Baldakijn van bloei

een meisje staat vol bloei spitse vingers streelt gouden haar
zwarte stammen heffen baldakijn de schoonste bloem omhoog
voet lichtgewiekt stuurt driften terwijl de bruigom wacht

onder wit bedgordijn glijdt een bloot beeld de dans
waar geen bron ooit stond loopt zij verder door de maat
tot heil dat nieuw ontkiemt buiten de stammenkring

zij draagt de bloei voorbij het gordijn de maat houdt stand
driften ontkiemen in het gouden haar onwetend open

liefde

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 2