2537 resultaten.
ERICA TETRALIX
poëzie
3.2 met 16 stemmen
2.147 't Zijn pereltrosjes van rozig satijn;
't Zijn Japanse vaasjes van broos porselein;
Licht trillend bij zoentjes van vlinder of bij,
De perelkens van de hei.
Bijwijlen dan knikken bij 't windeke kleen,
Die schuchtere kopjes van 'ja' en van 'neen'
Dan frazelen ze stemmig, als klokjes der mei,
De perelkens van de hei.…
duizend tinten herfst
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
814 waar nog het oude leven geurt
zijn adem danst
langs velden prevelt morgenster
van verre tuurt zijn helder licht
een schittering bespringt het oog
dat door de scherpte bijna zwicht
als zon verruilt
een nevelprins glanst langer door
zijn sluiers vangen kostbaar nat
dat eerder nog aan kracht verloor
wat parelend een glansrijk had
een vlinder…
Als ik morgen....
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
923 Waaraan jij nu moet wennen, vertrouw op
je gevoel als de vlinder van nacht de vlam
van mijn lichaam temt, maar doorgloeit in de
ongeremde liefde van de werkelijkheid, die wij
in een ademloze volheid hebben beklommen.…
Ontkleed je van mijn angsten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
431 Waaraan jij nu moet wennen, vertrouw op
je gevoel als de vlinder van nacht de vlam
van mijn lichaam temt, maar doorgloeit in de
ongetemde liefde van de werkelijkheid, die wij
in een ademloze volheid hebben beklommen.…
de overkant
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
570 veilig en vertrouwd
als onzichtbare armen dragen
in het diepe water verzonken
schragen pijlers de overgang
als de getrainde schouders
die jij mij was en blijven zult
de flarden van mist en nevel
die aan gene zijde hangen
voelen als een donzen dekbed
dat mij comfortabel warmt
gelijk een cocon is haar reling
waaruit als zomerse vlinders…
Zij heeft niet te leen gegeven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
541 voor de kale akker
zij komen terug met lege kruiken
en getekende hoofden
dor en hijgend gillen
de uitgebluste poppen
op de springmatras
op kale heuvels
happen de wilde bokken
naar lucht
het einde nabij zijn zij
koud is de
kracht van een
huilende doodskop
ver weg van de boom
met kale takken
vlucht de veelkleurige vlinder…
Daar waar dromen woonden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 Dus koesterde ze dat wat haar zag
ze spraken daar haar taal,
als vlinders in de lente
een eerste zonnestraal.
In ogenschouw
het ochtenddauw
ja het smolt haar hart,
tot aan het naderende einde
vanaf de prille start.
Van peuter tot aan oude vrouw
het kent geen plaats of tijd,
ogen bleven aldoor stralen
ze raakte dit niet kwijt.…
zomerliefde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
435 rustig liggend in het gemaaide gras
hoor ik jou de zomer toeroepend
ritselend op blote voeten lopend
over de stoppels van de scheerbeurt
die fier na het maaien blijven staan
kom je loom treuzelend naar me toe
tot warm jouw haar in schaduwen valt
als fladderende vlinders op mijn gezicht
wanneer wij eindeloos in tijd verglijden
niets zeggend…
Ode aan de herfst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
457 Met mijn onschuldige handen heb ik haar wangen gestreeld
tegelijkertijd lees ik op het gezicht speelse simpelheid, vloeiende lijnen
Zo helderrood en zuurstofrijk het is hoor ik warm bloed stromen door het lichaam
aangevuld met breekbare en kwetsbare toetsen gelijk een vlinder verborgen tussen het gras.…
Tien dagen zomerlezen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
591 die dwaze vlinders gaan steeds kleiner wonen
steeds verder van de eigen levensbron
een zomerhaiku uit angst om te leven
essentie van het vrouwelijke wachten
in de droom van heilzame natuur
Maar bij het afscheid van de
zwarte vogel
vloeit er ook zonder jou voorbij
het amen
een traan in het oneindige wu wei…
‘n heel klein feestje
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
497 ‘n heel klein feestje
om toch ‘n keertje te vieren
dat wij daar voorgoed verbonden zijn
en ‘n half woordje dan
om de korte rokjes alsnog te vergeten
die ooit ‘t mooi weer speelden
toen daar nog
wilde bloemen bloeien wilden
en de vele beestjes ‘in copula’
(niet alleen wij)
met heus consent om de oren vlogen
de vlinders die daar…
Als de zomer juicht
netgedicht
2.1 met 10 stemmen
465 Vlinder in de zon
zweeft langs geurige bloemen
de middag verstilt
Ik wandel door het
open veld, waar het licht zich uitstrekt
langs het levende gras dat mij herkent — mijn hart
luistert naar wat bloeit en antwoordt in een taal zonder woorden.
Onder het gefluister van
bladeren vind ik een zachte kracht van
rust.…
De trekvlinder
netgedicht
2.6 met 23 stemmen
109 Distelvlinder rust
vangt nazomerse warmte
voor de verre trek
In het bleke ochtendlicht
verschuift de lucht, een nauwelijks
voelbare spanning boven het veld waar vlinders
wachten en wind door het gras strijkt en langzaam verder trekt.
Op dunne stengels rusten
ze tegen de wijde hemel, hun vleugels
vangen prille kilte.…
Intieme kameraad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
494 Door het beschreven cultuurgebied
van dode bomen, verdorde bloemenvelden,
helden tevergeefs gestorven,
kinderlijke wanen nooit getemd—
rivieren vol lust van zilte projectie
Misschien had ik een poes moeten zijn
maar dan niet die van de buurvrouw
want die had altijd natte pootjes
of een vrolijke vlinder zonder verleden
met slechts vitale…
zonder titel
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
14 Maar echt soms stijgt een versje op
met vleugeltjes als van een vlinder.
Pas 's nachts als ster terug te vinden
voor wie gebroken in de knop
de slaap niet goed meer vatten kan.
Wie heeft er nooit een vers gelezen
dat wel voor jou bedoeld moest wezen?
Voor jou allen? Je schrikt er van.
Chris de Valk…
IK WEET EEN SIMPEL LIEDJE
poëzie
2.9 met 10 stemmen
3.057 Een vlinder, al lang gestorven,
eer de mooiste roos ontbloeit...
Een roosje, verflenst en verdorven,
eer de vlinder het vlerkje ontplooit...
Klaagt zoetjes, vedelsnaren,
de Lente is lang voorbij;
de Zomer is heengevaren,
Herfst en Winter nabij...
Klaagt zoetjes, vedelsnaren,
Al-treurnis is nabij
voor mij...…
Zomaar
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
840 Zomaar zit je daar
Zomaar
Wild als het water
En mooi als de heldere maan
Zo ver weg van mijn handen
Maar met mijn ogen
Raak ik je aan
Zomaar zit je daar
Zomaar
Lief als de lente
En zwoel als een zomerse dag
Voelbaar vliegen de vlinders
En ik word zomaar
Verliefd op je lach
Want zoals je daar zit
Met je haar in de wind
Je schaduw…
Vliegen Als een Vogel...
hartenkreet
4.0 met 17 stemmen
1.925 Soms wilde ik dat ik eens kon vliegen
Hoog, langs de hemel, één keer vrij
Vrij zijn als een mooie vogel
Vliegend vrolijk zijn en blij
Geen gevangene van de wereld
Vliegen als een mooie duif
Koekeloerend naar beneden
Of als vogel met een mooie kuif
Soms zou ik uit mijn lichaam willen kruipen
Als een vlinder uit zijn cocon
Ik moet er uit…
strijd
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.549 nee, 't zal toch geen vlinder zijn
die met haar mooie vleugelpartij
mij gaat verleiden op weg naar meer venijn
er dringt iets binnen in mij......
een vreemdsoortig verlangen
graven in het geheugen,ben ik wel goed bij
al zo lang niks meer van je opgevangen
er stormt iets binnen in mij......…
Kater van een nacht
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
1.472 De gedachte aan jou maakt weer vlinders in mij vrij.
Je glimlach, je ogen , je haar,
maken mijn gevoelens onhandelbaar
en ik weet dat dit verkeerd kan gaan.
De warmte van je huid, zoals je naast mij ligt,
doet mijn hart sneller slaan.
Bloed pompt,zodat de passie stijgt,
je kruipt dichter tegen mij aan.…
Een gouden dag
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.254 De eerste vlinders vliegen weer
door de dag heen naar morgen.
Zo’n dag zou je willen inlijsten
maar het is ook van de natuur.
Ieder mens kan er van genieten
als hij of zij het wil zien die dag.…
Verrukkelijk
hartenkreet
4.4 met 46 stemmen
3.151 je bent om te smullen
Handen glijden over mijn zachte huid
Kroelen teder door mijn wilde krullen
Jouw lach is zo aanstekelijk en zalig
En ik pas precies in je mooie armen
Je praat houdt me steeds steviger vast
Terwijl onze harten elkaar verwarmen
Je verschijning is een lust voor het oog
We koesteren prille gevoelens van geluk
Onze vlinders…
Treurdicht op de theologie
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
747 Het wachten moe, de therapieën beu
treedt zij binnen onze muren in
op witte laarsjes voetzoekend,
als een verdwaalde vlinder
die van ver is aan komen vliegen.…
Mol
gedicht
2.3 met 51 stemmen
13.078 braakt de geïrriteerde aarde
hen weer uit, strijk voorzichtig, hebt de uwe u gevonden, beide ogen dicht
dek met uw linker uw rechter handpalm af, of andersom, zie boven, en breng
het kierend kistje van uw handen naar uw lippen en blaas uw laatste adem
in de dode mollenmond, hij zal zich uitrekken voor hij u mee omhoog neemt,
uw zwartsatijnen vlinder…
- Groene Verneveling -
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
467 Groene nacht,
jij bent de geborene vlinder,
die mij verbaast in extase,
en met zijn liefde over de wateren droeg..
mij toedekte met zijn sierlijke houding,
als er niemand was om mij op te vangen..…
Hoop
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
785 Z'n buik zat vol vlinders.
Hij liep er slechts één van: een blauwtje.
Die afgang deed Erik berouwen.
Zo werd-ie verlegen bij vrouwen.
Een stuk sprak 'm aan.
Hij is snel weggegaan:
z'n ontlasting was hem aan 't benauwen.
In nood begon Erik te balen.…
In de kraag gespot
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
696 Jacques smaragdlangsprietmot te Chaam
liep toen hij vrij vlinderend in het braam
plots twee potten
in een kraag spotte
rood van jaloezie en begeerte aan
Hij danste elegant de pas
de deux - Zijn ogen swingend in kas
Om te daten
Straks in de gaten
Voor een triootje in de ouwe jas
Terwijl Jacques naar de dames vloog
klonk een stem kriegel…
Mijn woorden.
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
864 Schrijven deed ik ook over vrouw en kinders
wij maakten alles samen met ze mee,
toen vlogen wij nog als dol dwaze vlinders
gelukkig, onbezorgd over land en over zee.…
Puur geluk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
657 dal
weidelanden
koe met stal
bloemen bomen
vogel meeuw
tijd staat stil
voor jaar en eeuw
boeren-huisje
akker ploeg
kindje speelt
plaats genoeg
ouwe ezel
hinnik lacht
vrolijk rustig
dag en nacht
boer boerin
beide buiten
lapjeskat
vogels fluiten
blauw groen geel
zonnestralen
kleine meid
water halen
klompjes aan
blauwe lucht
vlinder…
Luisterschaduw
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
641 meeuwen van de lucht
om lief te hebben in stilte
om je heimelijk en zwijgend
te beminnen
klinken er zachte geluiden
in rustig verlangen
om te ontsnappen
aan heimwee
toen
liefde gewoon was in ons bed
zonder een vertrekken of verrekken
het is vrijwel stil in Amsterdam
onder wolkenbehang drupt regen
als muziek van drummende vlinders…