3338 resultaten.
jazzist
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
718 mijn vrouw neigt zich nogal
lydisch uit te drukken
wanneer ik het spleen
van deze tijden verzucht
het fingeren met een kroontje
de vinger soms in de lucht
ze zet zich dan schrap
als een dorische zuil
de voet op mijn indolentie
en wijst me op mijn plichten
de gemakzucht de modaliteit
het verslijten van de fauteuil
als ik dan replikeer da…
Als apotheose
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
481 jij liet je
handen dansen
opende tussen
je vingers de meest
fantastische kleuren
die zich mengden
met exotische
geurvlagen die
de vormen in
hun magische
composities
hebben gedragen
in een uitbundige
zomerregie van de
mooiste zaken
die de lente
in haar schepping
met subtiele
kracht en uiterst
verfijnde pracht
tot paradijselijke…
Talen van vertier
netgedicht
5.0 met 108 stemmen
477 je energieën
straalden in
ogen en lach
je leek versteend
in opperste
concentratie alleen
handen en vingers
beheersten de
modulatie van
talloze stemmen
die uit het universum
in onbekende koers
langs ons gingen
in diepe smart en
onpeilbare droefheid
afgewisseld met
intens plezier in de
vele talen van vertier
in alle fluctuaties…
Ijst het diepste blauw
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
423 ik zag je
voorover buigen
met lange vingers
en gestrekte armen
naar de horizon
wuiven voor meer
licht en helderheid
de ochtend kleurde
al zijn zacht pastel in
voorzichtig schijnen
waarbij de nacht
zijn donker volume
liet verdwijnen in
een uiterst ludiek spel
waar je lach
de lange nacht
verwarmde met haar
verbonden zijn van
liefde…
Schaatsen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
552 De striemendgure wind bevriest de wangen
De tenen en de vingers worden blauw
Al klappertanden bijters van de kou
De schaatsen zullen niet aan wilgen hangen
Publiek begint te klappen en te zingen
Als één man staat men achter Neêrlands hoop
De koning en de koningin incluis
We zullen doorgaan! Ondanks tintelingen
Rijd door!…
Ben Leek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
562 Met twee bescheiden vingers in zijn neus
(meer had Big Ben niet) maakte hij een keus:
biljarten zou het worden. Drukbezocht
zijn wedstrijden.…
Plastic doorschijnend
netgedicht
5.0 met 51 stemmen
490 ik heb op
een stil moment
even met je
vingers gesproken
zij lagen lichtelijk
gebogen op het
tafelblad omdat
dit voor nu de
vrije houding van
handen in de
zorg is gebleken
rust en bewegen
zo wordt de dag
gegeven en in
vrije tijd de hobby
verstolen nagelbijt
om alles rustig
te verwerken
monden te moe
om alert te reageren
in onrust…
schelp
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
538 Het geluid van de schelp is oneindig
net als de zee eindeloos, tomeloos
waar je uren naar kan luisteren
Als ik hem tegen me aanhoud
Hoor ik je stem zacht fluisteren
De schelp heeft vele gezichten zoals de man
Die je prikkelt en aan wilt raken
met je vingers zacht betasten
Hard en geruwd aan de buitenkant
Of als een vrouw
Zacht gevormd…
Netwerkfragmenten
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
421 dat non-conformisme
heeft mij tot grote
verbazing wel andere
niet verwachte
contacten opgeleverd
waarvan ik het
bestaan wel vermoedde
maar er nog niet goed
de vinger op kon leggen
zoals deja vu buiten
jezelf treden ontmoeten
in andere dimensies
herhaling en uitbreiding
van droomcontacten
verbindingen van de
diverse gelaagdheden
in…
Jouw wereld
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
434 ik wist dat als
jij de muren
weer zag en
het contact zou
herstellen zij
ogenblikkelijk
gingen blaken
van geestdrift
om spontaan te
verschieten van
kleur jij hebt als
baby en peuter
iedere steen en voeg
betast en bekeken of
daar een van je vingers
of zelfs duim in past
ondertussen in
zielencontact
kleine probleempjes
gebrabbeld…
SLANK BEHOUWEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
602 Een vinger, hoog en beslist opgestoken,
bij de Schelde, noodt schepen te meren
aan Antwerpens kade, mag regeren
over al wat in de stad is ontloken.
Deze toren heeft eeuwenlang gesproken
met stoere werklui en wijze heren,
kon doorgaans Belgisch beeldhouwkunst vereren:
soms hersteld, na even te zijn gebroken.…
Warm rood bloeiden
netgedicht
5.0 met 46 stemmen
533 ik voelde hoe
mijn huid
verstrakte
zag de
naald flitsend
wegglijden in
alle kleuren
rood die
warm bloeiden
in de reflectie
van de licht
opvangende
kleuren die de juiste
bestanddelen in
het plasma hadden
en die dus
een nadere
beschouwing
nodig hadden
in deze scene
waar soepel
getrainde vingers
de rust van de klus
proffesioneel…
Gelijkgestemden
netgedicht
3.4 met 44 stemmen
325 weer tochtte
de infofilm
warm tegen
mijn huid
het voelde als
inbreuk ondanks
het feit dat de
aankondiging
en het feit dat
wij ons konden
uitzetten om
later te updaten
vaak bleef ieder
stand=bye
de overheden
stimuleerden
wel de vinger
op de pols
want weten
is ook vaak
fouten voorkomen
die nadelig zijn
voor de hele
gemeenschap…
Ik schop wel
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
568 in m’n keel,
in m’n vingers,
in de hoeken van m’n hoofd
waar het altijd donker is.
ik wil ze op papier gooien,
maar m’n handen weigeren.
ze schrijven iets anders.
iets veiligs.
iets dat niet snijdt.
stop met mij te beschermen.
ik wil geen filter meer.
geen zachte stemmen.
geef me de waarheid,
zwart op wit.…
Stof
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
294 Als zand verstrooid door vele levens
Heeft U mij vanuit stof laten wederkeren
Ik ben door Uw vingers geglipt om het licht vanuit Uw duizenden lichtbronnen
te weerkaatsen
terug naar Uw alziende ogen
Laat mijn ego leeg worden als een woestijn
Verken de dorre plaats
Bewoon het en laat de zandduinen zingen
Maar laat Uw voetdrukken daar nooit…
stille schreeuw
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
237 Ik roep je in de stilte van kathedralen,
waar echo s vallen als tranen op steen –
en hoor alleen mijn eigen hart,
dat breekt als een viool onder oneindige vingers,
toch blijft het spelen, speelt tot het laatste snik.…
Dat kutgevoel
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
276 De fles staat leeg op de tafel als een dode minnaar,
ik steek een sigaret aan met trillende vingers,
en denk aan jou – dat kutgevoel dat blijft hangen
als goedkope parfum in een goedkoop motel.…
Net als de Bomen…
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
187 Open dus gerust je handen
voel wind tussen vingers stromen
maak plaats voor de leegte
alles wat daarna mag komen.
Want als niets anders mogelijk is
wederkeert tijd nimmer ons pad
ervaring wordt gedragen
als een leerzame schat.…
Baldakijn van bloei
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
22 een meisje staat vol bloei spitse vingers streelt gouden haar
zwarte stammen heffen baldakijn de schoonste bloem omhoog
voet lichtgewiekt stuurt driften terwijl de bruigom wacht
onder wit bedgordijn glijdt een bloot beeld de dans
waar geen bron ooit stond loopt zij verder door de maat
tot heil dat nieuw ontkiemt buiten de stammenkring
zij…
Zelfdruk
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
446 Ik hakte en hakte en hakte en ik had
een vinger in de inkt, legde hem eruit,
rolde met een vinger de druipende vinger
over het papier, over de bleke vrede
van het uitgeschepte vel.
Verzwegen werd mij alsnog het geheim:
de ring ontnam elk zicht daarop.…
dat waren pas winters
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
589 Ze moest afstand houden en mocht niet
te dicht bij de kachel komen staan
voordat er weer leven in haar vingers kwam.
Haar vingers tintelden, grote tranen langs
haar wangen. Pas toen ze groter was wist
ze hoe koud vader het moeten hebben
gehad. De wind, de sneeuw, de vrieskou.
Och vader, lieve schat.…
Uitvalswegen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
586 Zeven zonnen
zeven manen
dunne draden
dikke tranen
Holle wegen
witte nevels
diepe duikers
blinde hemel
Groene vingers
tamme ratten
witte muizen
zwarte katten
Klokken tikken
lampen branden
dove muren
scherpe randen
Grote ogen
kleine dromen
gouden dochters
godenzonen
Lange vingers
rappe tongen
zoete monden
zoute wonden…
Alleen op het strand
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.008 een vroege lentezon
warmt mijn ziel
als was jij hier aanwezig
een zilte bries
streelt mijn wangen
als waren het jouw vingers
een maalkolk van gedachten
waart door mijn geest
als was ik met jou aan het praten
leven , hier en nu
omringd door mensen
en toch eenzaam en alleen
een hart verscheurd
door tomeloos verlangen…
belichte schaduw
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
890 als verstrooid dichter
in de beschouwende schaduw
weef ik mijn gedachten
van al dat ontgaat
aan licht of zicht
of verwachten
geborgen en verborgen
in de mensenziel
u zoudt haast gaan denken
is leven slechts zwarte inkt:
het vergaren van zorgen
ik vertel u van schoonheid
van vragende tastende vingers
de weelde van ingetogen blijheid…
baardag verjaardag
hartenkreet
2.6 met 39 stemmen
14.974 tanig eelt in palmen
van handen herbergt korrels
zand al jaren aangedroogd
in plooien vastgeloogd
verjaren gaat per dag
steeds korreliger tijden
troebel lijfljk ingeteerd
traan zout hand op lijnen
vingers aangebrand onthand
tasten mis mens in 't verband
hitte heilig vuur de doofpot
schrijnen de ziel de strot
zachte lach ogen glinsteren…
KEW
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.449 Het meisje moet en weet dat ze zo moet en
zo wordt alles van Rachmaninow
een zwetende Russin met ongelakte nagels
straks afgedroogd door elke jury
terwijl haar vingers toch zo virtuoos
en toetsgevoelig streelden.…
Keuze
hartenkreet
3.7 met 18 stemmen
2.041 De keuze is gemaakt
Je hebt me laten gaan
Er was geen zijweg
Geen misschien
Je hebt me laten gaan
De keuze is gemaakt
Raak me niet meer aan
De pijn is onverteerbaar
Aan elk van jouw vingers
Kleeft mijn lichaamsvocht
Je eens zo zachte strelingen
Willen mij nu nog uitleg geven
Je hebt gekozen
Voor die ander
Er was geen ooit of misschien…
gesloten dossier
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.778 de maanden daagden en de jaren weken
het huisje aan de haven is niet meer
geheim adres van menig Haagse heer
de muren kunnen nu niet langer spreken
de schimmen zijn gevlucht naar verre streken
al wezen kwade vingers keer op keer
en lispelden de tongen van weleer
het spitten is een loze daad gebleken
het is weer rustig in de oude buurt
en…
W E D E R W I J V E N
poëzie
3.9 met 10 stemmen
2.703 ‘t Zijn wederwijven, boos en fel,
die, kwaad van hande en vinger,
malkanderen te kere gaan
en vechten slag om slinger.
De wind zit in ‘k en weet niet welk
geweste, ‘t buist en bommelt
alhier, aldaar een zwepe los,
die deur de wolken schommelt.…
loopt op stof van verre schapen
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
3.456 ik zie je vingers dwalen, handen
kunnen ook geen woord vertalen
je laat de binnenkanten zien
met het eelt van veel misschien
je hangt geesten aan de muur
loopt op stof van verre schapen
in uren voel je nog geen duur
je weet dat honger zal doen gapen
je ziet wanneer de mannen gaan
bent klaar als ze weer komen
je schoont de kinderen en…