten;
vallen af en toe zware woorden
zijn meningen verdeeld
worden gevoelens uitgesproken
kunnen er tranen gaan vloeien.
Proberen we te begrijpen
omarmen we wat we hebben
willen we geven en nemen
weten we dat er verschillen zijn.…
Begeerte
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
552 De schaduw die over
haar rode lokken zal vallen
zal zalven en slaan.
Dat ik het schrijnen voel...…
Krolse Katten
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
609 Vallen aan intimideren,
en druipen weer af.
Dit alles om ons poesje
Te kunnen beminnen.
Maar helaas heren,
er is bij haar íets mis van binnen.
Het is al zó vaak geprobeerd,
maar ons katje is gesteriliseerd.
Dus ga alsjeblieft,
ergens anders krollen
en achter een vruchtbare poes
aanhollen.…
Gedichten die ik mis
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
709 Hoe zij moesten vallen en weer opstaan,
temidden van de strijd om het bestaan.
Niets weet ik over hun gevoelens.
Wie en wat ze hebben liefgehad.
Hoe ze dachten over trouw.
De laatste tijd doe ik niets liever,
dan gedichten schrijven.
Zo lucht ik mijn hart en mijn gemoed.
Vandaag mijmer ik over hen die na mij komen.…
Rietveldzit
gedicht
2.2 met 21 stemmen
8.573 We vallen!
Uitklapreflex van beide armen.
Daarom zit de Rietveldstoel zoals hij zit,
zo laag en blauw en rood en goed,
als om er op te wijzen dat men af en toe
eens moet gaan zitten op een stoel
die er niet staat.
-----------------------------------
uit: 'Het ging over rozen', 2002.…
Euforie is voorbij
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
571 het was zo’n dag
dat ik mezelf
driftig bezig zag
opererend tussen
jouw lach en de
speren in mijn hart
balancerend met
liefde en onmacht
om aan beiden
gestalte te geven
in het schizofrene
uren beleven
ik dirigeer maar
mis de basis om
op terug te vallen
mijn stok verkort
steeds meer bereik
zodat chaos over blijft
weer bloedt…
Gevoelsgrens
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
416 Een woord wat niet
bevriest, warmer dan
mijn bloed, zoek ik,
wie het vindt mag het
roepen en alle pagina’s
beslaat van verzen,
wat ik lees is lopend vuur
verliefdheid zó heet, dat het
de dood ontdooit en waar
mensen gaan, de haat
verbleekt, tot er zinnen
vallen, als bladeren
gestorven zijn in beide
handen, verbleekt maar…
Geluk
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
507 Geluk is als een tere bloem
Met kleur-en-pracht en bij-gezoem
Die dagenlang bekoring brengt
Maar dan opeens, alsof verzengd
Dof, droog en slap gebogen staat
Haar blaadjes eenzaam vallen laat
Om snel tot humus te vergaan
Te wachten op een nieuwe maan
Te wachten op een nieuw seizoen
En alles dan weer overdoen
Eerst maar die winter…
Zeg eens Ada
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
634 Ach dat ik maar een vers met A beginnen zag
En dat het in het langszijgaan was als
Een adem van lieftalligheid die
Haar nadien hulde bracht
Die altijd aan mijn zijde gaat bij dag
Bij barre nacht mij niet verlaat
Haar die mij in haar smalle handen draagt
Die mij - kwam ik te vallen - schraagt
Ach sprak die A maar naar mijn ware ik
Maar ja…
We nemen de tijd (om te leven)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
402 Het gaat goed, we rijden hard
weg van waar de bommen vallen
Fatima's hand zwaait opzij opzij
We zijn met velen
sterker dan de regels
daar breken we doorheen
naar een rijk land, geen klooster
we komen wel langzaam leven
maar brengen onze eigen regels mee
We willen werken, de tijd nemen
om te leren en te trouwen
om een toekomst te hebben…
Coup de Foudre
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
591 Met schrikgezichten gadegeslagen
In spookachtig oplichtende gloed
En bibberend onder de broeiende nok
Gevlucht op een berg zonder regenjas
Samenspannend boven het opgetaste gras
Slaat de bliksem in de schuur met een schok
En daar de nadering op handen lijkt
In het zoetgeurige landelijke hooi
Raken zij hun afstandelijkheid kwijt
En vallen…
Ongewis gemis
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
625 ik mis
wat mis ik dan
er is niets
te missen
waarom mis ik dan
wat er niet was
en nooit zal komen
natuurlijk houden van
ik kan het wel
het vallen en opstaan
vasthouden en loslaten
het is goed en ofwel
er is nog zoveel
wat mis ik dan
wat raakt me ervan
als ik het zo ook wel kan
ik kan wat ik doe
en doe wat ik kan
zo af…
Hoe ik leer hoe het gaat
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
542 Het waait en de lakens wapperen,
tussen de zonnestralen door vallen druppels.
Ik droom de dag door naar de tijd van ooit
de tijd die wij samen niet hebben voltooid.
Soms dagdroom ik je terug in de tijd,
dan bestaat, nee bestond er geen afscheid,
dan waan ik ons grijs en nog steeds samen
al kan ik die realiteit nu niet beamen.…
De wind en, ja de wind
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
734 Wat ga je tekeer, de blaadjes vallen sneller
rapper dan normaal zeg maar
‘t grastapijt ligt vol met wat eens groen was
de bomen ogen kaler en kaler.
Wat ga je tekeer, ‘t is herfst
de wind heeft een oerkracht zo lijkt
‘t is herfst, een openbaring
op naar de winter en de verwarming!…
Waterkuil
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 Vier orgels vertrekken tezamen
Ze schrijden met slepende benen
manmoedig maar moeizaam
Ze hebben de hoeden
van hoger gezag op
Hun sleepbenen reiken
naar achteren, langer en dunner
Hun schouders zakken
steeds schuiner naar voren
Ze vallen, de hoge pijphoeden
kruipen vooruit met armen
zwaaiend en maaiend
door slap wordend zand dat
vermoddert…
Draad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
547 Daar vallen hem de schellen. De schil geslecht
die lang hem schutte als een dronken deken
is geweken. Het recht geknecht tot kromme
houdt hij zich voortaan weg en van de domme.
De jaren paren, baren nu een halve eeuw
het lijkt niet langer dan een oude mannen geeuw.
En dan: de Draad.…
Vallende avond
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
457 Als de avond begint te vallen,
en mijn omgeving langzaam slapen gaat.
Loop ik altijd nog naar buiten,
om te kijken in de lucht.
Hoe het kleurenspel van de nacht,
de aarde verovert.
De dag van nu, na gisteren verdrijft.
Ik droom dan al van morgen,
wanneer het licht er gelukkig weer is.…
Ontheemde bloemen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
492 Je ziet
ontheemde bloemen
tijdens de regenzomer
ontzielde wezens
treurig mooi
en er lijkt een schoonheid
in het verdriet te huizen
de mooiste bloemen
proeven regendroppels
de tranen van wulpse goden
vallen neer op het nachtwoud
je gaat zitten op het mos
laat nu dwanggedachten los
ruikt aan die ene zwarte bloem
je ziet de tranen…
ZEKER WETEN, DAT VREDE DAN NADER KOMT!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
571 Vredesvitamines de meest
vitale vitamines voor een
oer-menselijk vredig bestaan
Wat zou ik dan ook graag
als VredesDichter
dat tekort aanvullen
Het zijn maar kleine
witte pilletjes
maar met een enorm resultaat
Ik zou ze massaal willen
droppen in de oorlogsgebieden
om in te nemen door vriend en vijand
Vrede komt niet zomaar uit de lucht vallen…
Schuivende steen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
523 , daar loopt Hij
Moeizaam, maar volhardend*
*Met vallen en opstaan, maar standvastig…
Stille liefde
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
764 Ik blaas van afstand door jouw haren,
telkens wanneer de nacht op binnen vallen staat.
Hoop dat jij dit op dat moment dan zult ervaren,
alsof je door een pijl van Eros wordt geraakt.
Om er nog wat meer kracht op te zetten,
loop ik in mijn slaap telkens door jouw straat.…