3038 resultaten.
Krijtlijnen van talent,
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
678 kaarsvet lekt op tafels,
waarmee papier is bevlekt,
in de kantlijn van verstilde
melancholie en beheerst
verdriet, omfloerst door
glorie als we de nacht
weer doven, tevreden
achterover leunen, alsof
we daarin zelf geloven, te
steunen op een volprezen goed
wat uit monden en oren
bloedt, de letters af te wegen,
in de zonvloed van zinnen…
Begoocheling?
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
590 Maar tussen
de zinnen door, staarden
mij de muzen aan, brachten
mij ontgoocheling.…
Tentoongesteld: gigantische graseter
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
483 Yvon kon hem niet helpen,
noch bevragen
in niet te misverstane
en suggestieve zinnen,
krommer nog dan boeren
die vrouwen zoeken.
Zijn slurf in het gras gedrukt,
tot velden duinen werden.
Zijn poten in de diepe klei gedrukt.…
Wees maar niet
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
539 Verdraag mij niet bij daglicht
Bij gesprek over verf of glas
Verdraag mij niet bij zinnen of inzicht
Bij stofzuig, opruim, afwas
Verdraag mij niet in dagen
Vol paperassen en factuur
In inwisselbaar kleingeld
In goedkoop, goede koop, want duur
Betaald
Quitte gedraaid
Winst behaald
Hoogconjunctuur
Van vlam die flikkert
Maar nooit vuur!…
Ik liet je los
hartenkreet
4.1 met 24 stemmen
1.479 Bladzijde na bladzijde
ben je mij blijven verbeteren:
je haalde door,
je schrapte, gomde, vlakte af,
verving hier en daar een woord,
soms zelfs hele zinnen.
Je gooide veel van mij overboord
waardoor ik helemaal verdween
en niet meer bestond.…
De groten van morgen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
555 het anker werd gelicht
waar wind en regen zich toonden
als een herfstverdriet
warmte dragende harten
tekenden een zon, een licht
over dat wat juni naliet
jong dichttalent las
gerikketikte verzen
van gekreukte witte vellen
niet enkel maar wat zinnen
maar tekstwoorden
die een feest voorspellen
passievolle muziekklanken
vormden…
Overdenking
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
639 wat er nu voor of achter ’nadat’ volgt
waarom beginnen met lange zinnen
en kort eindigen?
het zicht is geheel aan mij
wie bepaalt de regels?…
Salomo’s klacht (naar aanleiding van Prediker 9:7-9)
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
553 doorzag geen hond, kreeg straf op straf
Als loon voor goedgelovigheid van God
Zo ikke niet, ik ga nooit in de fout
Ik stop niet eer ik weet wat mensen drijft
Hun list en leugens heb ik ingelijfd
In mijn verstand, ik zet ze om in goud
Maar o, hoe bitter wordt mijn goud betaald
Verveling leegt mijn ziel van levenslust
Mijn hemel dicht, mijn zinnen…
Het afgelegen tijdsboeket
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
535 een wuivend vaarwel maar telkens een opnieuw
ontmoeten in het spektakel dat steeds maar
twijfelend hetzelfde spoor begraast
deze herfst ligt opgestapeld tegen de bedding
van het leven, geen zaailingen oogsten
nog geluk mijn lief maar het is het gemak waarmee
deze liefde wordt bedreven al is de schreeuw
niet van lust maar van afgebroken zinnen…
Sonnet van het Hooglied
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
574 Zing mijn liefste over liefde en minnen
begeleid door harp en met vrolijke fluit
beeld in bekoorlijke dans je vreugde uit
genieten we van schone klank in zinnen
die samengevoegd in vorm en akkoord
geheel ons hart en gemoed zullen strelen
onze pijnen en verdriet zullen helen
feest voor ieder die van je warmte hoort
maar laat niet te vroeg…
OLTERTERP
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
430 Een helling onder stugge struiken vertelt:
"Wie mij met denkend oog wil betreden,
heeft zinnen, waarin rustig wordt gestreden,
is op dolen, meer ontdekken gesteld."
Wilde meertjes, ruig maar bevallig klein,
vol jeugdig leven en luchtig bloeiend zand,
geven adem, zwevend als verdampte wijn.…
jaaroverzicht
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
610 stilte
van enkel houden van kan ik niet leven
ik ben genoodzaakt om terug te gaan naar het overleven
en de stilte antwoordde: zoek niet langer meer;
keer niet om naar de uitgedroogde weg, loop naar me toe
al is de steen nog zo koud, je vindt me eeuwig binnenin
de nacht zal met je meegaan
en zo droegen de dagen;
het vluchten tussen zinnen…
Waar?
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
678 waar ergens
in ons feilbaar denken
bevindt zich
de waarachtigheid
de onaantastbare
gepantserde kern
waar vuile dingen
niet doordringen
waar een schimpend woord
op afketst
en snijdende zinnen
afbrokkelen
waar boze blikken
smelten
druipend omkeren
naar zichzelf
waar gloeiende toorn
zijn driftig gemoed
verliest en
zo tot inkeer…
Begeesterd
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
523 Door ochtenddauw getooid
en koperen zon beslagen,
imposant doch fragiel
trekt natuur zijn gulle spoor
van rust en welbehagen
door zinnen en door ziel.
Slanke sparren toornen
zo lijkt, tot aan de hemel,
de nevellagen voorbij.
Aan hun voet mierenhopen,
naarstig op en neer gewemel
in een sparrennaaldensprei.…
OPNAME
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
709 Het vernuftige doosje met de zoeklens
wil dan plaatjes maken naar ieders wens:
overal zwerven zoekende zinnen.
De verlangde afbeeldingen zijn binnen,
vol pracht, geboren buiten de landsgrens
of in 't rijk van de honkvaste mens.
Plakboeken gaan vragende ogen winnen.…
couperus
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 een nieuwe tijd van woordgestoorden
die nooit zo raak als die van hem zullen worden
en ik laat mijn gedachten stromen
sta eventjes bewonderend stil
in de hoop dat het beeld tot leven zal komen
en mij dan voorziet in een woordenstorm
hij fluistert:"kom mee, even naar de Posthoorn"
en dan lopen over de weg
door zijn woorden geplaveid
tot zinnen…
Taal der liefde
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
799 Laat woorden, laat zinnen, laat expressie
der hoogstaande intelligentie níet heersen!
Laat chique omgangsvormen, laat zogenaamd fatsoen
niet overheersen buiten goed en welgevallig doen.
Laat dan maar, over ons heen komen
de dromen der dagen,
onze dromen in vele vlagen
alle andere talen
lange tijd heersend, regerend
over deze wereldbol.…
Voorbereiding.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.460 Leer ook eerst het valse kennen,
En uw hals het juk ontwennen,
Daar gij aan gekluisterd zijt;
Dat ge dan met vrijer zinnen
't Ware goed moogt leren minnen,
Van beneveling bevrijd.…
EVA BRAUN
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
690 van morgen
Maar eenzaamheid probeerde mij te worgen
Ik heb mijn gal daarover vaak gespuwd
Dan lukte het hem steeds mij te kalmeren
En dan was ik al snel niet meer zo kwaad
Toen bleek dat hij de oorlog niet ging winnen
Besloot hij Magda Goebbels nog te eren
Zij was mentaal zijn steun en toeverlaat
Hij schonk haar zijn insigne en bij zinnen…
Het sterven van mijn ik.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
582 Eeuwen oude zinnen glijden aan mijn zijn voorbij,
onhoorbaar in de uitgestrekte stilte,
op het zachte ritme van mijn innerlijke stem.
Nog nooit werd ik zo diep gehoord
en gingen woorden zwiepend zwijgen,
als twijgen tastend in de lucht,
om plots stil te hangen
in het voorbij zwaaiend moment van sterven,
het 'sterven van mijn ik ' !…
Woorden als ruis?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
409 waarmee de blanco
muren van de wereld
zijn volgeklad,
onverschillig voor de dood
en voor het “zijn”,
onfeilbaarheid gedoopt
in een oceaan van inkt
door al de muzen die
daarin verdronken
waaruit die essentie de
ware aard doorklinkt,
in horizontale lijnen
met hoorngeschal,
verlegt het de wegen
in de taal en baart
z’n zinnen…
Ik mijmer
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
474 ik mijmer kringen in de vijver
zonnen in het gras
sculpturen aan de horizon
bladeren verwoorden
onuitgesproken zinnen
die kleur geven aan datgene
dat tot voorkort voor onmogelijk
werd gehouden, vooral nu
toch spreken tongen niet van het kwade
zoals dat serpent zou hebben geschilderd
verkiest zij blindheid boven roem
daar haar glas immer half…
Aanstekelijk?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
822 Nog ben je niet vatbaar
voor mijn ziekte, toch zet
ik de besmetting in als wapen,
alles op het spel te zetten op de huid
van de aanstekelijkheid tot ik
vroeg of laat de ogen sluit,
elk woord vooraf te wegen als
bijdrage aan de jaren vriendschap
in bittere zinnen die alles beloven
daarna misschien dan weer te vegen
in de verstrooide…
De vrije teugel
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
596 Ik ben nog niet geheel besmet al denk ik af en toe temet
dat ik ben afgestompt
en slechts nog veertien zinnen schrijf heel keurig bij elkaar
gestoken in een knellend lijf gehouden aan het metrum vijf;
nou nee, vergeet het maar.
Soms spring ik wel eens uit de band en heb aan regels schijt.…
Tot Joep
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
501 In ga op mijn PC-tje zitten knoeien
al hopend op een redelijk idee.
’t Zit meestal tegen, maar soms even mee
en dan zie ‘k op het scherm wat zinnen groeien.
Er valt geen chocolade van te maken,
-dat doet er in dit stadium niet toe-
maar wat er dan volgt is een heel gedoe:
het lijkt veel op een rijwiel-wiel bespaken.…
En vannacht in de stenen stilte
gedicht
3.3 met 6 stemmen
3.435 eiland,
onder het web van sterren, de palmen roerloos,
kwamen die andere stemmen, Auden en Frost
en Elisabeth Bishop, Pound en Cummings
en Sylvia Plath, woorden op mijn schouders,
in mijn haren, tegen de ramen,
dichters, gedichten,
droombeeld, verhaal, getijden
van toen, ooit, nu,
naast me, achter me, op de maat
van de mot tegen het licht, zinnen…
dromen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
550 welke wereld vertoeft
hij, die turende grijze
zal hij naar gisteren wenken
of nu al naar de dag van morgen
in een golf van melancholie;
in koude of warmte geborgen
ik zie vlammen die vervliegen
uit brandend hout
dat haast tot as is teruggekeerd
en kijk in de haard naar mijn jeugd
waar ik met het woud
was vertrouwd en zinnen…
Onbegrijpelijk
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
548 Zinnen creatief verknippen.
Grammaticaregels misverstaan.
Hoofdletters bewust vergeten.
Eindigen, daar waar lekenmensen,
zinvol dóór zouden willen gaan.
Wanneer ikzelf zo dóór zou gaan,
zal ik nooit een prijs gaan winnen.
Wat blijft is onbegrijpelijke angst,
dat gewone mensen me begrijpen.
Wat blijft is een diepe twijfel.…
TEN AANVANG.
poëzie
3.2 met 6 stemmen
987 En drinkend met de zaal'ge zinnen
Des levens reinste en hoogste vreugd,
Trad ik het schone leven binnen:
Het werelds paradijs der jeugd.…
Het vrouwelijke reclame-icoon
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
699 Hun zorgzame glimlach op een verpakking
is een waarde die met onze zinnen speelt.
Doorpolderd met een mysterieuze glimlach wordt
door een Zeeuws meisje liefdevolle zuinigheid
uitgestraald, die zo even voor haar margarine
geen cent te veel heeft betaald.…